Matka wie najlepiej

Tego nie wolno przegapić!!!

Zapraszam na recenzję powieści Kira Peikoff . Za egzemplarz ślicznie dziękuję Czarna Owca ❤🌹🥰😘.

Kilka słów o autorce. Kira Peikoff ukończyła dziennikarstwo na Uniwersytecie Nowojorskim i studia magisterskie z bioetyki na Uniwersytecie Columbia. Napisała 4 książki, z czego tylko 1 została wydana w Polsce. Mam nadzieję, że pozostałe 3 też będą wydane w naszym języku. ❤

Wracając do książki, jest to bardzo dobry thriller psychologiczny. Potrafi zaskoczyć. Końcówka bomba - tego się nie spodziewałam. Książka tak mnie wciągnęła, że przeczytałam ją w jeden dzień. 🥰 Uwielbiam, jak powieść wciąga od "pierwszego wejrzenia" - to znaczy od pierwszej strony. Z czystym sumieniem polecam wam "Matka wie Najlepiej". 10/10

Lubicie jak ktoś miesza w ludzkim DNA, próbując wyeliminować wadliwe geny? Moralnie i etycznie raczej to dobre nie jest. Jak nazwać dziecko, w którym są geny trzech osób (2 kobiet i 1 mężczyzny) ?

U Claire Abrams, wykryto uszkodzenie kodu najważniejszego fragmentu DNA, który odpowiada za produkcję energii. Każde jej dziecko niestety umrze. Jej syn niestety od urodzenia skazany był na śmieć. Po jego śmierci Claire i Ethan pragneli mieć kolejne dziecko. Zgłosili się do kliniki niepłodności, w której pracuje znakomity doktor Robert Nash. Razem ze swoją najlepszą badaczką Jillian Hendricks, mieszają w mysim DNA . W tajemnicy przed mężem, Claire poddaje się eksperymentowi. Jej córka będzie miała DNA Claire, Jillian i Ethana... Co się stanie, gdy prawda wyjdzie na jaw...? Czy dziewczynka urodzi się żywa?

Znakomite zwroty akcjii. "Matka wie Najlepiej" jest to wyśmienita uczta dla czytelników thrillerów psychicznych.

Co zrobisz, żeby ochronić własne dziecko? Jesteś gotowy złamać prawo? Jesteś za invitro? Kobieta, która za wszelką cene chce zostać mamą zdrowego dziecka, zrobi wszystko, żeby ten cel osiągnąć. Znacie to pragnienie posiadania dzieci? Ja to przeżyłam 3x 🥰 Na szczęście nie musiałam poddawać się zabiegowi ❤.

Kochani zapraszam do przeczytania "Matka wie Najlepiej", książka od której nie oderwiesz się ani na minutę...

😁😁😁

#thriller #czarnaowca #bookstagram #bookstagrammer #bookstagramyrazem #wyzwanienaczytanie #book

Korzystając z chwili wolnego wpadam do Was z recenzją książki "Matka wie najlepiej" . Nie skłamię jeśli powiem, że połknęłam ją w ekspresowym tempie ! Dawno temu z racji zawodu i pasji uwielbiałam Robina Cooka i jego thrillery medyczne! Jako mikrobiolog jestem zachwycona tematyką eksperymentów i z ogromną przyjemnością przeczytałam najnowszą książkę Wydawnictwa Czarna Owca. Historia o której przeczytałam wciągnęła mnie bez reszty. Gdy z powodu mutacji genetycznej umiera mały synek Clair - kobieta pragnąca znowu być matką, nie zgadza się powierzyć kolejnej próby losowi.... Nowoczesna medycyna kusi obietnicą poczęcia zdrowego dziecka bez obciążeń genetycznych. Clair zgadza się na wszystko byle jej dziecko urodziło się zdrowe, bez wyroku śmierci ....Czy zdrowe dziecko to fanaberia czy miłość w czystej postaci ? Czy konsekwencją będzie ucieczka i ukrywanie się przez całe życie ? Czy można bezkarnie ingerować w kod genetyczny ? Czy głęboko skrywaną tajemnica wyjdzie na jaw ?

