Cienka granica

„Cienka granica” Anety Palki to świetny debiut, który udowadnia, jak krucha jest bariera między życiową stabilizacją a totalną destrukcją. Autorka prowadzi narrację dwutorowo, kreśląc losy Mai - asesor komorniczej, wiodącej luksusowe życie u boku męża lekarza - oraz Eweliny, zgorzkniałej kobiety z mroczną przeszłością, która jako nastolatka popełniła tragiczny błąd.

Początkowo te dwa światy wydają się odległe, jednak w pewnym momencie splatają się w dramat, w którym głównymi motywami stają się zaufanie, zawiść, poczucie krzywdy… i miłość.

Fabuła gęstnieje, gdy w uporządkowaną codzienność Mai wkraczają przystojny wierzyciel Sebastian, niania Elwira oraz tajemnicze anonimy, uruchamiające lawinę niefortunnych zdarzeń.

Autorka świetnie portretuje bohaterów: łatwowierną, pełną rozterek Maję, spragnioną miłości i zemsty Ewelinę, z pozory bezwzględnego Cegłę. Kluczowym elementem jest tu sekret sprzed lat, który zmusza bohaterki do konfrontacji. To wciągająca powieść obyczajowa z mocnym wątkiem kryminalnym, gdzie każda decyzja ma swoją cenę. Właściwie jest to thriller z zaskakującym zakończeniem, pozostawiający czytelnika z poczuciem niedosytu i chęcią poznania kontynuacji losów Mai.

W tej powieści prawda miesza się z fałszem, miłość z nienawiścią, współczucie z potrzebą sprawiedliwości, a finał udowadnia, że czasu nie da się cofnąć. Przekonajcie się sami, jak łatwo przekroczyć linię, zza której nie ma już powrotu, i zmierzcie się z zakończeniem, którego nie sposób przewidzieć.

Tę historię po prostu się połyka, a świetne wydanie, wygodna dla oczu czcionka, tak charakterystyczna dla wydawnictwa Lucky, sprawiają, że historię Mai trudno odłożyć…

Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Cienka granica". Jest to debiutancka powieść Anety i moim zdaniem jest to powieść obyczajowa z elementami thrillera psychologicznego. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie byłam w stanie odłożyć choćby na chwilę. Chociaż książkę czytałam już jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie emocje towarzyszące mi podczas lektury. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i bardzo dobrze poprowadzona. Mamy tutaj dwie przestrzenie czasowe, które dają wgląd w życie obu kobiet - Mai i Eweliny, których z pozoru nic nie łączy. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w intrygujący, wielowymiarowy i autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które nie są krystaliczne. Mają swoje tajemnice, demony przeszłości, a także wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im także popełniać błędy, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Myślę, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać Maję i Ewelinę. Tą pierwszą głównie w teraźniejszości, natomiast jeśli chodzi o Ewelinę to mogłam zobaczyć jak wyglądała jej przeszłość i jakie wydarzenia odcisnęły piętno na jej obecnym życiu. Mogłam dowiedzieć się z czym kobiety się zmagają, co je ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Obie bohaterki wywoływały we mnie mieszanych odczuć, chociaż z czasem zagłębiając się w ich historię uświadomiłam sobie co nimi kierowało, skąd się wzięły takie a nie inne działania, wybory, chociaż nie ukrywam, że nie pochwalałam większości rzeczy, które obie kobiety robiły i tego w jaki sposób one wpływały na bliskich im ludzi. Istotną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównych bohaterów, dostarczając zarówno im samym jak i Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. Czytając tą książkę tak naprawdę nie byłam w stanie przewidzieć co wydarzy się na jej kolejnych stronach oraz jak zachowają się poszczególne postaci. W trakcie lektury dało się już odczuć, że większość sytuacji, która tutaj nastąpiła była konsekwencją, skutkiem wydarzeń sprzed kilkudziesięciu lat, które w nieoczywisty sposób połączyły obie bohaterki. Autorka interesująco ukazuje skomplikowane relacje rodzinne, do tego nie boi się poruszać życiowych, trudnych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o trudnym dzieciństwie, zdradzie, zazdrości, manipulacjach, czy zawiedzionym zaufaniu. Dodatkowym plusem są świetne zarysowane portrety psychologiczne bohaterów, szczególnie mowa o działaniu ludzkiej psychiki. Palka zmusza Czytelnika do myślenia i trzyma w napięciu do samego końca, po drodze serwując wiele zaskakujących zwrotów akcji, które doprowadziły mnie do prawie do zawału! Kiedy myślałam, że wszystko już zostało wyjaśnione, że nic kluczowego w tej historii się już nie wydarzy Aneta tak poprowadziła ostatnie strony swojej powieści, że naprawdę nie mogłam wyjść z podziwu! Zrobiła z mojego mózgu dosłownie sieczkę! Takiego obrotu sprawy to ja się kompletnie nie spodziewałam. Jeszcze długo po lekturze nie mogłam przestać myśleć o tym co się tutaj wydarzyło. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje jak jedna chwila, jeden moment, jedna decyzja może całkowicie odmienić nasze życie, a także jakie konsekwencje może ona za sobą nieść. Pokazuje również, że powinniśmy uważać kogo wpuszczamy do swojego życia, komu powierzamy swoje tajemnice i kogo obdarzamy zaufaniem. Dobitnie pokazuje jak cienka jest granica pomiędzy dobrem i złem. Ta historia z pewnością sklania do refleksji nad życiem i wyborami jakich dokonujemy każdego dnia. Śmiało mogę powiedzieć, że "Cienka granica" to jeden z lepszych debiutów jakie czytałam w życiu! Świetnie spędziłam czas z tą książką i wyczekuje już kolejnej powieści spod pióra autorki! Polecam!

