Czerwone oleandry

"Czerwone oleandry" thriller, który ma wszystkie potrzebne do tego miana elementy: zdradę, zaginięcie, morderstwo i intrygę. Pisany jest z różnych perspektyw, co osobiście uwielbiam, można bliżej poznać każdego bohatera i wczuć się w jego emocje. Rozbudowany jest mocno wątek obyczajowy, co świetnie wpływa na całą fabułę. Powieść pisana jest w przystępny sposób, bardzo delikatnie i z kulturalnym językiem. Początkowo akcja rozwija się powoli, aby z każdym rozdziałem przyspieszać i wprowadzać czytelnika w osłupienie. Cała historia jest skrzętnie przemyślana, a zakończenie rozegrane po mistrzowsku.

Na ogół szczęśliwe małżeństwo... żona, która poświęciła się roli matki. Mąż, który utrzymuje rodzinę i zdradza nieświadomą niczego żonę i córka, która ma swoje marzenia i cele nie rozumiane przez jedno z rodziców.

Tak wygląda początek, a później...

Mąż zostaje zamordowany we własnym domu, a tego samego dnia znika córka. Została porwana przez sprawcę?

Weronika, główna bohaterka zostaje praktycznie sama. W każdy sposób próbuje odnaleźć córkę. Nie jest jej łatwo, natarczywe media stoją pod jej domem chcąc zdobyć nowe informacje, a wszyscy w wiosce wiedzą już kto był kochanką jej męża. Zarazem z każdej strony otaczają ją tajemnice, sama też zataja kilka rzeczy. W pewnym momencie nie wie już komu może zaufać, a komu nie, oraz co z tego wszystkiego jest prawdą.

A może wrogowie okażą się przyjaciółmi?

Nagle zdaje sobie sprawę, że całe jej życie jest jednym wielkim kłamstwem...

Weronika jednak chce tylko odnaleźć córkę, bo czuje, że ona żyje i tylko to trzyma ją przy życiu.

Czytając tę książkę trzeba się mocno skupić, bo porusza wiele wątków, jednak są one ze sobą tak silnie połączone, że w pewnym momencie wskakują na odpowiednie miejsce. Świetnie pokazane są relacje między kobietami, ich tajemnice i intrygi. Thriller ten mocno porusza też emocjonalnie.

Powieść ta wciąga, manipuluje, zaskakuje i sprawia, że czytelnik idzie dwa kroki do przodu i jeden w tył, jakby mknął w mroku.

Myślę, że fani gatunku będą bardzo zadowoleni tą pozycją.

"Czerwone Oleandry", to bardzo mocny thriller, który od samego początku wciągnął mnie w wir swojej historii. Nie mogłam oderwać się od czytania i nie zasnęłam, dopóki nie poznałam zakończenia. Na końcu książki pozostał mały żal, że to tak szybko się skończyło.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Grety Drawskiej i już wiem, że nie ostatnie. Po "Czerwonych Oleandrach" koniecznie muszę poznać jej inne dzieła. Jeżeli tak jak ja, jesteście fanami thrillerów psychologicznych, to nie możecie przegapić tego tytułu.

Swoją drogą, czy wiedzieliście, że Oleandry są jednymi z najbardziej trującymi kwiatami na świecie? Substancje, które znajdziecie na ich liściach i kwiatach, są śmiercionośne. Zjedzenie małego listka może skutkować zgonem. Także jeżeli macie małe dzieci i te kwiaty u siebie w domu, to radzę pozbyć się ich, dla bezpieczeństwa waszych pociech.

Wracając do książki, koniecznie musicie ją poznać.

Mamy trzech głównych bohaterów: Weronikę, Tosię i Łukasza.

Weronika miała wszystko, co tylko kobieta sobie może wymarzyć: super męża, zdrową córkę i ciekawą pracę, która dawała jej satysfakcję. Jednak jak to w życiu bywa, nic nie może przecież wiecznie trwać. Jej szczęście, gdzieś zniknęło. Zaczęła się nierówna walka z czasem. Zaginęła jej córka. Czy odnajdzie się żywa? Kto ją widział? Czy Weronika będzie mogła liczyć na pomoc uczciwych ludzi? Martwiłam się o jej zdrowie psychiczne. Nie wiedziałam, komu ona może zaufać. Zastanawiałam się, czy ja jej mogę zaufać.

