Zostać Panią Parrish

Amber Patterson to młoda kobieta, która dla pieniędzy i luksusowego życia jest w stanie zrobić wszystko. Kiedy przypadkowo poznaje Daphne Parrish- żonę wpływowego biznesmena, postanawia zająć jej miejsce. Kobieta zdaje sobie sprawę, że środowisko najbardziej zamożnych osób jest hermetyczne i ciężko stać się jego częścią. W przeniknięciu do grona elit ma pomóc jej misternie uknuty plan. Musi tylko wkupić się w łaski pani Parrish, a później ją zniszczyć.

„Zostać panią Parrish” to debiut literacki sióstr: Lynne Constantine i Valerie Constantine piszących pod pseudonimem Liv Constantine. Fabuła książki powstawała w dość nietypowy sposób, a mianowicie w trakcie rozmów kobiet na FaceTime.

Muszę przyznać, że ciężko mi pisać o książce, gdyż wywołuje ona u mnie mieszane uczucia. Na pierwszy rzut oka historia ma wszystko to, co sprawia, że czytelnik nie może oderwać się od lektury, mimo to nieustannie odnosiłam wrażenie, że coś tutaj zgrzyta.

To, co wywarło na mnie pozytywne wrażenie, to fakt, że autorki zdecydowały się zawszeć w swojej opowieść wątek traktujący o przemocy psychicznej. To zdecydowane temat wrażliwy i trudny, o którym nie każdy chce mówić. Osoby, które doświadczają takiej przemocy bardzo często latami żyją pod jednym dachem ze swoim oprawcą. Ponadto pisarki ukazały, jak chciwość i chęć szybkiego wzbogacenia się może przejąć kontrolę nad człowiekiem. Choć te dwie kwestie stają się właściwie kluczowe dla losów głównych bohaterów, uważam że zostały one potraktowane po macoszemu. Chciałam wiedzieć, co kryje się za obsesją na punkcie pieniędzy i jakie wydarzenia sprawiły, że dana postać ucieka się do przemocy psychicznej.

Historia o Amber Patterson mogłaby być naprawdę intrygująca. Bez względu na to, że pewne sytuacje były po prostu do przewidzenia. Mnie to nie przeszkadzało. Drażniło mnie jednak to, że niektóre wydarzenia były wręcz absurdalne, a co za tym idzie opowieść mało realna.

Dodam jeszcze, że książka została podzielona na trzy części. Pierwsza i ostatnia z nich prowadzona jest narracją trzecioosobową. Natomiast w drugiej części poznajemy rodzinne życie państwa Parrish z perspektywy Daphne. Dla mnie właśnie ten element opowieści okazał się najbardziej interesujący.

„Zostać panią Parrish” to książka, która mogłaby być naprawdę wciągającą powieścią psychologiczną. W moim odczuciu jest ona jednak trochę niedopracowana. Niemniej książkę czyta się dobrze, sam pomysł na fabułę ciekawy i to na co warto zwrócić szczególną uwagę czyli problem psychicznego znęcania się.

Dla Daphne Parrish Amber Patterson wydaje się być sympatyczną młodą kobietą, którą przypadkiem spotkała na siłowni. Połączyła je wspólna strata: siostry obu zmarły na mukowiscydozę. Niestety, Daphne nie wie, że wszystko w Amber, łącznie z jej imieniem i nazwiskiem, jest fałszywe. Cała sytuacja została przez nią zaaranżowana wyłącznie po to, aby Amber mogła stać się kolejną panią Parrish. Ze wszystkimi przynależącymi do tego tytułu korzyściami. Wychowana w biedzie nie cofnie się przed niczym, byle tylko zapewnić sobie życie w luksusie. Niestety, jeszcze nie ma pojęcia, że bycie panią Parrish jedynie na zewnątrz wygląda idealnie…

Całość recenzji dostępna pod adresem: [Adres usunięty]

Kto z Was nigdy nie marzył o tym, żeby być bajecznie bogatym? Chyba każdy choć przez moment się zastanawiał się, co by było gdyby na koncie były niebotyczne kwoty i można byłoby sobie wszystko kupić. Są też tacy, którzy są w stanie zrobić niemalże wszystko, żeby takie bogactwo zdobyć.

