Złote kwiaty. Śledztwa Herminy Wasylik. Tom 2

Piękne, kolorowe i pachnące. Zachwycają swoim widokiem i przywołują miłe wspomnienia. Kwiaty, bo o nich mowa stały się poniekąd bohaterami powieści autorstwa Magdaleny Soboty pt. „Złote kwiaty” wydanej nakładem Wydawnictwa Oficynka.

🌺🌼🌸

„Złote kwiaty” to drugi tom serii „Śledztwa Herminy Wasylik”, policjantki, która gotowa jest stawić czoła każdemu wyzwaniu. Tym razem jednak mocno doświadczona przez los bohaterka postanawia zamieszkać z matką, by wrócić do pełnej sprawności mentalnej i fizycznej. Kiedy przekracza próg domu Amelii i jej partnera Cezarego, nie wie jeszcze, że wcieli się w rolę dziennikarki śledczej, której tropić przyjdzie ślady słynnego w Gdańsku zaginięcia popularnego belfra. Pewne fakty zaprowadzą ją do miejsca, gdzie mieszka, a swojego śledztwa omal nie przypłaci życiem. Czy było warto, przekonacie się w trakcie lektury tej piekielnie wciągającej powieści.

🌺🌼🌸

Powieść Magdaleny Soboty zdumiewa i szokuje. Zdumiewa dbałością o szczegóły, dzięki którym oczami wyobraźni widzimy prowadzoną z wielką pasją pracownię jubilerską Hertza, wraz z Herminą zbieramy materiały do podcastu kryminalnego i niemal dotykamy pięknych kwiatowych broszek, które w swojej okazałej kolekcji ma Kamila, przyrodnia siostra Naszej policjantki. Te same szczegóły, podlane krwią i bólem bohaterów szokują drastycznością i skłaniają do zadumy nad tym, do czego zdolny jest człowiek, który cierpi z miłości. W tym wszystkim, co zdumiewa i szokuje jest jednak niebywały artyzm, który towarzyszy Naszym wrażliwym na sztukę bohaterom, zaś kolaż ich losów to najpiękniejsza kompozycja, jaka wyszła spod pióra autorki.

🌺🌼🌸

Jest w „Złotych kwiatach” siła przyciągania, która mimowolnie wiedzie Nas od gabinetu fizjoterapeuty aż po szwedzkie plaże nad Bałtykiem. Ta sama siła każe oglądać to, na widok czego zazwyczaj zamykamy oczy i nie pozwala wymazać z pamięci szczegółów, o których chcielibyśmy zapomnieć.

🌺🌼🌸

Ci, którzy nie czytali pierwszego tomu przygód Herminy Wasylik bez trudu zorientują się, jaki bagaż przeszłości niesie ze sobą bohaterka i, podobnie jak ja, z zaciekawieniem będą zgłębiać jej historię, miejscami usłaną kwiatami, które tym razem zwiastować mogą śmierć.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Wszystkimi zmysłami czuć, że autorką książki jest kobieta. Podobały mi się porównania czy zdania, które wypowiadał tu mężczyzna, a które pasowałyby raczej do kobiety. Mamy tu wdzięk, bo naprawdę wciągająco i wręcz kwieciście jest napisana. Mamy tu urok, bo postacie kiedy rozmawiają ze sobą przez telefon, a nie były wcześniej w dobrym nastroju, to czuć jak są zakłopotane, niemal widać jak policzki zaczynają im się rumienić. Jest też nadzieja, bo nawet sprawy beznadziejne, gdzie my sami nie bylibyśmy optymistami w tamtej sytuacji, to jednak się nie poddają. Z lekką nostalgią wspominają co ich ogranicza, lecz działają dalej z tym, co im pozostało. Bardzo mi się to tutaj podobało, bo lubię czytać książki, które w pewien sposób są pozytywnie nastawione do czytelnika, by nie smucić go, tylko pokazywać, że zawsze można żyć inaczej. Jest tom drugi i zauważyłam, że to bezpośrednia jego kontynuacja. W pierwszym tomie musiało coś się stać, że w tym noga policjantki jest kontuzjowana. Oczywiście można nawet poddać tą opowieść pod wielowątkową, gdyż wyodrębnione będzie tu jej życie prywatne, a w tym osób, które będą się pojawiały mając swoje własne problemy. Oprócz tego ona niby nie mogąc pracować zgodzi się na pewien układ, gdzie jej policyjne wykształcenie będzie bardzo przydatne. Nie spodziewa się tylko, że sprawa, której się podjęła może dotknąć jej osobiście. Spodobał mi się tutaj motyw choroby psychicznej. Lubię zagłębiać się w ludzkie instynkty i tutaj było na czym zawiesić oko. Podobno im bardziej skupiamy się na naszej chorobie, tym gorsze pociąga za sobą skutki. Tutaj było to ładnie podkreślone. I w sumie najbardziej spodobała mi się cała książka, bo tu wciąż coś się działo. Nie było najmniejszych zastojów, nie było czasu na nudę. I niby fajnie jest czytać tomy po kolei, ale autorka gdzieniegdzie utykała wątki z części poprzedniej. Nie pozostawała nas z niedomówieniami. Opowieść bardzo mnie wkręciła, to taki kryminał obyczajowy. Naprawdę polecam:-)

