Cherub. Igor Brudny. Tom 3

„Cherub” to trzeci tom serii kryminalnej o komisarzu Igorze Brudnym pióra Przemysława Piotrowskiego, który jest równocześnie zamknięciem trylogii o przeszłości głównego bohatera. Mimo morza pozytywnych opinii, ja niestety o niej nie mogę powiedzieć za wiele dobrego, a ten tom tylko upewnił mnie w mojej ocenie. „Cherub” to brutalny, krwawy i wulgarny kryminał, w którym szablonowe zachowanie postaci momentami wypada wręcz prześmiewczo. Intryga kryminalna nie jest najgorsza, a przynajmniej motywacje mordercy są dobrze uzasadnione, choć sama zagadka jest dosyć prosta, tak w połowie lektury można już samodzielnie połączyć wszystkie kropki. W pewnym momencie pojawia się temat dark netu, co jest chyba największym plusem powieści – nie jest to temat nowy, a jednak na tyle realny, że przypomina jak łatwy mamy teraz dostęp do miejsca, w którym rozprzestrzenia się wszelkiej maści zło tego świata… To jednak za mało, żebym mogła powiedzieć, że był to choćby niezły kryminał – to lektura zdecydowanie nie w moim guście.

Udało mi się dokończyć trylogię Przemysława Piotrowskiego o Igorze Brudnym. "Cherub", bo o tej książce tu mowa po prostu pozamiatał. Uważam, że to najlepsza część z całej trylogii! Co tutaj się działo!

Tym razem morderca zaczyna uderzać w przedstawicieli prawa. Na pierwszy ogień idzie prokurator, który może nie był zbyt poważany, a jego preferencje poza pracą były dość kontrowersyjne, jednak nikt nie może się czuć bezpieczny. Tym razem zbiera się grupa operacyjna pod przewodnictwem Winnickiej. Oczywiście Igor po raz kolejny znajduje się pod obstrzałem podejrzeń. Jak to się skończy? I kto wyjdzie z tego cało?

Autor na sam koniec historii o Igorze serwuje nam wybuchową mieszankę. Słuchałam tej książki głównie w audiobooku i ciągle miałam ciarki! Autor mistrzowsko utrzymywał napięcie. Kompletnie nie spodziewałam się takiego finału. Do ostatniej strony nie potrafiłam przewidzieć jak to się skończy. I właśnie coś takiego jako czytelnik oczekuję! Ciągłego napięcia, akcji, krwawych szczegółów i tajemnicy do samego końca. Widać, że z każdą książką autor robi naprawdę duże postępy. Tak jak do "Piętna" nie byłam przekonana tak "Cherub" zmiótł moje wątpliwości bezsprzecznie. Na rynku mamy tyle historii kryminalnych i thrillerów, że trudno mnie już czasami zaszokować czy zdziwić. Ale tutaj muszę się pokłonić w pas autorowi, bo wykonał naprawdę kawał dobrej roboty. Przede mną jeszcze dwie książki Przemysława Piotrowskiego do nadrobienia i na pewno nie będę długo z tym zwlekać. Polecam wszystkie trzy tomy, bo ta historia wbije was w fotel.

"Podobno gdy człowiek wyczerpie już wszystkie możliwości, gdy już nie ma się do kogo zwrócić, to zawsze na sam koniec – nawet jeśli jest niewierzący zwraca się do Boga."

Trzecia część przygód Igora Brudnego rozpoczyna się zamordowaniem prokuratora z niecodziennymi upodobaniami seksualnymi. Morderca zostawia wskazówkę dla komisarza Brudnego, który po wydarzeniach ze Sfory dopiero doszedł do siebie i znów rozgościł się w stołecznej policji by skupić się na medialnej sprawie, w którą zamieszany jest syn jednego z czołowych polityków. Igor wraz z Julią jednak wyruszają do Zielonej Góry by pomóc prokurator Winnickiej i całemu zespołowi w schwytaniu mordercy. Czy i tym razem uda się znaleźć sprawcę? A jeśli tak to jakim kosztem?

Ta część na pewno złamała mi serce i uderzyła z całej siły w moją psychikę. Czytało mi się ją szybko, ale naprawdę ciężko ze względów psychicznych. Cała intryga była niesamowicie dobrze rozpisana, a kolejne rozdziały powodowały, że chciało się dowiedzieć co wydarzy się na kolejnej kartce. Naprawdę wielkie ukłony dla autora za stworzenie takiego świata i takich bohaterów. Może w tej części trochę dla mnie za dużo było opisów lub niepotrzebnych wtrąceń, ale mimo wszystko to było bardzo dobre zakończenie trylogii o Igorze Brudnym, a epilog pozostawia wiele dla wyobraźni.

Nie ma co mówić, polecam Wam z całego serca tę trylogię. Na pewno nie jest ona łatwa i przyjemna. Nie są to książki przy których siądziecie, przeczytacie i zapomniecie, o nie. To książki, które zostają z człowiekiem na dłużej.

Trzecia sprawa i śledztwo w Zielonej Górze. Tym razem śmierć ponosi prokurator, a za sznurki będzie chciała pociągać ,,góra".

Igor dostaje w prezencie paczuszkę, w której jest krzyżyk. Pamiątka po pobycie w domu sióstr zakonnych.

Kto tym razem będzie igrał z Brudnym?

Czy komisarz ugnie się?

Nie jestem w stanie przetrawić tej historii. Mam wrażenie, że jest tu kilka niedokończonych wątków i autor zostawol siebie otwartą furtkę 🤔nie wiem czy można liczyć na kolejną część, ale pomarzyć przecież można 😅

Aczkolwiek im dalej w las, tym bardziej komisarz budzi skrajne emocje. Nie chce spamować, ale za sprawę z Oksaną stracił w moich oczach🤦‍♀️

Typowy samiec alfa, który chciałby mieść władzę nad duszą i ciałem.

Początek nie wciągnął mnie tak bardzo jak w poprzednich częściach. Tutaj nakłada się więcej wątków. Końcówka nie jest tak zaskakująca, bo gdzieś tam w tle majaczy myśl, kto może być mordercą, ale jest dobrze 👍😊

Polecam całą trylogię 📚

"Cherub" Przemysław Piotrowski

Zieloną Górą wstrząsa kolejne makabryczne morderstwo. W podziemiach pewnej szwalni zostają odnalezione zmasakrowane zwłoki prokuratora Kotelskiego. Tymczasem w Warszawie komisarz Igor Brudny otrzymuje tajemniczą przesyłkę, a w niej klucz, który po raz kolejny otworzy drzwi do trudnej przeszłości. Morderca jest nieprzewidywalny, sprytny i niesamowicie przebiegły. Jak potoczy się śledztwo?

"Cherub" to niestety ostatnia już część cyklu kryminalnego o komisarzu Igorze Brudnym. I od razu informuję — lepszego zakończenia tej świetnej, niebanalnej trylogii wymarzyć sobie nie mogłem.

Przemysław Piotrowski, tak samo jak w dwóch poprzednich książkach z tej serii, od początku nie daje czytelnikowi złapać oddechu. Już od pierwszych akapitów, od pierwszych słów powoduje dreszcz niepokoju, niepewności. Tworzy swego rodzaju napięcie kumulujące siły przez wszystkie te strony, by na zakończenie uderzyć w czytelnika z ogromną siłą i sprawić, że będzie czuł się zbity z tropu jak nigdzie indziej.

"Cheruba" czytamy z narastającym zaciekawieniem, obawą, a także ekscytacją i coraz wyższym poziomem adrenaliny we krwi. Autor niejednokrotnie przyczynił się do tego, że rozglądałem się z podenerwowaniem wokół siebie, czując w pokoju czyjąś obecność.

To, co Piotrowski zrobił w tej powieści z psychiką czytelnika, zasługuje na ogromne uznanie. Tutaj nie ma granic, nie ma powierzchowności ani delikatności. Autor ukazał człowieka w całej swojej obmierzłej, brutalnej do szpiku kości naturze nie pozostawiając złudzeń co do tego.

Z posłowia wynika, że Przemysław Piotrowski pisząc kontynuację losów Igora Brudnego, by zachować realizm opisywanych wydarzeń, sam zanurzył się w odmęty dark netu, poznał największe sekrety sieci, bo tak naprawdę Internet, który znamy my, jest tylko wierzchołkiem góry lodowej. Niewielkim elementem całej, pokręconej układanki.

W "Cherubie" odnajdziemy, podobnie jak w częściach poprzednich, skrywane przez lata tajemnice, bolesne wspomnienia i angażującą jak nic innego zagadkę kryminalną, a po takiej mieszance mamy ochotę na więcej.

Polecam.

⭐8/10

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu Czarna Owca.

Przeszłość wciąż nie odpuszcza. Gdy zielonogórski prokurator Zenon Kotelski zostaje bestialsko zamordowany, Igor Brudny otrzymuje przesyłkę z medalikiem, który otrzymywał każdy wychowanek sióstr Hieronimek. Morderca jest brutalny i nie zostawia śladów. Śledztwo przejmuje prokurator Arleta Winnicka, która również ma wiele na sumieniu i krótko mówiąc nie pała sympatią do Brudnego. Nikt ze współpracujących nie może czuć się bezpiecznie, wszyscy czują oddech mordercy jednak jest nieuchwytny. Igor raz na zawsze postanawia rozliczyć się z przeszłością, nie zważając na cenę jaką będzie musiał zapłacić by ochronić rodzinę i przyjaciół. Czasu jest jednak mało…

„Cherub” utrzymuje wysoki poziom całej trylogii. Dzięki znajomości dwóch poprzednich części łatwiej było mi zgłębić się w umysł mordercy, połączyć kropki do niego prowadzące i odgadnąć kim był. Tropy były mylące, akcja niezwykle trzymała napięcie. Autor świetnie przekazał temat nietykalności władzy, ludzi świata mediów i polityki, ich udział w wynaturzonych imprezach i członkostwo w klubach tylko dla wtajemniczonych. Duży plus za ciekawy wątek darknetu, który zwrócił moją uwagę, jest wciąż przez wielu autorów pomijany.

Przeczytałam szybciej niż poprzednie tomy. Podobała mi się relacja Igora i Julki, jego rozterki wobec przyjaciółki, jej spokój i cierpliwość. Zostało to umiejętnie wplecione w wątek kryminalny, pokazane ze smakiem i wyczuciem. Jak zwykle też autor świetnie wykreował postać mordercy. Traumy wyniesione z dzieciństwa nie leczone potrafią człowieka zmienić w szaleńca. Tym bardziej jeśli jest to pedofilia i wielokrotne nadużycia seksualne.

Z czystym sumieniem polecam całą serię.

To jest naprawdę dobra książka! Czytanie jej było czystą przyjemnością i ani przez chwilę nie czułam znużenia. W przypadku cyklu często pytacie czy trzeba czytać poprzednie części, by zrozumieć daną książkę. Autor tak sprytnie wprowadza nas w fabułę Cheruba, że moja odpowiedź brzmiałaby: nie, nie trzeba, ale warto, bo poprzednie części są tak dobre, że żal byłoby się z nimi nie zapoznać. Lepiej poznamy też dzięki temu tło historii i losy bohaterów, z którymi ja osobiście bardzo się związałam. Moim idolem nie jest jednak Igor Brudny, lecz Romuald Czarnecki. Fabuła cyklu stanowi zwartą całość logicznie połączonych ze sobą wydarzeń. Autor nie szczędzi czytelnikowi krwawych, mrożących krew w żyłach opisów, które mocno pobudzają wyobraźnię. Choć lektura całkiem mnie pochłonęła to nie potrafiłam wyłączyć trybu kombinowania i niestety domyśliłam się rozwiązania zagadki nad którą głowił się zespół śledczy. Tylko dlatego nieco bardziej podobała mi się Sfora, ale samo zakończenie Cheruba wynagrodziło mi to z nawiązką, zupełnie mnie zaskakując.