Amber przyjeżdża do Nowego Jorku jako kompletnie biedna dziewczyna, która mieszka w obskurnym mieszkaniu. Wolne chwile spędza na siłowni, gdzie pewnego dnia spotyka Daphne - właścicielkę fundacji zrzeszającą osoby chore na mukowiscydozę. Ma bajecznie przystojnego i bogatego męża, dziennie wydaje tysiące dolarów, a zakupione ciuchy dostarczają jej do pięknej willi pod Nowym Jorkiem. Amber postanawia odbić jej męża i samej zostać bogatą Panią Parrish. W tym celu oszukuje Daphne i stara się udawać jej najlepszą przyjaciółkę. Kiedy wydaje jej się, że jest na dobrej drodze do zrealizowania celu, na jaw wychodzą nowe okoliczności.

Zostać Panią Parrish to przyjemna lektura na jeden zimowy wieczór. Historia o tym jak zgubna bywa pycha oraz o tym, że za pieniądze może i można wszystko kupić, ale na pewno nie miłość.

W dzisiejszym świecie chęć posiadania i coraz mocniej szerzący się konsumpcjonizm potrafi przysłonić zdrowy rozsądek. Ogromne posiadłości, ekskluzywne samochody, najdroższa biżuteria i markowe ubrania od najlepszych projektantów - to wszystko, o czym od czasów dzieciństwa nieustannie marzyła pochodząca z dosyć ubogiej rodziny Amber. Gdy na horyzoncie pojawia się Daphne Parrish, niemal ociekająca luksusem żona jednego z najbogatszych biznesmenów w kraju Amber już wie, że to właśnie ona stanie się jej kolejną ofiarą. Skrupulatnie, kawałek po kawałku zaczyna realizować swój precyzyjnie obmyślony plan, coraz intensywniej wnikając w życie Daphne, jednocześnie zyskując zarówno zaufanie jej, jak i otoczenia, w którym kobieta się obraca. By osiągnąć zamierzony cel Amber jest w stanie przesunąć każdą granicę, poświęcić niemal wszystko - swój czas, wygląd, pracę, a nawet (może i przede wszystkim) własną osobowość. Czy ostatecznie uda jej się przejąć życie obcej osoby?

"Siłą matki Amber było to, co okazało się największą słabością Daphne. A słabi nigdy nie wygrywają bitew."

Kiedy tylko zakończyłam lekturę tej książki, niemal od razu sprawdziłam, czy spod pióra autorki wyszła jeszcze jakaś pozycja. Nawet nie wiecie, jak wielkie było moje zdziwienie, gdy okazało się, iż jest to debiut, w dodatku nie jednej, ale dwóch autorek (z reguły nie czytam podziękowań, dlatego też nie miałam o tym pojęcia). Przyznam, że nie dało się tego kompletnie odczuć, a sama historia jest naprawdę bardzo spójna. Jeżeli kiedykolwiek w przyszłości ten duet sióstr wyda jeszcze jakąś pozycję, z wielką chęcią po nią sięgnę.

Książka ta podzielona jest na dwie części, w pierwszej, za pomocą narracji trzecioosobowej przedstawiona jest historia Amber. W kolejnej natomiast poznajemy życie samej Daphne Parrish, jeszcze przed pojawieniem się kobiety. Dodatkowo wszystkie wydarzenia ukazane są bezpośrednio z jej perspektywy, dzięki czemu całość nabiera jeszcze więcej emocji i realizmu.