Tosia, a właściwiej Antonina to młoda bohaterka. Ma prawie piętnaście lat. Uwielbia rysować. Chodzi na lekcje rysunku do Zjebka. O tym kim jest Zjebek, dowiecie się, czytając "Czerwone Oleandry". Dziewczyna nie lubi swojego ojca. Mieszka w wiejskim domu kupionym przez swojego tatę. Zamieszkała tam ze swoją mamą. Nie jest zadowolona z tej przeprowadzki. Chciałaby wrócić do Poznania i ponownie tam zamieszkać. Nie jest ze wsi, jest z miasta. W pełni ją rozumiem. Też tak czuję. Też bym była wkurzona na swoich rodziców, gdyby postawili mnie przed takim faktem. Czy czuje się kochaną przez swoich rodziców? Warto zwrócić uwagę na tę bohaterkę.

Łukasz, jest perfidnym draniem. Zdradza swoją żonę i jeszcze cieszy się z faktu, że ona tego nie zauważa. Kim jest tajemnicza "prawniczka"? Miałam swój typ, ale oczywiście nie powiem wam, czy trafiłam. Łukasz nie używa słowa "porażka". Według niego wszystko musi być idealnie zrobione. Szkoda, że nie jest perfekcyjny względem własnej rodziny. Nie przypadł mi do gustu ten bohater. Nie podobało mi się jego postępowanie. Zasługiwał na solidną karę. Czy karma do niego powróci? Powiem tylko, że będzie się działo. Szczęki wam opadną.

Autorka sprytnie myliła tropy. Już myślałam, że znam odpowiedzi na dręczące mnie pytania, a tu dostawałam pstryczka w nosek. Genialne rozwiązanie.

W skrócie znajdziecie tutaj: zdradę, morderstwo i zaginięcie. Kto zginie, a kto przeżyje? Kto okaże się mordercą? Czy zaginiona dziewczyna wróci cała i zdrowa?

Fabuła jest zabójcza, wartka akcja sprawia, że tej powieści nie da się odłożyć na półkę, a każdy z bohaterów zmierza się ze swoimi demonami. Z oddali wielkimi krokami zmierza morderca. Czy go wytypujecie, nim sam się ujawni?

Takie mocne psychologiczne thrillery nie tak łatwo wychodzą z głowy. Myślę, że za jakiś czas ponownie po nią sięgnę.

Okładka książki jest bardzo tajemnicza, mroczna i przyciągająca. Podoba mi się, że autorka w podziękowaniach pamięta o swoich czytelnikach. To dla mnie dużo znaczy.

Z całego serca polecam "Czerwone Oleandry" Grety Drawskiej. Nie zawiedziecie się, czytając tę książkę.

Greta Drawska wpisała się swoimi thrillerami do grona moich ulubionych autorek, po których książki sięgam w ciemno. Polubiłam styl pisania Grety po przeczytaniu jej cyklu kryminalnego 𝑊𝑎𝑛𝑑𝑎 𝐽𝑢𝑠𝑡 𝑖 𝑃𝑖𝑜𝑡𝑟 𝐷𝑒𝑟𝑒ń. Już wtedy doceniłam kunszt pisarski autorki, jej niezwykły talent do tworzenia niezwykłych historii. Po tamtej serii autorka kazała czekać na swoją kolejną książkę ponad rok, ale za to powróciła w wielkim stylu. Thriller 𝑀𝑟𝑜𝑐𝑧𝑛𝑒 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑎 idealnie trafił w mój gust czytelniczy. Jest niepokojący, wciągający i nieodkładalny. 𝑀𝑟𝑜𝑐𝑧𝑛𝑒 𝑚𝑖𝑒𝑗𝑠𝑐𝑎 to świetnie napisany thriller o ludzkich emocjach.

