Baletnica

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Anka jest dziewczyną z dobrego domu - ojciec jest senatorem, matka udziela się charytatywnie. Wzorowa studentka, która ćwiczy także balet oraz gra na pianinie. Nie ma zbyt wielu przyjaciół. Tak naprawdę ma tylko jedną przyjaciółkę, bowiem jej matka bardzo starannie dobiera jej znajomych. Nigdy nie miała chłopaka, nigdy nie robiła "tego", a co tu dopiero mówić o całowaniu się z chłopakiem. Prymuska.

Kamil to chłopak z trudną przeszłością. Przystojny bad boy, na widok którego ślini się cały uniwerek dziewczyn. W przeszłości ktoś zranił jego serduszko, dlatego też teraz sypia z kim popadnie. Czerpie jedynie korzyść fizyczną, nie jest zainteresowany poważnym związkiem. Niekoniecznie radzi sobie ze studiami. Zawalił już raz, a teraz ma ostatnią szansę. W dodatku mają mu w tym pomóc korepetycje - a jego korepetytorką ma zostać właśnie Anka, która po kryjomu sama się ślini na jego widok.

Czy może wyniknąć coś dobrego z ich spotkania? Czy będą potrafili być ze sobą, mimo iż oboje pochodzą z dwóch różnych światów? Z pewnością ktoś stanie im na przeszkodzie, więc poradzą sobie? Podejmą trudne decyzje, by być razem?

***

Jak widzicie mamy taką typową historię. Ona bogaczka, ON nie. Dwa przeciwieństwa. To już było, prawda? Uwierzcie mi, ja naprawdę nie mam nic przeciwko powielanym schematom. Bo tak, przy tj historii bardzo mocno czytelnik odczuwa, że to już było. Ale gdyby było lepiej napisane, przemyślane, to pewnie ta książka by mi się spodobała. A niestety, widzę tutaj więcej wad niż samych zalet.

Anka jest podobno baletnicą. Piszę "podobno", ponieważ ten wątek został trochę zapomniany przez autorkę. Tytuł nijak ma się do tego wszystkiego. Nie odczułam, by faktycznie balet był całym życiem Anki. Ja bym uznała go jako jakiś taki mało znaczący dodatek. Wspomniany jest jedynie kilka razy i to przez chwilę. W większości też trening baletu służy za spotkanie z przyjaciółką.

Pochodzi z bogatej rodziny, ojciec jest senatorem - dość rygorystycznym. Matka Anki podporządkowuje mu się, a jej zachowanie czasami mnie bawiło (to jak musiała się napić alkoholu, bo Anka znów ich zawiodła...). Ta dwójka rodziców była dla mnie strasznie sztuczna.

Dziewczyna jest też prymuską. Gośka jest jej jedyną przyjaciółką. Na wspólnych zajęciach z Kamilem, ślini się do niego, że to głowa mała. A kiedy się dowiaduje, że będzie jego korepetytorką... Cieszy się, ale jak to Kamil, na początku jest dupkiem. A zachowanie Anki jest rozbrajające.

Samo to jak ona się wypowiada...Jak taka duża rozpieszczona dziewczynka.

Sam Kamil uważa, że Anka jest ładną dziewczyną, ale to przecież nie jego liga. Mówi to nawet swojemu kumplowi, a tu nagle bach! Ot tak, ta dwójka się całuje. Już pomijam fakt, że niedługo lądują w łóżku i to sama Anka bardzo tego chce! Sama zmiana zachowania Kamila względem dziewczyny była taka sztuczna...

No i jak to bywa w takich historiach - coś musi się zepsuć. Rodzice Anki dowiadują się o Kamilu, tak nie może być, więc aranżują ślub z tym właściwym mężczyzną. Oczywiście Anka nie ma tutaj nic do gadania. To wszystko dzieje się za szybko, zdecydowanie.

Zapomniałam wspomnieć, że Anka lubi też grać na pianinie. I nawet dalej to ćwiczy, ale jak się pewnie domyślacie - w książce nie dało się tego odczuć, bo wspomniane o tym było raptem kilka razy.

