Czarne piwo grabarza

Nie bez przyczyny mówi się, że gdzie diabeł nie może, tam babę pośle. Może właśnie dlatego dociekliwe, a przy tym wrażliwe na zachowania innych ludzi kobiety, są takimi świetnymi detektywami. Nawet bowiem, jeśli nie dysponują siłą fizyczną, to nadrabiają intuicją, a także nieustępliwością przejawiającą się szukaniem wciąż nowych dróg do prawdy. I co najważniejsze, o ile mężczyźni stosują metody siłowe, to kobiety wolą uzyskiwać informację w nieco bardziej wyrafinowany sposób, na przykład przy kawie.

Gośka, Danka oraz Renata to sąsiadki z poznańskich Jeżyc. Każda z nich jest inna, ale świetnie się ze sobą pomimo tej odmienności dogadują. Na tyle, że są w stanie ze sobą współpracować, a ich naturalna ciekawość (nie mylić ze wścibstwem) prowadzi do zaskakujących odkryć. Wspólne śledztwo w sprawie Olgi, dziewczyny siostry Romana, partnera Gośki, miały prowadzić już dawno, ten był bowiem zaniepokojony nowa miłością Zośki i tym, jak ona na nią wpływa. Ostatecznie jednak, mimo niechęci do Olgi zrezygnował nie chcąc, by samozwańcze agentki się w to mieszały.

Wychodzi jednak na to, że co się odwlecze to nie uciecze, bowiem znów pojawia się okazja do śledztwa. Nieco bardziej makabryczna, choć znów dotyczy Olgi, która miała nieprzyjemność zejść z tego świata zalegając na kanapie przed telewizorem. Policja jest ponoć przekonana, że nie była to naturalna śmierć, wszak zdrowa i młoda kobieta nie umiera nagle nawet pod wpływem najbardziej emocjonującego filmu. Kto zatem pomógł jej odejść? W domu, poza Olgą, była jeszcze Zośka, ale ta – pomimo nieustannych kłótni – wydaje się być wciąż emocjonalnie związana z partnerką. Może zatem Roman pozbył się dziewczyny chcąc ochronić siostrę?

Tego właśnie musi dowiedzieć się Gośka. Musi, bo inaczej się udusi, nie może wszak przejść koło takiej tajemnicy obojętnie. Szczególnie, że wcześniej miała (nie)przyjemność poznać Olgę oraz Zośkę, w trakcie rodzinnej wigilii, która okazała się być sromotną porażką. Przy okazji zaproszenia miała jednak okazje obserwować Romana w nowych okolicznościach, bo w kontaktach ze swoją matką i siostrą i sama musi przed sobą przyznać, że nie wszystkie jego zachowania jej się podobają, nie wszystkie akceptuje. Szczególnie, że ma głęboko wpojoną potrzebę wolności, a nauczona bolesnymi doświadczeniami stwierdziła, że już nikomu nie pozwoli o sobie decydować.

Mimo zakazu Romana, Gośka rozpoczyna zatem śledztwo, nie przepuszczając żadnych okazji, by zdobyć cenne informacje. Nawet na pogrzebie zaczepia nieznajomych mężczyzn, wprasza się do Zośki na kawę, wraz z dziewczynami ze strzępków informacji składają prawdę o wydarzeniach. Co tak naprawdę stało się z Olgą? Czy Roman jest bez winy? A może to Zośka, zmęczona toksycznym związkiem postanowiła pozbyć się partnerki? Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki pt. „Czarne piwo grabarza”, autorstwa Anny Kapczyńskiej. Opublikowana nakładem wydawnictwa Replika komedia kryminalna nie jest może tak śmieszna, jak mogłaby być, ale obdarzona ironicznym poczuciem humoru Gośka, a także jej przyjaciółki, są prawdziwym tchnieniem świeżości i wprowadzają lekkość do mrocznego tematu śmierci. Tym bardziej, że już sam Roman – przedsiębiorca pogrzebowy, to przejaw prawdziwie wisielczego humoru. Powieść adresowana jest zarówno do osób ceniących sobie barwnych bohaterów, jak i zagadki kryminalne.

Interesującej fabule towarzyszy wartka akcja, choć początkowo trzeba wykazać pewna dozę cierpliwości i dać się jej rozkręcić. Później już mamy prawdziwie emocjonującą historię, od której trudno się oderwać, zaś osobiste perypetie tych trzech detektywek bez licencji i osoba pewnego brodacza, któremu Gośka ucieka sprzed nosa, sprawiają, że od książki trudno się oderwać. I nie przeszkadza nawet fakt, że to druga część serii, bowiem te osoby, które polubiły tę drużynę Czyścicielek, z pewnością wrócą do początku serii, a już na pewno z niecierpliwością wyczekiwać będą kolejnego tomu.

CZARNE PIWO GRABARZA to drugi tom serii AGENTKI BEZ LICENCJI i jednocześnie świetna komedia kryminalna okraszona czarnym humorem.

