100 wesel i zaginięcie. Emilia Brzeska na tropie. Tom 2

Brawurowa kontynuacja perypetii Emilii Brzeskiej, dzielnej fotograf, z którą zdążyłam się zaprzyjaźnić w „50 wesel i pogrzeb”. Emilia, to dziewczyna z sercem na dłoni, która dla przyjaciół zrobiłaby wszystko. To dobre serce, będzie kolejny raz powodem kłopotów i jej detektywistycznych perypetii. Wbrew swojej woli godzi się na sesję zdjęciową na weselu (tak na marginesie setnym), podczas którego, po kłótni ze swoim chłopakiem, w noc wychodzi jej bliska przyjaciółka i ślad po niej ginie. Emilia szuka jej na własną rękę przy pomocy innej przyjaciółki, szuka jej też policja, ale niestety Natalia jakby zapadła się pod ziemię. Niepokój o losy dziewczyny jest coraz bardziej wyczuwalny, a Emilia z powodu swojego uporu i żyłki detektywistycznej, kolejny raz pakuje się w kłopoty. Zaginięć dziewczyn jest więcej i dzięki swojej dociekliwości Brzeska odnajduje związek między nimi. Wszystkie ofiary wpisują się w jeden schemat, do którego pasuje i ona. Swoimi pytaniami i śledztwem na własną rękę zwróci uwagę mordercy i wkrótce znajdzie się na jego celowniku, ściągając na siebie realne zagrożenie.

Emilia odnosi wrażenie, że swoim pojawianiem się na weselach przyjaciół przynosi im pecha. Po zdarzeniach z poprzedniej części ma prawo tak myśleć. Bohaterka, która przyciąga tarapaty jak magnes, i choć jej zachowanie może wydać się nierozsądne i niezbyt rozważne, to nie można odmówić jej odwagi, uporu i uroku. Emilia wciąż nie może zdecydować się, czy związać swoje losy z sympatycznym policjantem Kacprem, gdyż w jej podświadomości nadal tkwi uczucie, które latami żywiła do Patryka, swego przyjaciela. Pomimo, że to uczucie nie było dobrą lokatą, dziewczyna wciąż spogląda wstecz.

W książce bardzo ciekawie został opisany wątek "stalkingu". Emilia czuje się coraz bardziej osaczona, boi się o swoje bezpieczeństwo i życie. Jej obawę i niepokój wyczuwa się wręcz namacalnie. Autorka świetnie skonstruowała intrygę, bo nie udało mi się dobrze wytypować postaci stalkera. Miałam swoje typy, które jednak nie potwierdziły się. Czytałam już kilka powieści o stalkingu, ale moim zdaniem nigdy dość pisania o tym i nigdy dość ostrzegania. Trzeba być ostrożnym i czujnym. Jeden uśmiech, dobre słowo, nieopatrzne udostępnienie komuś swojego numeru telefonu, przypadkowe podobieństwo do kogoś innego, może być początkiem kłopotów, z których trudno się potem wyplątać, lawiny zdarzeń, którą trudno zatrzymać.

„100 wesel i zaginięcie”, to lekki kryminał z tłem obyczajowym pozbawionym krwawych opisów zbrodni, napisany lekko i przyjemnie z dużą dawką humoru. Od początku wciąga w swoją fabułę i czyta się go z dużym zaciekawieniem.

Interesujący kryminał dla kobiet w podobnym tonie jak pierwsza część, ale wydaje mi się dużo lepszy. Bardziej skoncentrowany na konkretnym problemie. Jest mniej Emilki na rzecz Emilii, co wyszło na dobre powieści. Imię pani fotograf, dużo lepiej brzmi, jako imię dorosłej kobiety, która dzięki temu stała mi się bliższa i z większą ochotą i ciekawością śledziłam jej losy.

Świetna rozrywka, na przyzwoitym poziomie. Czyta się szybko i przyjemnie. Jeden minus to wydanie tej książki. Szorstki, twardy i niemiły w dotyku papier, na plus natomiast ciekawa grafika okładki. Czekam na ciąg dalszy przygód detektywistycznych zwyczajnej i niezwyczajnej Emilii Brzeskiej.

Stalker

Emilia Brzeska jest rozchwytywanym fotografem ślubnym. Właśnie ma wziąć udział w swoim setnym weselu, weselu wspólnej znajomej jej, Izy i Natalii. Nic nie zapowiada dramatycznych wydarzeń, które rozegrają się tej nocy. Bowiem Natalia znika bez śladu w noc wesela. Poszukiwania nie przynoszą skutku, zamiast tego zostaje odnalezione ciało innej dziewczyny, która zostaje mylnie wzięta za zaginioną przyjaciółkę Emilii.

