Zimogród. Siedem królestw. Tom 4

Miło jest powrócić do świata “Siedmiu Królestw”. Pokochałam tą serię, ten świat jaki stworzyła autorka sprawił, że na chwilę przenoszę się do magicznej krainy.

Tym razem wyruszamy do Zimogrodu.

Czwarty tom zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. No ale po kolei.

Królowa Bitterblue udaje się w podróż do Zimigrodu - pragnie poznać to królestwo oraz ustalić co stało się z zaginionymi posłami. W niewyjaśnionych okolicznościach Królowa ginie, a jej towarzysze próbują odgadnąć co stało się z posłami którzy ruszyli nam misje. W Zimigrodzie dzieją się dziwne rzeczy. Politycy walczą o władzę - knują i manipulują swoimi ludźmi. Duża rolę w tym królewstwie ogrywają lisy- te niezwykłe zwierzęta łączą się z ludźmi.

Wow ależ byłam zaskoczona tą książką.

Autorka stworzyła tu niezwykły świat pełen tajemnic i intryg oraz magicznych zwierząt. Ten czwarty tom wciągał mnie bardzo, przyznaję, że byłam bardzo ciekawa tych wszystkich tajemnic. Te wątki kryminalne połączone z przygodą oraz delikatnym romansem sprawiły, że książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Kristin Cashore bardzo mnie zaskoczyła wątkiem magicznych zwierząt- błękitne listy oraz morskie zwierzęta gdzie komunikują się z ludźmi. Muszę przyznać, że trafiła tu świetnie z magicznymi zwierzętami bo stworzyły świetną całość z fabułą oraz wątkami kryminalnymi.

Jeśli lubicie intrygi oraz magiczny świat to bardzo Wam polecam Zimogród oraz polecam nadrobić pozostałe tomy a Ja lecę czytać ostatni tom z tej serii.

"Zimogród" - czwarty tom z serii "Siedem Królestw" autorstwa Kristin Cashore. Dzięki tej książce zanurzymy się ponownie w fantastyczny świat pełny tajemnic, politycznych intryg, miłosnych dram i magicznych zwierząt. Historia zaczyna się tajemniczym porwaniem oraz zaginięciem statku należącego do królestwa Bitterblue. Statek odwiedził Zimogród, ale nigdy nie powrócił. W tej części wyruszymy do nowo odkrytej części tego świata — Zimogrodu. Kraj, w którym panują demokracja i tolerancja. Można by powiedzieć państwo "idealne", ale czy na pewno tak jest? Jakie sekrety skrywa rząd i czy uda się znaleźć zaginioną załogę? > dowiecie się już z książki! Co mi się tutaj spodobało: to morskie zwierzęta i potwory, tajemnica błękitnych lisów i ich powiązanie z ludźmi oraz siostrzenica Katu — Lovisa. No i z pewnością do plusów mogę zaliczyć indeks bohaterów na końcu książki, gdyż zerkałam w niego parę razy, żeby przypomnieć sobie, kto jest kim. Ja szczerze uwielbiam poprzednie 3 tomy z tej serii, jednak "Zimogród" mnie trochę przynudzał. Czytałam go prawie 2 miesiące, a poprzednie książki pokonywałam w 2-3 dni. Pomimo że fabuła jest ciekawa, jak dla mnie zbyt długo rozkręcała się akcja. Właśnie dlatego moja ocena to 5/10. Polecam dla wszystkich miłośników książek Kristin Cashore :)

Lubię zagłębiać się czasem w świat, który tak bardzo różni się od tego, który nas otacza. Lubię zanurzyć się w klimat baśniowych krain, odrobiny magii, wydarzeń, które w codziennym życiu nie mają racji bytu. Dlatego też, gdy mam spadek nastroju, szare dni mnie przytłaczają, a realne wydarzenia powodują pojawienie się na twarzy marsowej miny, wybieram fantastykę, licząc na relaks i dobrą zabawę.

W tym już czwartym tomie z cyklu Siedem Królestw Kristina Cashore zabiera nas wraz z królową Bitterblue i jej oddaną świtą do Zimogrodu. To tam w tajemniczych okolicznościach zniknęli nie tylko jej dwaj posłowie, ale również kochanek. Królową Monsei doszły także słuchy o niecnym wykorzystywaniu kopalni królestwa przez rządy Zimogrodu. Ich nieuczciwe praktyki handlowe mogą doprowadzić do nieszczęścia. Do tej pory gród uchodził za krainę bardzo demokratyczną, technologicznie rozwiniętą, zamieszkałą przez wrażliwych, rozważnych, spokojnych ludzi dbających o przyrodę i porozumiewających się ze zwierzętami. Bitterblue zapragnęła osobiście poznać Zimogród i odkryć, co tak naprawdę kryje się za zaginięciem jej poddanych. W drodze do krainy już pod sam koniec rejsu zdarza się jednak nieszczęście. Nadeszła wielka fala, która zmiotła królową z pokładu. Wszelki słuch o niej zaginął. Jej wierna świta musi sama dojść do prawdy.