Znakomicie wykreowani bohaterowie to chyba największa zaleta tej książki. Portret psychologiczny Amber został przemyślany w każdym, nawet najdrobniejszym szczególe. To bezwzględna, niesamowicie pewna siebie i diabelnie inteligenta kobieta, która jest w stanie poświęcić naprawdę wiele, by osiągnąć zamierzony cel. To, jak sprawnie manipulowała samą Daphne było godne podziwu, jednak jeszcze większe wrażenie zrobił na mnie sposób, w jaki wkupiła się w łaski jej dwóch, całkowicie innych od siebie córek, no i ostatecznie również jej męża, Jacksona. Jej wyrachowanie, niesamowita zdolność trzymania emocji na wodzy oraz umiejętność wybrnięcia niemal z każdej sytuacji czyniła ją jeszcze bardziej interesującą. Jeżeli chodzi natomiast o małżeństwo Parrishów, zdawać by się mogło, że są idealni, wręcz nierealni. Daphne to pochodząca ze średniej klasy społecznej skromna kobieta, która dopiero po spotkaniu swojego przyszłego męża zaczęła obracać się w wyższych sferach. Mimo luksusu i oderwania od zwykłej codzienności pieniądze nie przewróciły jej w głowie, pozostała sobą, jednocześnie coraz mocniej rozwijając i angażując się w fundację na rzecz osób walczących z mukowiscydozą. Postać Jacksona w części pierwszej została jedynie lekko zarysowana, ukazany został jako wciąż zakochany po uszy w swojej małżonce przykładny ojciec, który nie widzi świata poza swoją rodziną. Również postaci drugoplanowe były niezwykle charakterystyczne. Chociażby różniące się jak ogień i woda córki Parrishów - Tullalah, spokojna miłośniczka książek oraz Bella, rozkapryszona i niesamowicie irytująca.

Styl autorek był bardzo spójny i kupił mnie niemal od razu. Tak jak wcześniej już wspominałam, nie dało się odczuć, iż jest to dzieło dwóch osób. Sama historia wciągnęła mnie od pierwszych stron, zapewne znacie to uczucie, gdy czytając książkę nie możecie oderwać się od przedstawionej w niej historii i obiecujecie sobie, że to już ostatni rozdział - ta pozycja zdecydowanie do takich należy. Tempo akcji jest całkiem spore i utrzymuje się na stałym poziomie, w pewnym momencie miałam wrażenie, że wszystko dzieje się może nawet odrobinę zbyt szybko, jednak gdy zaczęłam czytać drugą część, nagle wszystko stało się jasne. Przyznam, że przed sięgnięciem po tę pozycję nie przeczytałam do końca jej opisu, i Wam również to odradzam. Jego ostatnie zdanie w pewien sposób naprowadza na to, co dzieje się właśnie w części drugiej, a było to dla mnie sporym, pozytywnym zaskoczeniem. Jak się okazuje nie wszystko jest czarno-białe, jak na pozór mogłoby się wydawać, a to kolejny spory plus tej historii.

Podsumowując, jest to jeden z lepszych thrillerów psychologicznych, jakie miałam okazję czytać w tym roku. Niezwykle wciągający, wręcz hipnotyzujący, ukazujący ludzką bezwzględność, zaślepienie, naiwność. Polecam każdemu, nawet osobom, które na co dzień stronią od tego gatunku, zapewniam, że się Wam spodoba!

Tekst pochodzi z bloga: [Adres usunięty]

AMBER MA PLAN

Upatrz sobie rodzinę. Musi być obrzydliwie bogata i bez skazy - pierwszą rysę zrobisz właśnie ty. Zdobądź informacje - porządny research to podstawa. Podszkol swoje umiejętności aktorskie - w końcu nikt nie może się domyślić, jaki jest twój plan. No właśnie, bo plan musi być przemyślany i błyskotliwy. A później działaj i nie daj się ponieść emocjom, bo przecież pamiętasz jak skończyła się ostatnia akcja, którą zmąciły emocje. Co później? No cóż, nie wybiegajmy aż tak w przyszłość, ale przyjdzie czas na celebrację.

Postać Amber jest ogromną zaletą tej książki. Bezwzględna manipulantka, która gardzi otoczeniem i ma się za lepszą od innych. Nie zawaha się przed niczym, by osiągnąć to, co sobie zaplanowała. Oczywiście nie polubimy tej bohaterki, ani nie będziemy marzyć o przyjaciółce takiej, jak ona, jednak kobieta potrafi ogromnie zaintrygować. Jaką przeszłość tak skrupulatnie ukrywa? Czy osiągnie swój cel i będzie z niego zadowolona? A może to dopiero początek zabawy, w której niekoniecznie ona będzie pociągała za sznurki? Niczego nie zdradzę, ale przyznam, że Liv Constantine odwaliła kawał dobrej roboty przy kreacji bohaterów, których nie przejrzysz do końca, póki sami ci na to, czytelniku, nie pozwolą!