Gorąco polecam wszystkim, którzy jeszcze nie mieli styczności z serią o Igorze Brudnym sięgnięcie po wszystkie 3 części trylogii. Nie znam nikogo, kto czułby się nimi rozczarowany 😊

Ostatnia część przyczyniła się o tego, ze z przyjemnością przeczytałam, losy moich ulubionych bohaterów nie ukrywając przy tym, że cały czas zastanawiałam, się nad tym, czym tym razem autor zaskoczy, swojego czytelnika dając mu wiele możliwości, że poznał głównego bohatera właściwie z każdej strony i czy da mu kolejne szanse na rozwinięcie swoich zawodowych skrzydeł?

Rozmyślałam, podczas czytania jak potoczą się dalsze losy głównych bohaterów, czy sprostają oni kolejnemu przebiegowi oraz prawidłowemu rozwiązaniu tej ostatniej finałowi zagadki kryminalnej.

Z przyjemnością przeczytałam ostatnią część trylogii autorstwa Pana Przemysława Piotrowskiego pt. ''Cherub'' o lasach komisarza Igora Brudnego, który to nie boi się podjąć kolejnego ryzyka, ale najbardziej zaskakujące było dla mnie w niej całościowe ujęcie wszystkich bohaterów.

Nie przeszkadzał mi momentami występujący u bohaterów używany w dialogach opisywany przez autora ostry język w ich dialogach.

Poznanie dla mnie tych bohaterów to była nie tylko fantastyczna kryminalna przygoda, dzięki której mogłam się oderwać od rzeczywistości, ale również razem z nimi rozwiązywać tajemnicze zagadki, które do rozwiązania łatwe nie były.

Najbardziej podobało mi się to, że autor nie zapomina poruszać trudnych zagadnień, dodać mocnej adrenaliny, która była bardzo uwidoczniona w niezwykłych momentach toczącej się ciągle akcji wydarzeń.

Kryminał ten składa się z 49 rozdziałów napisanym językiem barwnym.

Cała trylogia podobała mi się również przez nadanie im tajemniczo brzmiących z nazwy tytułom, a każdy z nich był inny, a jedynie rozwiązanie ich dla czytelnika stanowi nietypową niespodziankę.

Zaskakujące jest dla mnie to, że Pan Przemysław Piotrowski potrafi w tak niezwyczajny sposób stworzyć intensywny klimat nawet ten, o których nie każdy lubi chętnie pisać w tak oczywisty sposób i rozmawiać się o nim.

Polubiłam twórczość Pana Przemysława Piotrowskiego za to, że nie dał mi możliwości, abym mogła domyślić się, jakie będzie prawdziwe rozwiązanie i czy główny bohater Igor Brudny podoła i wytrwa do samego końca w tym wyzwaniu z rozprawieniem się ze swoją trudną przeszłością.

Warto przeczytać ten kryminał.

Igor Brudny nasz policjant z bujną i wcale nie beztroską przeszłością zostaje wciągnięty w kolejne morderstwa. Jego pomoc jest nieoceniona.

Tym bardziej, że jest ON ściśle powiązany z tą sprawą, miejscem, swoją przeszłością.

Zielonogórskie lato przerywa kolejna zbrodnia. Prokurator Brunon Kotelski zostaje bestialsko okaleczony i zamordowany. W tym samym czasie komisarz Igor Brudny otrzymuje pamiątkę z przeszłości.

Morderca jest brutalny, nieprzewidywalny i świetnie panuje nad sytuacją. Bardzo szybko daje śledczym do zrozumienia, że żadne z nich nie może czuć się bezpieczne. Szykuje się najtrudniejsza sprawa w ich karierze.

Brudny podejmuje wyzwanie.

Finałowy pojedynek dopiero się rozpoczyna..

Cherub to nie przyjazdna istotka to istny diabeł w ludzkiej skórze i lateksowym ubranku.

Kryminał jest przerażający, dosadne opisy, rozkładane na czynniki pierwsze zwłoki.

Jest ostro i mrocznie, obrzydliwe i gorąco.

Najlepsza i najbardziej zryta seria kryminalna tego roku

“Pałka, zapałka, dwa kije,

Kto się nie schowa, ten zginie”

W Zielonej Górze zostaje bestialsko okaleczony i zamordowany prokurator Brunon Kotelski. Igor Brudny dostaje pocztą od anonimowego nadawcy pamiątkę z przeszłości o której ciągle próbuje zapomnieć. Sprawą morderstwa prokuratora zajmuje się prokurator Winnicka.Giną kolejne ofiary. Morderca jest brutalny, nieprzewidywalny i nie zostawia żadnych śladów. Okazuje się, że żadna z osób pracujących przy sprawie nie może czuć się bezpieczna. Brudny jest jak zawsze zdeterminowany, żeby uratować przyjaciół i w końcu pogodzić się z przeszłością.

“Cherub” to ostatnia część trylogii o Igorze Brudnym. Ciągle odkładałam przeczytanie tej części. Słyszałam o niej wiele dobrego i trochę bałam się, że się zawiodę. Na szczęście się myliłam. Przemysław Piotrowski po raz kolejny mnie zaskoczył. “Cherub” tak jak poprzednie części od początku do samego końca trzyma w napięciu. Zaskakuje fabułą i przeraża opisami zbrodni. Nie spodziewałam się takiego rozwiązania sprawy. Okazało się, że znów moje podejrzenia były mylne. Zakończenie pozostawiło mnie z wieloma pytaniami, a autor w podziękowaniach napisał, że ponownie spotkamy się na wiosnę więc z niecierpliwością czekam, bo chcę więcej !

Wydawać by się mogło, że przeszłość już naprawdę została zamknięta, ale Igor Brudny kolejny (już ostatni) raz musi wysłuchać, co ta ma mu do powiedzenia. W Zielonej Górze pojawia się bowiem nowy morderca, który wysyła komisarzowi zaproszenie do gry. Za cel obrał sobie stróżów prawa, którzy brali udział w poprzednim śledztwie. Jedna z niewielu poszlak wskazuje na to, że następny zwyrodnialec ma coś wspólnego z zamkniętym już (!) sierocińcem sióstr hieronimek, ale sprawa jest znacznie poważniejsza. Tym razem sięga aż stolicy i jeszcze dalej.

Z Przemysławem Piotrowskim mam dwa poważne problemy, które mocno psują moje nerwy, gdy recenzje jego książek dodaję w miejsca, gdzie konieczna jest punktowa ocena.

Po pierwsze Autor ma oryginalne pomysły, które niejednego czytelnika całkowicie oczarują, ale zwykle już w połowie książki wiem, kim jest morderca. W "Sforze" nawet sam pisarz to zbyt szybko zdradził, ale "Cherub" niemalże do końca starał się informację tę utrzymać w tajemnicy. Tyle że czytelnik dostał na tyle dużo podpowiedzi, że trudno byłoby się nie domyślić, co chodziło Autorowi po głowie. Dasz za mało wskazówek - czytelnicy burzą się, że niepotrzebnie przeciągasz; dasz za dużo - krzyczą, że nie ma w tym tajemnicy. Gdzie więc jest złoty środek? Wiem tyle, że nie tutaj. Po kryminały nie sięgam często, ale gdy już to robię, to przede wszystkim chcę zostać zaskoczona.

Po drugie Autor uwielbia małe zgrzyty i potknięcia, a te nieścisłości pokroju sytuacji, gdy bohater X twierdzi, że Y coś powiedział, choć przecież nic takiego nie padło; łatwo dałoby się usunąć, więc kojarzą mi się z niedbalstwem osób, które tekst sprawdzały. Podczas lektury kilka razy nie mogłam się również oprzeć wrażeniu, że elementy śledztwa z trudem się ze sobą łączą. Niewykluczone jednak, że to kwestia moich prywatnych preferencji. Jako że "Cherub" jest ostatnim tomem, chciałam dokładnie zbadać to wrażenie, ale z czasem coraz bardziej zaczęłam wciągać się w fabułę i chciałam dobiec do końca, więc znowu nie jestem pewna, czy wszystkie zgrzyty były zgrzytami, czy jedynie moją nieuwagą. Z całą pewnością mogę Was jednak zapewnić, że z książki na książkę było lepiej i to właśnie trzeci tom uważam za najlepszy.

Minusy te brzmią poważnie, ale przecież polubiłam trylogię Przemysława Piotrowskiego. Przy czytaniu dobrze się bawiłam, ale myślę, że to przede wszystkim zasługa kreacji bohaterów. Książki skupiają się na wątku kryminalnym, ale nie brakuje w nich wstawek, z których odkrywamy sekrety prywatnego życia śledczych. Ten ma problem z alkoholem, z tą zerwała dziewczyna, ten wciąż zawodzi żonę przez poświęcanie się pracy, ta podkochuje się w swoim przyjacielu. To takie wstawki na złapanie oddechu w gonitwie wydarzeń. "Cherub" był tomem najbardziej dynamicznym i najlepiej mi się go czytało, ale jednocześnie najwięcej tych spowalniaczy potrzebowałam, a jednocześnie ich nie chciałam. Nie odniosłam wrażenia, że było ich za dużo, choć pod koniec chciałam wiedzieć, co dzieje się z bohaterami w ogniu wydarzeń, a nie słuchać wywodów zakochanej kobiety. Dzięki jednak takim fragmentom bohaterowie stawali się czytelnikowi bliżsi. Autor nawet przestępców starał się nie pokazywać w czarno-biały sposób i chciał, byśmy poznali ich historię. I musicie widzieć, że czasami historia ta była naprawdę mocna. Szczególnie w tym tomie.

Przemysław Piotrowski nie jest człowiekiem, który boi się trudnych tematów. Kolejny raz porusza kwestię pedofili i znęcania, jakiego ofiarami padły dzieci w sierocińcu sióstr hieronimek. Tym razem jednak Autor wyraźniej kreśli relacje między dziećmi. Szczególnie uderzyło we mnie, że, by rozładować rozgoryczenie oraz bezsilność, dzieciaki dopuszczały się również gwałtów na sobie nawzajem. Jeśli zastanowić się nad tym z psychologicznego punktu widzenia - było to do przewidzenia, ale wcześniej chyba po prostu wolałam nad tym się nie zastanawiać. Już to mocno zgniotło moje wnętrzności, a później wspominane było znacznie więcej przestępstw na tle seksualnym. Jako że dotknęły one dorosłych - zdecydowanie przeszły u mnie gdzieś bokiem, ale osoby wrażliwe na właśnie ten rodzaj krzywdy powinny przemyśleć zamiar przeczytania tej serii. Może być tego dla Was po prostu zbyt dużo.

Nie wiem, kiedy kolejny raz sięgnę po książki akurat tego Autora (myślę, że chwilowo dam nam odpocząć), ale mam przeczucie, że gdy już to zrobię, to z czystym sercem będę mogła już polecać jego kolejne twory każdemu. Na dzień dzisiejszy sądzę, że wybredni czytelnicy tak jak ja będą zirytowani przez drobne mankamenty, na jakich powieść traci, ale wierzę, że większość będzie się dobrze bawiła. Jest coś w tej serii, co każe czytać dalej, choć normalnie już po pierwszym tomie dałabym sobie spokój z czymś, co całkowicie mnie nie zachęciło do siebie. A jednak czytałam dalej i czerpałam z tego przyjemność.