Książka jest naszpikowana emocjami, napięciem, tajemnicą, odwagą i miłością. Polecam i daje głowę, że będzie Wam się podobać !

Kiedy syn Claire Abrams umiera w wyniku odziedziczonej mutacji genetycznej, Claire przeżywa poważne załamanie. Bardzo chciałaby ponownie zostać matką, ale nie chce obciążać dziecka pewnym wadliwym genem. Pomocy szuka u znanego specjalisty od płodności, Roberta Nasha. Razem z pomocą pewnej młodej badaczki, Jillian Hendricks, decydują się na kontrowersyjne rozwiązanie: stworzyć dziecko, które genetycznie ma trzech rodziców. Takie eksperymenty są zakazane - czy można usprawiedliwić łamanie prawa chęcią uratowania ludzkiego istnienia? I czy ów eksperyment się powiedzie, a co ważniejsze - czy uda się utrzymać to w tajemnicy?

Dużo się tutaj dzieje. Mamy kilka perspektyw i linii czasowych. Słowem klucz w tej historii jest genetyka. Bohaterowie zmagają się z licznymi dylematami moralnymi związanymi właśnie z manipulacją genami. Cała historia jest bardzo zawiła i owiana tajemnicą. Claire widzi zmarłego syna, Abby poprzez pewną aplikację (MapMyDNA) odkrywa, osobę, która ma z nią aż 37 wspólnych genów, a Jillian... Cóż, Jillian chciałaby odzyskać życie, które jej odebrano, a przynajmniej w jej mniemaniu. Pod koniec robi się niezły galimatias, a ja do tej pory zastanawiam się, co tu się tak naprawdę wydarzyło. Ogólnie historia bardzo ciekawa, zawiła i zdecydowanie oryginalna, także polecam!

Od jakiegoś czas mam ogromną ochotę na czytanie tylko dreszczowców i kryminałów. Nie zdziwi więc nikogo fakt, że za mną kolejna powieść właśnie z jednego z tych gatunków. Tym razem do sprawdzenia wzięłam książkę o naprawdę ciekawym tytule Matka wie najlepiej. Jednak czy środek okazał się równie ciekawy, co sam tytuł?

Syn Claire traci życie przez odziedziczoną mutację genetyczną. Kobieta nie potrafi pogodzić się ze swoim losem, jednak nie poddaje się i nadal chce zostać matką kolejnego dziecka. Postanawia skontaktować się z Robertem Nashem, który jest dość kontrowersyjnym specjalistą do spraw płodności, a także współpracuje z panią naukowce – Jillian. Wkrótce potem Claire, Robert oraz Jill łączą siły, by stworzyć dziecko idealne, które nie będzie miało żadnych problemów ze zdrowiem – za to będzie posiadało troje rodziców genetycznych.

Główną bohaterką, która odgrywa tutaj tak naprawdę najważniejszą rolę jest Claire. Kobieta ta wzbudziła na początku moje współczucie tym, co przeszła. Nikomu nie życzę, żeby musiał przechodzić przez to, co ona. Domyślam się, że strata dziecka to dla rodzica największa tragedia. Z czasem jednak ta postać zaczęła wzbudzać moją irytację. Zachowywała się tak, jakby wszystko należało się tylko jej, bo przecież ona tyle w życiu przeszła. No i okej, tu się zgodzę, że sporo przeżyła, ale nie musi być tak... atencyjna. (Dla tych, którzy mogą nie rozumieć slangu młodzieżowego - atencyjny oznacza takiego, który stara się skupiać uwagę tylko na sobie, czasem za wszelką cenę).

