Żółty

„Żółty” to moje kolejne spotkanie z twórczością autorki Agnieszki Lis. Pierwsza jej książka jaką miałam okazję przeczytać to „Czcij ojca swego” i była to udana przygoda, więc z ciekawością i niecierpliwością sięgnęłam po kolejną powieść.

Weronika dla ukochanego przenosi się do Borne Sulinowo. Małej miejscowości z ciekawą historią. Początkowo wszystko wygląda idealnie: miłość, ślub, własna apteka, nowy dom. Jednak od momentu ślubu dziewczynę coraz częściej zaczynają nawiedzać dziwne wizje, które wraz z upływem tygodni nabierają na sile. Prawda, którą dziewczyna odkryje okazuje się szokująca…

Agnieszka Lis po raz kolejny mnie zachwyciła. Tej książki się nie czyta, przez tą książkę się płynie! Genialne połączenie powieści obyczajowej i thrillera psychologicznego z historią II wojny światowej w tle. „Żółty” to historia o tym jak łatwo manipulować drugim człowiekiem. Jak łatwo zagubić się we własnej codzienności. Autorka świetnie poprowadziła fabułę, łącząc dwa odmienne wątki. Kiedy na końcu wszystko się wyjaśnia będziecie w niemałym szoku!

Agnieszka Lis na pewno nie zawiedzie nas napięciem, które w tej książce jest wyczuwalne już od pierwszy stron. Już na początku poczujemy duszną i mroczną atmosferę przepełniona niepokojem. Jednak nie dostaniemy tutaj typowej grozy. Autorka świetnie dozuje nam właśnie to napięcie przez co od książki nie możemy się oderwać. Styl pisarski autorki jest prosty i zrozumiały, a rozdziały krótkie co sprawia, że powieść czyta się błyskawicznie.

Zaletą dla mnie jest nawiązanie do czasów II wojny światowej. Jako, że uwielbiam motyw tamtych czasów w literaturze takie nawiązanie w „Żółtym” bardzo mi się podobało. Dodatkowym atutem jest to, że wszystkie ważne wydarzenia dotyczące właśnie wspomnień z II wojny światowej zostały szczegółowo opisane na końcu powieści, dzięki czemu możemy dogłębnie poznać przebieg wydarzeń z przeszłości. Borne Sulinowo to bowiem miejscowość owiana tajemnicą. Na jej temat krąży wiele legend o nazistowskich skarbach, ukrytych tunelach. Cieszę się, że mogłam dowiedzieć się tylu ciekawostek o tym mieście.

Reasumując, „Żółty” to powieść, którą bardzo gorąco polecam! Wciągająca fabuła, ciekawi bohaterowie, wyczuwalne napięcie, mroczna atmosfera, a także wątek historyczny sprawiają, że książka jest nieodkładana! Na pewno ciekawym elementem jest tutaj wykorzystanie hipnozy, którą ma ogromny wpływ na losy naszej głównej bohaterki. Jeśli lubicie niebanalne, zaskakujące książki to „Żółty” na pewno przypadnie Wam do gustu!

IG: libresunn

Agnieszka Lis nie zwalnia tempa. Po sukcesach „Niebieskiego” i „Czerwonego”, nadszedł czas na trzecią odsłonę serii Aury, czyli „Żółty”. W literaturze kolor może być metaforą, kodem emocji, znakiem przeszłości. W „Żółtym” Agnieszki Lis kolor staje się obsesją.

„Żółty” to thriller psychologiczny, ale naznaczony literacką głębią i emocjonalną wrażliwością, charakterystyczną dla pióra Lis. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi łączyć napięcie z intymnością, dramat z poetyką codzienności, zbrodnię z… człowieczeństwem.

Narracja wciąga jak wir — pozornie ciepły kolor tytułowy staje się barwą niepokoju, obsesji, a nawet obłędu. Główna bohaterka, Weronika, młoda absolwentka farmacji, przyjeżdża do Bornego Sulinowa z miłości, by rozpocząć nowe życie. Jednak zamiast stabilizacji, doświadcza niepokojących wizji pełnych przemocy i tajemnic sięgających kilkadziesiąt lat wstecz.

Agnieszka Lis z mistrzowską precyzją kreśli obraz kobiety rozdartej między racjonalnością a emocjami. Z każdym dniem Weronika coraz bardziej traci grunt pod nogami — zaczyna słyszeć głosy, mieć wizje, które nie pozwalają jej normalnie funkcjonować. Miasto, do którego przyjechała, wydaje się równie nierzeczywiste jak jej wspomnienia. A żółty… jest wszędzie. Kobieta wpada w spiralę zdarzeń, w których przestaje odróżniać prawdę od ułudy. Gubi się w przestrzeni, relacjach, a przede wszystkim — w samej sobie.

To właśnie manipulacja — subtelna, niemal niezauważalna — staje się sercem tej powieści. Manipulacja emocjami, wspomnieniami, rzeczywistością. Związek Weroniki z mężczyzną, który miał być oparciem, zamienia się w psychologiczną pułapkę. Borne staje się miejscem nie tylko fizycznym, ale symbolicznym — labiryntem, z którego coraz trudniej się wydostać.

Agnieszka Lis, z charakterystyczną dla siebie finezją, prowadzi czytelnika przez ten mroczny świat.

Agnieszka tworzy narrację duszną, pełną niedopowiedzeń, w której napięcie nie wynika z kolejnych trupów, ale z narastającego niepokoju psychicznego. Nie epatuje przemocą, ale tworzy atmosferę, która mrozi bardziej niż krwawy opis. To thriller zbudowany na emocjach, a nie schematach. Liryczna fraza sąsiaduje tu z brutalnością prawdy, a pozorna stabilność bohaterki powoli rozsypuje się jak domek z kart.

To powieść, która nie boi się zadawać pytań bez odpowiedzi, pozostawia czytelnika z drżeniem i niedosytem. Nie dlatego, że czegoś zabrakło — lecz dlatego, że tak działa dobra literatura: zostawia ślad, który nie znika.

Agnieszka Lis napisała książkę, która potrafi porazić emocjonalnie równie mocno, co zaintrygować fabularnie.

Wciągająca, mroczna, pięknie napisana, psychologicznie głęboka i literacko dopracowana. Thriller, który zdecydowanie wyróżnia się na tle gatunku.