Bez litości. Dalberg. Tom 2

Kiedy zdecydowałam się przeczytać „Bez litości” wiedziałam, że jest to cześć druga serii. Widziałam, że mogę wyjść w fabułę częściowo już przedstawioną czytelnikowi w książce „Nienawiść”. Już na wstępie muszę pochwalić autora za to, że książki można czytać niezależnie. Oczywiście pewne fakty z życia osobistego komisarza Dalberga - głównego bohatera- wyjaśnione są w części pierwszej ale nie przeszkadza to moim zdaniem w zrozumieniu części drugiej.

A w części drugiej komisarz Dalberg prowadzi swoje własne, prywatne śledztwo. Został wybrany przez Farmera by znaleźć sprawcę zbrodni sprzed lat. Stawka jest ogromna bo Farmer porwał jego córkę a nagrodą za rozwiązanie sprawy jest wolność Julki. Sprawę sprzed lat prowadził ojciec Dalberga.

Bardzo podoba mi się osadzenie fabuły w Polsce w czasach współczesnych z licznymi retrospekcjami. Michał Larek w sposób niezwykły przedstawił klimat lat 80-tych, obnażył ich niedoskonałości, pokazał jak nieudolnie działał wtedy system, jak dużo zależało od policjanta prowadzącego dochodzenie i że nie zawsze jego zadaniem miało być odkrycie prawdy.

"Czy wujek naprawdę chce mu pomóc czy wskazać błędny trop?

Nie ufał mu. Wiedział bardzo dobrze, że ludziom ze służb nie można ufać. Szczególnie wtedy, gdy pojawiają się zupełnie nieoczekiwanie i chcą pomóc"

Postać Jakuba Dalberga jest w moim odczuciu ciekawie wykreowana. Jest postacią tajemniczą i małomówną. Próbuje być dobrym ojcem, ale jego córka ma własne demony, z którymi trudno im się uporać. Jako komisarz dąży do sprawy badając każdy możliwy trop, nie zamyka się w schematach. Nie Bardo rozumiałam dokąd zmierza wątek snów, a raczej koszmarów, które go prześladują ale wierzę, że autor wyjaśni nam to w kolejnej części.

Muszę przyznać, że książkę czytało mi się bardzo dobrze. Śledztwo poprowadzone jest w taki sposób, że co kilka stron można mieć inne podejrzenia co do tożsamości winnego. To ciągłe wyprowadzanie czytelnika na manowce sprawia, że od książki trudno się oderwać. Przez cały czas utrzymana jest tajemnicza atmosfera pełna nacięcia.

Zdecydowanie jest to kryminał spełniający moje oczekiwania.

Polecam!

RECENZJA

„Bez Litości”

Cykl: Dalberg (tom 2)

AUTOR: MICHAŁ LAREK

WYDAWNICTWO: OFICYNKA

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

„Poczuł, że fale ciepła i gorąca przetaczają się przez jego ciało.

Przez chwilę miał wrażenie, że jest rzeką, którą przecinają agresywne prądy. Zakręciło mu się w głowie. Jakby wpadł w wir rzeczny”.

„Bez Litości” drugi tom kryminalnej serii Dalberg, w której cofniemy się do przeszłości, odkryjemy zapomniane, przerażające grzechy, bolesne prawdy i ruszymy w pogoń za prawdziwym mordercą. Zaskakująca, ciekawie poprowadzona fabuła książki, która pozwala wczuć się w przekazaną nam treść, idealnie autor oddaje realia pracy w policji, buduje napięcie, które rośnie z każdą przeczytaną stroną. Autor bardzo konkretnie podchodzi do sprawy, stopniowo odkrywając kolejne elementy układanki, w dodatku nic tutaj nie jest tutaj oczywiste, ponieważ sprawa ma drugie dno. Dostajemy poszlaki, którymi podążamy razem z Komisarzem Dalbergiem i odkrywamy kawałek po kawałku zagadkę, sklejając wszystkie elementy w sensowną całość i zagłębiamy się w śledztwie coraz bardziej. Ewidentnie ktoś zatuszował sprawę, by prawda nie wypłynęła na wierzch. Tutaj zagadka goni zagadkę, a my błąkamy się we mgle dawnych tajemnic, by odkryć prawdę. W dodatku większości świątków, którzy mogą, coś wnieś, do sprawy nie żyje, a ci, co pozostali dużo nie pamiętają, bądź nie chcą, by prawda ujrzała światło dzienne, pozostają jedynie jakieś poszlaki i niepełna dokumentacja, w której pogięły dowody.