Jillian, czyli druga postać odgrywająca tutaj ważną rolę, to kobieta, której nie polubiłam. Jej ambicja, która momentami była wręcz chora, nie zaimponowała mi, a wręcz jeszcze bardziej odrzuciła. Choć starałam się znaleźć jakieś usprawiedliwienie dla jej zachowania, to nie potrafiłam. Po prostu dla mnie ta bohaterka jest skreślona, za to, jak chorą jest osobą. Jednak należy podkreślić tutaj fakt, że autorka wykonała genialną robotę, jeśli chodzi o kreację tej bohaterki – to prawdziwa sztuka stworzyć postać, której się nie będzie mogło aż tak znieść. Brawo Kira Peikoff (oraz brawa dla tłumaczki, za wierne odwzorowanie jej charakteru)!

Co do fabuły, to trzeba jej przyznać, że brzmi... nieprawdopodobnie. Faktycznie, jedno dziecko i troje rodziców? Przecież to niemożliwe. No ale najwidoczniej, autorka taki miała cel: zaskoczyć potencjalnych czytelników swojej książki tym, jak podeszła do problemu mutacji genetycznych i wad, jakie dzieci często dziedziczą po rodzicach. Jednak, w tej pozycji poruszony został również wątek straty dziecka oraz tego, jaki wpływ na rodzica ma taka sytuacja. Co do tego również nie mam zastrzeżeń, ponieważ zostało to przedstawione w sposób dobry, obrazowy oraz wiarygodny.

Z każdej kolejnej strony czuć napięcie, ponieważ czytelnik nie wie, co wydarzy się dalej? A co, jeśli któreś z nich zostanie złapane? Co, jeśli eksperyment się nie powiedzie? Tych pytań podczas lektury narasta, więc punkt kulminacyjny i zakończenie stanowi ogromne zaskoczenie.

Jest to thriller zawierający w sobie mnóstwo elementów naukowych, więc nie spodoba się wszystkim. Niektórych może wręcz znudzić, jednak myślę, że warto przeczekać te fragmenty typowo naukowe, bo historia sama w sobie jest świetna. Matka wie najlepiej to bardzo dobry thriller, który wspominam bardzo dobrze i mam nadzieję na kolejne powieści autorki w Polsce. Jeżeli lubicie ten gatunek, to również koniecznie musicie sięgnąć po tę pozycję.

Ta książka to idealny przykład jak mistrzowsko połączyć, bądź co bądź, przyjemne czytadło z wartościowym przekazem. Niby to tylko thriller psychologiczny, fikcja zrodzona w umyśle autorki, ale dająca tak mocno do myślenia. Dramat matki, ostatnia deska ratunku, dylemat moralny.

Kira Peikoff stworzyła oryginalną, przemyślaną historię, opartą na realnym problemie, z którym, świadomie lub nie, boryka się wiele par. Już zabieg invitro spotyka się z brakiem zrozumienia, to co jeśli możemy mocniej ingerować w ludzkie ciało? Gdzie leży granica moralności? Czytając opis tej powieści martwiłam się, że może się okazać naszpikowaną wymyślnymi teoriami, masą naukowych odniesień historią. Dramatem sajens-fikszyn. Moje obawy były tylko wymysłem, bo to jest świetny dramat, ale obyczajowy, rodzinny. Z prawdziwymi bohaterami, świetnie napisany, w lekkim stylu, a wywołujący dreszcz niepewności i trzymający w napięciu. Nazwisko tej autorki trzeba mieć na uwadze, bo liczę na to, że jeszcze nas zaskoczy.

Kryminał, czy thriller rządzi się tymi samymi prawidłowościami. Powinien być wciągający, z interesującymi postaciami oraz zagadką, która od początku do końca jest zaskoczeniem dla czytelnika. A to już połowa sukcesu.

„Matka wie najlepiej” to thriller opowiadający o tym co by było gdyby można było stworzyć idealnego człowieka i to jeszcze przed narodzinami.

