Cierniowy Dwór

"Cierniowy dwór" jest mocnym domestic thrillem. Mroczna i duszna atmosfera momentami przyprawia o ciarki.

Nie lubię się bać podczas czytania książek, ale tu ta cienka linia pomiędzy realnym strachem, a thrillerowym dreszczykiem została zachowana. Genialnie się to czyta 🥰

Tytułowy "Ciernisty Dwór" więzi i przywołuje nie tylko bohaterów, ale i czytelnika.

Nawet jeśli odkładamy książkę to i tak myśli błądzą po korytarzach domu sióstr Peartree.

Mija pięć lat od zaginięcia Avery. Kiedy uciekały z mamą z nawiedzonego domu, nastolatka nie dotarła z nimi do bramy...

Niestety nie udaje się odnaleźć jej ciała, nie ma jej również w opuszczonym domu...

Ali i Lia wracają do "Cierniowego dworu" aby odkryć prawdę, aby odszukać siostrę, aby zmierzyć się jeszcze raz z duchami...

Niesamowite połączenie fantastyki z thrillerem 🥰 Gorąco polecam miłośnikom mocnych wrażeń, miłośnikom duchów, thrillerów i domów, w których straszy...

Ja jestem nią oczarowana 🥰

"Czy dom może być zły?

Czy nieożywione miejsce może być złe?

Myślę, że Cierniowy Dwór nas kochał.

Cierniowy Dwór kochał nas bardzo mocno. Z całej siły, podstępnie. Kochał nas tak bardzo, że nie chciał nas wypuścić"

Dawno, dawno temu, a raczej pięć lat temu żyły sobie trzy siostry. Trzy siostry, które bezgranicznie się kochały. Jednak wszystko się zmieniło za sprawą pewnego domu. Od tego czasu nic nie jest takie jak było. Co tam takiego się stało?

Nawiedzony dom? Mroczna atmosfera? Niepokój? Brzmi bardzo ciekawie, prawda? Niestety, ale w moim przypadku nie do końca mi się podobało. Lia po tym jak zniknęła jej siostra, a druga uzależniła się od alkoholu i narkotyków stara się żyć. Zapomnieć się o tym co zdarzyło się pięć lat temu. Nie do końca jednak jej się to udaje, ma taki paniki a na wsparcie matki nie ma co liczyć. Mam wrażenie, że dla jej matki najważniejsza jest tylko druga córka. Tak bardzo nie przejmuje się Lią, że nawet nie pamięta o jej urodzinach. Nie ukrywam, że sama postać dziewczyny też momentami dosyć mnie irytowała. Lia stara się odciąć od przeszłości, ale jak okazuje się nie będzie jej to dane, bo wydaje jej się, że widzi siostrę. Tę, która zaginęła i do dzisiaj się nie odnalazła. Do tego druga siostra znika. Decyduje się wrócić tam, gdzie to wszystko się zaczęło. Bohaterka wyrusza za nią, zwłaszcza, że coraz bardziej Cierniowy Dwór zaczyna ją przyciągać.

"Byłam zaledwie jedenastoletnią dziewczynką, kiedy tam przyjechałyśmy, ale czułam, że to jest moje miejsce. Cierniowy Dwór nas obserwował - czuwał nad nami – i należał do nas"

Powrót do tego co było to nie tylko powrót do Cierniowego Dworu, ale powrót do dawnych przyjaźni. Lia spotyka się ze swoim przyjacielem, który kiedyś nawet był dla niej kimś więcej. Mimo, że od bardzo dawna nie utrzymywali kontaktów to jednak chłopak decyduje się wyruszyć z nią do Dworu. W ogóle nie wierzy w to, że ten dom jest nawiedzony, ale nawet nie podejrzewa jak bardzo szybko zmieni na ten temat zdanie. Dziwne odgłosy, muzyka, krzyki czy wydarzenia z przeszłości. Tego wszystkiego są świadkiem i to mi się naprawdę bardzo podobało. Lia wraz z siostrą decydują się odkryć prawdę, o tym co tak naprawdę stało się z ich siostrą? Co tak naprawdę dzieje się w tym domu? Czy jest on nawiedzony? Dzieją się to bardzo dziwne rzeczy, przerażające rzeczy. Jednak nie jest to historia, która trzyma w napięciu, nawet bym powiedziała że trochę nudna. Z pewnością nie sięgnęłabym po nią drugi raz. Nie wywołała we mnie żadnych emocji. Najbardziej intrygujące były rozdziały ukazywane z perspektywy domu, no szkoda tylko, że ich jest naprawdę bardzo mało. Reszta taka zwyczajna, mało interesująca. Nie za wiele się tutaj dzieje. Z czasem bohaterzy decydują się poznać historię domu. Dlaczego to wszystko się dzieje? Dom ma mroczną historię, pełną trupów. Dochodzi do nieoczekiwanych wydarzeń, sytuacji, które wzbudzają przerażenie w bohaterach. A zarazem Lia zaczyna rozumieć o co tutaj w tym wszystko chodzi i powiem szczerze, że tak nie do końca to do mnie przemówiło. A przede wszystkim wątek z Avery. Z siostrą, która pięć lat temu zaginęła. Z pewnych względów było to dla mnie niemożliwe. Nie przemówiło to do mnie, ale nie chce zdradzać za dużo, to zachowam to dla siebie. Niestety, ale przez to między innymi zakończenie dosyć mnie rozczarowało.