Samo zakończenie też ma się nijak. Wszystko dzieje się szybko, za szybko, przez co ta cała historia wydaje się być nierealna. Nie powiem, styl autorki nie jest zły. Pomimo wad przeczytałam szybko. Ale jednak negatywne odczucia pozostały.

I powiem Wam szczerze, że nie wiem skąd tyle gwiazdek ma ta książka. Pomysł był, tak samo jak i potencjał, ale wszystko poszło nie tak. Niestety. Podejrzewam jednak, że znajdą się zwolennicy tego tytułu i nie mam nic przeciwko. Są gusta i guściki, a gdyby nam się podobało to samo, to na świecie byłby tylko jeden rodzaj książek ;)

"Dwa światy, dwie różniące się od siebie planety. Nie do pogodzenia. Nie wysilaj tych swoich szarych komórek, i tak nic z tego nie będzie."

Anna pochodzi z bogatej, szanowanej rodziny, jako córka senatora musi świecić przykładem, nie ma mowy o plamie na idealnym wizerunku polityka. Jest pilną studentką, uczęszcza na balet, lecz niestety nie może pochwalić się dużym gronem znajomych, bo osoby takie jak ona uważane są za nudne i wyniosłe. Posiada natomiast jedną ukochaną przyjaciółkę, na którą zawsze może liczyć. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że Ania tak naprawdę w ogóle nie decyduje o swoim losie, wszystkim dyrygują jej rodzice. Nie liczy się szczęście, a opinia publiczna, której każdy aspekt ich życia jest ściśle podporządkowany. Dziewczyna nie ma pojęcia, że jedna chwila może wszystko odmienić.

W momencie, gdy zostaje wybrana na korepetytorkę niepoprawnego, ale i niezwykle pociągającego kolegi, otwierają się przed nią drzwi nowych emocji i doznań. Chłopak, choć dotąd zagubiony i nieprzestrzegający żadnych zasad, nie tylko zaczyna zmieniać się pod wpływem Ani, lecz stopniowo zauważa, że piękna znajoma zaczyna być dla niego kimś wyjątkowym. Tylko czy dwie osoby z tak skrajnych środowisk mają szansę na wspólne szczęście? Czy wpływowi rodzice Anny pozwolą zepsuć swój idealny wizerunek ze względu na szczęście córki? Do czego będzie zdolny ojciec dziewczyny, byle rozdzielić zakochanych?

Zdawać się może, że już zbyt często o tym czytaliśmy, obawiamy się, że romans bogatej i grzecznej z draniem nie może nas niczym zaskoczyć, a jednak takie historie zawsze są niezwykle emocjonujące i pełne zagadek, niczym prawdziwe życie. Wiele zależy w takim wypadku od nakreślonych postaci, ich autentyczności i wyrazistości, a także od zdolności pisarskich autora. Ewa Carla zachwyciła mnie zarówno jednym, jak i drugim. Jej pióro jest przystępne, ale również niesłychanie ekspresyjne. Wszelkie emocje, rozterki postaci dosłownie rozszarpały moje serce w drobne kawałki.

"W moim życiu nie było już miejsca na jakiekolwiek uczucia. Miłość czy współczucie były dla mnie obce. Postanowiłem wtedy brać z niego tyle, ile tylko się da, nie dając nikomu nic w zamian. Zamknąłem swoje serce na zawsze."

Dwóch młodych zakochanych, którzy tak naprawdę muszą walczyć z całym światem, a przede wszystkim z bliskimi, od których niestety wciąż są zależni. Zdawać się może, że ich związek jest odgórnie skazany na porażkę, a mimo to nie poddają się. Niestety nieobliczalny, wpływowy ojciec nie cofnie się przed niczym, byle wyrwać córkę z rąk chłopaka, jakiego wizerunek kłóci się z jego ideałami. Czytelnik chłonie całą historię w ogromnym napięciu, z wypiekami na twarzy, przeżywa ją całym sobą i choć intensywnie kibicuje postaciom, coraz bardziej zdaje sobie sprawę, że pieniądze i władza niestety mogą okazać się tym razem silniejsze niż młodociane uczucia.

