Zgodne małżeństwo

Ale się przy tej książce ubawiłam! W sumie mieli dobry pretekst, by zawrzeć to małżeństwo, ale jak widać całkiem sporo ze sobą wytrzymali. Podobały mi się momenty, kiedy szanowna małżonka krzątała się po kuchni, a mąż w tym czasie bardzo zajęty był własnymi myślami i to nie koniecznie o kobiecie, która akurat nie spostrzegła jego grymasów na twarzy. Jak na swój podeszły już wiek miał bardzo wybujałą fantazję, którą nauczył się kontrolować. Kiedy już jego psychika zaczęła mu podkładać niezbyt cenzuralne obrazy, niemal od razu machał dłonią, by przepędzić galopującą zbyt szybko dla niego wyobraźnię. Zupełnie jakby przeganiał natrętnego komara, który bzyczał mu nie tylko nad uchem.

W sumie to trochę mu współczułam, gdyż jego ułożony świat został zburzony przez pracodawcę, który z dnia na dzień dał mu wypowiedzenie z pracy. Małżonka na domiar liczy, że jej druga połówka znajdzie na to rozwiązanie, gdyż w końcu ona zajmuje się domem, a to jest bardzo męczące zadanie. Do tego dorosła córka wciąż na garnuszku rodziców śpiewnym głosikiem wciąż prosi o piękne pieniążki i to najlepiej w euro, gdyż wystawne życie kosztuje, a ona nie zamierza być gorsza od innych. Niby niewiele, lub zbyt wiele się tu dzieje, a biedny bohater nie wie co począć. Wciąż jednak bardzo chce zsynchronizować swój czas spacerów z tajemniczą Ewą, która zaczęła zaprzątać jego myśli. Cóż z tego wszystkiego wyniknie? Jak rozwiązać mnożące się problemy, kiedy wyobraźnia robi się coraz śmielsza? Oj kochani, po prostu musicie przeczytać tą książkę!

Nie czytałam nigdy wcześniej pióra autorki, więc podziw mnie złapał za ilość różnorodnych synonimów. Słowa te były wyszukane, nieczęsto pojawiające się w książkach, aczkolwiek jak najbardziej zrozumiałe. Czytanie było prawdziwą zabawą, niczym rozmowa z mocno rozentuzjowaną przyjaciółką, która zabierała nas do świata skrywanych myśli o których nikt inny nie wiedział. I ten cały plan nagłego wzbogacenia się:-) Bardzo ją polecam!!!

To książka inna niż wszystkie, które do tej pory czytałam. Ale tak mnie wciągnęła, że dosłownie ją pochłonęłam.

To komedia. Tytuł "Zgodne małżeństwo" jest przewrotny, gdyż to komedia antymałżeńska.

Gdy zaczęłam ją czytać, miałam wrażenie, że oglądam jakiś sitcom typu "Świat według Kiepskich". Wydawało mi się, że jest trochę naciągnięta, przerysowana.

Ale...

Po pewnym czasie stwierdziłam, że wcale nie. To historia bardzo życiowa!

Małżeństwo Jacka i Joanny to normalny związek. Oboje przed pięćdziesiątką, dorosła córka, która wyprowadziła się już z domu, on pracuje, ona zajmuje się domem. Niby normalnie, prawda?

Jednak ich myśli zdecydowanie odbiegają od normy (a może nie?)

On zaczyna marzyć o pięknej, idealnej kobiecie. Nagle podczas wyprowadzania psa spotyka swój ideał, cudowną Ewę. I tu zaczyna się cyrk. Jacek zaczyna się stroić w płaszcz, który z powodu zbyt dużego brzucha nie dopina się, chodzi wokół Ewy na wdechu, normalnie jak kogucik podczas tańca godowego. Mówi głupoty, rywalizuje z sąsiadem i planuje, jak wyjechać z Ewą w ciepłe kraje. Tylko najpierw musi zdobyć dużo kasy i pozbyć się żony.

Joanna, jego żona, również nie pozostaje mu dłużna. Gdy widzi swojego męża, który robi z siebie pajaca przed jakąś laską, obmyśla plan ukarania go.

Nie spodziewałam się takiego postępowania bohaterów, takiego finału. Co tam się działo!

Bardzo się uśmiałam podczas czytania tej książki, a później jeszcze raz, gdy opowiadałam o niej mężowi.