Pozytywne opinie zachęciły mnie do sięgnięcia po "Złote kwiaty" autorstwa Magdaleny Sobota. To drugi tom serii kryminalnej "Śledztwa Herminy Wasylik". Miałam pewne obawy, czy nie przeszkodzi to, że nie czytałam pierwszej części "Ogród zły". Ale nie. Autorka przypomina ważne fakty, wydarzenia. Orientujemy się, co się wydarzyło w przeszłości i jakie wydarzenia doprowadziły do stanu obecnego.

"Złote kwiaty" to opowieść o tajemnicach, które tak jak nieustępliwy bluszcz oplatają życie głównej bohaterki.

Hermina, była policjantka po wydarzeniach związanych z poprzednim śledztwem i odniesionych w jego wyniku obrażeń przeprowadza się na jakiś czas do pięknego Gdańska. Tutaj rozpoczyna terapię oraz rehabilitację. „Dawniej jej życiem rządziła przyjemna rutyna, a obecnie Hermina – choć tkwiła wciąż w tym samym miejscu — paradoksalnie nie była pewna, jak potoczą się kolejne dni, co się stanie za tydzień, za miesiąc za pół roku”. W tym trudnym okresie wspierają Herminę najbliżsi. Poznaje Kamilę, przyrodnią siostrę.

Otrzymuje propozycję pracy jako współprowadząca popularny podcast "Zbrodnik" dotyczący trudnych zagadek kryminalnych i niewyjaśnionych zbrodni. Jej zadaniem jest rozwikłanie zagadki zaginionego nauczyciela liceum, w którym uczyła się Kamila. Dlaczego spokojny i lubiany nauczyciel z liceum znika ?

W trakcie śledztwa Herminy na jaw wychodzą intrygi, manipulacje, kłamstwa i skrzętnie skrywane sekrety.

"Złote kwiaty" to świetnie skonstruowana historia trzymająca w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Od początku wkręciłam się w tę historię. Magdalena Sobota stworzyła mroczną, niepokojąca atmosferę. Cały czas byłam w niepewności, że za chwilę coś złego się wydarzy.

Bohaterowie zostali idealnie skonstruowani. Są bardzo naturalni, ludzcy. Poznaliśmy ich problemy, charakter, ich troski, wady. Wspólnie z nimi wszystko przeżywałam. Ich lęki, obawy. Autorka pokazała nam bohaterkę w środowisku rodzinnym jako osobę bezbronną zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Obserwujemy Jej walkę o odzyskanie dawnej siebie. Doskonale pokazane zostały przeżycia Herminy i Kamili. Radzenie sobie z dramatycznymi przeżyciami. Pani Magdalena porusza ważne problemy, tematy. Między innymi depresję, zespół stresu pourazowego, zaburzenia psychiczne, chorobę dwubiegunową, pedofilię, niesłuszne oskarżenia.

W powieści prowadzone były dwa wątki, jeden dotyczący sprawy prowadzonej przez ojczyma Herminy, a drugi dotyczący śledztwa Herminy. Zdawałoby się, że nie mają ze sobą nic wspólnego. Jednak niczym kawałki puzzli wpadają na odpowiednie miejsce, aby dopiero na końcu ukazać nam całość.

Podobał mi się sposób, w jaki nasza bohaterka prowadziła śledztwo. Krok po kroku odkrywaliśmy kolejne elementy zagadki,

Powieść tas przypomina nam, że niestety ludzie nie zawsze są tacy, jakimi się nam wydają, na jakich wyglądają, za jakich ich uważamy.

To był dobrze spędzony czas z lekturą. Powieść ta dostarczyła mi mnóstwa emocji

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu @[Adres usunięty], dziękuję wydawnictwu @oficynka za wysyłkę książki do recenzji 🤗.

✨ Premiera z dn. 15.11.2023 ✨

Po wypadku, do którego doszło w pierwszej części książki - i tutaj znajomość pierwszego tomu jest wymagana, by zrozumieć historię - Hermina zamieszkała ze swoją matką i jej nowym mężem. Niestety noga podczas wypadku bardzo ucierpiała i sama poszkodowana nie widzi żadnej poprawy w swoim zdrowiu z regularnych rehabilitacji. Obawia się także odstawienia leków, do czego powoli przekonuje ją lekarz. Hermina, niegdyś świetna policjantka, teraz jest rozbita i miewa zaniki pamięci.

