Srebrna bransoletka

„Srebrna bransoletka” to kontynuacja historii Nastki, młodej dziewczyny, której marzeniem jest prowadzenie własnej restauracji. Karolina Wilczyńska ponownie zaprasza nas do świata tej właśnie bohaterki. Bohaterki, która skradła moje serce już w pierwszej części cyklu „Sklepik ze wspomnieniami” pt. „Cukiernica z fotografii”. Drugie spotkanie było dla mnie również wyjątkowe, a czas spędzony na lekturze tej książki sprawił, że mogłem oderwać się od codzienności, by uczestniczyć w życiu Nastki. A te nie szczędziło łez, zmartwień, trosk i trudnych, życiowych wyborów.

Nastka dowiadując się o chorobie nowotworowej swej matki Maryli, postanawia odłożyć swoje plany i marzenia na drugi plan. Podejmuje się opieki nad matką. Z drugiej strony nie może zaniechać rozwijania własnej restauracji. Czy dziewczyna zdoła połączyć opiekę nad matką z prowadzeniem biznesu? Jakie dylematy będzie zmuszona podejmować? Czy dziewczyna będzie mogła liczyć na wsparcie swojego chłopaka? Czy jej babcia Anastazja będzie wsparciem? Czy może jednak kobieta będzie chciała odciąć się od przeszłości i zaniecha wsparcia dla swej córki i wnuczki? Wreszcie jaki symbol, jakie znaczenie ma podarowana Nastce przez jej matkę srebrna bransoletka?

Pewne jest to, że determinacja Nastki, będzie siłą napędową do stawienia czoła codziennym obowiązkom. I właśnie taka postawa, takie podejście do życia, może być dla wielu z nas akumulatorem napędowym w naszych działaniach.

Nie ukrywam, że Karolina Wilczyńska na kartach powieści „Srebrna bransoletka” stworzyła historię, która wyciska łzy. Los Nastki nie jest pozbawiony trosk, zmartwień, smutków, wręcz przeciwnie jest naszpikowany walką z przeciwnościami losu. Jednak determinacja Nastki jej nieustępliwość są dowodem na to, że siła i wola walki, to połowa sukcesu i ogromne wsparcie w walce z trudami życia codziennego.

„Srebrna bransoletka” to druga część wyjątkowej serii SKLEPIK ZE WSPOMNIENIAMI. A ja z nieskrywaną niecierpliwością i tęsknotą wyczekuję trzeciej części, pragnąc jak najszybciej ponownie spotkać się z Nastką i czerpać z jej determinacji, woli walki i umiłowania życia. Bez wątpienia taka życiowa postawa zasługuje na uznanie i naśladownictwo. A już na pewno powieść Karoliny Wilczyńskiej (jak i cała seria) zasługuje na umieszczenie jej na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Co też czynię!

Powieść „Srebrna bransoletka” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Powieść przypadła mi do gustu przede wszystkim z racji tego, że opowiada o historii kobiet z trzech pokoleń: babci, matki i córki. Piękna i wzruszająca powieść, dotykająca choroby i sposobó radzenia sobie z nią nie tylko przez najbliższych (córki), ale również pzyszłego zięcia i matki, która będzie się wahać, czy ingeować w życie córki i wnuczki.

.

Z ogromną radością wróciłam do świata Nastki

Bohaterów książki "Srebrna bransoletka" miałam okazję poznać w pierwszej części tej historii opisanej na kartach powieści "Cukiernica z fotografii".

Nastka spełnia swoje marzenia i wraz ze swoimi wspólnikiem otwiera restaurację. Praca pochłania ją bez reszty, dziewczyna nie ma zbyt wiele czasu na życie poza nowym biznesem choć serce wyrywa się do matki która zmaga się z postępującą chorobą.

Pomimo sprzeciwu wspólnika Nastka decyduje się na przyjęcie pomocy od swojego chłopaka, który cały czas chciał zostać ich wspólnikiem. Teraz może więcej czas spędzic z Marylą którą pokonuje choroba o której nic nie wie babcia dziewczyny.

Książka "Srebrna bransoletka" to cudowna opowieść trzech pokoleniach kobiet. Siła w nich drzemiąca i miłość jaka łączy te kobiety to znakomity fundament tej książki.

Z nieukrywaną przyjemnością wróciłam do Sklepiku ze wspomnieniami by poznać tym razem historię srebrnej bransoletki która łączy przeszłość z teraźniejszością ...

Cudna to opowieść do lektury której serdecznie Was zachęcam.

Trzy silne kobiety i ... życie.

.