Teraz Greta Drawska poszła krok dalej, bo nie tylko zachowała poziom z poprzedniej książki, ale podniosła jeszcze poprzeczkę. Pokazała, że jest mistrzynią w przedstawianiu przeżyć swoich bohaterów. Skupiła się na psychologicznych aspektach ich działań, motywacji oraz przeżywanych emocjach.

Mężczyźni podobno twierdzą, że oleandry są piękne i niebezpieczne jak kobiety. Kochani sięgajcie więc po 𝑂𝑙𝑒𝑎𝑛𝑑𝑟𝑦 …, ale ostrożnie, bo są wciągające i uzależniające.

Może zmylić początek powieści, przypominający dramat, ale to jest thriller i to thriller Grety Drawskiej. Wiadomo zatem, że jest to zaledwie przygrywka, preludium do czegoś większego. W tle pobrzmiewają cichutkie dźwięki właściwego utworu, ale to jeszcze nie czas na wielkie wejście. Jeszcze chwilę trzeba poczekać, chociaż już słychać właściwe akordy. Czuć już to napięcie, dreszcz emocji i nagle niebo staje się czerwone i rozbrzmiewa faktyczna melodia tego utworu.

Kłamstwa, sekrety, zdrada, zazdrość, rozpacz wszystko to osaczyło kobietę, a prawda była tuż obok, bo najprostsze wytłumaczenia są najczęściej prawdziwe. Ile kobieta jest jeszcze w stanie udźwignąć ile znieść, straciła przecież wszystko, co miała i uważała za pewnik. Czy jej życie to było jedno wielkie kłamstwo, gra pozorów? Czy może śni koszmar, z którego, gdy się obudzi, wszystko będzie jak dawniej? Kochający, przystojny i zaradny mąż, zdrowa i śliczna utalentowana córka, piękny dom z donicami czerwonych oleandrów podarowanych przez kogoś bliskiego i ona sama realizująca się w fotografii. Budzi się, ale rzeczywistość jest gorsza od koszmaru. To, co utraciła, już nie da się odzyskać, bo wszystko, co ją otaczało nigdy nie będzie takie samo. Czy odnajdzie spokój i odbuduje swój roztrzaskany na kawałki świat? Odpowie sobie na pytania, które wciąż ją nurtują ? Dlaczego akurat ją to spotkało? Chciała być tylko szczęśliwa i żyć normalnie, a w jej życiu wszystko miało drugie dno.

Muzyka cichnie powoli i ustaje gwałtowne bicie serca. Kobieta stoi nad mogiłą, a na niej znajdują się świeże kwiaty i znicze. Czy kiedykolwiek uda jej się odbudować życie na zgliszczach tego, co kochała i w co tak bardzo wierzyła? Czy został jej jeszcze ktoś, kto pomoże jej wstać i pójść dalej?

𝐶𝑧𝑒𝑟𝑤𝑜𝑛𝑒 𝑜𝑙𝑒𝑎𝑛𝑑𝑟𝑦, to świetny thriller, który kawałek po kawałku składa autorka, jak obrazek z puzzli, by w ostatecznej odsłonie mógł stać się jedną całością. Wspaniale opisane relacje pomiędzy kobietami, po mistrzowsku przedstawione ich rozterki. Doskonale stworzone portrety psychologiczne bohaterek i przedstawione czynniki warunkujące ich uczucia i postępowanie, ale dopiero w finale ostatecznie autorka zdziera im maski, pod którymi się kryły. I na koniec otaczająca nas rzeczywistość, w której media wiedzą lepiej, z mordercy potrafią zrobić bohatera, a rodzinę ofiar zmienić w potencjalnych celebrytów. Ta powieść porusza, dotyka, wzbudza emocje i na pewno nie pozostawi czytającego obojętnym.

Z twórczością autorki- Grety Drawskiej spotykam się po raz pierwszy i już teraz wiem, że na pewno nie po raz ostatni. Książka bowiem bardzo mocno mnie wciągnęła, zaciekawiła i wywołała sporo emocji. Niepokojący thriller psychologiczny pełen tajemnic i niedomówień. Powieść trzyma w napięciu do samego końca, niczego nie możemy być tutaj pewni na 100%. Znajdziemy w niej zdradę, zaginięcie, ale też morderstwo... Czytajcie, bo warto!