Na koniec, jak zawsze, dodam choć zdanie uznania dla Piotra Cieślińskiego, który jest Autorem okładki. Kolejna piękna praca!

Pst, każda moja recenzja odnośnie trylogii o Igorze Brudnym mogłaby zostać zastąpiona jednym zdaniem o sympatii pomimo mankamentów.

Psst, Brudny i Zawadzka zdecydowanie mają problem z alkoholem. Zauważyliście?

Pssst, pisanie recenzji bez spoilerowania poprzednich tomów jest i r y t u j ą c e. #FunClubJednotomówek

"Cherub" to już ostatnia część trylogii o losach komisarza Igora Brudnego, autorstwa Przemysława Piotrowskiego.

W Zielonej Górze dochodzi do kolejnego morderstwa. Tym razem ofiarą jest znany prokurator Bruno Kotelski. Zabójca jasno daje do zrozumienia śledczym, że od tej chwili nikt z ich grupy nie może czuć się bezpieczny. W tej rozgrywce każdy może się stać ofiarą bezwzględnego psychopaty. Czy komisarzowi Brudnemu uda się przechytrzyć mordercę i uratować przyjaciół za nim będzie za późno? Czas na schwytanie mordercy ucieka, a polowanie już się rozpoczęło...

"Cherub" - ta część to nic innego jak zamknięcie całego rozdziału związanego z przeszłością Igora i podstawienie przysłowiowej kropki nad i. Książka z serii, której nie trzeba nikomu przedstawiać, a która w roku 2020, była jedną z najchętniej czytanych. Kryminał pełen zwrotów akcji, który trzyma w napięciu i szokuje do ostatnich stron. Przez długi czas wzbraniałam się przed przeczytaniem tej części, bo sama świadomość, że to już ostatnia część o przygodach Igora powodowała u mnie palpitacje serca, bo co tu oszukiwać, strasznie zżyłam się z tymi bohaterami, zwłaszcza biorąc pod uwagę to, jaki los spotkał, co niektórych z nich, w tej finałowej części (nie chce tu spojlerować, ale na koniec było dużo trupów), ale chyba u większości czytelników wywoła to cholerną chandrę i gorzki posmak w ustach. Chyba nikt nie spodziewał się takie obrotu sprawy, ale może właśnie takie wydarzenia przeważyły, że ten kryminał zrobił się bardziej autentyczny, bo w życiu nie zawsze dobro zwycięża, a bohaterowie też mają swoje słabsze strony. Liczę, że to nie jest ostatnie spotkanie z Igorem, tylko zamknięcie jakiegoś rozdziału i czas na przyjście czegoś nowego, również ekscytującego i przerażającego. Polecam❤👌

✴„CHERUB”✴

Przemysław Piotrowski Wydawnictwo Czarna Owca

Witajcie. Nie wiem czy czytaliście „Piętno” i „Sforę”, ale trzecia część „Cherub” przeraziłam mnie najbardziej.

Ktoś poluje na komisarza Igora Brudnego oraz na jego współpracowników z poprzednich śledztw. Giną kolejne osoby, między innymi prokurator Brunon Kotelski. Czy Brudnemu uda się w porę wytropić mordercę? Kto będzie następną ofiarą brutalnego psychopaty?

Ten psychopata jest sadystycznym mordercą. To co robi ze swoimi ofiarami przed śmiercią to głowa mała. Tutaj spełnia się najgorszy koszmar. Książka przeznaczona jest dla czytelników o mocnych nerwach.

Tym razem Przemysław Piotrowski w swoim „Cherubie” sięga do tak zwanego „darknetu” – tam to dopiero dzieją się tragiczne rzeczy. Sadystyczne morderstwa nagrywane są i udostępniane dla innych. Jak radzi sam autor lepiej, tam nie zaglądać. Tam gromadzą się najbardziej sadystyczne potwory. Dobrze opisany jest również wątek BDSM. Nie będę wam opisywała co tam się dzieje, bo dla mnie to jest ohydne. Nie wiem jak można czerpać przyjemność ze znęcania się nad innymi.

„Cherub” jest chyba najbardziej mroczną częścią z całej trylogii. Czytając po prostu boisz się co będzie dalej. Z jednej strony to jest niedobre, ale z drugie strony bardzo przyciąga czytelnika. To jest według mnie najlepsza część. Uwielbiam „Cheruba”. I to zakończenie…

Czy powstanie czwarty tom? Mam nadzieję, że Przemysław Piotrowski jeszcze nas zaskoczy. I jeszcze nie raz powróci Igor Brudny. Ciekawe kto tym razem będzie na niego polował. Co myślicie o „Cherubie” ? Chcielibyście kolejną część przygód Igora Brudnego? Ja jestem na tak.

Moja ocena to 10/10 . Dobrze rozpisane postacie. Morderca jak już pisałam jest bardzo sadystyczny. Akcja przebiega sprawnie. Nie ma czasu na nudę. Mamy coś innego – strach. Po przeczytaniu tej powieści długo dochodzisz do siebie. Dlatego radzę wam się dobrze zastanowić czy w to chcecie wejść.

„Cherub” przeznaczony jest dla czytelników dwadzieścia jeden plus, ze względu na okrucieństwa, które tutaj występują. Jesteście fanami mrocznych książek? To tak powieść jest jak najbardziej dla was.

Zachęcam was do przeczytania „Cheruba”, „Sfory” i „Piętna”.

Tak samo jak przy poprzednich częściach tak przy tej przepadłam od razu po przeczytaniu prologu, który jest bardzo tajemniczy. Autor bardzo sprytnie pogrywa z czytelnikiem, z każdym rozdziałem coraz bardziej książka jest ciekawsza i trudno ją odłożyć. Główny bohater komisarz Igor Brudny jest jak na razie moim ulubionym bohaterem, jego postać w każdej części jest tajemnicza i bardzo surowa, sprawia to że czytelnik chce zagłębić się w jego życie i problemy. “Cherub” jest świetnie napisaną powieścią. Książki Pana Piotrowskiego są bardzo dobrze zbudowane, każdy bohater ma swoją historię bardziej lub mniej opisaną, jednak jest to opis tak dobry, że do każdej postaci jesteśmy w stanie się przywiązać i zrozumieć jej zachowania. W każdej części o komisarzu Brudnym tempo akcji pędzi jak błyskawica, autor nie pozwala nudzić się czytelnikowi ani na chwilę i z każdym rozdziałem chce się więcej i więcej. Autor mniej więcej w połowie powieści naprowadza nas na mordercę, jednak tak umiejętnie podrzuca tropy i wodzi za nos czytelnika, że samo rozwiązanie zagadki zaskakuje. Tym razem okładka książki również wskazuje, że będzie to przerażająca sprawa, lecz tym razem jest to niesamowicie inteligentny ale też niezwykle brutalny i zepsuty człowiek, któremu przeszłość zniszczyła psychikę. Autor co prawda nie szczędzi nam szczegółowych opisów morderstw ale mi akurat to wcale nie przeszkadzało, im bardziej mroczny kryminał tym lepszy, a książka “Cherub” jak i poprzednie części są dla mnie bestsellerem. Historia dzieci z sierocińca bardzo chwyta za serce i na pewno ten kto tego nie przeżył nie jest w stanie wyobrazić sobie ich krzywdy, Pan Piotrowski dzięki takiej fabule wzbudza w czytelniku wiele emocji. Wszystkie trzy części były bardzo emocjonujące i nie da się szybko o nich zapomnieć. Autor postarał się o naprawde świetną intrygę, akcja pędzi wartko i zdecydowanie, pomimo iż autor dał wcześniej odczuć kto stoi za morderstwami to jednak przewrotność intrygi i niespodziewane zwroty akcji sprawiły, że zakończenie było niezwykle ciekawe i zaskakujące i przyznam, że mnie troszkę zdenerwowało ponieważ nie robi się takich okrutnych rzeczy czytelnikowi Panie Przemysławie. Jak teraz żyć gdy nie wiadomo co dalej, czy będzie kolejna część? Mam jednak nadzieję że Igor Brudny powróci, ale już nie w związku z sierocińcem, ponieważ ten rozdział jego życia musi już zostać zamknięty, niech w końcu jego życie będzie spokojne i szczęśliwe. Cała seria to mistrzostwo i nie omieszkam sięgnąć po kolejne książki autora.

Ach, co to była czytelnicza uczta!

Czy Wy też macie takie książki, którymi się "delektujecie" i nie chcielibyście nigdy dotrzeć do ostatniej strony? Dla mnie taką właśnie książką jest "Cherub" autorstwa Przemysława Piotrowskiego.

Jest to również trzecia część serii o Igorze Brudnym w roli głównej, także bardzo polecam przeczytać wcześniej "Piętno" oraz "Sforę".

Napiszę to co już kilka razy znalazło się w moich recenzjach "tyle Po dwóch książkach tego autora myślałam, że wiem czego mogę się po nim spodziewać, i bałam się rozczarowania sięgając po "Cheruba". Muszę przyznać, że nic nie przygotowało mnie na to co dostałam.

Bardzo wielu czytelników może stwierdzić, że autora w niektórych momentach za bardzo ponosi wyobraźnia, i ja się z tym zgadzam. Myślę jednak, że jego książki są tak dobre, że można mu to wybaczyć.

Po pierwszych zachwytach nadszedł czas, aby napisać co tak naprawdę w "Cherubie" dostaniemy.

Wraz z zespołem Zielonogórskich śledczych będziemy "pływać w odmętach darknetu", wraz z Igorem Brudnym powrócimy do sierocińca prowadzonego niegdyś przez siostry Hieronimki, wylejemy nie jedną łzę i nie raz się zaskoczymy. Bardzo wielkim plusem jest podejście autora do trudnego tematu jakim jest brutalny seks oraz transseksualizm.

Jak dobrze wiecie nie ma książek idealnych i ta książka także do nich nie należy, ale do ideału jest jej bardzo blisko.

Dwoma minusami jakie udało mi się wyłapać były: pewne momenty, które ogólnie rzecz biorąc można nazwać magicznymi, które według mnie były niezrozumiałe i niepotrzebne, oraz postać złoczyńcy, może nie sama osoba, ale sposób w jaki się o niej dowiadujemy.

Bardzo mi przeszkadzała ta cała "nieuchwytność" to, że niby wiemy kto to jest, a nie wiadomo jak tego kogoś złapać.

Chciało by się napisać "to już jest koniec, nie ma już nic", tylko czy możemy być tego pewni na 100 procent?

Nie pozostaje mi nic innego jak po trzykroć polecić Wam całą serię, a zwłaszcza "Cheruba", który jest jej doskonałym jak dla mnie zwieńczeniem.

W Zielonej Górze dochodzi do morderstwa prokuratora Brunona Kotelskiego. Jego zwłoki w masakrycznym stanie zostają znalezione na terenach szwalni. Ponadto w ciele ofiary zostają znalezione "wiadomości" dla osób związanych ze śledztwem.

Tymczasem Igor Brudny zajmuje się sprawą morderstwa pewnej kobiety, w które może być zamieszany syn pewnego polityka.

Czy Igor Brudny rzuci wszystko, aby dotrzeć do zabójcy z Zielonej Góry?

💢💢💢💢💢💢💢

"Cherub" jest to trzeci tom kryminałów o Igorze Brudnym i trzeci raz jestem zachwycona.

Jak na prawdziwy kryminał przystało, mamy tutaj zbrodnie, które wstrząsają; śledztwo, które jest doskonale poprowadzone i odkrywa coraz to nowsze zagadki; dużo krwi, brutalności i bestialstwa.

