Książka "Brama do nieba. Podróż przez czas. Tom 2" zabiera czytelników w niezwykłą wędrówkę do czasów, w których rodziły się podwaliny cywilizacji, a człowiek marzył o staniu się równym Bogu. Dzięki tej powieści autor przybliża nam zbiór ponadczasowych prawd i żądz kreujących ludzkie losy.
Tym razem obdarzony darem i przekleństwem nieśmiertelności Noam snuje opowieść o przygodach, które spotkały go w starożytnej Mezopotamii. Pod koniec pierwszego tomu główny bohater został ścięty, a teraz ponownie się odradza z pomocą Nury. Mimo że znów jest wśród żywych, potrzebuje chwili, by wrócić do pełni sił. W tym czasie ukochana czule się nim opiekuje. Szczęśliwe chwile pary nie trwają długo, gdyż kobieta zostaje porwana.
Noam wyrusza w długą i niebezpieczną podróż, by ją odszukać. W trakcie tej wędrówki odwiedza przeróżne miejsca i obserwuje, jak ludzkość powoli odwraca się od natury. Dociera przed oblicza władcy Kiszu Ku-Baby oraz bezwzględnego Nimroda, który zgromadził grupę niewolników i nakazał im budowę wysokiej wieży. Noam dowiaduje się również, że okrutny król obrał sobie za cel znalezienie najpiękniejszej kobiety na świecie...
O autorze
Éric-Emmanuel Schmitt to francuski pisarz, dramaturg i filozof. Jego dzieła cieszą się ogromną popularnością i zostały przetłumaczone na 35 języków. Do grona najważniejszych powieści tego autora należą m.in. pozycje "Oskar i pani Róża", "Małżeństwo we troje" czy "Dziennik utraconej miłości".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Podróż przez czas
Czy przed lekturą książki "Brama do nieba. Podróż przez czas. Tom 2" konieczna jest znajomość pierwszej części?
Tak, przeczytanie pierwszego tomu serii "Podróż przez czas" jest kluczowe dla pełnego zrozumienia losów Noama i Nury. Autor kontynuuje wątki rozpoczęte w poprzedniej części, a skomplikowana relacja nieśmiertelnych kochanków oraz ich nadnaturalne zdolności wymagają znajomości fundamentów fabularnych. Schmitt buduje tę sagę jako ciągłą opowieść historyczno-filozoficzną, w której ewolucja głównego bohatera następuje chronologicznie. Pominięcie początku cyklu może znacząco utrudnić odbiór emocjonalny i zrozumienie motywacji postaci w starożytnej Mezopotamii. Warto zatem sięgnąć po tę pozycję dopiero po zapoznaniu się z tomem otwierającym cykl.
W jakich realiach historycznych osadzona jest akcja drugiego tomu sagi Schmitta?
Główna oś fabularna koncentruje się na starożytnej Mezopotamii, a konkretnie na czasach budowy wieży Babel. Czytelnik trafia w sam środek rosnącego imperium rządzonego przez Nimroda, gdzie ścierają się idee postępu technologicznego z tradycyjnymi wierzeniami. Autor umiejętnie wplata w akcję postacie biblijne i mityczne, takie jak Abraham czy Gilgamesz, nadając im ludzkie cechy i dylematy. To epoka wielkich przemian społecznych, tyranii oraz narodzin struktur państwowych, które Noam obserwuje z perspektywy świadka wieków. Tło historyczne zostało opracowane z dużą dbałością o detale kulturowe tamtego regionu.
Czy książka skupia się bardziej na wątku miłosnym, czy na refleksji historyczno-społecznej?
Powieść stanowi harmonijne połączenie epickiego romansu z głębokim studium władzy i ludzkiej pychy. Choć poszukiwania Nury są głównym motorem napędowym działań Noama, autor poświęca wiele miejsca na analizę mechanizmów tyranii oraz narastających napięć społecznych. Schmitt wykorzystuje mit o wieży Babel, aby skomentować ponadczasowe problemy dotyczące ambicji i podziałów wewnątrz cywilizacji. Dzięki temu lektura zaspokaja zarówno potrzebę emocjonalnego zaangażowania, jak i intelektualnej stymulacji. Jest to wielowątkowa proza, która wykracza poza ramy klasycznej literatury pięknej.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się zbyt wymagająca?
Osoby poszukujące lekkiej, czysto rozrywkowej literatury przygodowej mogą poczuć się przytłoczone licznymi dygresjami filozoficznymi i teologicznymi. Eric-Emmanuel Schmitt pisze stylem bogatym i erudycyjnym, co wymaga od odbiorcy skupienia oraz pewnego stopnia orientacji w mitologii i historii starożytnej. Tempo akcji bywa spowalniane przez rozbudowane opisy mechanizmów społecznych oraz wewnętrzne monologi bohatera na temat kondycji ludzkiej. Nie jest to książka przeznaczona do szybkiego czytania, lecz do powolnej kontemplacji wielowarstwowej treści. Czytelnicy unikający tematów religijnych i egzystencjalnych mogą uznać tę pozycję za zbyt ciężką.
W jaki sposób autor interpretuje biblijną opowieść o wieży Babel w tej części cyklu?
Schmitt przedstawia budowę wieży Babel jako monumentalny projekt inżynieryjny napędzany pychą władcy i pragnieniem dorównania bogom. Nie jest to jedynie tło dla wydarzeń, lecz symboliczny punkt zwrotny w historii ludzkości, który autor analizuje pod kątem etycznym i politycznym. Noam, będąc obserwatorem tych wydarzeń, ukazuje brutalną rzeczywistość niewolniczej pracy oraz cenę, jaką płaci społeczeństwo za zuchwałość jednostki. Ta interpretacja nadaje klasycznemu mitowi cechy współczesnego thrillera politycznego opartego na archetypach kulturowych. Autor zmusza czytelnika do refleksji nad tym, czy postęp techniczny zawsze idzie w parze z rozwojem moralnym.