Czasem zdaje się, iż życie daje bonusy, o jakich inni mogą tylko pomarzyć. Takie prezenty niekiedy wywołują koszmary o utracie tego, co się otrzymało nie prosząc nawet o to. Jednak senne mary rozpływają się w dziennym świetle i atmosferze radości z tego, co się ma. Do czasu. Upiorne wizje wcale nie są takie dalekie od rzeczywistości.

Wspaniała rodzina, ciekawa praca, przynosząca satysfakcję, wzajemna miłość. Taką egzystencję jaką wiedzie Weronika może pozazdrościć jej wielu i ona zdaje sobie z tego sprawę. Niepokój od czasu do czasu zakłóca codzienność, lecz przecież nie ma się czym przejmować, brak jakichkolwiek oznak, że coś złego wydarzy się. Jak długo może trwać taka sielanka? Aż do momentu gdy perfekcyjny domek z kart rozpada się, nie od razu cały, lecz wystarczy wyjąć jeden element by zaczął się chwiać w posadach. Na oczach kobiety zaczyna się demontaż tego, co uważała za oczywistość, majaki ze snów pojawiają na jawie, niszcząc krok po kroku wszystko wokoło. Bezpieczny świat szybko okazuje się mieć całkowite inne oblicze. W jednej chwili zaczyna się chybotać się w posadach, a później następuje prawdziwe trzęsienie ziemi. Nagle Weronika musi stawić czoła rzeczywistości, w jakiej nikt nie ma dla niej litości. Zbrodnia, zdrada i zaginięcie tworzą pełen zagrożeń trójkąt, a na przecięciu tych trzech elementów jest kobieta, która jeszcze niedawno była szczęśliwa, ale czy tak faktycznie było? Czego nie zauważyła? Jakich pytań nie zadała? Co ma zrobić by odzyskać najważniejszą dla niej osobę? Każda znaleziona odpowiedź przybliży ją do prawdy, lecz jaka ona będzie? Zaakceptują ją? Jeżeli tak, to czy żyła w fałszu i zakłamaniu?

Masz wszystko, a przynajmniej naprawdę dużo, o wiele więcej niż inni. Nagle zostaje to co odebrane. Brutalnie i bez uprzedzenia budzisz się w całkiem innym świecie. Co zrobisz? Zdajesz sobie sprawę, że gdy poddasz się stracisz najcenniejsze, ale jednocześnie nie wiesz kto jest przyjacielem, kto wrogiem. Znikąd pomocy, tak to widzisz, pozostaje opanować paraliżujący lęk i … no właśnie, dobrze zastanów się nad kolejnym krokiem! Greta Drawska jest mistrzynią w odsłanianiu rzeczywistego oblicza ludzi oraz rzeczywistości. Doskonale buduje wpierw jeden obraz, by później pokazać, że to jedynie iluzja prawdy i równocześnie wycinek większej całości. To, co najważniejsze kryje się pod doskonałymi maskami, jakie nie są zrywane od razu, niektóre prawie do samego końca mamią swoim obliczem. Pomiędzy faktem i kłamstwem jest cały ocean niezauważanych ostrzeżeń, bagatelizowanych znaków, urażonych uczuć oraz mieszanki gniewu z zazdrością, jaka niejednokrotnie nawet w małej porcji doprowadza do zbrodni. Nic nie jest przypadkowe w „Czerwonych Oleandrach”, to już przypuszczamy prawie od samego początku, co jeszcze wzmacnia wrażenie nieokreślonego zagrożenia, które nie ma racji bytu, lecz nie do końca zdaje się być wymysłem wybujałej wyobraźni. Nic nie jest pewne, wątpliwości jest zbyt wiele, gąszcz oszustw zatruwa bohaterów, co im pozostaje? Walka, lecz nie o powrót przeszłości, ale o przyszłość, zbudowaną na ruinach idealnego życia …

Dom w oleandrach nad brzegiem jeziora? Sielankowa i romantyczna wizja, jaka z pewnością rodzi się w Waszych głowach szybko zniknie, kiedy dowiecie się, że ta piękna ozdobna roślina jest jednocześnie jedną z siedmiu najbardziej trujących na świecie. Ta sprzeczność od razu wprowadza nutę niepokoju i tajemniczości.