Ten tom jest kwintesencją przygód komisarza, choć mam taką cicha nadzieję, że to jeszcze nie koniec i @przemyslawpiotrowski nie raz będzie nam o nim przypominał na stronach swoich książek.

Historia wciąga czytelnika już od pierwszych stron, a z każdą kolejną wzbudza ciekawość i ani na chwilę nie pozwala na nudę.

Polecam bardzo

Z moimi opiniami już tak jest, że im bardziej książka mi się podoba, tym ciężej mi idzie napisanie o niej czegoś merytorycznego. Najnowsza książka Przemysława Piotrowskiego idealnie wpasowała się w ten schemat, bo Cherubem jestem zachwycona.

Jest to trzeci tom trylogii o Igorze Brudnym i żadna klątwa drugich i trzecich tomów tutaj nie zadziałała. Mimo że sprawcy domyśliłam się szybciej niż Brudny i Zawadzka, to zakończenie i tak mnie mocno zaskoczyło. W tej powieści niczego nie można być pewnym. Autor prowadzi fabułę na najwyższym poziomie, zaciekawia, zatrzymuje czas i nie pozwala nam odłożyć książki ani na moment.

Nie jest to kryminał łatwy i przyjemny, to brutalny obraz naszej rzeczywistości, bo realność tej powieści mocno wstrząsa. Jak o poprzednich częściach mówiłam, że są genialne tak teraz muszę się powtórzyć. Plastyczny, lekki styl, ale opisujący zdegenerowany i sadystyczny proceder to coś, co wyróżnia powieść na tle innych. Jeśli miałabym polecić tylko jeden kryminał - na pewno byłby to ten o komisarzu Brudnym. Musicie to przeczytać!

W Zielonej Górze dochodzi do brutalnego morderstwa, a ofiarą jest prokurator Brunon Kotelski. Komisarz Igor Brudny dostaje przesyłkę - wiadomość. Okazuje się, że to przeszłość po raz kolejny się o niego upomina. Zabójca jest bardzo brutalny i nie poprzestaje na jednej ofierze. Daje do zrozumienia, że nikt ze śledczych nie może czuć się bezpieczny. Tym razem cena za rozwiązanie zagadki będzie bardzo wysoka.

.

Ta seria jest znakomita, a trzeci tom to po prostu petarda. Od początku trzyma mocno w napięciu i jest wprost nieodkładalny. Czytelnik styka się tym razem ze światem darknetu, z jego okrucieństwem i wynaturzeniem. Całość ma mroczny, nieprzewidywalny klimat. Nie wiadomo, z której strony uderzy wróg, a jest ON tym razem naprawdę żądny zemsty i bezwzględny. Niektóre sceny są mocno drastyczne i krwawe. Igor Brudny nie ma łatwego zadania.

Aż trudno uwierzyć, że to koniec przygód w pechowej ostatnio Zielonej Górze i nie spotkam już Brudnego i Julki Zawadzkiej, lecz ja zawsze mam nadzieję, że gdzieś kiedyś jeszcze będzie o nim słychać. „Cherub” to 3 i ostatnia część przygód Igora Brudnego, który nie raz pokazał, że upór i determinacja doprowadza do końca sprawy, lecz w jego przypadku przeszłość podzieliła sie na 3 części i jedyny chyba pozytyw w nich to było odnalezienie brata bliźniaka i posiadanie rodziny, której nigdy nie miał.

Trzecia część oczywista, oczywistość nie rozczarowała mnie tym bardziej na długo pozostanie w mej pamięci, jako top 1 w NAJ ubiegłego roku. Czekam na kolejne książki Pana Przemysława, bo jak zresztą podkreślałam jest On moim kolejnym ulubionych pisarzem książek kryminalnych.

Przebiegając przez cała akcje momenty lochu, ciemności bądź katowania swoich ofiar dało się odczuć na własnej skórze i Was proszę nie czytajcie tego przy zgaszonym świetle, bo ja o mało, co a dostałabym zawału, gdy moja córka o 23: 40 postanowiła wyjść z łóżka i po cichu podejść do mnie od tyłu i patrzeć tymi swoimi wielkimi oczami!!! No mowie Wam na swoje 38 lat to już był początek zawału!!:D

Kolejna książka w moim posiadaniu, która opisuje ciemną stronę Internetu czyli Darknet, ale jakoś czytając to co autor na końcu napisał nie będę ryzykowała :p Jeżeli ktoś z was nie czytał jeszcze (w co wątpię :p) żadnej książki autora to muszę powiedzieć że napisana jest bardzo prostym językiem i ani 1,2 jak i 3 części nie idzie się zgubić. Od pierwszej strony idzie się związać z bohaterami, co i u mnie miało miejsce. W książce mamy też kilku innych fajnych bohaterów, którzy np. zasługują na własną powieść, a są nimi Aneta Winnicka, Julia Zawadzka, Łukasz Warszawski, Anna Borucka, Ela Pałka. Każda z tych postaci dała swoja cząstkę w tej książce, co w całości daje bombę uczuć i doznań począwszy od euforii, szoku, a skończywszy po wnerwieniu, zniecierpliwieniu, strachu. Polecam każda z 3 części serii, bo z czystym sercem podpisuje się pod tą książką Hit 2020, a cytując klasyka jak to powiedziała moja 7 letnia córka „No akcja nie z tej ziemi…”, hehe, czyli „Kraina Lodu 2 tak, tak wiem tylko proszę się nie śmiać!! W te recenzje jakieś słowo włożyła moja córka! Pomysłowość w opisaniu poszczególnych zgonów i to jak rozwinęła się końcowa scena była dla mnie szokiem, ale pozytywnym. Kochani ja tu gadu, gadu, pisu, pisu, a czas leci wiec zapraszam do Cheruba i przekonacie się sami, ze to, co napisałam jest szczerą prawdą.

Przyznam szczerze, że nie cierpię wręcz kończyć serii, która całkowicie zawróciła mi w głowie i sprawiła, że nie mogłam o niej zapomnieć. Ostatni tom jest dla mnie prawie zawsze spotkaniem smutnym i dość emocjonującym. Nie inaczej było z Cherubem, po którego spontanicznie sięgnęłam dwa dni temu. Nie będę Wam wciskać kitu i powiem, że żałuję, że przeczytałam tę książkę. Zaraz jednak dowiecie się dlaczego.

Spokój nie mógł trwać zbyt długo, nikt nawet się tym nie łudził. W Zielonej Górze dochodzi do kolejnej makabrycznej zbrodni. Ofiarą jest prokurator Brunon Kotelski, który znany był ze swoich dziwnych zboczeń. W tym samym czasie Igor Brudny otrzymuje pamiątkę z przeszłości, która mówi mu, że zabawa się jeszcze nie skończyła. Miejsce zbrodni, sposób morderstwa oraz liczne poszlaki wskazują na to, że morderca jest bardzo niebezpieczny i doskonale panuje nad sytuacją. To ON rozdaje karty w tej grze. Przed śledczymi najtrudniejsza sprawa w ich karierze. Czy uda się znaleźć sprawcę, zanim dopadnie kolejnej ofiary?

Znowu jest tak, że nie mam pojęcia, od czego zacząć. Przemysław Piotrowski powalił mnie na łopatki i nie pozwolił się pozbierać. Ta książka sprawiła, że wszystkie moje troski, jakieś smutki i różne myśli po prostu zniknęły - całkowicie pochłonęła mnie ta sprawa, która okazała się okropnie brutalna, mroczna, gęsta i ah. Może jednak zacznę po kolei.

Bardzo podobało mi się to, że w tej części czytelnicy mogą poznać bliżej postać pani prokurator Arlety Winnickiej. Występowała ona już w poprzednich książkach, jednak te pierwsze skrzypce odgrywał Brudny, Zawadzka oraz Czarnecki. W Cherubie autor wysunął trochę na pierwszy plan właśnie Winnicką, która wzbudziła we mnie dość sprzeczne emocje. Z jednej strony irytowała mnie okrutnie swoją zbyt dużą pewnością siebie oraz uporem, ale z tej drugiej, w jakiś dziwny sposób wzbudziła we mnie współczucie - w końcu z jakiegoś powodu tak postępowała.

O dziwo, udało mi się zżyć i z pozostałymi bohaterami, których w poprzednich częściach jakoś nie dostrzegałam - mea culpa. Wszystkim postaciom kibicowałam w odnalezieniu sprawcy i rozwiązaniu tej sprawy, natomiast pewna scena sprawiła, że dosłownie nie wiedziałam co mam myśleć. Nie będę mówić, co dokładnie się wydarzyło, ale jeżeli ktoś z Was czytał, być może wie, o czym mówię.

Styl Piotrowskiego zasługuje na wszelkie uznanie, ponieważ żeby pisać tak dobre kryminały, które dosłownie wbijają czytelnika w fotel, trzeba po prostu umieć. Kreacja postaci, zwroty akcji i sama poruszana tematyka – to wszystko złożyło się na to, że nie potrafię ocenić tej pozycji inaczej jak bardzo dobrze. Cherub mnie przeraził, zszokował, zasmucił i sprawił, że pochłonięcie tej pozycji zajęło mi kilka godzin. Jak dla mnie jest to rewelacyjne zakończenie serii i okrutnie wciągająca historia.

Jeżeli niestraszne Wam brutalne sceny, kryminały mrożące krew w żyłach i świetni bohaterowie, to musicie poznać twórczość pana Piotrowskiego. Żałuję, że przeczytałam tę książkę tak szybko i nie dawkowałam sobie kolejnych rozdziałów, bo teraz nie pozostało mi nic.

[ RECENZJA ]

Przemysław Piotrowski "Cherub"

"Cherub", ostatnia część trylogii o Igorze Brudnym i jego trudnej walce z seryjnymi mordercami.

Gdy pewnego dnia w brutalny sposób ginie jeden z prokuratorów, zespół kryminalny ponownie staje oko w oko że złem. Staje przed wyzwaniem i próbą rozwiązania zagadki kolejnego zwyrodnialca. Tym razem o tyle sprawa jest trudniejsza, że ofiarami są ludzie blisko związani z samą policją.

Wskazówki i ślady powoli przybliżają do mordercy, jednak ten cały czas myli tropy i pozostaje nieuchwytny. Sprawa zatacza koło i znowu prowadzi Brudnego do sierocińca heronimek, gdzie spędził swoje dzieciństwo.

Sprawa nabiera tempa, kiedy część grupy policjantów biorąca udział w śledztwie zostaje otruta, a siostrzenica Igora uprowadzona. Główny bohater ponownie zostaje sam na polu walki i musi stawić czoło rywalowi.

Jednak tym razem jego przeszłość całkiem się zamyka pochłaniając go ze sobą na zawsze....

Powieść, utrzymana w tak samo dobrym tonie i napięciu jak poprzednie, nie pozwala odetchnąć nawet na chwilę. Jednak mało mi było w tym tomie samego mordercy i opisów jego bestialskich poczynań, do których zdążyłam się przyzwyczaić. Większa część książki praktycznie dotyczy komisariatu i śledztwa od strony wewnętrznej, ale samo zakończenie, mistrzostwo. Ostatnie 100 stron to minuta z mojego życia. Zaskakujący zwrot akcji i totalny szok. Kto jest kim? Kto za tym stoi? I jakie są powody takiej zemsty?

No i sposób, w jaki autor kończy przygodę Brudnego z policją.... Rewelacja! Brak happyendu to to, co Zaczytane Rolniczki lubią najbardziej.