Co odkryją?

Czy Zimogród to rzeczywiście kraina mlekiem i miodem płynąca?

Co wspólnego z wydarzeniami ma Lovisa, studentka politologii i córka prominentnych rodziców?

Uff! Dla ułatwienia i by czytelnik nie pozostał w przykrym stanie dezorientacji uprzykrzającym czytanie, Autorka zdecydowała się, by na końcu książki zamieścić spis postaci. To był strzał w dziesiątkę. Sama tam często zaglądałam, szczególnie że nie miałam czasu przysiąść do lektury „na jeden zamach”.

Mam ambiwalentne uczucia co do Zimogrodu. Niby czytało się przyjemnie i sympatycznie, ale nie mogę napisać, że zarywałam noce, by poznać kolejne rozdziały i samo zakończenie. Owszem było ciekawie, ale czuję pewien nieokreślony niedosyt. Może fabuła rozwijała się zbyt monotonnie i wolno, może akcja była częściowo przegadana i rozwleczona. Były momenty, w których puls przyspieszał, ale niestety bywały też takie, w których zwyczajnie zaczynałam ziewać.

Pozytywnie zdziwił mnie fakt, że Autorka nawiązała w wydarzeniach do świata realnego; jego problemów ze zrozumieniem praw natury, dewastacji środowiska, potrzeb podjęcia działań ekologicznych, by wszystkim żyło się lepiej i bezpieczniej, a to uważam za ważne przesłanie. Sporym atutem tomu są też występujące w nim magiczne zwierzęta. Podmorskie stworzenia, rozumne, fantastyczne ryby czy błękitne lisy, które nawiązują telepatyczną więź z wybranym człowiekiem. Plusem jest również lekkość języka, delikatny humor no i oczywiście samo zakończenie, choć w jednym wątku było bardzo przewidywalnie i ciut cukierkowo. Iskra pozostaje więc moim ulubionym tomem cyklu Siedem Królestw.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję PORADNI K.

W czwartym tomie serii Siedem królestw wracamy do historii, w której każdy ruch bohaterów wydaje się mieć znaczenie. Czym tym razem zaskoczy nas Kristin Cashore? Czy ponownie pląta nas w sieć niebezpieczeństw pozornie niemożliwych do pokonania?

Na początku odeślę Was do nadrobienia zaległości, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, ponieważ zachowanie chronologii jest tutaj niezwykle ważne. Co prawda kontynuacja jedynie dotyka tego co było wcześniej i wspomina wzmiankowo o naszych ulubionych postaciach, ale aby odpowiednio rozeznać się w świecie przedstawionym trzeba od początku podążać drogą wyznaczoną przez autorkę. Nie będziecie żałować jednak takiej podróży, ponieważ angażuje, odrywa od dnia codziennego i serwuje niezapomniane atrakcje bowiem fabuła do ostatniej strony wypełniona jest zwrotami akcji, zaskoczeniami a także przeciwnościami czyhającymi na bohaterów.

Zimogród budzi ciekawość, ponieważ wydaje się miejscem zupełnie innym niż ten znany królowej sąsiedniej Monsei. Wysłani na zwiady posłowie nie wracają jednak do królestwa, więc wciąż pojawia się więcej pytań niż odpowiedzi. Bitterblue bierze sprawy w swoje ręce i wraz z Giddonem oraz Havą wyrusza do Zimogrodu. Niestety podróż nie będzie dla niej łaskawa, ponieważ wypadnie przez burtę i ślad po niej zaginie. Czy przyjaciele zdołają wypełnić jej misję? I dlaczego szesnastoletnia Lovisa Cavenda czuje wiszącą w powietrzu tragedię? Gdzie kryje się prawa? O tym przekonacie się sięgając po powieść, w której wszystko może się wydarzyć!

Przyznaję, że dawno nie bawiłam się tak dobrze podczas lektury fantasy jak w tym przypadku. Autorka zagrała najlepszą kartą, sięgnęła po intrygujące wątki, magii użyła subtelnie, ale w sposób tak nieszablonowy, że od początku chciałam poznać jak najwięcej związanych z tym niuansów. Cudowny wątek zwierzęcy, stworzenia morskie czy błękitne lisy bardzo mocno mnie kupiły i muszę przyznać, że cała fabuła oraz jej przesłanie wypadły w moich oczach najlepiej jeśli chodzi o całą serię (a dodam, że wszystkie tomy bardzo mi się podobały!).

Nie chcę Wam zdradzać fabuły, ponieważ uważam, że największą przyjemnością jest podróżowanie razem z Giddeonem, Havą i młodą Lovisą. Zapewniam jednak, że zdecydowanie warto dać szansę "Zimogrodowi", ponieważ kryje się tam wiele pułapek oraz tajemnic a czytelnik wraz z bohaterami wystawiany jest na nieustanne próby. Kristin Cashore stanęła na wysokości zadania, podbiła poprzeczkę i zaprosiła nas w sam środek wydarzeń, które wydają się mieć podwójne do, ale o tym musicie przekonać się już na własnej skórze.