To w takim właśnie pozornie cudownym miejscu Greta Drawska osadziła akcję swojego najnowszego thrillera psychologicznego „Czerwone oleandry”, który swoją premierę ma właśnie dziś.

Główna bohaterka, Weronika, w krótkim czasie traci wszystko, co stanowiło pewnik w jej życiu. Odejście męża jest jedynie początkiem spirali, ale dopiero szokująca zbrodnia i zaginięcie jedynej córki wciągają kobietę w wir rozpaczy graniczący z szaleństwem.

Autorka zręcznie posługuje się retrospekcją, pozwalając spojrzeć nam na wydarzenia z różnych perspektyw i zbudować własne hipotezy. Niedopowiedzenia i sekrety skrywane przez każdą z bohaterek utrudniają jednak odkrycie prawdy. Nawet Weronika zataja przed śledczym dość istotne informacje, a ten okazuje się nie tylko przyjacielem ofiary, ale i głównej podejrzanej, co prowokuje pytanie o jego obiektywizm.

Tragiczne zdarzenia dzielą fabułę naturalnie na dwie części, podobnie jak życie głównej bohaterki, które zostaje nieodwracalnie zmienione. Autorka bardzo przekonująco ukazuje udrękę każdego dnia oczekiwania na powrót córki, cisnące się do głowy straszne wizje, nadzieję przetykaną zwątpieniem i rozpaczą. I straszną prawdę, która zaczyna wynurzać się z mgły domysłów. Komu można zaufać? I jak dobrze znamy swoich najbliższych?

Ta powieść ukazująca kruchość wszystkiego, co wydaje nam się dane na zawsze stanowi doskonałe połączenie mrocznego klimatu i nieprzewidywalnej fabuły pełnej intryg, emocji i napięcia. Autorka w mistrzowski sposób konstruuje zagadkę stopniowo ujawniając informacje i zaskakując czytelnika. Jej umiejętność zanurzenia nas w psychologiczne rozterki bohaterek jest godna uznania.

Jednak powieść ta to nie tylko zagadka kryminalna, ale przede wszystkim trafne studium kobiecych relacji w różnych konfiguracjach. Autorka ukazuje delikatnie, ale zarazem sugestywnie jak skomplikowane i trudne mogą być więzi między matkami i córkami, siostrami, żonami i kochankami.

Jeśli mielibyście przeczytać w tym roku jeden thriller psychologiczny niech to będą „Czerwone oleandry”! Nie oderwiecie się do ostatniej strony!

Ta książka pochłonęła mnie bez reszty. Moja rodzina na niedzielny obiad dostała pizzę, bowiem ja nie byłam w stanie oderwać się od czytania 🙂.

Weronika to kobieta, której życie wydaje się być idealne. Kochający mąż, piękny dom, cudowna nastoletnia córka. Wszystko rozpada się jak domek z kart gdy kobieta dowiaduje się o zdradzie męża. Okazuje się to jednak tylko początkiem dramatycznych wydarzeń w życiu kobiety. W niedługim czasie bowiem mężczyzna zostaje brutalnie zamordowany a ukochana córka znika bez śladu. Dziesięć dni ... Tak mało a z drugiej strony wieczność. Tyle bowiem trwa koszmar Weroniki, gdy robi wszystko by odnaleźć swoje dziecko.

Mnożą się pytania, rozpoczyna się gra pozorów gdy już nie wiadomo kto jest przyjacielem a komu nie można ufać, na jaw wychodzą tajemnice, które już na zawsze zmieniają życie kobiety.

Historia opowiedziana jest z perspektywy kilku bohaterów a retrospekcje wydarzeń pozwalają jeszcze lepiej poznać ich losy. Bardzo podoba mi się styl pisania autorki, z jednej strony lekki i przyjemny z drugiej skłaniający do skupienia i refleksji.

Polecam Wam tę książkę bo naprawdę warto. To prawdziwa perełka dla miłośników gatunku i nie tylko.