Czarodziejka z ulicy Reymonta

Podobała mi się ta książka. Wbrew pozorom i magicznym bitwom, była taka lekka, no i była w niej bohaterka co miała tak jak ja na imię, a rzadko trafiam na swoje imię w książkach. No ale przecież nie tylko dlatego mi się podobała 🤭😁.

Pewna młoda czarodziejka, zwana Lady, nie mogła się doczekać momentu kiedy rozpocznie studnia w najlepszej uczelni magicznej w kraju. Nie spodziewała się jednak tego co ją tam spotka i co będzie na nią czyhać.

Przedstawione tutaj zostały trzy opowieści ze świata uniwersum Polanii. Lady wraz ze swoimi przyjaciółmi będzie musiała uporać się nie tylko z problemem tajemniczej anomalii w pewnej wiosce, ale także będą musieli odkryć dlaczego jeden z czarowników na roku dziwnie się zachowuje, a także jakie sekrety skrywa pewny wiekowy czarodziej.

Każda z tych opowiadań była wciągająca i cieszę się, że mam pod ręką od razu drugi tom dalszych przygód Nataszy.

Powiem Wam, że generalnie nie przepadam za zbiorami opowiadań. Są zbyt krótkie i zbyt oderwane od siebie, bym mogła się w nie porządnie wkręcić, poznać i polubić bohaterów, czy chociażby wczuć w klimat. Wyjątki są dwa. Albo jeśli opowiadania są dodatkiem do jakiejś serii, którą dobrze znam (“Ropuszki” Anety Jadowskiej), albo jeśli są to Koźlaczki. Nie wiem dlaczego, ale w opowiadania o Koźlaczkach wkręciłam się od razu - chyba to po prostu magia pióra pani Anety ✒️

Ten przydługi wstęp niejako wyjaśnia mój problem z “Czarodziejką z ulicy Reymonta”. Te opowiadania byłyby absolutnie doskonałym dodatkiem do pełnej serii o Lady. Taka seria jednak (niestety!) nie istnieje, przez co czytając opowiadania czułam się jak wrzucona w sam środek świata, który powinnam znać, ale o którym tak naprawdę nie wiem nic. Jak działa magia, kto nią włada, czy ludzie i magiczni żyją obok siebie, jakiego typu demony mogą się pojawić, no i kim jest główna bohaterka i za co mam ją polubić, skoro nic o niej nie wiem? ☹️

Pierwsze opowiadanie średnio mi się spodobało - może właśnie przez to, że zanim ogarnęłam o co chodzi i kto jest kim, dotarłam do jego końca. Drugie było lepsze, chociaż akcja została bardzo nierówno rozłożona i “działo się” dopiero w końcówce, czyli przez jakieś plus minus pięć stron. Ale było przyjemne i pomysłowe. Trzecie z kolei podobało mi się najbardziej - może dlatego, że było najdłuższe, a przez to najbardziej dopracowane? Albo dlatego, że trochę już poznałam ten świat? W każdym razie świetnie się przy nim bawiłam, przez co moja ocena książki znacząco wzrosła!

Wydaje mi się jednak, że dzięki “Czarodziejce…” przekonałam się ostatecznie, by nie sięgać po zbiory opowiadań fantasy, które nie są połączone z żadną znaną mi serią. Za mało cieszę się wtedy historią, a za bardzo irytuję faktem, że nic nie wiem, nie ogarniam i nie czuję żadnych emocji ☹️

Nie chcę, żeby ta recenzja miała negatywny wydźwięk, bo ostatecznie bawiłam się przy "Czarodziejce..." całkiem nieźle - ale nie aż tak dobrze, jak bym chciała...