"Cienka jest granica między niebem a piekłem. Dlaczego więc gorycz przenika do słodkości z taką łatwością?"

"Cienka granica" to debiutancka powieść Anety Palki wydana w lipcu tego roku. Przyznam, że jak tylko zobaczyłam ją w zapowiedziach poczułam do niej nieodparte przyciągnie. Książka dotarła do mnie w ramach book tour organizowanym przez autorkę już jakiś czas temu, jednak dopiero teraz miałam możliwość sie za nią zabrać.

Już po pierwszych stronach przepadłam.

Fabuła powieści bardzo szybko angażuje czytelnika. W początkowych partiach tekstu poznajemy dwie, zupełnie obce sobie kobiety: Maję i Ewelinę. Już na pierwszy rzut oka dzieli je wszystko. Choć obie mają czysty start, jedno niefortunne wydarzenie w życiu Eweliny sprawia, że jej los obiera określony kierunek. W kolejnych rozdziałach przenosimy się do Mai i tutaj zatrzymujemy się na dłużej. Poznajemy kobietę, która ma już ustabilizowaną pozycję w życiu. Jest szczęśliwą żoną i matką, czynną zawodowo. Gdy otrzymuje pierwszy anonim całkowice bagatelizuje jego wagę. Z czasem jej życie ulega zmianie i to nie tylko za sprawą niejasnej korespondencji. Niespodziewanie domowy mir burzy Sebastian, przypadkowo poznany w pracy mężczyzna.

Początkowo nie mogłam znaleźć żadnego powiązania między poznanymi kobietami, dopiero z biegiem czasu zaczęły mi się nasuwać pierwsze podejrzenia. Jak się okazało, słuszne. Niemniej, w żaden sposób nie pozbawiło mnie to przyjemności z lektury. Czułam się mocno zaangażowana w losy Mai i po ciuchy współczułam jej położenia. Doskonale rozumiałam jej rozterki, wszak kobieta poza mężem na papierze potrzebuje też zaangażowanego partnera.

"Cienka granica" to kolejna przeczytana przeze mnie w ostatnim czasie książka, która traktuje o zdradzie popełnionej przez kobietę. Krok ten za każdym razem okupiony był ogromnymi wyrzutami sumienia, mimo tego, że w obu przypadkach partnerka pozbawiona była ciepła ze strony męża.

Nie chciałabym jednak skupiać się tu wyłącznie na motywie zdrady, gdyż jest on tylko jednym z wielu w tej książce. "Cienka granica" jest tak rozbudowaną powieścią, że trudno wybrać tu ten jeden, najważniejszy wątek. Nie znaczy to, że zostały one potraktowane pobieżnie - nie, to naprawdę obszerna powieść, która może odstraszać swoim gabarytem. Jednak zaręczam, że gdy tylko rozpocznie się lekturę, przestanie to mieć dla Was jakiekolwiek znaczenie. Wręcz przeciwnie, będziecie chcieli by ta historia trwała i trwała. Przynajmniej, ja tak miałam. Nieodwołalnie pokochałam pióro autorki.

Na uwagę zasługuje zakończenie. Tak naprawdę wyjaśnienie tej historii poznajemy jakieś 150 stron przed końcem książki. Przyznam, że trochę miałam obawy czy dalsza lektura okaże się równie emocjonująca. Niepotrzebnie. Właśnie taka była. Ba! Finał tej historii wbił mnie w fotel. Pokazał, że tak naprawdę nikomu nie można ufać.