Całość opowieści jest dynamicznie poprowadzona, pełna zwrotów akcji, dzięki czemu nie mogłam oderwać się od tej książki.

To naprawdę wciągający kryminał, z którym spędziłam przyjemnie czas. Teraz czekam na kolejną część, by dowiedzieć się, jak autor pozamyka niedokończone watki, z tej części i bardzo ciekawa jestem, kim okaże się porywacz Julki i co planuje.

Autor ma lekkie, przyjemne pióro, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie.

„Z miłości do Prawa przekroczyć

Prawo. To miara ofiarności”.

Bohaterzy świetnie wykreowani, wyraziści, dobrze zarysowani, wielowymiarowi.

Książka napisana jest z perspektywy komisarza Dalberga, dzięki czemu możemy idealnie wczuć się w jego emocje. Zobaczymy jego determinację w dążeniu do odkrycia prawdy, jego słabości, co czyni tę postać niezwykle autentyczną.

Komisarz Dalberg to postać, która stara się trzymać swoje emocje na wodzy, by brnąć w śledztwo i odkryć prawdę. W dotyku działa pod presją czasu, a to wszystko sprawia, że czuje niemoc.

Odkrywa, że tak naprawdę nie zna swojej córki i stanowi dla niego największą tajemnicę jego życia. To pozytywna postać, która wzbudza sympatię i zaciekawia.

„Oszalałe serce obijało się boleśnie o żebra. Miał wrażenie, że biegnie przed siebie z na wpół przymkniętymi oczami prosto ku przepaści. Zaraz spadnie, złamie kark!”

Świat Komisarza Dalberga w jednej chwili się rozpada, gdy zostaje porwana jego córka Julka. W dodatku porywacz żąda, aby to on zajął się sprawą sprzed lat. Ma naprawić stare grzechy i odnaleźć prawdziwego sprawcę brutalnego morderstwa sprzed lat. Zaczyna się wyścig z czasem. Choć jego serce rozpada się na kawałki, nie może się załamać. Rozpoczyna się gra, której nie rozumieją a Dalberg musi grać w takie karty, jakie rozdaje mu Farmer porywacz jego córki.

Do czego to wszystko zmierza.

-Czy komisarz Dalberg dotrze do prawdy i ocali córkę?

-Czy

-Czy Dalberg udowodni, że jest gliniarzem z krwi i kości, dla którego liczy się tylko prawda?

-Czy ojciec komisarza Dalberga miał coś na sumieniu?

-Kim jest mściciel, który szuka sprawiedliwości?

-Kto i dlaczego ukrywa prawdę?

-Kto jest winny zbrodni sprzed lat?

-Do czego to wszystko zmierza?

Polecam.

Jesień nadeszła z dnia na dzień. Z pozoru nic nadzwyczajnego, a jednak uwielbiam te dni, kiedy liście frywolnie spadają z drzew. I tu najbardziej (w moim przypadku) pasuje stwierdzenie, że jesień wjechała mi mocno. A jak jesienny klimat to na warsztat wskakują wszelakie kryminały i historie z detektywami. I tutaj pojawia się jak na zawołanie pan Michał i jego książki, które nie ukrywam, że biorę do czytania w ciemno!

Tym razem sprawa jest ogromnie trudna i emocjonalna. Kiedy w grę wchodzi rodzina, inne emocje targają bohaterami. Komisarz na gwałt będzie chciał ratować ukochaną córkę. Pojawią się miliony pytań i brak odpowiedzi. Będzie wyścig z czasem – w końcu czy jego praca na związek z całą sytuacją? Czy to zemsta? Ta historia nas omota i zaciśnie w swoje okowa pełną parą.