Brzeska czuje jakby to ona przynosiła pecha, po wydarzeniach z poprzedniego tomu i po zaginięciu Natalii, ma całkowite prawo tak się czuć. Postanawia zrobić wszystko by odnaleźć przyjaciółkę, nie wie, że tym samym trafi na celownik tajemniczego adoratora, niebezpiecznego typa, który od kwiatów, przez wiersze dąży do unicestwienia prześladowanych przez siebie dziewczyn. Czy stalker Emilii to ten sam człowiek, który prześladował Natalię? Co wspólnego z jej zaginięciem mają śmierci innych dziewczyn łudząco podobnych do Natalii i Emilii? Jak zakończy się prowadzone na własną rękę śledztwo Izy i Emilki? Tego wszystkiego dowiecie się sięgając po drugi tom serii Emilia Brzeska na tropie.

"100 wesel i zaginięcie" to bardzo zgrabny kryminał. Jest w nim tajemnicze zaginięcie, kilka zwłok, budzący dreszcz grozy na plecach prześladowca, rezolutna główna bohaterka, która przyciąga tarapaty jak magnes, i choć jej zachowanie może wydać się nierozsądne i niezbyt rozważne, to nie można odmówić jej odwagi, uporu i uroku. Bardzo ciekawi mnie jej relacja z policjantem Kacprem, która mam nadzieję rozwinie się jeszcze bardziej w kolejnych tomach.

Polubiłam główną bohaterkę za jej pasję do fotografii, a także za skłonności detektywistyczne, choć przez nie ściąga na siebie nieraz niebezpieczeństwa, ale jest to twarda babka, która nie siedzi z założonymi rękoma, ale działa. Autorka pisze świetnie, książkę czyta się sprawnie, akcja rozwija się szybko, wciąga i z niecierpliwością czeka się na rozwiązanie zagadki. Przyznam, że udało się autorce wyprowadzić mnie w pole i nie trafiłam z typowaniem stalkera.

Bawiłam się świetnie przy lekturze "100 wesel i zaginięcia" i muszę koniecznie nadrobić tom pierwszy i czekam oczywiście na kolejne tomy przygód Emilii.

Na uwagę zasługuje wspaniałe wydanie, minimalistyczne, doskonałe połączenie czerni okładki z czerwienią tytułu, które nie przytłacza, a wręcz budzi zaciekawienie i zachęca do lektury.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Czarna Dama.

Lekki kryminał i przyjemne czytadło. Może ciut bardziej niż w poprzedniej części irytowała mnie naiwność głównej bohaterki, ale książka fajnie się czyta.

Dobry relaks.

Z góry dziękuję wydawnictwu Czarna Dama za szansę przeczytania 1 jak i 2 części. To była dla mnie ogromna przygoda. Z autorką miałam pierwsze spotkanie, więc nie wiedziałam, czego mogłabym się spodziewać, lecz na szczęście ja to chyba mam nosa do ludzi i do wydawnictw, bo mile będę wspominała „50 wesel i pogrzeb” oraz „100 wesel i zaginięcie”.

Jestem pewna, że każdy z was był, chociaż raz na jednym weselu i pogrzebie? Jeżeli to pierwsze jest mega radosne tak to drugie jakoś do radości nie pasuje, ale niestety Emilia Brzeska nie ma ostatnio szczęścia do wesel. Pierwsza część „50wesel i pogrzeb” daje nam rozgrzewkę przed tym, co nieuniknione, a mianowicie jej przyjaciel (a po cichu sympatia), w której się podkochuje żeni się i na nieszczęście jest zaproszona na wesele przyjaciela, co nie jest dla niej mega przyjemne (wiadomo żadna z nas nie chce być świadkiem jak nasza sympatia bierze za żonę inną, piękność), ale do rzeczy!

Wesele trwa, każdy tańczy, jest wesoło, ale do czasu, ponieważ Emilia zaraz po północy znajduję pannę młodą martwą w wannie i tutaj akcja się rozkręca. Kto, kiedy, jak i dlaczego? Wiele pytań, niedomówień, podejrzeń i podejrzanych. Miało być tak pięknie, a będzie pogrzeb. Tak rozpoczyna się przygoda czytelnika z główną bohaterką Emilia, która jest fotografem oraz singielką marzącą, że 50-te wesele będzie jej osobistym. Czy uda się osiągnąć cel? Tego kochani dowiecie się czytając książki pani Magdaleny.