Serdecznie polecam.

Moja ocena 9/10.

„Aneta Pałka nie daje prostych odpowiedzi. Zamiast tego zmusza czytelnika do zadania sobie niewygodnych pytań.”

„Subtelna, psychologiczna i niepokojąco prawdziwa – ta historia zostaje w myślach na długo po ostatniej stronie.”

„To książka o momentach, w których jedno milczenie znaczy więcej niż tysiąc słów.”

„Czasem najbardziej niebezpieczna granica nie przebiega między dobrem a złem, lecz między tym, co znane, a tym, na co nie mamy odwagi

Maja i Ewelina - dwie kobiety, których los z pozoru różni się od siebie niczym i woda.

Łączy je jednak tajemnica sprzed lat.

To właśnie przeszłość Eweliny i jej decyzje sprawiły, że pojawiła się w życiu Majki.

Majka Skrzydlewska ma wszystko co stanowi marzenie wielu osób.

Od kilku lat jest żoną uznanego kardiochirurga Grzegorza i mamą trzyletniego Adasia.

Oprócz tego pracuje jako asessor w kancelarii komorniczej i bardzo lubi swoje zajęcie

Rodzina ma piękny dom, właściwie willę i kilka razy w roku wyjeżdża do ciepłych krajów.

Pewnego dnia kobieta poznaje jednego z klientów kancelarii w której pracuje.

Sebastian Kamiński jest..marzeniem wielu kobiet i Maja nie pozostaje obojętna na jego urok , choć początkowo stara się zniechęcić do siebie przystojnego adoratora.

Ewelina z kolei od zawsze miała pod górkę i pakowała się w kłopoty.

Drogi obu bohaterek splatają się w dość niezwykłych okolicznościach- nie chcę ich jednak zdradzać.

Sięgając po jak się okazuje debiutancką książkę Pani Anety Palki sądziłam ,że mogę otrzymać lekką historię o adoptowanej przez inną rodzinę i oczywiście zakazane uczucie Mai i Sebastiana.

Owszem romans jest , wyjątkowo zresztą ognisty i napisany z klasą , jednak wszystko inne trudno przewidzieć, gdyż książka ewoluuje wraz z rozwojem sytuacji przeradza się w niezwykle emocjonujący thriller psychologiczny od którego nie sposób się oderwać.

Co ciekawe okazało się, że Cienka granica jest debiutem literackim autorki i muszę przyznać że jestem w ogromnym szoku i już teraz czekam na więcej 💙🩵

„Cienka granica” to debiut literacki Anety Palki, ale czytając tę książkę, trudno w to uwierzyć. Od pierwszych stron widać dojrzałość pióra, wrażliwość i umiejętność obserwacji człowieka jego emocji, błędów i prób zrozumienia samego siebie. To nie jest lekka opowieść na jeden wieczór. To książka, która wchodzi pod skórę, zostaje w głowie i każe się zastanowić nad własnym życiem.

Historia dwóch kobiet Mai i Eweliny pokazuje, że czasami granica między dobrem a złem, prawdą a kłamstwem, winą a wybaczeniem jest naprawdę cienka. Jedna decyzja, jeden impuls, może zmienić całe życie nie tylko nasze, ale i innych ludzi. Autorka prowadzi te wątki z ogromnym wyczuciem. Nie spieszy się, pozwala nam poznać bohaterki od środka, zobaczyć ich lęki, wstyd, żal i pragnienie spokoju.

To, co szczególnie mnie poruszyło, to prawdziwość emocji. Autorka nie ucieka od trudnych tematów – pokazuje, jak ciężko jest żyć z tajemnicą, jak przeszłość potrafi wracać wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy. Nie ma tu tanich efektów, nie ma sztucznego dramatyzmu. Wszystko jest przemyślane, autentyczne i głęboko ludzkie.

Jak na debiut, książka jest zaskakująco dojrzała i dopracowana. Czuć, że Aneta Palka pisze z potrzeby serca, a nie dla efektu. Ma własny styl prosty, ale pełen emocji. Każde zdanie coś znaczy, każde słowo jest na swoim miejscu. Nawet jeśli fabuła chwilami zwalnia, to tylko po to, żeby czytelnik mógł w pełni poczuć wagę tego, co się dzieje.

„Cienka granica” to nie tylko historia o dwóch kobietach. To opowieść o nas wszystkich o błędach, które popełniamy, i o tym, jak trudno czasem przyznać się do winy. O tym, że między tym, kim byliśmy, a tym, kim jesteśmy dziś, istnieje delikatna, często niewidoczna linia, cienka granica, którą każdy z nas w pewnym momencie przekracza.