Zabójczy potencjał

„Zabójczy potencjał” autorstwa Hannah Deitch to thriller psychologiczny z mocno wyczuwalną nutą kryminału i satyry społecznej, który zaskoczył mnie nie tylko samą intrygą, ale przede wszystkim tym, ile ważnych tematów skrywa pod pozorem historii o zbrodni i ucieczce. To jedna z tych książek, które nie pozwalają zamknąć się w jednej szufladce – z jednej strony trzymają w napięciu, z drugiej zmuszają do refleksji nad współczesnym światem.

Poznajemy Evie – młodą, inteligentną kobietę, która miała przed sobą świetlaną przyszłość. Życie jednak szybko zweryfikowało ambitne plany i zamiast wymarzonej kariery pojawiły się długi oraz codzienna walka o przetrwanie. Pewnego dnia trafia do luksusowej posiadłości swoich pracodawców i znajduje tam makabryczną scenę, która całkowicie odmienia jej życie. Od tego momentu akcja nabiera zawrotnego tempa, a Evie zostaje zmuszona do ucieczki i walki o własne dobre imię. Nie chcę zdradzać więcej, bo największą siłą tej historii jest odkrywanie kolejnych elementów układanki razem z bohaterką.

Akcja rozgrywa się we współczesnym Los Angeles – mieście kontrastów, gdzie luksus sąsiaduje z biedą, a sukces często okazuje się tylko dobrze wykreowanym obrazkiem. To tło idealnie współgra z tematami poruszanymi przez autorkę. Hannah Deitch pokazuje świat pełen nierówności społecznych, presji osiągnięć i nieustannego oceniania ludzi przez pryzmat pieniędzy oraz statusu. Wszystko to zostało wplecione w fabułę bardzo naturalnie i ani przez chwilę nie miałam wrażenia, że autorka próbuje moralizować.

Evie okazała się bohaterką, którą naprawdę polubiłam. Nie jest idealna i nie próbuje udawać osoby bez skazy. Popełnia błędy, bywa impulsywna, chwilami irytuje swoimi decyzjami, ale właśnie dzięki temu wydaje się prawdziwa. Jej emocje są autentyczne, a wewnętrzne rozterki sprawiają, że łatwo zrozumieć jej zachowanie, nawet jeśli nie zawsze się z nim zgadzamy. Mocno kibicowałam jej od pierwszych stron i z każdą kolejną chciałam wierzyć, że uda jej się odnaleźć prawdę.

Zupełnie inaczej odebrałam część bohaterów drugoplanowych. Niektórzy od początku wzbudzali we mnie ogromną nieufność, inni irytowali swoją obojętnością, a jeszcze inni pokazywali, jak łatwo jest wydawać osądy, nie znając całej historii. Bardzo podobało mi się, że autorka nie stworzyła jednoznacznie dobrych i złych postaci. Tutaj niemal każdy skrywa własne tajemnice, motywacje i słabości.

Największe emocje towarzyszyły mi podczas obserwowania, jak błyskawicznie można stać się ofiarą medialnego osądu. To nie jest tylko thriller o morderstwie. To także historia o tym, jak łatwo przykleić komuś etykietę i jak trudno później odzyskać własny głos. Książka porusza temat nierówności społecznych, pogoni za sukcesem i oczekiwań, jakie świat nakłada na młodych ludzi. Wszystko to zostało pokazane w sposób inteligentny i skłaniający do refleksji.

Styl Hannah Deitch bardzo mi się spodobał. Jest lekki, dynamiczny i pełen ironii, która świetnie przełamuje cięższy klimat opowieści. Dialogi wypadają naturalnie, a napięcie jest budowane stopniowo. Nie jest to thriller oparty wyłącznie na szybkiej akcji – równie ważne są tutaj psychologia postaci oraz pytania, które pojawiają się podczas lektury.

Czytając tę książkę, czułam napięcie, niepokój i ogromną ciekawość. Wielokrotnie zmieniałam zdanie na temat bohaterów i zastanawiałam się, komu właściwie można zaufać. Lubię takie historie, które nie podają wszystkiego na tacy i pozwalają czytelnikowi samodzielnie wyciągać wnioski. Po zakończeniu lektury zostało ze mną nie tylko wspomnienie świetnej intrygi, ale także refleksja nad tym, jak często oceniamy innych na podstawie tego, co usłyszymy lub przeczytamy.

To książka dla osób, które lubią thrillery z mocnym tłem psychologicznym i społecznym, a jednocześnie cenią historie, które zostawiają po sobie coś więcej niż chwilowe emocje. Jeśli szukacie powieści pełnej napięcia, wyrazistych bohaterów i tematów skłaniających do przemyśleń, „Zabójczy potencjał” będzie doskonałym wyborem. Z przyjemnością polecam ją miłośnikom inteligentnych thrillerów, w których zagadka kryminalna jest tylko początkiem znacznie głębszej opowieści.

A gdyby tak zebrać aktualną popularność true crime i stare filmy drogi, połączyć je i do tego dorzucić jest komentarz społeczny na temat czasów, w których przyszło nam żyć? To wszystko oferuje debiut literacki Hannah Deitch pt. “Zabójczy potencjał”, który otrzymał nominację do Nagrody Edgara Allana Poego na Debiut Roku. Historia rozpoczyna się wyraźnym wątkiem kryminalnym, który jest pretekstem, by posłać dwie bohaterki w drogę. Obce dla siebie osoby, z których jedna nie mówi. Przez zdarzenia, jakie właśnie zaszły, muszą uciekać, a przecież drogi amerykańskie, przestrzenie za LA są do tego stworzone - jak uciekać, to tylko tam! Monotonia jazdy staje się powodem, dla którego zaczynamy się przyglądać myślom - wspomnieniom, wyobrażeniom, rodzącym się emocjom. To historia budzącego się zaufania, przyjaźni i miłości, również tej cielesnej. Historia, która mimo wyraźnej warstwy obyczajowo-psychologicznej, w odpowiednich momentach podsycana jest pomniejszymi twistami, które odpowiadają za to, że bohaterki są ciągle w ruchu. Dopiero pod koniec, po finalnym twiście, przychodzi zmiana - historia staje się duszna i smutna, przepełniona tęsknotą. Tym jednak, co wydaje się w powieści najważniejsze, są refleksje, do jakich prowadzi, a chodzi przede wszystkim o ten tytułowy potencjał. Czy wiara w niego, pilna nauka wystarczą, by osiągnąć wielkość i spełnienie? Jak są składniki szczęścia i dobrego życia w czasach współczesnych? Nie brakuje też gorzkich refleksji na temat społeczeństwa, jego skłonności to ekspresowych osądów często mających niewiele wspólnego z prawdą, i mediów, które nie szukają prawdy, a kogoś, z kogo szybko można zrobić sensację, a może i potwora. To dobry start Hannah Deitch we współczesną literaturę, czekam na więcej!