Z perspektywy trzech osób poznajemy całą historię i stopniowo dowiadujemy się o co w tym wszystkim chodzi. Chyba że przeczytamy opis na okładce, wtedy możemy sobie darować połowę książki. Wszystko mamy elegancko wyjaśnione na tejże okładce. Mimo tego czyta się całkiem dobrze i to jedna z ciekawszych pozycji w tym temacie. Finał może niezbyt porywający, autorka mogła się postarać bardziej, ale nie można mieć wszystkiego. Do przeczytania, jeśli ktoś lubi takie historie. Omijajcie tylko spojlery z okładki.

"Ludzie, którzy uważają, że seksizm to mit, nigdy nie byli kobietą w świecie nauki."

Szybko mknie się po stronach książki, Kira Peikoff zgrabnie wciąga w klimat opowieści, zachęca do niecierpliwego poznawania scenariusza zdarzeń. A trzeba przyznać, że sporo się dzieje, w mniej lub bardziej dynamicznych rytmach, ale z dużym natężeniem emocji i napięcia. Autorka wpadła na ciekawy pomysł na fabułę, bazujący na dylematach etycznych, kontrowersyjnych tezach, niejednoznacznych wykładniach.

Ostatnie kilkadziesiąt lat siła zwolenników i przeciwników modyfikacji genetycznych rośnie w siłę. Każda ze stron dysponuje argumentami potwierdzającymi słuszność własnej wizji i wskazuje przemyślenia obalające podejście adwersarzy. I tak jak oswoiliśmy się już nieco, co nie znaczy, że powszechnie zaakceptowaliśmy, z manipulacją w genetyce roślin, tak niechętnie przystajemy na pomysł doskonalenia puli ludzkich genów. Większość społeczeństwa wyraża ogromne zastrzeżenia i obawy, ale w moim odczuciu, jeszcze tylko przez jakiś czas uda się znacząco ograniczyć eksperymenty nad zmianami genotypu człowieka prowadzącymi ku projektowaniu pożądanych cech. Takie działania mają już miejsce, jednak liczę na to, że zabawa w boskie moce nie rozwinie się na masową skalę przez najbliższe pokolenia. Inaczej, powstanie ludzkość jakże inna od obecnej, choć doskonalsza, to wcale nie lepsza. A może to nieunikniony etap w ewolucji rasy ludzkiej? Czy jesteśmy w fazie oswajania się z tematyką?

Ośmioletni syn Claire Abrams umiera w wyniku następstw choroby mitochondrialnej. Kobieta ciężko przeżywa utratę dziecka, za wszelką cenę pragnie dać życie biologicznemu potomstwu, ale bez obciążeń mutacjami. Dokonać tego można przy wykorzystaniu niezgodnej z prawem, będącej w fazie teoretycznych rozważań, metody zapłodnienia. Autorka podrzuca materiał do refleksji odnoście stworzenia dziecka łączącego materiał genetyczny trójki dawców. Odejście od tego, co ewolucyjnie wypracowała natura, a otworzenie furtki do śmiałego obejścia jej praw. Claire kurczowo chwyta się szansy, zaś Ethan, jej mąż, intuicyjnie buntuje się przeciwko jej decyzjom.

Robert Nash, uznany specjalista od płodności, Killian Hendricks, wyjątkowo uzdolniona lekarka, oraz zdesperowana Claire, w głębokiej tajemnicy realizują misterny plan. Lecz nie ma takiego sekretu, który wcześniej czy później, nie szukałby drogi wyjścia na światło dzienne. Od tego momentu powieść zbacza z obyczajowej ścieżki i wkracza w klimat thrillera. Intensyfikuje się widowiskowość. Niekiedy trudno gładko przyjąć naciągane sekwencje zdarzeń, zastanawiające zbiegi okoliczności, czy ekstremalne zachowania bohaterów, jednak wiedząc, że to frapujące założenia fikcji, przymykamy oko i czerpiemy radość z podążania tropem intrygi. Kończąc spotkanie z książką zostajemy z ciekawym rozważaniem, czy powinniśmy godzić się na modyfikację genetyczną zarodków eliminującą chorobę dziedziczną?

