Cienie dawnych grzechów (barwione brzegi)

" [...] Pamiętaj, że w procesie poszlakowym też można dostać dożywocie. Bez żadnych dowodów. [...]"

Powieść "Cienie dawnych grzechów" to debiutanckie dzieło duetu Mieczysława Gorzki i Michała Śmielaka. Dzięki Wydawnictwu Labreto i Legimi miałam przyjemność wysłuchać tej historii pod postacią superprodukcji (audiobooka), w której wzięło udział mnóstwo fantastycznych głosów, między innymi: Pauliny Holtz, Jakuba Sasaka, Modesta Rucińskiego, Wojciecha Żołądkowicza i Macieja Kowalika. Efekty dźwiękowe są niesamowite. Pierwszy raz słuchałam takiej produkcji. Momentami można być przerażonym, słysząc niektóre odgłosy. Dla mnie ta produkcja zasługuje na top miesiąca, a nawet roku.

Autorzy Gorzka i Śmielak bardzo dobrze się spisali. Przedstawili kryminalną historię w zupełnie innym stylu. Poznałam w niej kobietę, policjantkę, a właściwiej komisarz Kalinę Jadecką, która zyskała przydomek "Jędza". Dlaczego? Jak ją poznacie, to zrozumiecie. Dziewczyna ma coś nie tak z głową. Widać, że życie jej nie oszczędzało. Aktualnie w swojej głowie słyszy pewien głos, który nie chce jej opuścić. Non stop do niej mówi. Kim on jest? Tę prawdę poznacie, czytając "Cienie dawnych grzechów". Mimo wszystko polubiłam tę bohaterkę i byłam bardzo ciekawa, czy rozwiąże sprawę morderstw kobiet. Potwór grasuje po Wrocławiu już od trzech lat. Czy tym razem uda się go złapać? Czy Wrocławscy policjanci są skorumpowani? To odkryć będą musieli: warszawska komisarz Kalina Jadecka i inspektor Daniel Bednarz. Czy inspektor Bednarz ma czyste intencje?

Spotkałam tutaj mnóstwo zwrotów akcji. Miałam nawet swoją teorię dotyczącą mordercy. Odkrywając tę historię kawałek po kawałku, byłam w totalnym szoku. Czegoś takiego to ja się nie spodziewałam. Wow! To było bardzo mocne uderzenie. Wielkie brawa dla autorów. Zakończenie to prawdziwa bomba.

Jeżeli jesteście ciekawi debiutanckiej powieści Mieczysława Gorzki i Michała Śmielaka, to śmiało sięgnijcie po "Cienie dawnych grzechów". Zachęcam was do wysłuchania audiobooka. Idealne dzieło dla wszystkich miłośników kryminałów. Mam nadzieję, że panowie napiszą wspólnie jeszcze kilka powieści.

"Cienie dawnych grzechów" to mroczny psychologiczny kryminał, który wbija w fotel i nie pozwala o sobie zapomnieć.

Czy warto wspominać i grzebać w dawnych ciemnych grzeszkach? Czy to przyniesie dobre efekty? Czy raczej skutek odwrotny?

Od razu mówię, że ta historia wciąga od samego początku.

Bohaterowie barwni, bardzo dobrze rozrysowani i przedstawieni. Historia Jędzy mocno mnie zaintrygowała i dosłownie mną wstrząsnęła. Nie ukrywam, że przy tej bohaterce poleciały mi łzy. Początkowo jej nie lubiłam, ale z biegiem stron zmieniłam o niej zdanie. Inspektor Bednarz, to dość wścibski facet. Uważajcie na niego. Jest jeszcze ktoś, kogo koniecznie musicie poznać. Zdradzę wam tylko pseudonim tej osoby, to Kanalarz.

Fabuła jest wielowątkowa. Z jednej strony mamy do czynienia z życiem osobistym bohaterów i ich tłem obyczajowym, a z drugiej jak już pisałam z mordercą, który od trzech lat jest nieuchwytny. Uwielbiam, gdy w powieściach mam do czynienia nie tylko z życiem zawodowym bohaterów, ale i osobistym.

Akcja jest wartka z ciekawymi zwrotami.

Jeżeli jesteście miłośnikami Wrocławia, to polecam wam jego mroczną odsłonę. Fani Mieczysława Gorzki i Michała Śmielaka będą zachwyceni. Czytelnicy, którzy ich nie znają, proszeni są o ich poznanie. Warto czytać i słuchać kryminały tych polskich autorów.

Powieść "Cienie dawnych grzechów" możecie znaleźć na Legimi pod postacią e-booka i audiobooka.

