Tomasz Lipko - "Cisza".

Awaria.

Świat bez internetu.

Nie taka znów odległa przyszłość.

Trudne do wyobrażenia? Może. Ale wcale nie tak całkiem niemożliwe. Przecież jeszcze niedawno nikt nie brał pod uwagę [Adres usunięty]mii, która sparaliżuje niemal cały świat.

Jak poradzi sobie ludzkość w nowej rzeczywistości? I kto wyjdzie zwycięsko z tego starcia - człowiek czy sztuczna inteligencja?

Autor przedstawia swoją wizję tego, co może się wydarzyć, co być może czai się tuż za rogiem.

Wartka akcja, tocząca się w wielu miejscach na świecie, wyraziści bohaterowie, Yaara Alex i Igor Hanys, to bez wątpienia duże atuty tej książki.

Lektura skłaniająca do refleksji. I zaskakująca na zakończenie.

Tomasz Lipko zasłynął świetną pozycją ,,Notebook". Jaka jest ,,Cisza"?

Obecnie jesteśmy na takim etapie życia, że nie wyobrażamy sobie świata bez Internetu. Praktycznie cały dzień dzięki niemu można coś sprawdzać, czytać, pozyskiwać nowe informacje, wiedzę. Internet stał się dla współczesnego człowieka niezbędny. A co w chwili gdy całkowicie zniknie? Właśnie z takim zagrożeniem i faktem musieli zmierzyć się bohaterowie ,,Ciszy".

Po przeczytaniu tej książki mogę stwierdzić jedno. Na pewno jest to specyficzna lektura, która nie każdemu przypadnie do gustu. Zapoznałam się z nią z zainteresowaniem, bo wcześniej na pewno nie czytałam niczego podobnego. Tomasz Lipko stworzył jedną z tych pozycji, która trafi nie do każdego.

Wymyślenie świata bez Internetu, przenoszenie akcji pomiędzy różnymi miejscami na świecie, ciekawa fabuła, zaskakujące zwroty akcji. To na pewno nietypowe połączenie, które autorowi udało się stworzyć w jedną spójną całość. Myślę, że czytelnicy poprzedniej jego książki skuszą się też na ten utwór.

,,Cisza" Tomasza Lipko to lektura specyficzna, z którą można się zapoznać. Bardzo możliwe, że akurat przypadnie Ci do gustu.

"Rzeczy, które zobaczyli dziś na własne oczy, nasuwały im wnioski, które jeszcze rano wydawały się nieprawdopodobne. W południe przerażające. Teraz zaś nieubłaganie prawdziwe."

Handel, transport, bankowość, korporacje, służby mundurowe, medycyna (pomyślcie o noworodkach w inkubatorach i starszych pod respiratorami a wam wystarczy...). Z najbardziej "lajtowych" to nasze dane czy zdjęcie przechowywane w chmurach. Na dobrą sprawę nie wyobrażamy sobie, jak miałby wyglądać świat bez internetu. Jeżeli poddać się wizji przedstawionej w książce, to faktycznie, lepiej, że moja wyobraźnia tego nie ogarnia bo orwellowski świat to jakby mało… I choć porównanie do Orwella wielu zbulwersuje, mnie przychodzi akurat takie i sobie na nie pozwolę. Orwell epoki Sztucznej Inteligencji. W każdym razie, podobnie przerażający. Władzę przejmują algorytmy wyspecjalizowane nawet do… zabijania ludzi.

Wszystko zaczyna się 18 kwietnia 2025 roku o 15.37. AWARIA. Brak zasięgu. Zero. Nic. Ani pół kreseczki. Cisza… Życie przenosi się do świata zbudowanego pod ziemią, ładu strzegą systemy paralizatorów, w oczach każdego strach zmieszany z wielką złością na wszystko. Wykształcenie traci znaczenie na rzecz klasy robotniczej, szefem zostaje hologram a papier to najcenniejszy surowiec. I oczywiście poznajemy bohaterów, którzy mają uchronić świat od zagłady. Czy im się uda? Osobiście nie wiedziałam dokąd ta historia zmierza a samym zakończeniem byłam zaskoczona i… przerażona. Świetnym językiem napisane. Nie dość, że autor wie o czym pisze, to pisze ciekawie, z polotem, emocjonująco. Podobało mi się bardzo, a jeszcze bardzo bardziej dlatego że nigdy czegoś takiego nie czytałam.

Polecam bardzo. Ku przestrodze, dla zastanowienia się dokąd świat ten zmierza.

Żyjemy w świecie, gdzie dla większości osób Internet i nowe technologie są czymś normalnym. Traktujemy je ta,k jakby były z nami od zawsze… Ale co by się stało, gdyby nagle ich zabrakło? Budzimy się, a Internetu nie ma… Śmiem twierdzić, że zapanowałby istny chaos! Tak też zadziało się w „Ciszy” - najnowszej książce Tomasza Lipko.

Z twórczością autora miałam okazję się już zapoznać za sprawą „Notebook’a, który bardzo przypadł mi do gustu. Podobnie stało się z „Ciszą”. Pan Tomasz ma bardzo lekkie pióro, dzięki czemu książkę czyta się świetnie. Chociaż muszę przyznać, że potrzebowałam chwilki, aby „wbić” się we właściwy rytm.