[Adres usunięty]

Po śmierci ukochanego synka, Clarie wraz z mężem Ethanem postanawiają, że zostaną rodzicami po raz drugi. Udają się więc do najwybitniejszego specjalisty od płodności Roba Nasha. Jednak Clarie w obawie, że znów przekaże dziecku wadliwe geny, które doprowadzą jego śmierci, decyduje się na coś zupełnie szalonego. Razem z doktorem Nashem i jego wybitnie uzdolnioną współpracownicą Jillian postanawiają zaburzyć święty porządek ewolucji i tworzą niesamowity, wręcz niemożliwy zarodek. W wyniku tych działań badacza Jillian trafia do więzienia, a doktor wraz z ciężarną Clarie ucieka przed nagonką na "Mamę Frankensteina". Wkrótce na świat przychodzi dziecko, które nosi w sobie DNA nie dwojga lecz trojga rodziców.

Jednak pewnego dnia Jillian wychodzi z więzienia i postanawia odnaleźć dziecko, które po części ma także jej geny.

Tajemnice, życie w ukryciu i ucieknie przed wzrokiem ciekawskich ludzi, do czego to doprowadzi? Dziecko trojga rodziców, dziewczynka imieniem Abigal, wpadnie w nie małe kłopoty, a także doświadczy przykrego uczucia - kim właściwie są mama i tata? Kim ona sama jest?

A Ty, wiesz kim jesteś?

Książka jest wprost niesamowita! Nie potrafiłam się od niej oderwać. Trzyma w napięciu i zaskakuje czytelnika. Świetnie przedstawieni bohaterowie, w szczególności Clarie i Jillian - dwie zdeterminowane kobiety.

Książka dotyczy bardzo ważnej kwestii w życiu a mianowicie macierzyństwa. Jest to historia bardzo silnej i upartej kobiety, której priorytetem jest chronić swoje dziecko przed światem i wszelkim złem. Czy Clarie wygra batalię o córkę? Sprawdźcie sami! Gorąco polecam!

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca

Książka "Matka wie najlepiej" przekonała mnie do przeczytania głównie dzięki opisowi. Ale także tym, że porusza ona problemy niektórych par czy osób, czyli wady genetyczne. Byłam ciekawa jak autorka poradzi sobie z całą historią i jak to przekaże czytelnikowi. Nie nastawiałam się zbytnio na coś dobrego, po prostu oczekiwałam przyjemnie spędzonego czasu z lekturą.

Thriller opiera się na wątku mutacji genetycznej. Interesowało mnie to, czy autorka poradzi sobie z wytłumaczeniem takich informacji, ponieważ na co dzień nie mam z tym styczności. Po przeczytaniu, mogę jasno stwierdzić że wszystko było świetnie wyjaśnione. Nie miałam problemu żeby zrozumieć w jakiej sytuacji znajduję się bohaterka, a także co dokładnie musi uczynić żeby mieć dziecko. Ale najważniejsze jest to, że wcale się przy tym nie nudziłam.

Autorka pisała powieść bardzo prostym językiem. Przez to, nie miałam problemu z wciągnięciem się w fabułę. Tak naprawdę sięgnęłam po nią nad ranen będąc już na osiemdziesiątej stronie a po dwóch godzinach już ja skończyłam. Nie odczułam, kiedy przebrnęłam przez większość książki. Uwielbiam takie powieści, które potrafią wciągnąć mnie w swoją historię, bez opamiętania.

Jednak nie zawsze może być tak pięknie. Jedyny i główny problem jaki mam, jest taki że książka jest zbyt przewidywalna. Tylko jeden fragment mnie zaskoczył, resztę potrafiłam przewidzieć czy domyśleć co może się stać. Wolałabym żeby było o wiele więcej zaskakujących momentów. Mimo to, nie czułam żeby to zabierało mi radości z czytania.