Za możliwość wcześniejszego przeczytania i wysłuchania tej książki dziękuję ślicznie Wydawnictwu Labreto.

Ps.

Pierwszy rozdział dosłownie mnie przestraszył. Uwielbiam to uczucie.

Czy lubicie motyw traumy w książkach? Tutaj taki otrzymacie. Autorzy w idealny sposób go przedstawili. Dosłownie aż strach się bać.

Gratuluję autorom tak udanego wspólnego debiutu.

Tę historię chętnie zobaczyłabym na dużym ekranie.

🌃🌑 Wszystko na świecie rzuca cień. A czy uwierzylibyście, gdybym powiedział wam, że taką rzeczą jest również grzech? Kłamstwo – większe lub mniejsze. Przemoc, jakiej dopuściliśmy się wobec innych. Te wydarzenia dzieją się, wybrzmiewają, ale znikają tylko pozornie. W rzeczywistości na zawsze pozostają w naszych sercach, niczym mały cierń. Nie sposób się ich pozbyć. Nasze serce i uczucia obrastają wokół niego, ale nie są w stanie go wyprzeć. W ten sposób, mimo że bardzo chcemy, o krzywdach nigdy nie zapominamy – uczymy się po prostu z nimi żyć. Ale czy każdy grzech jest wart tego, aby go zaakceptować?

🌃🌑 Tłem dla naszych rozważań tym razem będzie Wrocław. Wyobraźcie sobie to miasto w trakcie upalnego i dusznego lata. Urocze uliczki, neony lśniące od promieni słońca – jest bezpiecznie i nostalgicznie, ale tylko pozornie. W rzeczywistości, pod cieniami neonów, przemyka seryjny morderca, który wziął to miasto pod but i bez wahania je terroryzuje. Nic więc dziwnego, że dosyć szybko rozpoczyna się śledztwo. Niestety, początkowo dzieje się ono tak nieporadnie, że do miasta muszą przybyć dwaj funkcjonariusze policji – Bendarz i Jadecka.

🌃🌑To połączenie dwóch silnych, mocnych i różnych od siebie charakterów, dlatego od samego początku spięcia między nimi są na porządku dziennym. Każde z nich ma nieco inny pomysł na śledztwo. Ona stara się walczyć z nieudolnością wrocławskiej policji, on staje na głowie, aby złapać mordercę. Nic więc dziwnego, że – chcąc czy nie – od pewnego momentu muszą zacząć ze sobą współpracować. Pytanie tylko, czy będą w stanie odkryć, jak głęboko sięgają cienie dawnych grzechów?

🌃🌑 Cienie dawnych grzechów to historia, która utrzyma was w napięciu do ostatniej strony – oj, tak! Wszystko dzięki niezwykle mądrze rozłożonym zwrotom akcji na całej linii fabularnej. Duet autorski rozegrał te karty po mistrzowsku. Kilkukrotnie zagra wam na nosie, zanim pozwoli rozwiązać zagadkę mordercy – a wierzcie mi, to jest coś, czego się nie spodziewacie. Bohaterowie jak najbardziej mnie przekonują i ręczę, że ta opowieść da wam kilka przyjemnych dni z dreszczykiem, jeżeli tylko dacie jej szansę. Czy są tu czytelnicy, którzy – tak jak ja – kochają stare dobre Archiwum X? Jeżeli tak, kochani, to biegiem do czytania tego! Podziękujecie mi potem. To jest właśnie ten vibe, którego tak szukacie.

Dzisiejsza recenzja dotyczy książki, przy której współpracowali jedni z moich ulubionych pisarzy, a mowa o Mieczysławie Gorzka i Michale Śmielak. Książka „Cienie dawnych grzechów” to historia, która może momentami przerazić, zszokować, zdenerwować, ale przede wszystkim mega zainteresować. Dla miłośników elektronicznej wersji książki to na Legimi dostępny jest e-book oraz audiobook z cudownymi lektorami, a efekty, jakie tam usłyszysz spowodują, że w pewnym momencie odczujesz na sobie ból, smutek, radość, ekscytacje któregoś z bohaterów. Uwielbiam słuchać i słyszeć jak jedzie auto, śpiewa ptak w parku, czyli wszystko to, co nas otacza. Szkoda, że inni wydawcy nie nagrywają w ten sposób, no ale ile ludzi tyle zdań, opinii. Opisów książki jest sporo, więc zachęcam do przeczytania. Historia, która w dużej mierze skupia się na traumach, przeżyciach, strefie psychicznej bohaterów, a tym bardziej mordercy.