I ciągle mam przed oczami te tańce godowe podstarzałych, wyłysiałych kogutów z wielką oponą na brzuchu, spryskanych nadmiernie tanią wodą kolońską i myślących, że są Bradem Pittem i Leonardo DiCaprio sprzed dwudziestu lat w jednym.

Aleksandra Tyl stworzyła świetną książkę, przy której można się pośmiać, zrelaksować i oderwać od rzeczywistości.

Polecam.

Statystyki są bezlitosne – coraz więcej par rozwodzi się i to zaledwie po kilku latach od wstąpienia w związek małżeński. Socjologowie poszukując przyczyn takiego stanu rzeczy wskazują na przemiany społeczne i cywilizację jednorazowego kubka, w której wszystko, co już zużyte, co nie pasuje, po prostu się wyrzuca wymieniając na nowe. Obserwując rozwodzące się pary możemy potwierdzić tę teorię – zwykle już zamieszkanie ze sobą powoduje konflikt, który zamiast rozwiązywać, para postanawia po prostu przerwać rozwodząc się. Brak rozmowy, empatii, chęci porozumienia się przy jednoczesnej dostępności rozwodów oraz modzie na singli powoduje, że decyzje o rozwodzie podejmujemy z łatwością, nie próbując nawet szukać sposobów porozumienia. Druga grupa rozwodzących się par to takie osoby, które mają za sobą długi staż i nagle poczuły, że w małżeństwie się duszą, nie mogą być sobą, nie mogą rozwinąć skrzydeł, zaś iskrę miłości dawno zgasiła już rutyna. Jeśli nałożyć na to tzw. kryzys wieku średniego i poczucie, że to ostatni moment, żeby coś zmienić, żeby zacząć wszystko od nowa, to powód do rozwodu gwarantowany.

Do tej drugiej grupy można zaliczyć Małżeństwo Joanny i Jacka Bednarczyków– bardzo zgodne i trwałe, ale w zasadzie tylko dlatego, że para po prostu mieszka pod jednym dachem, od dawna właściwie nie mając ze sobą nic wspólnego. Ich życie jest nudne, podobnie zresztą jak oni sami, zapatrzeni w samych siebie i żyjący bez żadnego celu. On ma nudną pracę, z której zresztą lada moment zostanie zwolniony, mimo iż (a może właśnie dlatego) jest pracownikiem, z którym nie ma żadnych kłopotów, który nigdy nie prosi o podwyżkę czy nie spóźnia się. Ona jest działaczka społeczną i łowczynią okazji, która nieustannie szuka okazji, by wyładować swoją frustrację na innych. Ich wspólna córka jest już dorosła, choć finansowo wciąż jest zależna od rodziców, zaś pod dachem mieszkają z matką Joanny, zadłużoną siedemdziesięcioletnią hazardzistką, która ani myśli walczyć z nałogiem, ma za to swoje sposoby, by zdobyć pieniądze tylko po to, by je natychmiast przepuścić.

Jacek już od pewnego czasu nosi w sobie przekonanie, że pisane mu jest lepsze życie, niż to, które od dwudziestu lat wiedzie u boku Joanny. Ma jednak na tyle obiektywizmu, żeby nie oczekiwać, że jakakolwiek kobieta, a szczególnie młodsza od niego i piękna, mogłaby się skusić na jego osobę. Przynajmniej w sytuacji bycia bezrobotnym i żonatym, a do tego niezbyt dobrze sytuowanym. Jako pragmatyk, Jacek od razu znajduje rozwiązanie swoich problemów – po pierwsze trzeba zdobyć pieniądze, po drugie, odzyskać wolność. A że pieniądze kojarzą się z bankiem, Jacek postanawia napaść na najbliższy oddział i w ten sposób otworzyć sobie drogę do przyszłego, wspaniałego życia, najlepiej z piękną sąsiadką, która zrządzeniem losu wprowadziła się do jego bloku. Odzyskanie wolności jest nieco trudniejsze, najlepiej bowiem pozbyć się żony, ale nie dzięki rozwodowi.