Jak wiecie nie lubię czytać cyklu książek nie po kolei, ale sięgając po ten tytuł nie widziałam, że to druga część 🙈. Niestety, o tym dowiedziałam się podczas lektury, bo autorka wspominała w fabule o wcześniejszym amatorskim śledztwie sąsiadek z poznańskich Jeżyc, Goście, Renacie i Danucie. Z początku bardzo przeszkadzał mi ten fakt, ale gdy bohaterki zagłębiały się w nowe śledztwo, było coraz lepiej.

Podsumowując Anna Kapczyńska stworzyła lekką powieść ze świetnymi postaciami, barwnymi i z charakterem, których perypetie śledziłam z uśmiechem. Zabawna fabuła również wzbudziła moją ciekawość, może nie sprawiła, że śmiałam się w głos w trakcie czytania, lecz parę razy uśmiechałam się pod nosem. Na duży plus zasługuje rozwiązanie intrygi, było dla mnie też wielkim zaskoczeniem.

Cieszę się, że autorka nie postawiła ostatniej kropki w tym cyklu, ponieważ z przyjemnością przeczytam o kolejnych przygodach samozwańczych agentek.

Kolejna jeżycka powieść kryminalna, która wyszła spod pióra Anny Kapczynskiej. Kolejne przygody detektywistyczne trzech śledczych amatorek i sąsiadek Gochy, Danki i Renaty.

Pierwsza część „Zbrodnia piętro niżej” zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenia i z „Czarnym piwem grabarza” nie było inaczej!

Gocha związała się z Romanem i próbuje poukładać sobie życie. Razem z rodzina Romana spędzają święta Bożego narodzenia. Tam Gocha poznaje siostrę jej partnera - Zochę oraz jej dziewczynę Olgę, która wkrótce umiera w tajemniczych okolicznościach. Sąsiedzkie niezawodne trio - Gocha, Danka i Renata postanawiają rozwiązać tę zagadkę wszystkimi sposobami. NIe wszystkie pomysły przypadły im do gustu, ale cóż, dla dobra sprawy warto się poświęcić ;) Muszą spotkać się z kilkoma mężczyznami, założyć konto na tinderze, a także zatrudnić się w firmie sprzątającej, aby tu i ówdzie pogrzebać i podsłuchać ciekawe rozmowy ;)

Jak dziewczyny poradzą sobie ze śledztwem? Czy czeka ich jakieś niebezpieczeństwo?

W tle powieści nie brak rownież problemów społecznych takich jak różnice kulturowe, dyskryminacja osób homoseksualnych i problem stygmatyzacji.

Bardzo fajnie spędziłam czas z książka, powieść jest luźna, akcja z każdą stroną przyspiesza, a bohaterki jak zwykle dały czadu ;)

Idealna książka na lato; mimo, że akcja rozgrywa się w zimie i idealna lektura dla wszystkich którzy kochają Poznań i poznańskie Jeżyce.

Jakiś czas temu miałam okazję przeczytać powieść „Zbrodnia piętro niżej” autorstwa Anny Kapczyńskiej. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i na szczęście nie ostatnie. Mam zaszczyt bowiem przedstawić Wam recenzję kolejnej powieści z cyklu „Agentki bez licencji”, która okazała się być strzałem w dziesiątkę😊

Gośka, Renata i Danka to trzy lokatorki kamienicy w poznańskich Jeżycach. Na co dzień prowadzą dosyć nudny żywot, do tego w relacjach damsko-męskich nie radzą sobie najlepiej. Jednak ich życie zmienia się (nie pierwszy już raz), gdy daleka znajoma Gośki zostaje znaleziona martwa. Obdarzone dziennikarskim zacięciem i całkiem niezłą intuicją Czyścicielki postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. Agentki bez licencji rozpoczynają śledztwo i co rusz wplątują się w zwariowane i często niebezpieczne sytuacje. Czy uda im się rozwikłać zagadkę śmierci Olgi i w końcu poukładać swoje życie uczuciowe? Przekonajcie się sami😉

Bardzo się cieszę, że autorka postanowiła kontynuować historię Gosi i jej szalonych sąsiadek, bo pierwsza z książek pozytywnie mnie zaskoczyła. „Czarne piwo grabarza” to bardzo dobra i udana kontynuacja, której nie brakuje poczucia humoru, często czarnego, lekkiego stylu, a przy tym mrocznego klimatu oraz pełnej tajemniczości wartkiej fabuły, dzięki której książkę czyta się błyskawicznie.

Każda z bohaterek historii ma z kolei swój własny charakter i wzbudza sympatię czytelnika, a epilog zapowiada nam kontynuację przygód Czyścicielek z Poznania😊

Ja na pewno czekam na więcej i Wam polecam serię Anny Kapczyńskiej jako ciekawą odskocznię w upalne dni😉 A o co chodzi z grabarzem i jego piwem? Tego musicie dowiedzieć się na własną rękę🤭