DAPHNE I JACKSON

Chociaż to Amber najbardziej wyróżnia się w tej powieści, to jednak nie można zapomnieć o Daphne i Jacksonie, którzy okazują się niezwykle ciekawi. Nawet, jeśli na początku się na to nie zapowiada. Ona - idealna pani domu, zwłaszcza, że od wszystkiego ma ludzi i nic nie musi robić sama. Snobka, która zbyt szybko przyzwyczaiła się do bogatego życia? A może coś się za tym kryje? On - przystojny, odnosi sukcesy, pożądany przez masę kobiet, a jednak wpatrzony tylko w swoją żonę. Czy na pewno? Czy na tym idealnym facecie nie ma żadnej skazy?

Zarówno Daphne, jak i Jackson to postacie niezwykle wyraziste, chociaż dopiero z czasem poznamy ich w całości. Zostali przedstawieni z wielką dbałością o szczegóły i realizm, który w pewnych momentach może nawet przerażać. Autorka nie bała się pokazać tej mrocznej natury człowieka i bardzo jej się to chwali. Zwłaszcza, że zrobiła to w tak umiejętny sposób. Kolejny plus dla pani Constantine!

STRUKTURA

Książka składa się z trzech części, w ramach których występuje podział na numerowane rozdziały. W przypadku narracji zaś, autorka pokusiła się o ciekawe rozwiązanie - jedna z części ma narratora trzecioosobowego, który jednak idealnie odzwierciedla to, co dzieje się w głowie Amber i tylko w przypadku jej osoby jest wszechwiedzący. Inna część natomiast ma narratora pierwszoosobowego, którym jest Daphne, zaś w przypadku trzeciej z części mamy powrót do narratora trzecioosobowego, który tym razem jest raczej pobocznym obserwatorem, niż głosem siedzącym w głowie którejś z bohaterek. Takie rozwiązanie pomogło mi idealnie poznać całą historię, a także świetnie wprowadziło pewne zwroty akcji, których się w dużej mierze nie spodziewałam.

Przechodząc zaś do stylu autorki, to był ON jak najbardziej przystępny i nie miałam co do niego żadnych zastrzeżeń. Wręcz wzbudzał ciekawość dalszych losów naszej trójki, co w połączeniu z krótkimi rozdziałami sprawiło, że ciężko było mi się oderwać od książki.

PODSUMOWUJĄC

Zostać panią Parrish to świetnie skrojony thriller psychologiczny, który odkrywa przed czytelnikiem mroczną stronę natury ludzkiej. Ciekawa i zgrabnie poprowadzona fabuła, genialna kreacja bohaterów i niezłe zwroty akcji - dostałam wszystko, czego oczekiwałam. I jak najbardziej polecam!

Komu najbardziej? Oczywiście miłośnikom świetnie napisanych postaci oraz thrillerów psychologicznych. Książka momentami przypomina również Bad Mommy (Ale spokojnie, podobieństwo nie jest tak wielkie!), autorstwa Tarryn Fisher, więc jeśli lubicie takie klimaty, to powieść Liv Constantine tym bardziej Wam się spodoba.

Ja spędziłam z tą książką świetnie czas, jak będzie z Wami? Jest tylko jeden sposób, by się przekonać!

Zawsze fajnie poczytać o psychopatycznych zapędach z najwyższej półki. Nie dość, że intryga, to jeszcze to wszystko w świecie pięknych i bogatych, znanych też pod pseudonimem naiwnych i zobojętniałych. Jednakże jeżeli ktoś myśli, że rozszyfrował powieść „Zostać Panią Parrish” już po samym blurbie... to grubo się pomyli. Duet siostrzany Lynne i Valerie Constantine, skrócony do Liv Constantine, poprzez swój literacki debiut przenosi czytelników na nowe wyżyny manipulacji i szaleństwa, pokazując, że nic nie jest takie, jakim się z początku wydaje.