Całość charakteryzuje się naprawdę bardzo dobrze przemyślaną fabułą, która nieraz nas zaskakuje. Wszystkie wydarzenia jakie mają miejsce dzieją się bardzo dynamicznie, więc nie możemy narzekać na nudę. Autor przenosi nas w świat, który dla wielu osób może wydawać się surrealistyczny. Jednak osobiście odbieram go jako nazwijmy to przepowiednię, a nawet przestrogę. Chipy wszczepiane pod skórę, gdzie znajdują się wszystkie nasze dane? Przecież tak naprawdę to już zaczyna się dziać. Coraz więcej z naszego życia oddajemy w ręce maszyn i robotów, które wydają się być lepsze od ludzi i bardziej ekonomiczne. Jednak czy takie pełne zaufanie technologi jest dobre? Według mnie nie… Wystarczy AWARIA i zostajemy z niczym. Tak też dzieje się w świecie wykreowanym przez Pana Tomasza, gdzie sztuczna inteligencja przejmuje władzę nad wszystkim co nas otacza, a dwójka głównych bohaterów musi stawić jej czoła. Swoją drogą kreacja ich postaci bardzo mi się spodobała - skomplikowane charaktery, wysoka inteligencja, spryt, dostosowanie się do nowegoś świata, który nie do końca im się podoba.

Wszystko to sprawia, że autor oddał w nasze ręce świetną i niezwykle fascynująca powieść sensacyjną, która potrafi trzymać w napięciu. Sama traktują ja jako przestrogę i powód do przemyśleń odnośnie swojego życia i świata, który nas otacza. Wam także polecam się nad tym zastanowić i koniecznie sięgnąć po „Ciszę”.

Niedaleka przyszłość, około roku 2030. Ludzkość w swoim zachwycie nad stworzoną techniką powierzyła większość swoich spraw Sztucznej Inteligencji. Zamiast tradycyjnych nośników danych, jak paszporty czy karty kredytowe, ludzie posługują się wszczepionymi mikroprocesorami. Chipy pozwalają na bezpośrednie łącznie się z internetem. Ludzkie wybory sterowane są przez wszystko wiedzące algorytmy. Pewnego dnia dochodzi do awarii sieci i nowoczesne społeczeństwa ogarnia panika. Wszystko staje i psuje się. Od transportu i gospodarki do służby zdrowia. Nic nie działa, a powrót do epoki przedinternetowej jest raczej niemożliwy. W nowej rzeczywistości próbuje sobie radzić dwójka bohaterów Yaara Alex i detektyw Igor Hanys. Wkrótce ich losy się zbiegną i będą oni zmuszeni stawić czoła inteligencji, której może wcale nie zależeć na dobru ludzkości... Tomaszowi Lipko udało się stworzyć fascynującą powieść sensacyjną z wartką akcją. Fabuła jest tu misternie utkana i bardzo wciągająca. Bohaterowie wykreowani doskonale jak i ponowoczesna sytuacja. Książka momentami przypomina klimatem powieści postapo i cyberpunkowe. Co ważne stawia istotne współczesne pytania czy to dobrze, że tak polegamy na internecie i co zrobilibyśmy bez maszyn i sieci. Wszystko wskazuje, że bez wysokorozwiniętej techniki nie umiemy już żyć i to trochę przeraża. To opowieść ku przestrodze, co możemy zrobić, by zabezpieczyć się przed cyfrową apokalipsą. Do tego napisana z ogromnym polotem i inteligencją. Serdecznie polecam!

Recenzja przedpremierowa:-)

Powiem wam, że każdy czasem nas przechodzi różnego rodzaju koszmary i za każdym razem są one bardzo dotkliwe. Nikt natomiast nigdy nie zastanawiał się, co by było gdyby nagle internet przestał działać. I to nie na dzień czy dwa, tylko na całą wieczność. Firmy by upadły, ludzie nie mieliby po co iść do pracy, a nasze dzieci oszalały bez kontaktu z cyfrowym światem. Ale czy tylko tyle? Nawet nie próbuję wnioskować dalekosiężnych planów, które pokrzyżował ten brak w książce...

W ogóle pozycja mocno mnie przeraziła, bo postacie w niej żyjące posiadały pod skórą chipy z wszystkimi swoimi danymi. Rząd bardzo łatwo mógł ich pod każdym względem sprawdzić. Prawdziwe zero prywatności nawet podczas snu. Pozycja naprawdę bardzo niepokojąca. Nie wiem dlaczego, ale czuję w niej przesłanie na temat, którego wolałabym nie poruszać. Wszystko się dzieje w niedalekiej przyszłości, więc tym bardziej jest bardzo prawdopodobne.

Książka wywołała we mnie koszmary nocne i kazała przemyśleć, czy dobrowolnie można stać się więźniem, czy jest to efekt wymuszony. Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że wszystko jest dla nas dobre, jednak w nadmiarze może szkodzić. Człowiek tak podszkolił sztuczną inteligencję, że sam w jego obliczu staje się naprawdę malutki. Autor ukazał nam wielką zagładę, którą może zgotować nam coś, co sami stworzyliśmy. To tak strasznie prawdopodobne...

Bardzo spodobała mi się szybka akcja. Tutaj wciąż coś się dzieje, trzeba na szybko myśleć, bądź uciekać. Czasami tylko nie ma gdzie:-(

Bohaterowie posiadają niezłe humorki, co widać w dialogach. Jednym się wydaje, że wszystko mogą i potrafią, drudzy starają się udowodnić ich niewiedzę. Bardzo napięta atmosfera w którą od razu się wkręcamy. Czujemy strach i niecierpliwość, gdyż nie wiadomo jak się to wszystko skończy. Pisana stylem prostym aczkolwiek inteligentnym. To moje pierwsze spotkanie z autorem i już wiem, że nie ostatnie:-) Polecam czytelnikom, którzy nie boją się myśleć, co by było gdyby...

Czyżby kolejna apokalipsa?