W pierwszej jak i w drugiej części (100 wesel i zaginiecie) akcja dzieje się na weselu tym razem na setnym już weselu, w którym Nasza wcześniej poznana Emilka jest gościem. Tym razem po kłótni z chłopakiem przyjaciółka Emilki, Natalia wychodząc z chłopakiem na zewnątrz nie wraca i tu pytanie, dlaczego? Gdzie jest? Co się stało? Gdzie szukać? Kogo spytać? No i mamy kolejne detektywistyczne dochodzenie Emilii, która za wszelką cenę chce ustalić sprawcę ale najważniejsze to znaleźć żywą przyjaciółkę. Po jakimś czasie zostaje odnalezione ciało kobiety i tu pytanie do was! Jak myślicie to ciało jej zaginionej przyjaciółki?

To już sami dowiecie się czytając książkę. W drugiej części dochodzi tez do kolejnych dziwnych zachować, sytuacji, ale o tym kochani nie powiem, bo wiem, jaką frajdą jest odkrywanie takich momentów samemu. Wiec ogólnie pierwsza jak i druga książka jest lekka z nutą kryminału tylko nie takiego perfidnego, lecz lekkiego z nutą humoru i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Autorka poradziła sobie świetnie z bohaterami i tym, jaki każdy z nich miał wpływ na główną bohaterkę. Powiem szczerze, że chciałabym mieć taką osobę, jaką jest Emilia na własnym weselu, bo wtedy żadne akcje mi nie groźne! A Mozę…?!!!

Mam nadzieję, że to nie koniec przygód naszej Pani fotograf i powstanie więcej takich części gdzie w roli głównej znajdziemy Emilię i jej aparat! A jak wasze zdania na temat tych dwóch części?

To już setne wesele, na którym Emilia Brzeska będzie uwieczniać piękne i ulotne chwile swoim aparatem. Ale co się dotychczas raczej nie zdarzało, będzie również gościem. Impreza zapowiada się znakomicie, piękna panna młoda, przystojny pan młody, cudowna oprawa, wszystko dopięte na ostatni guzik. Nikt z uczestników wesela nie przepuszczał, że tak się ono zapisze w ich pamięci. Przyjaciółka Emilii, Natalia, po kłótni z chłopakiem, opuściła lokal i zniknęła. Nikt nie ma pojęcia, gdzie się udała. Gdy nie ma jej nadal w kolejnym dniu rozpoczynają się poszukiwania. Jednak nie przynoszą one żadnego rezultatu. Emilia bierze sprawy w swoje ręce i zaczyna prywatne śledztwo. Czuje się odpowiedzialna za zniknięcie Natalii. Gdy zostaje odnalezione ciało młodej kobiety, Emilia wstrzymuje oddech. Czyżby to ciało przyjaciółki? Intensywne działania Emilii nie wszystkim się podobają. Otrzymuje wkrótce bukiety kwiatów od nieznajomego. Ale żeby było ciekawiej i groźniej, na tym się nie kończy. Pogróżki, włamanie do mieszkania, wrażenie, że jest śledzona. Dzięki tym elementom Emilia nagle staje się obiektem zainteresowania. Czyżby sprawca zniknięcia Natalii teraz miał na celowniku Emilkę? Czy grozi jej niebezpieczeństwo? Czy ma to związek ze zniknięciem koleżanki? Jeszcze kilka chwil cierpliwości i przekonacie się sami …

Ta lektura to drugi tom z cyklu o przygodach Emilki, bawiącej się w detektywa. To lekka powieść, pomimo że główna fabuła ma rys kryminalny. Ale to kryminał w lekkim wydaniu, z przymrużeniem oka, sporą dawką dobrego nastroju i humoru. Miłe spędza się czas w towarzystwie Emilii, nie sposób się nudzić, bohaterka dba o nasze dobre samopoczucie. Również jej sposób bycia, charakter, podejście do życia, ciągłe poszukiwanie miłości życia sprawiają, że się ją lubi, miło się tropi sprawcę u jej boku. Na pewno w tej opowieści nie znajdziecie brutalnych scen morderstw i widoku krwi, w tym zakresie autorka nas oszczędza. Bohaterowie realni i normalni, z wadami i zaletami, których darzy się sympatią od pierwszych stron. Trochę zabrakło mi w tej powieści większych emocji i wrażeń, tajemniczego klimatu i napięcia, obgryzania paznokci i wypieków na twarzy. Trzeba jednak przyznać, że autorka potrafi zwieść czytelnika i trzymać w niepewności. A to oznacza, że rozwiązanie klaruje się na samym końcu … I jest zaskakujące …

Satysfakcjonująca i znakomita lektura na wiosenne wieczory. Jestem przekonana, że jak poznacie Emilkę to się polubicie. I będziecie się doskonale bawić w jej doborowym towarzystwie.