Bardzo dziękuję Przemkowi Piotrowskiemu za to, że ubarwił mi życie i zaszczycił moją biblioteczkę swoją trylogią. Jego pisarski kunszt w 100% trafił w moje serce i wypaczony umysł. Wszystkie trzy części mega, ale "Sfora" to mnie bestseller godny Oscara.

Cała seria obowiązkowa dla każdego czytelnika, który w świecie kryminałów szuka tego "czegoś"!!!

Trzecia część serii i komisarzu Igorze Brudnym. Zacznę od okładki, przyciąga wzrok, fascynuje tak samo jak dwie poprzednie, nie mniej "Sfora" miała najlepszą.

Brudny po raz kolejny jedzie do Zielonej Góry, tym razem na miejsce ściąga go sam morderca, wysyłając medalik z łańcuszka, który dostawali wychowankowie Hieronimek, druga część łańcuszka zostaje znaleziona w ciele ofiary. Morderca pogrywa z całym zespołem, na którego czele stanęła prokurator Arletta Winnicka, w grę i tylko ON zna zasady tej gry. Wiedzą tylko tyle że giną osoby z zespołu który wcześniej zajmował się rozwiązywaniem dwóch poprzednich spraw. Nic nie jest jasne a z każdym kolejnym morderstwem komplikuje się jeszcze bardziej. Do tego pani prokurator też ma swoje grzeszki na sumieniu i pilnuje żeby się nie wydały.

Na pewno nie jest to książka dla ludzi o słabych nerwach. Ofiary mordowane w okrutny sposób. Znowu też powraca temat pedofili, tym razem dodatkowo BDSM i mroczna strona internetu czyli darknet. Piotrowski należy do bardzo odważnych autorów, nie owija w bawełnę, opisuje wszystko realnie.

Ciężko było mi ją odłożyć bo to już koniec a ja chciałbym więcej. Książka petarda, nawet nie potrafię opisać ile emocji towarzyszyło mi podczas czytania i towarzyszy nawet po odłożeniu książki.

No i ostatnia część trylogii o Igorze Brudnym za mną. I szkoda, że to już koniec. Polubiłam się zarówno z bohaterami jak i piórem @przemyslawpiotrowski . Ale co Pan autor tutaj nawywijał...

Ginie prokurator, a przy zwłokach zostaje znaleziony przedmiot, którego druga część zostaje wysłana do Brudnego.  Morderca jest brutalny i działa bardzo ostrożnie.  Szybko okazuje się, że grupa dochodzeniowo - śledcza nie jest bezpieczna. Po ostatnich sprawach myśleli, że już nie będzie trudnej sprawy jednak się mylili.

“Cherub” zdecydowanie jest najlepszy z całej trylogii. A myślałam, że “Piętno” będzie moim faworytem. Co ta książka ze mną wyprawiała. Tyle emocji miałam przy jej czytaniu. I ta ciągła chęć czytania. To właśnie najbardziej lubię gdy nie mogę się oderwać od książki. Nadal podtrzymuję zdanie, że to jedna z lepszych serii jakie czytałam. I bardzo się cieszę, że napisał ją Polak. Nie lubię jak ktoś stwierdza, że nie ma dobrych polskich autorów, zwłaszcza piszących kryminały. Dlatego czytajcie “Cheruba” jak i całą serię o Igorze Brudnym bo jest świetna. Myślę, że się nie zawiedziecie. A po inne książki autora również sięgnę sprawdzić czy są tak świetne jak te.

Igor Brudny i jego przeszłość powraca z przytupem.

Nie spodziewałam się tematyki BDSM, powiązań ze światem politycznym jak również z innym krajem, który nieoszukujmy się, jest znany z bezwzględności. Morderca będący kolejną zmorą komisarza Brudnego oraz jego przyjaciół, jest brutalny, nieprzewidywalny, ale również świetnie się maskuje. Autor z wielką precyzją wodzi nas za nos, ponownie zresztą, odkrywamy kolejne puzzle zagmatwanej układanki, a finał... Do tego jeszcze wrócę 😉

Przez Cheruba przebiegłam wzrokiem jak w maratonie. Szybko, z emocjami, a później z zawodem, że to już koniec. Tak kochani, ja też nie mogę się z tym pogodzić. Jednak może to i lepiej... Nie zawsze kontynuacje utrzymują poziom, a są odgrzewane jak barszcz przez całe święta 😁 Naprawdę jest to świetnie napisany kryminał, jak i cała seria. Kolejne fakty, zwroty akcji nie dają nam wytchnienia, ale to tylko rozpędza machinę powstawania adrenaliny i chcemy więcej. Ja chcę więcej! To co się tutaj dzieje... Oj dużo się dzieje. Morderstwa, z którymi ciężko się pogodzić. Może nie będzie nam już dane spotkać się z Brudnym, Zawadzką i Czarneckim, których bardzo polubiłam. Profesjonaliści w swoim zawodzie, świetnie przedstawieni, nie przekoloryzowani, a co najważniejsze, jak najbardziej ludzcy. Mają swoje słabsze strony jak i te mocne. Cieszę się jednak, że mogłam uczestniczyć w tej jakże mrocznej przygodzie.

Cherub na pewno was zaskoczy.

Autor swoimi książkami naznacza na nas Piętno, aby o sobie nie zapomnieć. Będziemy głodni kolejnych książek jak Sfora wilków pragnąca swych ofiar. A Cherub będzie trzymał nad nami pieczę jak anioł, by zapamiętać wyjątkowość całej serii.

Autor: Przemysław Piotrowski

Tytuł: Cherub

Zielonogórskie lato przerywa kolejna zbrodnia. Prokurator Brunon Kotelski zostaje bestialsko okaleczony i zamordowany. W tym samym czasie komisarz Igor Brudny otrzymuje pamiątkę z przeszłości. Pod nieobecność emerytowanego inspektora Romualda Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Arleta Winnicka. Zainscenizowane miejsce zbrodni, wybór ofiary i brak śladów nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Morderca jest brutalny, nieprzewidywalny i świetnie panuje nad sytuacją. Bardzo szybko daje śledczym do zrozumienia, że żadne z nich nie może czuć się bezpieczne. Szykuje się najtrudniejsza sprawa w ich karierze. Brudny, zdeterminowany, by uratować przyjaciół i raz na zawsze zostawić przeszłość za sobą, podejmuje wyzwanie. Finałowy pojedynek dopiero się rozpoczyna. Kolejne moje spotkanie z dziełem autora uważam, za udane. Kolejny raz jestem pod wielkim wrażeniem książki. Wciągnęła mnie ona od samego początku i nie chciała wypuścić. Siedziałam wepchnięta w fotel i nie mogłam otrząsnąć się po poznaniu prawdy. Główni bohaterowie są genialnymi komisarzami. Kolejne spotkanie z Igorem Brudnym okazało się miłym zaskoczeniem. Ocena 10/10

Pół roku mija od sprawy związanej z kanibalem. W Zielonej Górze znów rozpętało się piekło. Prokurator Brunon Kotelski zostaje ofiarą bestialskiego mordu. Przedmiot zostawiony na miejscu zbrodni wskazuje, że morderca ma jakiś związek z sierocińcem w którym wychowywał się Igor Brudny. Ten, chcąc zamknąć w końcu ten rozdział ze swojej przeszłości włącza się do śledztwa. Na jednym morderstwie się nie kończy, a prowadząca sprawę prokurator Arleta Winnicka ukrywa przed grupą śledczą pewną tajemnicę.

Ta książka była tak dobra, że nawet nie wiem co powiedzieć. Jeszcze nigdy nie trafiłam na tak genialny kryminał. Myślałam, że "Sfora" zrobiła na mnie wrażenie, ale to co tu się działo przekracza wszelkie pojęcie.

Wszystko co czytelnik znajdzie na stronach tej powieści jest niezwykle dopracowane, szczegółowe, a jednocześnie brutalne i przerażające. Dreszcz emocji, niekiedy nawet obrzydzenie, gwarantowane. Byłam w szoku jak dokładnie opisany jest tak zwany dark net. Mam świadomość, że to co znalazłam w książce dobrze odzwierciedla fakty związane z tą odsłoną internetu.

Ogromny podziw za kreacje bohaterów. Co prawda poznaliśmy ich w poprzednich częściach, jednak nie da się ukryć, że postacie z książki są niezwykle realne. Moim ulubieńcem oczywiście jest Igor Brudny, chyba jak większości czytelników.

Jeszcze kilka słów o samym tytule. Sprawy sobie nie zdawałam jak istotny jest ON w związku z samym mordercą. Już w połowie książki domyśliłam się, kto za wszystkim stoi, jednak wszystko później zostało tak rozegrane, że zwyczajnie mnie zatkało.

Zakończenie książki sprawiło, że pozostałam z kilkoma pytaniami bez odpowiedzi. Jestem pewna, że nie tylko ja mam nadzieję, że nasza przygoda z Brudnym jeszcze się nie zakończyła. Tak naprawdę sama nie wiem co myśleć po tym, jak zakończyła się książka. Pozostaje więc tylko czekać co autor jeszcze dla nas naszykuje.

Cóż tu się zadziało. Jedna część lepsza od drugiej. Po "Piętnie" i "Sforze", "Cherub" również nie zawodzi.

Atmosferę gorącego lata w Zielonej Górze przerywa brutalne morderstwo prokuratora Kotelskiego.

Inspektor Czarnecki jest na emeryturze, więc dowodzenie w śledztwie przejmuje prokurator Winnicka.

Tymczasem Brudny dostaje przesyłkę z częścią pamiątki, jaką na wyjście dostawali wychowankowie Hieronimek. W jaki sposób ta przesyłka łączy się ze śledztwem prowadzonym w Zielonej Górze?

Szybko okazuje się, że Kotelski nie będzie jedyną ofiarą psychopatycznego mordercy. Wszyscy biorący udział w śledztwie są w zagrożeniu.

Czy Igorowi uda się znaleźć mordercę, zanim ON zabije jego przyjaciół?

Co tu dużo mówić. Ponownie jest REWELACJA i wielkie WOW. I zakończenie. Dlaczego tak?

Czytając tą część, dosyć szybko nabrałam podejrzeń co do tego, kto stoi za całą intrygą. Właściwe to już po pierwszym pojawieniu się tej postaci. Okazało się, że miałam rację. Jednak w żaden sposób nie przeszkadzało mi to w dalszym czytaniu.

Jest to kryminał, który pochłania od początku do końca. Nie sposób się od niego oderwać.

Z całą pewnością ta seria to według mnie numer 1 tego roku. I czekam na kolejne książki autora.

"Cherub" ostatnia z trylogii związanej z Igorem Brudnym oraz sierocińcem sióstr hieronimek. Autor już w poprzednich częściach pokazał, że stawia na nieoczywiste rozwiązania oraz nagłe zwroty akcji i w "Cherubie" również ich nie zabrakło. Mamy tu głównie świat darknetu z przerażającymi filmami typu snuff, kluby BDSM, a wszystko w jakiś sposób połączone z zabójstwem znanego prokuratora oraz samym komisarzem Brudnym.

W "Cherubie" jest mniej krwi, za to bardziej rozbudowane są wątki poboczne mające duży wpływ na fabułę. Mam namyśli głównie darknet i środowisko osób lubiących się w BDSM. Oba autor przedstawia bardzo wiarygodnie i choć wszystko dla ludzi, to momentami od opisów przechodziły mnie dreszcze. Z filmami gdzie pokazywane jest zabójstwo czy gwałt na żywo, a czasem pod instrukcje spotkałam się raz, niestety nie pamiętam w jakiej książce, więc nadal jest to temat dla mnie nowy, więc z tym większym zainteresowaniem przewracałam kolejne strony.

