Licho nie śpi. Seria Bieszczadzkie demony. Tom 1

Z twórczością Emilii Szelest spotkałam się jakiś czas temu i miałam okazję poznać jej styl pisania i to, jakich bohaterów kreuje. Wiedziałam, że z pewnością książka „Lich nie śpi” mnie nie zawiedzie. Kiedy spojrzałam na okładkę książki zapragnęłam ją przeczytać, zaczęłam analizować opis wydawcy i mnie zaintrygował. Każdy z nas czasem ma ochotę rzucić wszystko i wyjechać gdzieś w głuszę, często mawiamy, ze jedziemy w Bieszczady. Byłam ciekawa, czy Emilii uda się ukazać ten klimat, jak myślicie? Czy udało się autorce mnie zauroczyć?

Głównym bohaterem powieści „Lich nie śpi” jest Damian, kiedyś był policjantem, jednak w wyniku pewnych wydarzeń zdecydował się z tym skończyć. Jego przeszłość nie należała do łatwych, dlatego też zdecydował się na taki krok i ucieczkę w Bieszczady. Nałóg bywa straszną rzeczą, nie powinno się z nim igrać, bowiem bardzo łatwo można zawieść siebie i innych. Damian nie ma wyjścia, musi się pozbierać i próbować uporządkować cały bałagan, jaki dźwiga na swoich barkach. Bieszczady są dla niego azylem, kryjówką, gdzie nikt nie wie, z czym się boryka. Mężczyzna zajął się pracą fizyczną, która pozwala mu się wyciszyć, na jego drodze staje Magda Jaskólska, która rozbudza w nim dziwne i nieznane uczucia. Magda pracuje w prokuraturze, jest wyrazista, bardzo odważna i pracowita. Obecnie stara się rozpracować pewną skomplikowaną sprawę, czy uda jej się ją zakończyć? Czy pomoc Damiana okaże się jej niezbędna? Co połączy tą dwójkę?

„Licho nie śpi” jest powieścią z niezwykle ciekawie rozwiniętą fabułą, która nie tylko ciekawi, ale także trzyma w napięciu. Emilia Szelest nie tylko stworzyła ciekawą opowieść, ale także wspaniałe postacie. Mamy byłego policjanta, którego kiedyś pokonał nałóg, panią prokurator, miłych i życzliwych ludzi, złoczyńcę, który morduje kobiety. Autorka potrafi sprawić, że powieść staje się nieoczywista, wciąga od pierwszych stron, a kiedy dociera się do końca czuje się niedosyt, palącą wręcz potrzebę sięgnięcie po inne książki Szelest, a najlepiej kolejny tom cyklu pod tytułem Bieszczadzkie demony. Emilia Szelest doskonale poradziła sobie z rozrysowaniem bieszczadzkiego klimatu. „Licho nie śpi” bardzo mi się podobało, potrafi wciągnąć do ostatniej kropki. Jeśli się wahacie przed przeczytaniem książki tej autorki to muszę Wam powiedzieć, że na pewno się nie zawiedziecie.

Pierwszy tom serii pt.: „Bieszczadzkie demony” i moje pierwsze spotkanie z autorką.

To nie jest gatunek, po który często sięgam, ale zaintrygował mnie opis i Bieszczady w tytule.

Pierwsze kilka stron… i przepadłam. Jejku, jak to wciąga! Połączenie thrillera i kryminału z romansem to jest hit.

Damian Antos jest byłym śledczym, po ostatniej akcji, która zakończyła się tragicznie, musiał zmienić otoczenie. Bieszczady miały być kryjówką, a stały się azylem. Praca w tartaku jest ciężka, ale nie wymagająca. Wyrzuty sumienia i uzależnienie przypominają o sobie, ale nie tak dotkliwie. Jest arogancki i pewny siebie.

Magda Jaskólska, młoda asesor prokuratury, prowadzi trudne śledztwo. Ktoś morduje młode kobiety-, według określonego klucza, a główny podejrzany siedzi w więzieniu. Nie ma pojęcia jak, ale to rozwikła, bo jest charakterna i się nie poddaje. Szczególnie, że mało kto wierzy w jej rozwiązanie.

Potrzebuje pomocy, ale nie spodziewa się, że ją otrzyma od typa, który jej tak bardzo działa na nerwy. Po odkryciu kolejnej ofiary pada decyzja, by działać razem.

Zawiły i mroczny wątek kryminalny momentami przyprawiał mnie o ciarki. Wątek romantyczny jest obiecujący, ale jakby nie ma kiedy się rozwinąć, bo pojawia się kolejny trup. Akcja toczy się szybko i wciąga tak, że nagle jest ostatni rozdział, a ty zostajesz z pytaniem: co dalej?

Kocham książki, których akcja toczy się w Bieszczadach. Pani Emilia pięknie maluje słowem, opowiada o legendach i naturze tak, że masz wrażenie, jakbyś tam był. Nie mogę nie wspomnieć o genialnych postaciach drugoplanowych, takich jak ekipa z tartaku i mama Magdy.

To było moje pierwsze spotkanie z autorką, ale już wiem, że nie ostatnie. Bardzo polecam!