Ta książka, która nie zostanie ze mną na długo. Po prostu się nudziłam. Oczekiwałam też dreszczyku niepokoju i zagrożenia, bo historia na taką się zapowiadała, a w ogóle tego nie było w moim przypadku. Postaci też niczym szczególnym się nie wyróżniały. Nie jest to zła lektura, ale trochę czegoś innego oczekiwałam. Może za dużo? I dlatego tak wyszło?. Bardzo zachęcam samemu się zapoznać i się przekonać, zwłaszcza jak ktoś lubi takie klimaty.

"Niektórzy ludzie uważają, że ten dom sam wybrał sobie każdego z jego mieszkańców. Dlaczego? Nikt nie zna odpowiedzi. Tylko sam Cierniowy Dwór"

Pięć lat temu rodzina Peartree uciekła ze swojego domu. Pewnej nocy zaginęła Avery, najstarsza z trzech sióstr. Gdy zbliża się piąta rocznica, Lia mocno odczuwa obecność zaginionej siostry. Po tajemniczym telefonie następna z sióstr - Ali, znika. Lia postanawia wrócić do Cierniowego Dworu i rozliczyć się z przeszłością.

„Cierniowy dwór” to powieść, która łączy baśniowy mrok z klimatem współczesnej grozy i delikatną, ale wyraźnie wyczuwalną nutą romantycznego napięcia. Autorka buduje historię, w której emocje bohaterów splatają się z dziką, nieujarzmioną naturą.

To historia o świecie, w którym magia nie jest czymś oczywistym - jest raczej jak cień: obecna, ale nieuchwytna. W centrum fabuły stoi tajemniczy dwór opleciony cierniami i legendą o pewnej dziewczynie. Dom, który jest pełnoprawnym bohaterem, żyje, czuje i wzywa swoich mieszkańców, nie daje spokoju, choć starali się od niego uciec. Autorka bawi się konwencją gotyckiej baśni, ale osadza ją we współczesnej emocjonalności, dzięki czemu książka jest mroczna, liryczna i oddziałuje na czytelnika.

Od samego początku wyczuwalna jest tajemnica. Historia pełna niedopowiedzeń, gdzie traumatyczne wydarzenie padło cieniem na całą rodzinę. Tajemnicza posiadłość, rodzina pełna sekretów oraz bohaterzy uwikłani w emocjonalne dylematy. Mroczna, gęsta i niepokojąca opowieść w baśniowym klimacie, pełna zaskoczeń i nieoczywistych rozwiązań. Sensualna, melancholijna, a chwilami wręcz hipnotyczna, to powieść która przyciąga i otula klimatem, niż skupia się na szybkim tempie.

Idealna dla miłośników historii z pogranicza rzeczywistości i baśni oraz na jesienne wieczory, polecam 💛

współpraca reklamowa books4ya

Cierniowy dwór to historia na pograniczu. Z jednej strony z każdą stroną wydaje się trochę zawiła i popaprana, a z drugiej dotyka w zupełnie inny sposób utraty osoby, którą wszystko scalała. Pokazując różne oblicza żałoby. Nie spodziewałam się takiej historii.

Co znajdziecie w środku;

☾ vibe: serial Dark {Netflix}

𓆸 narrację pierwszoosobową od strony głównej bohaterki Lia oraz trzecioosobową od strony dworu;

𖠿 różne etapy żałoby oraz destrukcja w jaką popadają siostry;

𓆸 mroczny klimat który niejako przypomina pętlę czasową;

𖠿 przyjaciel z dzieciństwa który okazuje się kimś więcej;

𓆸 tajemnica pomieszana z różnymi tragediami rozegranymi we dworze;

𖠿 druga szansa?

"Cierniowy dwór kochał nas bardzo mocno. Z całej siły, podstępnie. Kochał nas tak bardzo, że nie chciał nas wypuścić".

Czasem mawia się, że stare domy mają duszę. Są na swój sposób osobliwe i unikatowe. Jednak odkąd czytam książki jeszcze nie spotkałam się z tak dziwaczną perspektywą miejsca w którym się mieszka. Początkowe rozdziały, we wspomnieniach głównej bohaterki pokazują że coś jest bardzo nie tak jednak nie do końca jesteśmy w stanie uchwycić słaby punkt albo co wywołuje taki stan rzeczy. W książce pojawia się kilka razy perspektywa samego dworu i ma to swój urok, ale z drugiej strony trochę przechodzą ciarki. Ma się wrażenie, że dwór ma wręcz obsesję na punkcie sióstr.

Chociaż książka skupia się na "zaginionej" siostrze to dwie pozostałe wcale nie jest aż tak nijakie. Każda z nich wybrała inny mechanizm obronny, a przez to widzimy różne maski jakie pokazują społeczeństwu. Ich uczucia są bardzo silne, wręcz niszczycielskie. Mimo to wydaje się, że cierniowy dwór to główny bohater. A zagadka jego istnienia to taka wisienka na torcie. Nie powiem jest trochę fizyki poplątanej z matematyką, daje to uczucie klimatu nadprzyrodzonego ale to końcówka sprawia, że fabuła pozostawia nas z różnymi emocjami.

Cierniowy dwór to poniekąd unikatowa książka. Zakończenie sprawia, że wiele wydarzeń staje się wątpliwymi i aż ma się ochotę przeczytać niektóre fragmenty jeszcze raz. Spotkałam się już z perspektywami osób, ale rzeczy "martwych" pierwszy raz. Ciężko o niej zapomnieć, ale też się w niej nie pogubić.