"Cherub" jest mocny, dobrze napisany i takich powieści chciałoby się czytać jak najwięcej. Co jeszcze skrywa mroczna część ludzkiego "ja"? Mam nadzieję, że Przemysław Piotrowski ma już pomysł.

Bardzo dobre zakończenie trylogii, książka od pierwszej do ostatniej strony trzyma wysoki poziom. Spełniła wszystkie moje wymagania, Igor Brudny jest jednym z fikcyjnych bohaterów, których zapamiętam na długi czas. Polecam fanom brudnych, niepokojących i brutalnych historii, które wzbudzają w czytelniku różne skrajne emocje. Jedna z książek, które po przeczytaniu zmuszają do refleksji i głębszych przemyśleń. Lektura czasami straszna, a czasami zaskakująca. Mimo wszystko pozycja warta przeczytania tak samo jak poprzednie części. Osoby o mocnych nerwach lubiące mroczną stronę z pewnością znajdą w tej książce coś dla siebie.

Z mojego doświadczenia wynika, że kontynuacje serii są na ogół słabsze. Tym razem jest wręcz przeciwnie. Autor nieustannie trzyma bardzo wysoki poziom. Igor Brudny po raz kolejny musi zmagać się brutalnym i bestialskim mordercą, a także ze swoją przeszłością. Mamy więc doskonale poprowadzone śledztwo i błyskotliwych śledczych zaangażowanych w rozwiązanie zagadki. Miejsca zbrodni, opisy bestialskich czynów były tak realistyczne, że aż dreszcze po plecach przechodziły. Pierwsza zbrodnia dotyczyła prokuratora, kolejna też wskazuje, że morderca nie wybiera swoich ofiar przypadkowo, że nikt spośród śledczych nie może czuć się bezpieczny. Z każdą kolejną stroną pojawiają się nowe tropy, które nie zawsze prowadziły do poprawnych wniosków. Autor rewelacyjnie mnie wodził za nos. Jak się okazuje przeszłość komisarza Brudnego będzie stanowić klucz do rozwiązania zagadki, a sam morderca dobrze go zna.

Bohaterowie to z pewnością ogromny atut książki. Na uwagę zasługują na pewno bezkompromisowy komisarz, Julia Zawadzka a także emerytowany już Czarnecki. Są wyraziści, intrygujący, a przy tym nie pozbawieni wad. Mocno kibicowałam całej trójce od pierwszej strony.

Cherub to doskonale skreowany kryminał, który zawiera też wiele przerażających wątków. To połączenie kryminału, sensacji z ogromną dawką grozy i psychologicznych gierek. Dostarcza czytelnikowi niezapomnianych wrażeń, wręcz nie pozwala oderwać się od lektury. Cherub to trzecia część serii o Igorze brudnym i moim zdaniem warto czytać książki w kolejności wydania. Piętno i Sfora opisują inne morderstwa, jednak dla mnie wiele tematów jest połączonych. Podsumowując, cała seria jest jedną z lepszych, które czytałam.

O tej książce chyba już wszystko zostało powiedziane. Tak jak i poprzednie części, "Cherub" nie ma sobie równych, jest mrocznie, krwisto i przerażająco. Nie przypuszczałam, że każda kolejna część serii bedzie lepsza od poprzedniej. Autor sprostał zadaniu i poraz kolejny zapewnił czytelnikowi mnóstwo emocji.

Zielonogórski spokój przerywa bestialska zbrodnia. Ofiarą jest prokurator Brunon Kotelski. Komisarz Igor Brudny kolejny raz zostaje zmuszony do zmierzenia się ze swoją przeszłością. Tym razem morderca z Zielonej Góry bardzo szybko uświadamia śledczych, że nawet oni nie mogą czuć się bezpieczni.

Nie wiem co autor nam jeszcze zaserwuje, ale mam nadzieję, że z Igorem Brudnym będzie nam dane jeszcze się spotkać. "Cherub" jak i poprzednie części z serii to takie książki, od których ciężko jest się oderwać. Gratuluję wydania w ciągu roku trzech naprawdę rewelacyjnych książek. @przemyslawpiotrowski stworzył absolutnie fenomenalną serię, która na pewno znajdzie się w Top 10 tego roku.

Polecam każdemu kto jeszcze nie zdecydował się sięgnąć po te pozycje. Gwarantuję, że nie odłożycie książki, dopóki nie poznacie zakończenia 💜 dziekuję @wydawnictwoczarnaowca za możliwość przeczytania książki 💜

"Cherub" Przemysława Piotrowskiego trzeci tom serii o przygodach Igora Brudnego. Cały cykl uważam za jeden z lepszych, jakie miałam okazję czytać w tym roku, a autor szturmem wkroczył na moją listę ulubionych pisarzy.

Zielona Góra. W brutalny sposób zamordowany zostaje prokurator Brunon Kotelski. Pod nieobecność emerytowanego inspektora Czarneckiego sprawę przejmuje prokurator Winnicka. W tym samym czasie komisarz Brudny otrzymuje przesyłkę, która zmusi go do powrotu do przeszłości. Szybko okazuje się, że morderstwo z Zielonej Góry łączy się z Brudnym, a w niebezpieczeństwie znajdują się wszyscy śledczy.

Cóż to była za książka! Nie da się ukryć, że Przemysław Piotrowski trzyma poziom poprzednich części. Jak mało który autor potrafi wciągnąć czytelnika w opowiadaną przez siebie historię i wzbudzić w nim ogrom emocji. Ja kolejny raz jestem zachwycona i w pełni usatysfakcjonowana po lekturze. Dla mnie to była wisienka na torcie i idealne zakończenie trylogii. Oczywiście liczę na powrót Brudnego, ale wątek Hieronimek mam nadzieję, został zakończony.

Podobnie jak w "Piętnie" i  "Sforze", w "Cherubie" komisarz Brudny zostaje zmuszony do konfrontacji ze swoją przeszłością. Znowu będzie musiał rozdrapywać rany i mierzyć się z bestialstwem, którego doświadczył w dzieciństwie. Nie da się ukryć, że Piotrowski potrafi stworzyć nietuzinkowych i wyrazistych bohaterów, z Brudnym na czele. Nie ma w jego powieściach postaci, które są niepotrzebnym tłem. Każda z nich jest jakaś i wnosi coś do fabuły.

W tej książce nie ma czasu na nudę. Autor wie jak utrzymać napięcie, a akcja nabiera tempa z każdym kolejnym rozdziałem. Świetna fabuła, intrygująca zagadka kryminalna i zwroty akcji, sprawiają, że czyta się ją bardzo szybko. Oprócz znanego z poprzednich części wątku pedofilii w tej części możemy zagłębić się w świecie przestępstw seksualnych i BDSM. Nie sposób nie wspomnieć o niezwykle brutalnych i plastycznych opisach zbrodni. Zdecydowanie nie dla czytelników o wrażliwych żołądkach. Ja lubię jak jest krwawo i mrocznie, dlatego klimat, który tworzy w swoich powieściach pan Piotrowski mnie zachwyca.

Nie mam się do czego przyczepić. Wiem, że po każdą napisaną przez Przemysława Piotrowskiego książkę sięgnę w ciemno. Przy okazji, tym którzy jeszcze nie czytali polecam gorąco "Radykalnych". Dwa tomy przeczytałam w weekend i nie ukrywam, że czekam bardzo na trzeci!

Na mojej półce goszczą jeszcze dwie wcześniejsze powieści Autora, z czego jestem bardzo zadowolona. Umilą mi one oczekiwanie na kolejną premierę. Polecam bardzo!

Piotrze P., Pan to jakieś czary nad tymi książkami uskuteczniasz. Umiesz Pan w pisanie, umiesz.

Jak Pan chciałeś tą historią wywołać strach i obrzydzenie, to się Panu udało. Jak Pan nie chciałeś, to niestety się Panu nie udało 🤣

Ja się tak bronię przed krwawymi miazgami w książkach, a tu jak ten świstak, kartki przewracam, powstrzymać się nie mogę, oddech wstrzymuję.

Nie ma co się rozpisywać, wszystko co miałam najlepszego do napisania o trylogii, napisałam przy wcześniejszych częściach. W trzeciej autor nabiera wiatru w żagle, bez wątpienia widać progres w litrach przelanej krwi. Fabuła też nieco inna, troszkę odeszła od schematu poprzednich. Jest sporo adrenaliny, bo jednak nie chcę kolejnej ofiary wśród bohaterów, których wyjątkowo polubiłam i to każdego jednego. Denerwowałam się bardzo najbardziej  🙈 Ale smutno mi też było. Serio. I zastanawiam się czy to nie najlepsza z najlepszych wśród cyklu 🤔

Nie ma co na czynniki pierwsze rozbijać, trylogię polecam bardzo, zostaje na mojej półce, nigdzie drugiego życia jej nie daję. Jest moja i tylko moja.

Sięgnęłam po tę ksiażķę ponieważ uwielbiam thrillery,sensacje i dobre kryminały..I nie zawiodłam się. Główny bohater Igor Brudny od razu wzbudził moja sympatię dociekaniem prawdy.

Wychowanek sióstr hieronimek - co nie może kojarzyć się Wam z sercem na dłoni albowiem ich przełożona Gwidona to diablica w czystej postaci. Wychowankowie byli wykorzystywani sexualnie, nękani psychicznie i cieleśnie przez kolegów co wyryło w ich psychice blizny na całe życie.

Wartka akcja i różnego rodzaju wątki - w tym Dark Net, o którym nie miałam pojęcia doprowadził do tego że książkę pochłonęłam bardzo szybko.

Przedstawiony w niej jest obraz brutalnego seksu i światka przestępczej działalnosci opanowanego przez Rosjan...

Igor ma mocny charakter ale tez wspanialych ludzi Julkę,Elkę i Romka, ktorzy nie zawahaliby sie oddac i poświęcić pracy dla niego.."

Polecam każdemu kto uwielbia zawrotną akcję...!

Dziękuję @wydawnictwoczarnaowca za egzemplarz do recenzji!

Przemysław Piotrowski udowodnił już, że wpisał się w czołówkę polskich pisarzy powieści kryminalnych. A to za sprawą wcześniejszych książek z komisarzem Igorem Brudnym. „Piętno” i „Sfora” to prawdziwe perełki. Trzecią częścią zatytułowaną „Cherub” autor pot tylko potwierdził zasadność plasowania go w tej czołówce polskich „kryminalistów”.

„Cherub” to niestety ostatnia odsłona historii, która nie tylko zelektryzuje nasze emocje, lecz wyryje w naszej pamięci trwały ślad. Bo nie sposób wyprzeć z niej tak mocną historię.

Po okaleczeniu i zamordowaniu prokuratora Brunona Kotelskiego policja zostaje postawiona w stan gotowości, by poznać prawdę o tej zbrodni. Sprawą dowodzi prokurator Arleta Winnicka. Miejsce dokonania morderstwa, wybór ofiary oraz brak śladów świadczą o tym, że brutalność mordercy nie zna granic.

Co oznacza pozostawienie na miejscu zbrodni łańcuszka z sierocińca Hieronimek? Co morderca chciał przekazać? Czy morderstwo jest zemstą. Pytania dwoją się i troją, a my nie spoczniemy, dopóki nie znajdziemy na nie odpowiedzi.