Chyba jednak rzeczywiście jest coś w tym, że pary po wielu latach związku upodabniają się do siebie. Tyle tylko, że Joanna nie ma wątpliwości, że Jacka chce się pozbyć w jeden sposób, a mianowicie zabijając go. To jej mała zemsta za prowadzanie się z nową sąsiadką, a także z nieznajomą młodą kobietą, w której towarzystwie przyłapała go teściowa. W jaki sposób jednak przeprowadzić taką operację? Być może pomocą służyć będzie mogła Barbara, kolejna zadłużona kobieta, która wykorzystuje okazję do łatwego zarobku udając ekspertkę od rozwiązywania problemów nierozwiązywalnych…

Jeśli chcecie przekonać się, dokąd doprowadzi bohaterów pragnienie zmiany swojego życia, a także dość nietypowe podejście do rozwiązywania problemów, sięgnijcie po najnowszą powieść Aleksandry Tyl pt. „Zgodne małżeństwo”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Prozami książka, to komedia (anty)romantyczna, w której śmiech może stać się śmiechem przez łzy, kiedy tylko uświadomimy sobie grozę sytuacji czy nawet … zbieżność losów bohaterów z naszymi. Dlatego też warto podejść do książki z dystansem, w trakcie lektury dobrze się bawić, ale jednocześnie wyciągnąć z niej wnioski na przyszłość. Zanim sięgniemy po drastyczne rozwiązania, wzorem opisanych w mistrzowski sposób postaci. Te zresztą zostały mistrzowsko wykreowane, począwszy od Joanny i Jacka, którzy – mimo niecnych planów – budzą naszą sympatię, aż po Barbarę i jej przedsiębiorczą sprzątaczkę. To właśnie oni, w połączeniu z wartką akcją, składają się na powieść od której nie sposób się oderwać, która zwodzi swoją lekkością, a kryjąc drugie dno nie tylko bawi, ale i zmusza do refleksji nad związkiem.

Każdy, kto jest w związku, z doświadczenia wie, że są wzloty i upadki we wspólnych planach, dążeniach. Są okresy błogiego spokoju, a i istnieją momenty niezgodności kończące się „cichymi dniami”. Samo życie. Co, jednak gdy zaczyna się wszystko pruć jak stary sweter, a rutyna bierze górę nad rozsądkiem? Główni bohaterowie pokazują, co może się zdarzyć, ale… lepiej nie naśladować ich zachowania!

Jacek i Joanna to małżeństwo z wieloletnim stażem. Mieszkają wraz z mamą kobiety, ponieważ ta popadła w hazardowe długi i straciła dach nad głową. Jacek z kolei w wyniku redukcji etatów zostaje zwolniony z pracy, a gdy na horyzoncie pojawia się piękna, młoda sąsiadka, stwierdza, że czas zacząć żyć od nowa. Snuje plany, ale czy tylko na planach się skończy? Czy Joanna nieustraszona poszukiwaczka sklepowych promocji nic nie spostrzeże, nie stanie się podejrzliwa? A może jednak… i co wtedy?

Gdy tylko dowiedziałam się, że Aleksandra Tyl napisała kolejną książkę, nie mogłam się oprzeć pokusie. Polubiłam jej twórczość od momentu, w którym poznałam cykl Cztery pory roku, więc byłam ciekawa, co zaserwuje czytelnikom tym razem. Od razu ostrzegam, jeśli ktoś oczekuje pięknej, wzruszającej, romantycznej historii srogo się zawiedzie. Zgodnie z podtytułem jest to komedia ANTYromantyczna. I faktycznie zero ckliwych wspomnień, lukrowanych, całuśnych scen, romantycznych wyznań, dialogów ociekających erotyzmem. Oj nie, w tej historii naprawdę wszystko jest ANTY!

Fabuła jak zawsze u Tyl okazała się oryginalna i wciągająca, choć z pozoru wydawała się banalna, ale prawie od pierwszych stron uśpione instynkty znudzonych współmałżonków rządzą opisywaną historią, a wtedy świat wokół zaczyna wirować, jak na karuzeli a żuchwa boli od śmiechu. Świetnie się bawiłam podczas lektury: sytuacyjny dowcip, pełne pomyłek perypetie Jacka i Aśki. Historia okraszona dobrym, lekkim, inteligentnym poczuciem humoru bez zbędnych uwypukleń, cynizmu i wyjaśnień. Czytelnik może śmiać się z tego, co u bohaterów w trawie piszczy… chyba... że… sam właśnie wpadł na taki pomysł, jak małżonkowie, a wtedy… klękajcie narody!

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Prozami.