Daphne Parrish ma życie jak ze snów. Jej bogaty mąż nie szczędzi grosza na to, aby ją uszczęśliwić i zapewnić życie w komforcie, czy też wakacje jej marzeń. Kobieta bywa na najważniejszych imprezach i zna najważniejszych ludzi. Ma dwie wspaniałe córeczki, które dają radość im obojgu. Każda chciałaby być na miejscu Daphne Parrish i mieć takiego męża jak Jackson. Każda chciałaby mieć ciuchy najlepszych projektantów i jadać u najlepszych szefów kuchni. Tym każdym jest też Amber Patterson, pochodząca z biednej rodziny, której marzy się życie księżniczki. Ta kobieta postanawia uknuć perfidną intrygę, aby raz na zawsze wkupić się w łaski przystojnego biznesmana i zająć miejsce jego żony, Daphne.

Czyta sobie człowiek taką książkę i rzuca bluzgi w każdy możliwy kąt mieszając Amber z błotem i życząc jej najgorszego, a potem z kolei denerwując się na głupią Daphne, która z taką łatwością daje się wkręcić. Co z tego, że „łączy” jest przeszłość i dzielą ten sam problem? Co z tego, że dziewczyna jest miła i sumienna? Chyba są jakieś granice ile człowiek może przyjąć na głowę bredni?! Siedzenie w głowie Amber, to jest jakiś koszmar. Wyrafinowana pannica, która po trupach dąży do celu. Jej punkt widzenia jest bardzo prosty, ale przy tym bardzo okrutny. Nie do końca rozbudowane są tutaj przyczyny jej postępowania, a niby mówi się, że to książka psychologiczna. Tia. Jej powódki są proste- była biedna, chce być bogata. Zaczytujemy się więc w jej intrydze i myślimy, że przecież to nie może być fabuła klasyfikująca książkę do thrillera. No i macie rację, bowiem jest to zaledwie połowa historii widziana oczami tylko jednej ze stron tej intrygi. Okazuje się, że za drugimi drzwiami dzieje się coś całkowicie bardziej przerażającego.

Kiedy przechodzimy do drugiej części opowieści patrzymy na nią oczami Daphne. Widzieliśmy starania o miejsce przy tronie, a teraz czytamy o tym, jak to wielkie życie się prezentuje. Życie przy boku tego bogatego, tego któremu pieniądze wyżarły mózg. To jest problematyka typu Christiana Greya, ale bardziej złożona, nie z takim finałem i w ogóle trochę w innym charakterze. Nie poddaje się jednak psychologicznej analizie jego postawy, bo też nie jest do końca wiadome skąd się to wzięło. Ostatecznie okazuje się, że aktualna pani Parrish jest wątkiem, któremu trzeba się przyjrzeć od samego początku. To ona jest tutaj główną bohaterką i jak się okazuje w trakcie- wzorem do naśladowania. Jej postać bardzo się rozwija, a wraz z tym rozwojem transformacji ulegają również emocje czytelnika. Opowieść Daphne jest o wiele bardziej przejmująca, chwytająca za serce i przerażające. I wtedy BAM! Przychodzi obrót akcji i potem to już człowiek aż podśmiechuje się pod nosem, gdy następuje utarcie innego nosa.

„Zostać Panią Parrish” jest książką o dwóch twarzach. Z jednej strony jest wyrafinowaną, zimną oszustką, a z drugiej stłamszoną i zniszczoną przez zło, które czai się za zamkniętymi, złotymi drzwiami. Druga twarz zdecydowanie bardziej do mnie przemawia, jest przepełniona emocjami, strachem i bólem. Ma prawdziwą fabułę- wspaniały i romantyczny początek, przerażające rozwinięcie i obolałe zamknięcie. Lynne i Valerie stworzyły trzy bardzo ciekawe postaci, która każda jest inna i zupełnie inaczej odbierana przez czytelników. Razem wzajemnie się uzupełniają, ale osobno niektórzy są nie do zniesienia. Nie jest to do końca książka psychologiczna, jeżeli tak to bardzo niskich lotów, jednakże kreowanie intryg i problematyka rodziny Parrishów to zdecydowanie coś, co potrafi czytelnikowi uszkodzić psychikę. Oby więcej takich opowieści, ale tylko na papierze proszę!