Jak dla mnie, nie był to najlepszy thriller ale też nie czuję się z tego powodu rozczarowana. Dobrze wspominam czas spędzony przy książce. Z pewnością sięgnę po inne książki autorki, jeśli będą u nas wydane.

👨‍👩‍👧

Claire wraz z mężem cierpi po stracie syna. Małżeństwo za wszelką cenę chce mieć dziecko, jednak z chorobą kobiety nie jest to proste. Zdeterminowanie współmałżonków doprowadza ich do doktora Nasha, który współpracuje z Jilian. W końcu się udaje, Claire zachodzi w ciążę, jednak to wszystko nie było do końca zgodne z prawem. Teraz dużo się zmienia. Trzeba uciekać. Jak potoczą się losy naszych bohaterów? Czy Claire w końcu będzie mieć wymarzone dziecko?

👨‍👩‍👧

Czytając mnóstwo recenzji na temat tej książki, myślałam, że będę od samego początku zachwycona, że będzie wow. Na początku nie mogłam się kompletnie wkręcić w tę lekturę, miałam ochotę ją zostawić. Ale na szczęście po kilkudziesięciu stronach w końcu było to, czego oczekiwałam i odetchnęłam z ulgą. Fabuła interesująca, z akcją i jej zwrotami. Historia zawarta w książce opisana jest w czasie przeszłym i teraźniejszym, z perspektyw trzech osób. Książkę czyta się błyskawicznie, jest ciężko ją odłożyć, bo chce się wiedzieć więcej i więcej. Autorka stworzyła napięcie, które buduje się z każdą stroną. Powieść napisana jest lekkim stylem. W niektórych sytuacjach można się domyślić co, gdzie, jak, ale mimo tego lektura na ogromny plus. Uwielbiam w powieściach krótkie rozdziały, gdy autor pisze krótko, zwięźle i na temat, a nie rozwleka się przez 10-20 stron i pisze o niczym. Przy tej książce nie można się nudzić, bo cały czas się coś dzieje. Bohaterowie na plus, bardzo dobrze wykreowani. Jedna postać najbardziej mi przypadła do gust, a mianowicie Jilian. Tu jak dla mnie została interesująco przedstawiona jej psychika i to jak świetnie wszystko rozegrała. Oczywiście nie mogę zapomnieć o innych bohaterach, którzy też dużo wnieśli do lektury. W powieści jest ukazana miłość matki do dziecka, jak matka potrafi walczyć o jego szczęście, jak jest w stanie zrobić wszystko, tylko, żeby jej pociecha była szczęśliwa, zdrowa. Pokazane jest również jak przeszłość wpływa na naszą teraźniejszość i przyszłość, że nie zawsze się od niej uwolnimy.

Kochani! Polecam! Nic więcej nie mam do dodania 😜😜😜

👨‍👩‍👧

Za egzemplarz książki dziękuję @wydawnictwoczarnaowca

👨‍👩‍👧

Clarie kochała, śmiała się, cieszyła. Była matką i żona, miała to czego potrzebowała. Jednak jej syn odziedziczył rzadką wadę genetyczną i w wyniku tego zmarł mając 8 lat. To wydarzenie odcisneło na niej i jej mężu ogromne brzemię. Mąż Clarie chce ponownie zostać rodzicem, uważa, że drugie dziecko nie odziedziczy wady matki. Sama Clarie boi się, jednak w końcu kruszeje i zgadza się na propozycję męża, jednak znacznie ją modyfikuję. Trafiają do Roberta Nasha i wszystko zmienia się na tyle, że mąż Clarie sam nie wie w czym siedzi. Clarie wyjawia co wie o Nashu i zaczynają eksperyment w którym pomaga zdolna Jillian.

Dzięki temu Clarie w tajemnicy przed całym światem zostaje zapłodniona w zupełnie nowy sposób. Powstaje dziecko trojga rodziców z różnymi cechami, jednak bez chorób jakie mogłaby odziedziczyć po Clarie. Sytuacja jednak diametralnie się zmienia. Clarie wraz z Robertem ukrywa się od ponad 10 lat, a Jillian poniosła sama konsekwncje eksperymentu i odsiaduje wyrok. Jednak nadchodzi czas wyjścia na wolność i próba odzyskania dziecka, które po części jest też jej dzieckiem.