To nie jest moje pierwsze spotkanie z Autorem. Każda jego książka jest inna i tak samo porywająca. Za każdym razem jestem mocno usatysfakcjonowana lekturą. Nie zależnie od tego czy trup ściele się za każdym rogiem. A jakby tego było mało, zakończenie oczywiście zaskakuje nas zupełnie, a i jest to jedna z tych książek, których się nie odkłada, dopóki nie odczyta się ostatniego słowa. A wiecie jak to jest, gdy czekacie na rozwiązanie strona za stroną? Tak się czułam całą historię!

Detektywistyczny wątek jest porywający, oczywiście fabuła wciąga os startu, a my siedzimy jak na szpilkach, żeby tylko doczekać się finału! Pan Larek zadbał o to, oczywiście, by nie brakło nam zwłok i żeby w żadnym zdaniu nie dopadła nas żadna nuda. Pisarz wie, co robi, lepiej niż nam się wydaje, bo umiejętnie owija nas sobie wokoło palca i prowadzi po fabule jak dziecko za dłoń przez park.

Prawda jest jedna – Czytacz chce tylko więcej i więcej! Polecam z całego serducha! Atutem, który dla mnie jest priorytetowym to fakt, że wcale nie musimy czytać pierwszego tomu serii, by rozumieć co, z czym i do czego. Dziękuje panu Michałowi za to z całego serca, bo przecież miałabym dziurę w historii, wielkości kanionu Kolorado, a tak, mogłam się spokojnie cieszyć tytułem.

Za błędy trzeba zapłacić... tylko co jeśli to nie są Twoje zaniedbania tylko kogoś z rodziny, przyjaciół czy policji. Miałeś nadzieję, że masz idealny obraz swojego życia - wiadomo z małymi potknięciami, ale myślisz, że możesz wszystko osiągnąć wystarczy być dobry i uczciwym w swojej pracy. Zacząć od codzienności i wytrwać w postanowieniach by z każdym kolejnym dniem być lepszym w swoich działaniach.

Komisarz Jakub Dalberg świętuje aresztowanie seryjnego mordercy wraz z całą komendą. Śledztwo nie było łatwe Jakub był szantażowany, tropy mówiły o różnych możliwościach, wszyscy myślą, że to sprawa zamknięta... Jednak wydaje się, że cała akcja ma drugie dno, bo głównemu komisarzowi Jakubowi, który prowadził śledztwo zostaje uprowadzona córka. Czyżby morderca miał swojego pomocnika, który teraz chce zaistnieć?

Jakub musi powrócić do przeszłości, do miejsca gdzie przebywał z rodzicami jako nastolatek. Zagłębić się w śledztwo gdzie wszystko było retuszowane i znaleźć błąd, który nie tylko może być skazą dla rodziny, ale i dla całej policji. Musi zagłębić się we wspomnieniach, bo może gdzieś tam jest klucz do rozwiązania zagadki, tym bardziej że wszyscy wokoło nabierają wodę w usta, bo prawda być może jest bolesna.

Trwa wyścig z czasem, każda osoba z przeszłości dodaje swoje trzy grosze, ale jak wychwycić, która informacja jest rzetelna, bo przecież minęło sporo czasu, a mózg ludzki płata nam figla, a przecież trzeba wyłapać ślady, bo być może kolejny morderca jest na wolności.

Książkę czyta się błyskawicznie, ma wiele wątków, które trzeba przemyśleć i prześwietlić, bo każda przedstawiona postać jest podejrzana, ma swoje motywy i alibi, ale ktoś kłamie, tuszuje sprawę, chce być niewidoczny. Do tego telefony i e-maile od porywacza, który chce jak najszybciej by sprawa została rozstrzygnięta. Walka i jeszcze raz walka ze sobą i swoimi słabościami, wartościami które zostały wpajane, a mogły być wystawione na próbę. Czy Jakub stanie na wysokości zadania? Czy będzie umiał rozgraniczyć śledztwo od życia rodzinnego? Czy będzie potrafił zapanować nad swoimi emocjami?

Za egzemplarz dziękuję:

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]