Rzadko kiedy czytam książki z gatunku thrillerów, ale tym razem postanowiłam spróbować i zaryzykować. To był trafny wybór. Nie spodziewałam się takiej mieszanki emocji, odczuć i wrażeń. Książka jest udana, jeśli autor wywołuje w nas uczucia. I tym razem się udało. Jednakże nie uznaję, że jest ona thrillerem - powiedziałabym raczej, że książką psychologiczną.

Poznajemy Amber i od samego początku wiemy o tym, że knuje intrygi, zarzuca sieć i próbuje zdobyć założone cele przez oszustwa i kłamstwa. Miałam do niej neutralny stosunek, bardziej było mi jej szkoda. Amber udaje się wejść z butami w idealną rodzinę Parrishów. Zaprzyjaźnia się z Daphne i dzięki temu poznaje jej męża, o którego zechce walczyć. Jest przekonana, że urodziła się, by zająć miejsce Daphne i pławić się w bogactwie. Brzmi banalnie, ale nie tak łatwo będzie to wszystko zdobyć.

Fabuła skupia się na tajemniczej grze, którą roztacza Amber, choć nie spodziewa się, że nie tylko ona rozdaje karty. to mnie najbardziej zaskoczyło w tej książce. Nie myślałam, że spotka mnie tyle zwrotów akcji i sekretów. Przeczytałam całą powieść w jeden dzień, bo nie mogłam się doczekać, aż poznam rozwiązania zagadek. Pod względem fabuły autorka spisała się świetnie i wszystko dobrze zaplanowała. Wprowadza czytelnika w świat, z którego tak łatwo się nie wyjdzie. To mi się podobało. Byłam zamknięta w książce na kilka godzin, by poznać sekrety rodziny Parrishów.

Powieść pokazuje, jak pieniądze mogą zmienić ludzi. Jak łatwo wpływają na człowieka. Zdałam sobie sprawę, że manipulują lepiej, niż jakakolwiek osoba.

Mogłabym się przyczepić do języka. Dialogi wydawały się czasem naciągane i zbędne. Myślę, że to autorka powinna poprawić, lub zmienić. Jednakże sam pomysł wynagrodził mi wszystkie niedociągnięcia. Książkę czyta się bardzo szybko i uważam, że nie tylko ja dałam się tak wciągnąć.

Jestem w stanie polecić Wam tę książkę, bo spędziłam z nią dobre chwile i podobała mi się. Może nie jest idealna, niesamowita, ale jednak coś uzmysławia. Pycha człowieka zawsze w nim istnieje, można tylko nie pozwolić, by się obudziła. Jak najbardziej jestem zadowolona, że sięgnęłam po Zostać panią Parrish i mam nadzieję, że zachęcę też Was.

Amber Patterson żyje w przekonaniu, że jest stworzona do życia w luksusie. Postanawia za wszelką cenę zdobyć męża Daphne Parrish - kobiety, która ma wszystko, o czym marzy Amber. Bogatego i przystojnego męża, luksusowy dom i udane dzieci. Prowadzi idealne, pozbawione trosk życie. Amber krok po kroku wdziera się w życie Parrishów, umiejętnie manipulując wszystkimi członkami rodziny. Chce za wszelką cenę osiągnąć zamierzony przez siebie cel. Czy jej się to uda?

Ta powieść jest reklamowana jako thriller, ale ja się z tym nie zgodzę. To powieść psychologiczna, w której pojawiają się wątki kryminalne. I to nie jest zarzut z mojej strony, bo historia jest całkiem niezła. Tylko nie patrzcie na nią przez pryzmat thrillera, bo możecie być po lekturze rozczarowani.

Trudno jest mówić o tej książce, nie zdradzając fabuły. Mogę powiedzieć tyle, że historię poznajemy z perspektyw dwóch bohaterek, Amber i Daphne. Mamy więc możliwość, by przekonać się, co siedzi im w głowie i dlaczego zachowują się tak, a nie inaczej. Początkowo żadnej z nich nie darzyłam ciepłymi uczuciami, ale potem do jednej z nich poczułam nić sympatii i było mi jej po prostu żal. Zrozumiałam dlaczego zachowywała się w nie do końca dla mnie zrozumiały sposób. Może i nie pochwalam jej metod postępowania, ale w pełni ją popieram.