W toku prowadzonych działań możemy być pewni, że śledczy nie mogą spać spokojnie. Nie tylko z powodu prowadzonych działań, lecz poczucia strachu o własne życie. Pewne jest to, że gra w jaką morderca wplątał śledczych już na zawsze wyryje ślad w ich psychice. Na domiar złego do rąk Igora Brudnego trafia pamiątka z przeszłości. Raz na zawsze będzie musiał się z nią rozliczyć. Jednak nie będzie to łatwe. By tego dokonać Brudny zmuszony jest podjąć się morderczego wyzwania. Czy jego determinacja wystarczą, by pozostawić przeszłość za sobą? Jaką drogę będzie musiał przejść, by tego dokonać? Zapewniam Was, że nie będzie ona usłana różami.

Przemysław Piotrowski zasługuje na słowa uznania wobec historii, którą wykreował oraz odwagi, dzięki której miłośnik kryminału czytając tę książkę (całą serię) czuje się jakby odpalał petardę. I przyznam szczerze, że z każdą częścią autor podnosił poprzeczkę, serwując nam ekstremalne doznania, których nie sposób określić jednym słowem.

„Piętno”, „Sfora” i „Cherub” to bez wątpienia książki, które dla przyszłych pisarzy kryminałów powinny być wskazówkami, co zawierać powinien rasowy, mocny, brutalny, bezkompromisowy kryminał, który wywali flaki najbardziej wymagających miłośników gatunku. Zdecydowani polecam!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Po Piętnie oraz Sforze czytelnicy szybko, bo zaledwie po paru miesiącach, otrzymali zwieńczenie trylogii o Igorze Brudnym. Cherub Przemysława Piotrowskiego kusi nie tylko intrygującą okładką, ale przede wszystkim powrotem do znanych miejsc, ulubionych bohaterów i brudnego, śmierdzącego świata zabójstw, seksu czy skorumpowania.

Już sam początek Cheruba wprowadza w mroczny, niebezpieczny klimat. W Zielonej Górze dochodzi do biestialskiego morderstwa prokuratora, Brunona Kotelskiego. Zabójca zwabił go do szwalni, gdzie zakneblowanego potraktował pejczem i batem, zdzierając skórę do kości. Pieczę nad śledztwem obejmuje dopiero co awansowany na komisarza Grzegorz Zimny, choć w rzeczywistości rozkazy wydaje prokurator Arleta Winnica. Tym razem inspektor Romuald Czarnecki musi odejść na bok, ponieważ wreszcie przeszedł na emeryturę.

W międzyczasie w Warszawie komisarz Igor Brudny otrzymuje dziwny prezent. Kawałek starego łańcuszka, który wychowankowie Sióstr Hieronimek Zielonogórskich dostawali po zakończeniu osiemnastego roku życia i po opuszczeniu placówki.

Kwestią czasu jest, nim komisarz Igor Brudny wraz z podkomisarz Julią Zawadzką wróci na stare śmieci. Na miejsce dojedzie idealnie przed kolejnym okrutnym morderstwem. Tym razem na stole w prosektorium wyląduje sam lekarz sądowy, Robert Krzywicki (zarówno w przenośni jak i naprawdę). Wtedy też sprawa przybierze bardziej osobiste wymiary, a w niebezpieczeństwie znajdzie się cała grupa dochodzeniowo-śledcza.

Dodam, że całość okraszono zepsutym, wyuzdanym seksem, czyli BDSM. Pejcze, lateksy, baty, kneble to zaledwie zalążek tego, co zaoferuje autor. Czytelnicy wpadną wprost do dark netu, zobaczą tzw. "snuff movies", czyli filmy ostatniego tchnienia (spojler: na końcu aktor rzeczywiście umiera), a także odwiedzą kluby, w których zwyczajne porno nikogo nie kręci. Przeszłość nie da Brudnemu o sobie zapomnieć, a na jaw wyjdą sprawy, o których - jeśli chce się spać spokojnie - lepiej nie wiedzieć.

W książce przedstawiono wyjątkowo brudną, ohydną grę, która znajdzie swoich zwolenników, jak i przeciwników. Trylogia Piotrowskiego zdecydowanie nie jest dla osób o słabych nerwach, ponieważ autor nie bawi się w dobre słówka czy tłumaczenia naokoło. Każdą scenę przedstawiono wyjątkowo obrazowo, często wulgarnie, bez zbędnego patyczkowania się.

Cherub dosadnie ukazuje prawdziwą twarz Policji oraz tego, że pieniądze potrafią załatwić nawet najtrudniejszy problem. Czytelnik wpada jak mucha w sieci, z których niełatwo się wyplątać, ponieważ dostrzega to, co dla zwykłego człowieka niewidoczne. Czyta o skorumpowaniu, łapówkach przekonujących choćby najbardziej uczciwego gliniarza, któremu do łba uderza poczucie władzy albo zamaskowani osiłkowie wynajęci przez niebezpiecznych, bo wkręconych w politykę, ludzi. Poznaje śmierdzący świat rządzony przez najgorszych, zdegenerowanych, uzależnionych od brutalnego seksu łachudrów, dla których życie idzie w parze ze śmiercią.

I choć dawno nie czytałam równie wciągającego kryminału, uważam, że Cherub to najsłabsza część trylogii. Połowa wydarzeń mających miejsce w książce była przewidywalna - przynajmniej dla mnie. Oczywiście, zdarzyło się kilka twistów fabularnych, a niektóre akcje czytałam z zapartym tchem, nie mogąc się oderwać. Po prostu w kompletnym odbiorze Cherub nie zrobił na mnie wrażenia wow, czyli tego, co poprzednim dwóm tomom udało się z łatwością. Mam wrażenie, że autor trochę na siłę próbował zrobić z książki skupisko pełne przerażających, obrzydliwych ludzkich zachowań, czasami przeciągając strunę. Chciałam czytać o przyczynach morderstwa, wejść zabójcy w głowę, poznać demony przeszłości, a zamiast tego dostałam streszczenie, że ludzie to w rzeczywistości wyuzdane bestie.

Końcówka mnie zawiodła, niestety. Była otwarta, czego nie znoszę w kryminałach. Wolę, kiedy wszystko zostanie wyjaśnione, dopięte na ostatni guzik, a to rażące w oczy niedopowiedzenie w epilogu jedynie mnie rozzłościło. Zastanawiam się też nad innymi, nieco pobocznymi wątkami, których nie doprowadzono do końca. Czy to był specjalny zabieg, czy autor o nich zapomniał?

Cherub to zwieńczenie trylogii o komisarzu Igorze Brudnym, zawierające wiele zalet i parę wad. W ogólnym podsumowaniu polecę jednak tę pozycję, ponieważ fabularnie książka potrafi porwać. Przyjemny, wciągający i dosadny styl autora sprawia, że przez tekst się dosłownie płynie. Cherub skierowany jest raczej do starszego czytelnika o silnych nerwach, bowiem brutalność aż wypływa z przedstawionych treści. Bohaterów nie da się nie lubić, podobnie jak nie można odjąć im profesjonalizmu - wiedzą, co robią.

„Cherub” to ostatnia książka Przemysława Piotrowskiego z cyklu z Igorem Brudnym. Śmiało mogę powiedzieć, że jest to jedna z najlepszych serii, jakie kiedykolwiek czytałam.

Przemysław Piotrowski po mistrzowsku wprowadza czytelnika w mroczny świat przerażających zbrodni. Odniosłam wrażenie, że ta część była najbardziej brutalna, a opisy bardzo działały na moją wyobraźnię. Poruszone zostały tematy, o których rzadko mówi się głośno, jak darknet czy BDSM. Autor w niezwykły sposób wykreował postacie i otaczającą ich rzeczywistość, przez co całość nabrała dużego realizmu. Powieść czyta się z zapartym tchem i niemal na raz. Akcja jest tak dynamiczna, że nie sposób odłożyć książki chociaż na moment. I, o ile takiego rozwiązania zagadki kryminalnej się spodziewałam, to takie zakończenie totalnie mnie zaskoczyło, w ogóle się czegoś takiego nie spodziewałam.

Książka jest idealna dla osób lubiących mocne i klimatyczne kryminały.

⭐RECENZJA⭐

"Przeszłość upomni się o niego po raz ostatni"

🏰

Komisarz Igor Brudny po raz kolejny zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę z mordercą. Brutalne morderstwa nie pozostawiają złudzeń. W niebezpieczeństwie jest wiele bliskich osób komisarza. Czy uda mu się ich ochronić? Czy jednak zbrodniarz dopnie swego i wykończy wszystkich?

Odpowiedź znajdziecie w finałowej powieści!

🏰

@przemyslawpiotrowski zachwycił mnie swoim kunsztem pisarskim po raz trzeci! To, co tu zastałam, zakrawa o niedowierzanie. Od samego początku zostałam wciągnięta w wir wydarzeń, które szokowały z każdą stroną. Nie mogłam się oderwać, a chyba o to chodzi w czytaniu książek? Żeby porwać czytelnika i "trzymać" go do końca. Tak też się stało! Powieść pana Przemysława kończyłam czytać w nocy (bezsenność) i powiem Wam, że buzię to ja mam cały czas otwartą 😅 Spodziewałam się wiele różnych scenariuszy, ale tego, co dzieje się w tej książce - nie. Jak poprzednie tomy "Piętno" i "Sfora", tak i ten uważam za najlepszy kryminał tego roku! Fabuła bardzo mi się podobała. Cała historia oparta jest na niewiadomych, na przeszłości i teraźniejszość. Na tym co zgotował los naszym bohaterom. I tu właśnie jestem w totalnym szoku! Jak autor to rozegrał, jak stworzył fabułę, która może wydawać się dość realna. Stworzeni bohaterowie również. Z poprzednich tomów znamy komisarza Igora Brudnego, komisarz Julię Zawadzką, inspektor Romualda Czarneckiego i wielu, wielu innych. Ale tutaj chciałam napisać parę słów o psychopatycznym mordercy. Pisarz w niebywały sposób stworzył postać, która jest świetnie wykreowana. Ukazana jest jej psychika, to jakie motywy nią kierują i to, co przeszłość może zrobić z człowiekiem. Ja jestem w szoku! Nie wiem czy mogę to napisać, ale uwielbiam to! Ja osobiście nie potrafiłabym stworzyć jakiejkolwiek postaci, a co dopiero stworzyć ją tak, że będzie wydawać się, że istnieje. Wiadomo, na tym świecie są różni ludzie, różni mordercy, ale naprawdę trzeba mieć talent, żeby stworzyć postać (tudzież postacie), które będą wydawać się tak realne!

Zakończenie wbiło mnie w łóżko! Absolutnie się tego nie spodziewałam i przyznam się Wam, że łezka mi się w oku zakręciła. Nie wiem, czy autor miał taki zamiar, no ale 🙈 Każdy, kto będzie czytać tę powieść, może zakończenie odebrać po swojemu. 😜 Także no... Kończąc moje wywody, chcę Wam napisać, że z czystym sumieniem polecam tę książkę, jak i całą serię! Fanom kryminałów myślę, że się spodoba i zostaniecie "wchłonięci" w nią tak, jak ja 😉 A @przemyslawpiotrowski gratuluję stworzenia tak świetnych powieści i czekam na więcej! I to już zaraz! 🙊

🏰

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoczarnaowca 🖤

🏰

Dzisiaj przychodzę do was z recenzją kontynuacji serii @przemyslawpiotrowski A mianowicie "Cherub". Zarówno ja jak i moja mama jesteśmy ogromnymi fankami tej serii. Pamiętam że kiedy ta książka przyszła i pokazałam to mojej mamie to ta zaczęła podskakiwać w miejscu z radości że wreszcie będzie mogła wrócić do tego świata który tak uwielbia.