Czarna owca wydaje na prawdę dobre Thrillery psychologiczne. To drugi od nich i jestem zachwycona po prostu. Jest tu poruszona masa różnych zagadnień takich jak in vitro. Ogólnie mamy tu dużo o genetyce co jest zachwycające według mnie. Książka jest bardzo logiczna i czyta się ją zapominając o całym świecie. Czytanie jej zajęło mi na prawdę mało czasu, ponieważ wciągnęła mnie od razu.

Polecam wam ją gorąco.

Matka jest najważniejszą osobą dla dziecka, szczególnie w pierwszych latach jego życia. To ona nosi dziecko pod sercem, zapewniając mu składniki odżywcze i bezpieczne warunki do rozwoju. Mówi się, że matkę masz tylko jedną. I tutaj okazuje się, że niekoniecznie.

Problem na jakim powieść została oparta, jest bardzo trudny i bolesny. Claire i Ethan po stracie swojego syna, który zmarł w wieku 8 lat, są załamani. Kobieta bardzo pragnie mieć kolejne dziecko, ale wie, że nie zniosłaby, gdyby znów musiała zmagać się z jego odejściem, a wiele wskazuje na to, że odziedziczyłoby po niej ciężką chorobę genetyczną. Ethan uważa, że ich LIMIT nieszczęść został już wyczerpany, a poza tym jest pogodzony z tym, że taki jest boski zamiar i czuje się na siłach zaryzykować. Jednak kobieta nadal nie może poradzić sobie z przeżytą traumą. Jedyną szansę widzi w osobie Roberta Nasha, który pracuje nad metodą mającą wyeliminować wadliwe geny, zastępując je DNA innej osoby nie obarczonej mutacjami. Jedyny problem polega tylko na tym, że badania te zostały zakazane, uznając je za nieetyczne. Claire jest jednak zdeterminowana podjąć taką próbę, współpracownica Nasha również, więc doktor w końcu ulega. Problemy zaczynają się, gdy cała sprawa wychodzi na jaw. Życie tej trójki ulegnie ogromnym zmianom.

W książce mamy dwie osie czasowe. Wydarzenia z przeszłości, przeplatają się z teraźniejszością. Narracja prowadzona jest zawsze w pierwszej osobie liczby pojedynczej, co doskonale oddaje uczucia bohaterów tej skomplikowanej historii. Rozdziały są krótkie, dzięki czemu książkę czyta się szybko. A wydarzenia z każdą stroną nabierają tempa.

Wykreowane postacie są wielowymiarowe. Możemy wczuć się w ich sytuację i zrozumieć ich poglądy oraz podejmowane decyzje.

„Matka wie najlepiej” to bardzo dobry thriller psychologiczny, który mocno skupia się na odczuciach i intencjach bohaterów. Postacie są bardzo dobrze wykreowane i budzą skrajne emocje w czytelniku. Książka stawia przed nami trudny moralnie temat, jakim jest ingerencja w ludzkie komórki. Czy takie rozwiązanie jest właściwe, każdy powinien odpowiedzieć już sobie sam, jednak autorka przytoczyła tutaj dwie strony, które możemy wziąć pod uwagę. Również relacja w rodzinie oparta na kłamstwie, jest ważnym elementem powieści, który warto rozważyć. Jednak autorka ukazała tutaj, że jest to mniejsze zło, które miało chronić całą rodzinę przed konsekwencjami, jakich domagałoby się społeczeństwo.

Muszę przyznać, że autorka wymyśliła bardzo dobrą intrygę. I doskonale doprowadziła ją do końca, podkręcając tempo na finiszu. Pewne elementy dało się przewidzieć, ale nie zmienia to faktu, że od książki nie dało się oderwać.