Czytając tę książkę, mogłam przekonać się, do czego posuwa się człowiek, by spełnić swoje chore ambicje. Patrząc na to, co się dzieje, czułam niepokój. Najgorsze jest to, że tacy ludzie faktycznie gdzieś mogą sobie chodzić po świecie i ranić innych.

Trochę żałuję tego, że blurb mówi za dużo o fabule i zdradza coś, co powinno zostać tajemnicą. Specjalnie staram się pisać ogólnikami, żeby nie nakierować Was w żaden sposób na to, czego możecie się spodziewać. Mogę powiedzieć tylko tyle, że ja byłam zaskoczona, gdy poznałam bliżej rodzinę Parrishów. I w sumie cieszę się, że nie należę do elity. To nic, że nie mam w szafie sukienek od najbardziej znanych projektantów. Przynajmniej nie będę musiała się obawiać tego, że znajdzie się kiedyś taka Amber, która postanowi namieszać w moim życiu.

Książkę czyta się szybko, pochłonęłam ją jednym tchem, bo intrygowało mnie to, czy Amber zostanie faktycznie panią Parrish. Fabuła może i nie jest jakoś specjalnie skomplikowana, ale wciąga. Jeśli lubicie powieści psychologiczne, myślę, że ten tytuł Was zainteresuje.

"Psychiczna przemoc i zastraszanie są równie groźne jak fizyczna napaść i wyrządzają równie wielkie szkody."

Podobał mi się styl narracji, który od połowy historii uległ wyraźnej zmianie, stopniowe wciąganie w intrygę i nagłe zwroty akcji. I choć intryga nie należy do rozbudowanych, wiele aspektów fabuły jest przewidywalnych, co częściowo zabiera urok odczuwania niepokoju i napięcia właściwego thrillerom, to jednak miło spędza się czas przy książce. Nie tak mocno intensywna przygoda czytelnicza, ale sympatyczna odmiana powieści z dreszczykiem. Pewnie gdybym czytała mniej thrillerów psychologicznych, książka bardziej by mnie do siebie przekonała, mocniej zaskakiwała, silniej oddziaływała.

Frapującym okazało się spojrzenie na mroczną naturę człowieka. Zapodano ciekawy materiał do refleksji odnośnie ciemnych stron duszy, silnej obsesji, szalonego opętania przez pragnienie, maniakalnego dążenia do celu bez względu na koszty i straty. Nastawienie na realizację własnych marzeń, a przy tym nieuwzględnianie potrzeb innych, a wręcz podważanie oczywistych praw do nich. Różne interpretacje tych samych zdarzeń, podobnych postaw i zachowań. Odpowiadała mi się niejednoznaczność w ocenie głównych bohaterek powieści. Z jednej strony potępiamy niektóre czyny, gdyż nasycone są złem, kłamstwem, zdradą i podłością, ale z drugiej mogą one okazać się jedynie słuszną drogą służącą wybawieniu.

Daphne Parrish należy do kręgu bogatych i uprzywilejowanych, ma wspaniałego męża, kochane córeczki, wymarzony dom. Chętnie udziela się w charytatywnie, z wielkim zaangażowaniem prowadzi fundację. Tego wszystkiego zazdrości jej Amber Patterson, dziewczyna z prowincji, pracująca w podrzędnym biurze handlu nieruchomościami, izolująca się od bliskich, ale marząca aby natychmiast wejść do wyższych sfer, cieszyć się wyjątkową pozycją i szczególnymi względami. Najchętniej zamieniłaby się z Daphne miejscami i to właśnie stara się za wszelką cenę zrobić. Nie ma żadnych zahamowań i wątpliwości. Jednak nie zdaje sobie sprawy, że i ona podlega manipulacji, i choć miękkiej i subtelnej, to jednak bardzo zręcznej i sprytnej.

[Adres usunięty]