Powiem Wam, że pierwsze sceny książki to bardziej gorący romans niż kryminał. Jednak miały one nam pokazać kim tak naprawdę jest Damian, co się wydarzyło w jego życiu i dlaczego znalazł się właśnie w Bieszczadach. Jest to typowy przystojniaczek, który zawsze dostaje to co chce - zwłaszcza kobiety. Nie polubiłam go! Zdecydowanie mówię nie mężczyznom z takim podejściem do życia. Za to Magdę uwielbiam - jej charakter, podejście do życia, zawziętość sprawiły, że to dla niej czytałam tę książkę. Po przeczytaniu całej mogę jednak śmiało napisać, że książka mega zyskuje właśnie przez tych dwoje, przez te dwa bieguny tak przeciwne a jednak przyciągające się z każdą przeczytaną stroną. Z jednej strony ciągle sobie dogryzają, z drugiej coś zaczynają do siebie czuć. Jednak Damian to nie jest idealny kandydat na chłopaka i tego Magda jest pewna.

Jednak fabuła tej książki to nie tylko relacja między tym dwojgiem to również śledztwo, które wciąż prowadzi do osoby już skazanej. Autorka w lekki sposób dorzuca nam kolejne ofiary coraz bardziej siejąc panikę w okolicy.

Bardzo mi się spodobał sposób w jaki autorka połączyła wątki kryminalne z romansem. Ani jedno ani drugie nie dominowało - idealnie się uzupełniały. A ja nie dałam się nabrać i w trójce moich podejrzanych znalazła się osoba winna💪

Po przeczytaniu „Licho nie śpi” mogę śmiało powiedzieć, że Emilia Szelest po raz kolejny mnie nie zawiodła. To już piąta książka tej autorki, którą przeczytałam, i ponownie przekonałam się, jak bardzo lubię jej styl. Pisze lekko, dynamicznie i tak, że od pierwszych stron trudno oderwać się od lektury. Akcja rozwija się szybko, ale nie przytłacza nadmiarem wydarzeń – wszystko jest dobrze wyważone.

Oprócz świetnie poprowadzonego wątku kryminalnego bardzo spodobała mi się warstwa obyczajowa. Damian, były policjant z Krakowa, przyjeżdża w Bieszczady, aby uciec przed bolesną przeszłością. Po problemach z uzależnieniem i odejściu z policji podejmuje pracę fizyczną w tartaku, próbując na nowo poukładać swoje życie. To bohater z bagażem doświadczeń, tajemniczy, charyzmatyczny i zdecydowanie sprawiający wrażenie typowego „bad boya”. Nie jest idealny, ale właśnie dlatego wzbudza zainteresowanie.

Los stawia na jego drodze Magdę – młodą asesor prokuratury, która prowadzi śledztwo dotyczące brutalnych morderstw kobiet. Początkowo ich relacja opiera się głównie na wzajemnej niechęci, jednak z czasem między nimi rodzi się zaufanie i nić porozumienia. Bardzo podobało mi się obserwowanie, jak rozwija się ta znajomość. Nie dominuje ona wątku kryminalnego, ale świetnie go uzupełnia i dodaje historii emocji.

Na uwagę zasługuje również sam klimat Bieszczad. Dzika przyroda, niewielkie miejscowości, lokalne tajemnice i poczucie, że zło może czaić się tuż za rogiem, tworzą wyjątkową atmosferę. Tytułowe powiedzenie „Licho nie śpi” idealnie oddaje charakter tej historii – przez cały czas ma się wrażenie, że w każdej chwili może wydarzyć się coś nieprzewidzianego.

Autorka umiejętnie przeplata śledztwo z życiem prywatnym bohaterów. Pojawiają się także sceny intymne, które zostały napisane ze smakiem i dobrze wpisują się w rozwój relacji między postaciami. Nie są jedynie dodatkiem, ale naturalnym elementem całej historii.

Najbardziej zaskoczyło mnie jednak to, jak wiele Emilia Szelest zmieściła na zaledwie trzystu stronach. Mamy świetnie skonstruowaną zagadkę kryminalną, interesujących bohaterów, wątek obyczajowy, napięcie, emocje i kilka momentów, które naprawdę potrafią zaskoczyć. Przez całą książkę coś się dzieje, a zakończenie tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że chcę jak najszybciej sięgnąć po kolejny tom.

Jeśli lubicie kryminały z mrocznym klimatem, dobrze wykreowanymi bohaterami i odrobiną romansu, „Licho nie śpi” zdecydowanie warto wpisać na swoją listę. Dla mnie to bardzo udany początek serii i kolejny dowód na to, że Emilia Szelest doskonale potrafi połączyć intrygę kryminalną z historią o ludziach i ich własnych demonach.

Współpraca: Skarpa Warszawska

Autorka znakomicie połączyła wątek kryminalny ze szczyptą romansu. Bohaterowie są bardzo wyraziści i różni, co tworzy ciekawą mieszankę charakterów. On twardy, nieprzystępny, że skomplikowaną przeszłością. Ona również kreuje się na twardą babkę, jak przystało na prokuratora, jednak wewnątrz jest bardzo emocjonalna i wrażliwa.

Nie brakuje zwrotów akcji, a Bieszczady tworzą idealną scenerię dla toczącej się fabuły. Rozwiązanie zaskakuje, a jednocześnie rozbudza ciekawość, co do dalszej relacji między głównymi bohaterami.