Jak miło było wrócić do bohaterów z części pierwszej. Już na wstępie nie mamy takiego jakby początku od którego można zacząć opowieść, tylko wydarzenia biegną dalszym ciągiem. I pierwsza strona już rozpoczyna się nieco smutnie, bo Nastka nie potrafi się skupić na niczym, gdyż wciąż w głowie ma chorobę mamy. My wiemy i jej przyjaciółki też, że na świecie ma tylko ją. Niby czują się odsunięte od niej, bo nadal nie powiedziała im, że jej mama jest śmiertelnie chora, tylko same do tego doszły, a raczej jedna przekazała drugiej. Bardzo chcą jej pomóc, gdyż widzą, że jej chłopak nie bardzo przejmuje się stanem zdrowia jej matki. Wciąż ma pretensje, że nie mianowała go swoim współwłaścicielem restauracji, tylko kogoś innego. Jest nim bardzo dobry kucharz, który wyłożył dużą sumę pieniędzy, by lokal przetrwał, ale do chłopaka Nastki to nie dociera. Miałam wrażenie, że każdy z książki widzi więcej niż sama Nastka. Jej brakowało wsparcia, pomocy ze strony bliskich, gdyż to wrażliwa kobieta, która nie potrafi myśleć o sobie, tylko o innych. Jej miłość do matki potrafiła wzruszyć. Być może fakt, że nie potrafiła rozmawiać o jej chorobie sprawiał, że gubiła się we własnym świecie. Współwłaściciel restauracji starał się pokrzepić ją rozmową i dobrym jedzeniem, które testowali, by zobaczyć co smakowało by innym. Niby zbywała go często i udawała jak mogła, że jest szczęśliwa, to jednak on wcale jej nie wierzył. Widzimy też perspektywę jej matki, która bez leków nie potrafi funkcjonować. Nie chce też trapić innych swoimi dolegliwościami, i tu widzimy jak bardzo podobny z córką mają charakter. Niestety im dalej, tym bardziej widzimy, że z matką jest coraz gorzej. Wciąż wciska wszystkim drobne wymówki, nawet sąsiadowi, który również się o nią martwi. Szuka pretekstów, by nie być dla nikogo balastem. Uwierzcie jednak, że naprawdę warto poznać tą opowieść, gdyż przygotuje nas emocjonalnie do odejścia bliskich nam osób. Nikt nie chce myśleć o tym, że to kiedyś nastanie, jednak tak jak dzień dobiega końca i nocą zamykają nam się powieki, tak i ostatni oddech czeka również każdego człowieka na świecie. Przepiękna opowieść, której bohaterów pokocha się całym sercem. Tajemnice z przeszłości, sekrety, zatajenie prawdy, szczera pomoc i uczucie głębsze niż dno oceanu zdobią tą powieść. Bardzo ją polecam!

Zdradzę wam sekret, będzie część trzecia:-)

„Srebrna bransoletkę” to kontumacja „Cukierniczki z fotografii”. Rzadko się mi się zdarza to powiedzieć, ale ta część bardziej mi się podobała. Była dla mnie bardziej emocjonująca. Być może to za sprawą chorej na nowotwór mamy Nastki. Ta cześć w dużej mierze skupia się na właśnie na Maryli. Ale nie tylko. Nastka podjęła decyzje co do prowadzenia własnej restauracji. Wraz z Kubą, który jest kucharzem odkupiła od starego wściela miejsce, w którym dotychczas pracowali. Niestety, ale bycie współwłaścicielem restauracji i opieka nad matką, która nie mieszka blisko wykańcza dziewczynę. Jak wobec tego zachowa się jej narzeczony? I co na to Kuba?

Czytając pierwszą cześć zastanawiałam się dlaczego babcia Nastki nie chce wkraczać w życie córki i wnuczki. I w sumie w tej części tak szybko odpowiedzi nie dostałam. Nadal nie skradł mojego serca Zbyszek. Dalej dziwię się, że dziewczyna chce zostać jego żoną.

Oprócz fantastycznie wykreowanych postaci, autorka potrafi oczarować czytelnika lekkim piórem. Przez książkę wręcz płynie się. Pomimo ciężkiego tematu jakim jest choroba Maryli, nie chce się rozstawać z bohaterami. Książka jest pełna emocji i poruszy każdego. Jest smutniejsza od części pierwszej, ale warta uwagi. Ja już nie mogę doczekać się kolejnej części.

Jeśli chcecie poznać pochodzenie srebrnej bransoletki, którą matka podarowała Nastce koniecznie przeczytajcie tę książkę. Jest ona idealna na wieczory po ciężkim dniu pracy.