Książka jest naprawdę niesamowita a historia wciąga bez powrotu. Doslownei czytelnik jest w stanie ją pochłonąć na jeden raz dlatego wszyscy którzy łatwo się wciągają, uważajcie na siebie.

Język jakim posługuje się autor jest niesamowicie lekki i przyjemny w czytaniu. Z natury jestem osobą która szybko czyta aczkolwiek czasami mam tak że po którejś stronie zaczynają biel mnie oczy i mózg się przegrzewa. Natomiast tutaj nie miałam absolutnej żadnych problemów.

Nie będę zdradzać dużo ponieważ jest to kontynuacja tej serii ale mogę powiedzieć że fabuła jest poprowadzona naprawdę świetnie. Końcówka jest tak bardzo nieprzewidywalna (co uwielbiam i mega mega szanuje) że miałam ochotę uściskać autora za suspens i wyczekiwanie jakie wprowadził.

Dawno już tak nie czekałam na jakąś kontynuację polskiego autora jak w tym przypadku. Cudownie było wrócić do tej historii i ponownie się w niej zagłębić.

Bardzo ale to bardzo polecam zapoznanie się z tą serią ponieważ jest tego warta w 100%.

„Zdążyła się przyzwyczaić, miała na to długie lata i doskonale wiedziała, co zaraz się wydarzy. [..] Woda w czajniku z każdą sekundą traciła temperaturę. Chwilę później zrobiła to, co musiała”.

Trylogia z Igorem Brudnym, była, jest i będzie według mnie, najlepszą serią polskiego autora w kategorii kryminału, jaką przyszło mi czytać. Co jest lepsze, ja z reguły nie lubię czytać serii, ale ta pochłonęła mnie do reszty i pomimo gatunku zalęgła się w mym sercu.

Autor pozostawił otwarte zakończenie, dwa prawdopodobne zakończenia, które mogłyby mieć miejsce. Czyżby Przemysław Piotrowski knuł coś niedobrego? :P Przekonamy się z pewnością niebawem.

Nie jestem w stanie ocenić, która część z komisarzem Brudnym była dla mnie najlepsza. Bo każda ma swój oryginalny i niepowtarzalny styl. Autor, zgotował bohaterom książki bardzo przewrotny i gorący los. Oczywiście, co powtarzam za każdym razem, akcja toczy się od samego początku, ponownie wczuwając się w historię…która wciąż prześladuje komisarza i po raz kolejny będzie chciała pochłonąć go w ramiona ciemności.

„Pałka, zapałka, dwa kije…kto się nie schowa ten…..ZGINIE”.

Zieloną Górą wstrząsa kolejne morderstwo - tym razem ofiarą makabrycznej zbrodni jest prokurator Brunon Kotelski. Pewna poszlaka wskazuje na to, że morderca ma coś wspólnego z Igorem Brudnym i jego przeszłością. Szykuje się ostateczne starcie, z którego nie każdy wyjdzie zwycięsko...

Przygotujcie się na lekturę pełną emocji! Dodam tylko, że dla lepszych wrażeń warto przeczytać wcześniej "Piętno" i "Sforę" - ja na przykład bardzo się zżyłam z bohaterami na tym etapie i przez to odczuwałam jeszcze więcej emocji podczas lektury! Przede wszystkim w czytaniu nieustannie towarzyszył mi strach i niepokój. Mamy tu do czynienia z bardzo inteligentnym i niebezpiecznym mordercą (po prostu psychopatą), który nie cofnie się przed niczym. Pojawi się wiele tropów, wiele wątków, i wiele domysłów, kim może być morderca? Dla mnie w ogóle czymś zupełnie nowym były informacje na temat dark netu, to coś ciekawego, a jednocześnie niepokojącego, biorąc pod uwagę słowa autora na końcu książki.

Co do akcji - nie zwalnia tempa ani na chwilę! Mam wrażenie, że przy każdym kolejnym tomie autor stawia poprzeczkę coraz wyżej! I jeszcze to zakończenie, które dość mocno mnie zaskoczyło, nazwałabym je dość nietypowym, takim nieoczywistym, ale przez to ciekawym. Na koniec jeszcze zaznaczę, że to historia dla osób o mocnych nerwach, ale zdecydowanie godna polecenia! Także nie czekajcie i koniecznie nadrabiajcie cykl z Igorem Brudnym!

Skończyłam czytać i napiszę wam szczerze, że nie podoba mi się to, w jaki sposób ta książka została zakończona. Powiem nawet więcej. Jestem skłonna oskarżyć pana Piotrowskiego o to, że tak bardzo wczuł się w pisanie o tych wszystkich psychopatycznych dręczycielach, że postanowił także zadręczyć swoich czytelników. No bo kto to widział, żeby na następną książkę trzeba było czekać aż do wiosny 😂. A tak na serio to jestem jednocześnie przerażona i zachwycona fabułą.

Igor Brudny po raz kolejny staje się głównym ogniwem łączącym policję z psychopatą, który w obrzydliwy sposób morduje innych. Ucierpi wiele osób. Resztę znajdziecie na okładce, więc nie będę przytaczać samej fabuły. Napisze wam jednak, że było ohydnie i naprawdę "bleee". Jestem zachwycona zwrotami akcji, przebiegłością Cheruba, pomysłem na książkę. Autor po raz kolejny nie zawiódł swoich czytelników. Poruszył też w ciekawy sposób również ciemną stronę internetu, której granica nie kończy się tylko na ekranie monitora, ale przechodzi w brutalną rzeczywistość. Czyta się przyjemnie i szybko, wciąga niesamowicie. Jeśli chodzi o zakończenie, to z jednej strony jestem zła na nie, z drugiej cieszę się, że będzie coś dalej. No i oczywiście bardzo wam polecam. Odrobina krwawego kryminału jeszcze nikomu nie zaszkodziła 😂.

Dziękuję @wydawnictwoczarnaowca

za egzemplarz.

Tak bardzo nie mogłam się doczekać premiery, że nie wierzę, że to się już skończyło.😂😏

Z tęsknoty chyba przeczytam wszystkie trzy jeszcze raz.. 🙊

To jest moja perełka 2020.

Mój padre przeczytał "Piętno" i "Sforę" w jeden dzień (tak da się ludzie!) po czym pytał mnie cały czas "kiedy to ten Piotrowski ma znowu premierę" moja madre przeżywała "Sforę" jak nastolatka pierwsze zakochanie..

to już chyba jest znak, że to dobra książka?

Ta pozycja nie jest wyłącznie w sobie dobra ze względu na to jak jest opisana fabuła ale dowiadujemy się z niej dużo na temat Dark Netu, o którym jestem pewna wiele z Was słyszało ale nigdy (mam nadzieję) nie sprawdzili na własnej skórze co się tam znajduje. A jednak można tam znaleźć dosłownie wszystko od handlu ludźmi po handel bronią i innymi używkami.

Dla mnie jest to mega interesujące bo zawsze ciekawiła mnie działalność "cyber crime".

Zaczynając od "Piętna”, nie pomijając "Sfory" i kończąc na "Cherubie" ta seria była tak dobra, wywarła na mnie takie wrażenie i wywołała tyle emocji, że nie potrafię opisać tego słowami.

Nie mogę przestać chwalić autora za napisanie tak dobrych książek. Od dawien dawna szukałam kryminału, który spowoduje, że będę miała gęsią skórkę i się doczekałam.

Wraz ze wspomnieniami o Igorze Brudnym czekam do wiosny aby zobaczyć czym jeszcze zaskoczy nas Pan Przemysław.

Gdy ta książka pierwszy raz trafiła do moich rąk no po prostu owładnął mną zachwyt spowodowany wydaniem jak i tajemniczym ciekawym opisem.

Zaznaczę od razu, że nie znam poprzednich części, więc mówię o swoich odczuciach i wszystkim co udało mi się wyciągnąć z tej książki. Z jakiegoś powodu kolei na jej przeczytanie przyszedł dość późno co było właściwie na plus bo nie była czytana przez „różowe okulary” oczarowania pierwszym wrażeniem.

*

Pierwsze co od razu rzuciło mi się w oczy to wyidealizowanie postaci pod względem wizualnym. Dzięki ich charakterom również nie udało mi się ich polubić. Pani prokurator Arleta zdecydowanie jest kimś kogo raczej mieliśmy nie lubić w trakcie czytania i to całkowicie się udało, jest denerwująca, a jej ego jest tak bujne, że nawet palmy się przy niej chowają. Komisarz Brudny (na bank kojarzę z jakieś innej książki) jest natomiast jakimś niesamowitym żywym terminatorem bo nawet po ciężkim pobiciu, łyknie sobie jakieś tabletki i jest git, ale trzeba przyznać, że jest jednym z mniej denerwujących w całej grupie.

*

Cała książka szła mi dość opornie i nie mogę powiedzieć by czytało mi się ją z przyjemnością czy chęcią, ponieważ zwyczajnie nudziła. Mimo, że akcja jest niemal cały czas dla mnie nie miała w sobie tego „czegoś”, które sprawiłoby, iż nie mogę oderwać się od książki. Z niecierpliwością oczekiwałam na jakieś krwawej masakry, no i się doczekałam. Opisy z brutalnej zabawy mordercy były dość szczegółowe, jednak niektóre elementy wydają mi się przesadzone (ale kto wie na miejscach zbrodni nie pracuję) i to właśnie one psuły odbiór sytuacji.

*

Podsumowując no nie jest tą książka, którą komuś polecę. Może byłoby inaczej znając wcześniejsze tomy, ale nie wydajały mi się w trakcie czytania niezbędne, ponieważ wszystko co musimy wiedzieć było wyjaśniane.

Ile zniesie Zielona Góra?

Autor umieścił tu tylu zwyroli na metr kwadratowy, że choćby mi dopłacali - dziękuję postoję 😉.

Postać w lateksowej masce zamieszcza swoje chore filmiki w darknecie. Kim jest kat, lubujący się w najgorszego rodzaju sadyzmie? Czy to kolejna postać związana ze środowiskiem sierocińca z Zielonej Góry? Dlaczego na cel wzięła członków wymiaru sprawiedliwości? Kto będzie następny? W jaki sposób z całą sprawą związana jest prokurator Arleta Winnicka, prywatnie niestroniąca od zabaw typu sado-maso?

Sama zagadka kryminalna schodzi na dalszy plan, bowiem nic nie jest w stanie przyćmić ogromnego zła i bólu, które wylewa się ze stron tej książki. Autor osiągnął wyżyny obrzydliwości przy opisywaniu zmaltretowanych zwłok, a tego typu "smaczków" znajdziecie tu naprawdę sporo. Zdaję sobie sprawę, że ta surrealistyczna brutalność ma wielu zwolenników, przy tym cała zagadka i intryga są niezwykle drobiazgowo przemyślane i bardzo inteligentnie skrojone.

Trzecia i ostatnia część jest idealnym zwieńczeniem całej trylogii. Wszystkie sprawy krążące wokół sierocińca, prowadzonego przez sadystyczną siostrę Gwidonę, który przez jej poczynania stał się siedliskiem pedofilii, nie tylko dla księży, ale dla wszystkich chętnych, często prominentnych, znajdą tu swój finał.

Tyle zła, nie jest w stanie znieść nikt, niektórzy pękają niczym zapałki, inni pokrywają się grubym pancerzem i kumulują cały mrok głęboko w swym wnętrzu. I wystarczy iskra, która spowoduje wybuch, by lawina zła pokryła wszystko wokół.

Mówi się, że "Bóg nie daje nam więcej niż jesteśmy w stanie udźwignąć" czy aby na pewno?

Premiera 12/11/2020