Zimowy żołnierz

“To ona przyszła do mnie pierwsza. To ona mnie pocałowała. To ona zaprowadziła mnie nad rzekę, żeby się ze mną kochać. A teraz nie tylko zaginęła, ale wręcz uciekła, zabrawszy z sobą cząstkę jego duszy, cząstkę, o której istnieniu nie miał pojęcia dopóki się nie poznali. ”

Nazywam się Lucjusz Krzelewski, pochodzę z zamożnej polskiej rodziny mieszkającej w Wiedniu. Studiowałem medycynę, kiedy w 1914 roku wybuchła wojna. Okazało się, że z dnia na dzień mogę zostać lekarzem. Wystarczyło, że zaciągnę się do wojska i tak zrobiłem. Trafiłem do małej wioski w Karpatach, Lemmanowic. W zrujnowanym kościele znajdował się tam szpital polowy. Jedyną osobą, która pomagała mi w moich pierwszych dniach i pokazywała jak ratować rannych była siostra Margareta. Piękna i szalona… Nasz niebezpiecznie bliski związek został przerwany kiedy do szpitala trafił nowy pacjent, którego chciałem za wszelką cenę ratować. Podjąłem fatalną decyzje, która zaważyła na losach naszej trójki: żołnierza, moim i Margarety. “Zimowy Żołnierz” to powieść historyczna, która opowiada o młodym chłopaku Lucjuszu, który był lekarzem w Lenmannowickim szpitalu polowym. Pokazuje jak lekarze walczyli o rannych żołnierzy. To historia o oddaniu, walce o życie i miłości, która była równie gorąca jak i zakazana. Autorka przedstawia wydarzenia z perspektywy Lucjusza opisując je w formie trzecioosobowej. “Zimowy Żołnierz” wciąga, jednak brakowało mi tego czegoś. Takiego minimalnego dreszczyku, żebym mogła powiedzieć tak nie mogłam się oderwać.

“Jeden celnik powiedział mi kiedyś, że połowa kontynentu szuka swojej drugiej połowy.”

I[Adres usunięty]

Lucjusz Krzelewski miał dwadzieścia dwa lata i był niespokojnym duchem.

Nie cierpiał się podporządkowywać i nie mógł się już doczekać końca studiów, a studiował medycynę, której był w pełni oddany.

Gdy wybuchła pierwsza wojna światowa został przydzielony do małego szpitala polowego w Karpatach.

Szpital znajdował się w Kościele i zarządzała nim siostra Margareta.

Między Lucjuszem i Margaretą zrodziła się miłość lecz była to miłość bardzo nieśmiała, zakompleksiona, nie wyrażająca żadnych emocji na zewnątrz.

Ot razem pracowali, opatrywali rannych i operowali.

Lucjusz miał dużą wiedzę książkową, z kolei Margareta opierała się jedynie na własnych obserwacjach i doświadczeniu.

Wojna to bardzo trudny okres dla lekarza.

Brakuje leków, podstawowych środków opatrunkowych, a w czasie wojny cierpienie rannych jest o wiele większe.

Książka zawiera opisy bardzo drastyczne.

Rannych przywożono prosto z pól bitewnych frontu wschodniego.

Jako, że autor powieści jest z zawodu psychiatrą opisy te są dokładne i szczegółowe oraz przechodzone choroby przez pacjentów są fachowo opisane od strony medycznej.

I oto nagle jedna niewłaściwa decyzja podjęta przez Lucjusza spowodowała, że na zawsze krzyżują się plany, jakie młody doktor mógł poczynić do siostry Margarety.

Po wojnie Lucjusz zaciekle szukał Margarety po całym kraju aż wreszcie odnalazł ją, ale było już dla nich za późno.....

Przepiękna opowieść lecz jakże tragiczne zakończenie.

Szczera i pierwsza nieśmiała miłość zrodzona podczas wojny nie ma szans przetrwania.

Może gdyby Lucjusz był bardziej odważny i zdecydowany?

Zachęcam Was moi drodzy do pochylenia się nad tą lekturą, bowiem jest to powieść historyczna i bardzo realistycznie opisana, tak że czytelnik czytając ją przenosi się w inny wymiar rzeczywistości: wojny, bólu, okrucieństwa lecz także miłości, czułości i pochylenia się nad drugim człowiekiem.

Bardzo wartościowa lektura-zachęcam.

2 kwietnia tego roku (czyli już jutro) premierę będzie miała jedna z bardziej wyczekiwanych przeze mnie książek. „Zimowy żołnierz” to również moje pierwsze spotkanie z twórczością Daniela Masona i przyznam się wam szczerze, że pomimo moich sporych oczekiwań w stosunku do tej książki, nie były one jakoś bardzo zobrazowane. No może poza jednym faktem, że ta książka to w moim wyobrażeniu romans wojenny.

I tu Wam sprostuję. Powieść opowiada o wojnie, o jej cieniach, zawieruchach, tułaczkach, ale także o blaskach nadziei na rychły koniec walk i sile przetrwania… Znajdziemy w niej też elementy romansu, jednak tylko elementy. W związku z tym jak dla mnie zbyt dużo było wojny w tej książce a zbyt mało miłości.

„Zimowy żołnierz” opowiada losy Lucjusza Krzelewskiego, pochodzącego z dobrze sytuowanej polskiej rodziny. Gdy w 1914 roku wybucha I wojna światowa, przerywa ON studia medyczne i zaciąga się do wojska. Zostaje przydzielony do polowego szpitala w zrujnowanym kościele w Lemanowicach, maleńkiej wiosce w Karpatach. Młody lekarz pierwszy raz ma do czynienia z tak drastycznymi przypadkami. Pomocą służy mu jednak skryta i tajemnicza siostra Margareta. Oboje coraz bardziej zbliżają się do siebie. Jednak pewnej nocy w środku zimy do szpitala zostaje przywieziony ciężko ranny żołnierz. Lucjusz chcąc mu pomóc nieumyślnie wyrządza choremu jeszcze większą krzywdę, co na zawsze odmieni los całej trójki.

Przyznam się Wam też szczerze, że na początku, może właśnie przez te opisy wojenne trochę ciężko mi się czytało tą powieść. Jednak gdzieś po jednej czwartej coraz bardziej wciągała mnie ta historia aż po jej filmowe zakończenie, w które nie mogłam uwierzyć i dla którego, warto było tą książkę poznać. Polecam.