Niespodziewanie, w tymczasowym, bezpiecznym miejscu Herminy, pojawia się córka męża jej matki z poprzedniego małżeństwa. Co się okazuje, dziewczyna również ma poważne problemy. Niestety zdarza jej się wypić na tyle dużo, by zasnąć nawet na chodniku w drodze do domu. Coś strasznego 🙈. Gdy dostaje przymusowy urlop na uczelni, postanawia przyjechać do swojego ojca i się z nim pogodzić, gdyż przed laty strasznie się pokłócili i powiedziała mu kilka niemiłych słów, po czym wyjechała za granicę i zerwała z nim całkowicie kontakt.

Jednocześnie ojczym Herminy prowadzi sprawę, jest adwokatem, a aktualna sprawa zajmuje go w całości. Większość czasu spędza w pracy nad dokumentami, by udowodnić winę oskarżonemu, choć ten od początku twierdzi, że jest niewinny, jak to zwykle bywa.

Hermina nie może się jednak pogodzić z bezczynnością w swoim życiu, gdyż jako policjantka wiadomo, że rzadko kiedy miała chwilę by spokojnie posiedzieć bezczynnie. Bardzo chce znów się czymś zajmować i dlatego zgadza się na przeprowadzenie śledztwa dla twórców popularnego podcastu. Nie spodziewa się jednak do czego ją doprowadzi owo śledztwo i jak bardzo wpłynie na jej życie.

Książkę czytało mi się szybko i mogę powiedzieć, że przyjemnie, mimo przedstawionej historii, bo akcja wciągała od pierwszej strony. Chciało się wiedzieć co będzie dalej i nie chciało się od niej odrywać dopóki nie dowiedziałam się wszystkiego.. Na moje szczęście, przesłuchałam wcześniej audiobooka pierwszej części, bo naprawdę, bez znajomości historii z poprzedniej książki ciężko byłoby się połapać o co chodzi i dlaczego Hermina musi uczęszczać na rehabilitację i musi przyjmować leki psychotropowe. No i dlaczego nie jest już policjantką i nie mieszka w Krakowie.

Magdalena Sobota to jedna z tych autorek, po której książki mogę sięgać w ciemno. A to za sprawą tego, że z zawodu autorka jest prawnikiem i jej książki są dopracowane w każdym calu. Kryminały napisane przez osobę, która ma zasób wiedzy na ten temat, bardzo sobie cenię. Fachowa terminologia, brak naciąganych wątków i wszystko precyzyjnie opisane czego chcieć więcej.

"Miała w sobie wszystkie swoje kwiaty. Stokrotkę..., frezję..., lilię... Każdy z kwiatów ciążył czymś innym, każdy był innym koszmarem, nawet jeśli wspomnienia były ciepłe i miękkie, pozbawione ostrych brzegów. Wszystkie miały jedną wspólną cechę: rozbudzały się powoli jak bestie po długiej hibernacji, emanujące groźbą".

Hermina Wasylik mieszka u matki i powoli dochodzi do siebie po tym co się stało gdy była jeszcze policjantką. Przyjmuje silne leki i chodzi na rehabilitację. Kiedyś uwielbiała rozwiązywać zagadki, a praca w policji była dla niej dosłownie wszystkim. Teraz miewa ataki paniki i cierpi na depresję. Wie jedno, że aby dojść do siebie musi się czymś zająć. Do tej pory starała się unikać wszystkiego, co było związane z jej byłą pracą, ale gdy tylko dostała propozycję przeprowadzenia śledztwa dla twórców podcastu True crime "Zbrodnik"nie zastanawiała się zbyt długo. Przed laty zaginął nauczyciel, sprawa nie została wyjaśniona. Hermina wreszcie jest w swoim żywiole, czuje, że żyje i jest komuś potrzebna. Grzebiąc w przeszłości zaginionego, Hermina trafia na totalną petardę. Odkrywa nieznane dotąd fakty, których ujawnienie może zaszkodzić wielu ludziom. Pytanie, czy gra będzie warta świeczki? Czy Herminie opłaci się wywlec na światło dzienne to co odkryła? Ilu osobom ta prawda zniszczy życie? Kto ucierpi na tym najbardziej?

Magdalena Sobota kolejny raz pokazała klasę. Stworzyła interesującą historię, której znowu nadała intrygujący tytuł, a wszystko po to, by przyciągnąć uwagę czytelnika. Autorka postawiła na wątek true crime i sprytnie wplotła go w fabułę, do tego w swojej powieści porusza trudne kwestie typu: nieprzepracowana trauma, stres pourazowy, zdrada, depresja. Pokazuje, że lepiej uczyć się na cudzych błędach niż na swoich. Ludzie myślą, że drobne kłamstwa nie mają znaczenia. Wszystkim się wydaje, że łatwo jest kłamać. Tylko nie zastanawiają się nad tym, że sami na siebie kręcą bicz. Panika i pomieszane fakty nie idą ze sobą w parze. Gdy człowiek znajduje się w trudnej sytuacji nie myśli logicznie, przez co zachowuje się irracjonalnie i jest zdolny do wszystkiego.

Polecam cały cykl: Śledztwa Herminy Wasylik. Świetnie skrojone kryminały, przy których nie sposób się nudzić.