Ta książka to prawdziwy emocjonalny rollercoaster, który obezwładnia i otumania. Całą sytuację poznajemy z obu perspektyw, dlatego jesteśmy świadomi wszelkich uczuć kotłujących się w sercach naszych bohaterów. Ta wiedza przytłacza, gdyż niesprawiedliwość losu dobija jeszcze mocniej. Zdajemy sobie sprawę, jak bardzo młodym kochankom zależy na sobie, dostrzegamy niestety też ich bezsilność wobec władzy nastawionych wrogo rodziców. Czy Ania i Kamil znaleźli się w sytuacji bez wyjścia? Czy w tej walce wygra egoizm, pieniądze i zło?

"Chyba się zakochałem i nie wiem, co mam z tym zrobić. Co mam zrobić z tym uczuciem, które zaczyna rosnąć w moim sercu? Ty wiesz najlepiej, że nie chcę i nie mogę się zakochać, nie chcę znowu cierpieć, gdyby mnie zraniła albo odeszła."

Jak już wcześniej wspomniałam, filarem tej emocjonującej powieści są doskonale nakreślone, przemawiające postacie, które momentalnie stają się czytelnikowi bliskie. Ona - skromna, delikatna i po prostu dobra, ON - pokiereszowany przez los, szukający ucieczki w zabawie, alkoholu i przygodnym seksie. Choć skrajnie odmienni, znaleźli drogę do swoich serc i dostrzegając rodzącą się między nimi nić wyjątkowej sympatii, stają się gotowi dostąpić przemian, chcą udowodnić, że mimo wszelkich przeciwności warto spróbować zbliżyć się bardziej. Czytelnik staje się świadkiem uzdrawiającej mocy miłości, ale i jej niszczącego wpływu, gdy staje się niemożliwa do spełnienia.

"Nie możecie zrobić niczego pochopnie. To zawsze odbije się na Ance. Wiem, że to, co dzieje się między wami, to pewnie coś szczególnego, ale przecież ty też nie możesz mieć pewności, że to miłość, która przetrwa wszystko..."

"Baletnica" jest niezwykle sugestywnie opisaną, emocjonującą, przeszywającą duszę historią o zakazanej miłości, która łamie wszelkie schematy i jest w stanie pokonać najpotężniejsze przeszkody. To istny rollercoaster fundujący czytelnikom wiele uniesień, jak i pęknięte serduszko oraz potok łez. Romantyczna, obezwładniająca, ale też bolesna i nieprzewidywalna historia, w której nic nie jest oczywiste. Co okaże się prawdziwą wartością, a co tylko staranną grą pozorów? Czy miłość rzeczywiście jest silniejsza niż wszelkie przeciwności losu? A może dla dobra ukochanego warto pokierować się rozsądkiem i radą wpływowego ojca? Przekonajcie się sami! Jeśli kochacie powieści miażdżące emocjonalnie, w których główną rolę odgrywają niepokorni przystojniacy, będziecie zachwycone! Polecam gorąco!

Ona – dziewczyna z dobrego domu, wzorowa studentka i miłośniczka baletu; ON – chłopak z trudną przeszłością, zranionym sercem i życiorysem najeżonym niepowodzeniami. Kiedy dojdzie do spotkania tych dwojga, cały świat będzie wydawał się przeciwny ich związkowi. A jednak na przekór wszystkim trudnościom i barierom, połączy ich uczucie tak silne, że wkrótce przyniesie im i ich bliskim nieoczekiwane zmiany... I chociaż mogłoby się wydawać, że takie historie już dobrze znamy, tutaj nic nie jest pewne i jasne. Czy młodzi ludzie będą w stanie dokonać wyborów na tyle odważnych, by raz na zawsze udowodnić, kim tak naprawdę są? Ile będą w stanie poświęcić, by być razem?