Kiedy większość z nas żyje w świecie, w którym słońce pada na naszą twarz inni znajdują się w miejscach, gdzie te promienie nigdy nie dotrą, a mowa o świecie pod ulicami miasta, w którym to kanalarz ma swoje miejsce. Co tam robi?, a może, z kim robi tego dowiecie się już sami, ale mi przypomniała się okładka, akcje, sceny z książki Stephena Kinga „To” z klaunem w roli głównej. Ciarki miałam jak czytałam. Jedynym minusem była postać kanalarza tak jakoś za mało go było i tutaj mam nadzieję, że będzie kontynuacja (chodź po zakończeniu nie wiem, czy tak będzie), ponieważ mam nadzieję, że naszego mordercy będzie więcej np. w dialogach itp. Od razu uprzedzam to wyłącznie moja opinia, która w niczym nie chce ujmować książce, bo książka jak wcześniej napisałam przyprawia o ciarki. Znajomi też są po tej lekturze i mają totalnie inne wrażenia, i to jest mega. Mocno ciekawiła mnie postać naszej komisarz Kalina Jadecka przez to, co jej się przytrafiło. Kibicowałam jej do ostatniej strony książki. Momentami przerażała, momentami rozbawiła. Kolejnym takim creepy momentem to była muzyka w tle, i to jest właśnie mega dla audiobook, ponieważ taki utwór naprawdę robi robotę i nadaje danym scenom atmosfery iście z horrorów.

Jeżeli chcecie wiedzieć, o jaką muzykę chodzi to posłuchajcie sobie utwór Mozarta – Lacrimosa. Brrr…. Najgorsze (albo i nie :p) jest to, że dodałam sobie ten utwór do play listy :D. Nie będę zdradzać fabuły, ale zdradzę, że książkę słucha, czyta się bardzo szybko i mam nadzieję, że jeszcze spotkam ten duet przy innych tytułach.

Audiobook, a w zasadzie powinnam chyba napisać superprodukcja, nie tylko doskonale czytana przez lektorów, ale uzupełniana tłem dźwiękowym, odgłosami z otoczenia, współgrającymi z fabułą książki, jest dla mnie czymś nowym. Byłam bardzo ciekawa czy przy mojej miłości do audiobooków taka forma powieści do mnie trafi.

Kryminalny duet, dwóch bestsellerowych pisarzy, których różne style łączą się w zaskakująco spójną całość.

Ciekawe jest, że książka została napisana z myślą o właśnie tej superprodukcji, więc zauważalne jest obrazowe przedstawianie scen i duża ilość dialogów jak w filmie, z tą różnicą, że to dzieło poznajemy nie oczami, a uszami w połączeniu z naszą wyobraźnią. 🙂

Prawdę mówiąc bardziej zainteresowała mnie sama postać Kaliny Jadeckiej, jej skomplikowana osobowość niż sprawa kanalarza.

Mam jednak spory problem z tym formatem książki. Choć jest pięknie wykonany, czułam się przebodźcowana ilością dźwięków, która mnie bardzo rozpraszała. Pojedyncze odgłosy w tle byłyby jeszcze akceptowalne, ale nieustanne tło dźwiękowe, utwory połączone ze zróżnicowaną głośnością lektorów (będących bliżej lub dalej) mnie dekoncentrowała i sprawiała, że nie wszystko było dla mnie zrozumiałe.

To jednak moje subiektywne odczucia, ale Wan bardzo polecam sprawdzić czy taka superprodukcja trafi w Wasz gust. 🙂

Witam Was bardzo serdecznie moi drodzy książkomaniacy. Przyszła taka porą i na mnie, że dopadła mnie niemoc czytelnicza z jednej strony a z drugiej totalne zawirowania i brak czasu. Ale przyznam się Wam że coby się nie działo dla tych dwóch panów zawsze znajdę czas.

Już od pierwszej strony polubiłam główną bohaterkę Kalinę "Jędzę" Jadecką, bo mamy jedna wspólną cechę, a mianowicie ja też czasem gadam do siebie, różnimy się tylko tym że ja nie otrzymuję odpowiedzi.

Świetna praca świetnego duetu pisarskiego. Mamy tutaj wszystko co gwarantuje dobra książka z którą czas spędzony nie bedzie czasem straconym. Dreszczyk emocji w trakcie czytania, trauma z dziecinstwa, zagadki, spekulacje, poszlaki, wreszcie bomba na zakończenie która wywala nas z kapci.

Jestem pod mega wrażeniem i zastanawiam się tylko kiedy i czy w ogóle pojawi się kolejna książka, być może kontynuacja albo odrębna historia z panią komisarz Jędzą.

Zapraszam Was w podróż do przeszłości której ziarno koszmaru kiełkuje przez wiele lat, by wydać owoce którymi są zemsta, szaleństwo i śmierć.