“Czarodziejka z ulicy Reymonta” to nowa książka z gatunku urban fantasy od Magdaleny Kubasiewicz. Są to trzy opowiadania osadzone w Polanii powiązane ze sobą poprzez grupkę studentów kierunków magicznych - przede wszystkim czarodziejkę Nataszę “Lady” Ladowską. W pierwszym tekście trafiają do małej mieściny na obóz badawczy, lecz nie wszystko toczy się tak jak powinno, w kolejnym obserwujemy skutki zabawy z nieznanymi zaklęciami, a w ostatnim mamy okazję towarzyszyć Lady w praktykach, w ramach których trafia do mistrza artefaktów, który skrywa pewne tajemnice. Opowiadania łączą w sobie ciekawe wydarzenia, interesujących bohaterów oraz odpowiednią dawkę tajemnic i zwrotów akcji. Natasza oraz jej paczka to postacie budzące sympatię, charakterne, zachęcające do dołączenia do przygody. Książkę czytało mi się bardzo dobrze i mam wielką nadzieję, że to jeszcze nie koniec, a kolejny tom wkrótce trafi do sprzedaży. Polecam serdecznie!

Bardzo cenię sobie książki polskich autorów, 👍 a moje podekscytowanie jest jeszcze większe, gdy mam możliwość przeczytania polskiego fantasy, 🤩 dlatego gdy natknęłam się na "Czarodziejkę z ulicy Reymonta" Magdaleny Kubasiewicz, po prostu musiałam poznać tę historię. 📚 Opis fabuły zrobił swoje, bo chyba żaden szanujący się fan Harry'ego Pottera (czyli ja! 😃) nie przeszedłby koło czegoś takiego obojętnie. No ale do sedna❗️😊

Natasza "Lady" Ladowska to czarodziejka, studentka najlepszej magicznej uczelni w Polsce. 🏰 Dziewczyna wraz z grupką przyjaciół musi stawić czoła trzem niesamowitym przygodom. 🤩 Rozwikłać tajemnicę pewnej anomalii, która ma miejsce w małej wiosce, 😯 dowiedzieć się, co jest powodem dziwnego zachowania jednego z czarowników z roku 🧐 i odkryć skrzętnie skrywane przez starego czarodzieja z gór świętokrzyskich sekrety. 🤫

Książka podzielona jest na trzy części, a każda z nich zawiera oddzielne opowiadanie. ✨️ Każda historia traktuje o czymś innym, nie zmieniają się tylko główni bohaterowie, którymi są studenci wydziału magicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. 👩‍🎓👨‍🎓 Opowiadania są dość krótkie, mają ciekawą fabułę, jest w nich wiele magii oraz wciągających wydarzeń. W tym miejscu muszę przyznać, że rozwiązanie kilku wątków było dość przewidywalne, co i tak nie przeszkodziło mi w dobrej zabawie podczas lektury. 😃 To, co rozczarowało mnie w tej historii, to na pewno zbyt mało akcji dziejących się na magicznej uczelni. 😔 Sięgając po tę książkę byłam na taki klimat nastawiona, ale najwyraźniej autorka miała inny zamysł w tej kwestii. 🤷‍♀️

Czy "Czarodziejka z ulicy Reymonta", czyli pierwszy tom z uniwersum Polanii, jest godny polecenia❓️🤔 Uważam, że tak. Jeśli książki fantasy to Wasza bajka, lubicie magię i tajemnice, a krótsze historie to coś, co czyta Wam się wygodniej niż tak zwane "cegiełki", to zdecydowanie sięgnięcie po tę lekturę❗️😊

Polska fantastyka znów na wysokim poziomie! Uwielbiam powieści, których akcja rozgrywa się w Polsce, więc nie mogłam przejść obojętnie obok „Czarodziejki z ulicy Reymonta”. Klimat Krakowa oraz studiów zdecydowanie mnie oczarował. W powieści nie brakuje magii, co jest ogromnym plusem. Książka składa się z trzech opowiadań. Odzielne historie opisują losy bohaterów z jednej grupy znajomych. Dla mnie był to plus - ciekawa fabuła poruszająca kilka odrębnych wątków, jednak dla fanów długich rozbudowanych powieści, może być to uciążliwe. Przeskoki czasowe również wprowadziły dynamizm do tekstu. Dzięki nim możemy obserwować przemianę bohaterów, co zawsze doceniam.

Polecam „Czarodziejkę z ulicy Reymonta” dla czytelników poszukujących ciekawej polskiej fantastyki. Myślę, że książka szczególnie przypadnie do gustu osób mieszkających w Krakowie, z uwagi na miejsce akcji powieści. Lektura jest wciągająca, do pochłonięcia w kilka dni. Mam nadzieję, że autorka wyczaruje nam więcej historii w podobnym klimacie.