"Miłość czy współczucie były dla mnie obce. Postanowiłem wtedy brać z niego tyle, ile tylko się da, nie dając nikomu nic w zamian. Zamknąłem swoje serce na zawsze. Tak miało być zdecydowanie łatwiej. Nie mogłem już zostać w tym bidulu. Jeszcze tej nocy uciekłem z sierocińca. Zacząłem żyć na własny rachunek. Drobne kradzieże, dorywcze prace i spanie na ulicy. To było wtedy moje nowe życie."

Ewa Carla stworzyła bardzo prawdziwych, a zarazem różnych bohaterów. Kamil to chłopak-zagadka. Dlaczego? Skąd ma tak zasobny portfel skoro się uczy i nie ma rodziców? To musicie sami sprawdzić. Początkowo trudno było mi zrozumieć i zaakceptować zachowanie i postawę Kamila. Ale z drugiej strony przecież tacy właśnie są studenci (no może nie wszyscy), dla których liczy się ilość "zaliczonych" dziewczyn, by tym samym zyskać uznanie znajomych. Ale co się stanie, gdy i jego dosięgnie strzała Amora? Czy będzie potrafił się zmienić? Z kolei Ankę polubiłam od pierwszej strony. To zdolna i inteligentna dziewczyna, ale i osoba, która nie potrafi przeciwstawić się rodzicom. Mówi się, że rodziców się nie wybiera. To prawda. Ale to w jak apodyktyczny sposób traktowali Annę... nie potrafiłabym tak żyć, nie mieć prawa głosu, robić wszystko to, co sobie zażyczą, spełniać ich wygórowane oczekiwania.

"Moje życie tak naprawdę nie było moje, a moich rodziców. Oni pociągali za wszystkie sznurki. Oni kontrolowali, a przynajmniej starali się, na ile to możliwe, kontrolować każdy jego aspekt."

Autorka oddała głos obojgu bohaterom, którzy naprzemiennie są narratorami powieści. Dzięki takiemu rozwiązaniu mamy możliwość poznania ich myśli, uczuć i wzajemnych relacji. Ale oprócz nich mamy jeszcze innych pobocznych bohaterów, którzy również wzbudzają niemałe emocje. Ogromnie polubiłam Marię - pomoc domową rodziny Anny. Powiem krótko - wspaniała, pełna mądrości życiowej kobieta.

Wątek miłosny nie zajmuje nadrzędnego miejsca, nie przetłacza innych istotnych elementów fabuły, jak chociażby wspomnianych przeze mnie trudnych relacji rodzinnych. Ale oczywiście pojawia się kilka gorących scen, więc romantyczne dusze mogą być zadowolone. Oprócz tego Ewa Carla mocno zaakcentowała przyjaźń. Zarówno Ania, jak i Kamil mają swoich oddanych przyjaciół, którzy wspierają ich w każdej chwili życia.

Nic w tej książce nie jest jasne ani oczywiste. To najbardziej mnie zaskoczyło i podobało mi się. Autorka posługuje się bardzo lekkim piórem. Została zachowana równowaga pomiędzy dialogami a opisami. To udany debiut, aczkolwiek jest jeszcze nad czym pracować. Pojawia się bowiem kilka niedorzecznych sformułowań, jak chociażby: "To myśląc, cały zesztywniałem i z cichym jękiem zacząłem wyrzucać z siebie hektolitry spermy." czy powtórzeń. Jednak książka jako całość prezentuje się całkiem dobrze, stąd moja wysoka ocena.

"Baletnica" to powieść, która pokazuje, że prawdziwa miłość może pokonać wszelkie przeszkody na drodze do szczęścia, wystarczy tylko dać jej szansę. To książka o trudnych relacjach rodzinnych, zakazanej miłości i niełatwych wyborach. Dajcie się uwieść tej historii i niegrzecznemu Kamilowi - na pewno nie pożałujecie.

sza-terazczytam.[Adres usunięty]