Zakochane Trójmiasto. Antologia

Bardzo ciekawy zbiór opowiadań. Największym zaskoczeniem dla mnie okazało się to napisane przez Adriana Bednarka. Niezwykle oryginalne spojrzenie na miłość.

,, Z błędami jest tak, że czasem nie da się ich naprawić i trzeba po prostu nauczyć się żyć z ich konsekwencjami.''

Z jednej strony lubię antologie, bo mogę poznać pióro różnych autorów, po których książki nie sięgam na co dzień. A z drugiej nie lubię, bo gdy wciągnę się w świat bohaterów, ich wspólna historia w szybkim tempie dobiega końca. Uwielbiam długo trwać w rzeczywistości, jaką stworzył dany autor, przeżywać wszystkimi zmysłami to, co dzieje się w powieści, chłonąć wydarzenia z wypiekami na twarzy. W antologii nie da się zbytnio tego doświadczyć, uważałam, że historie tam zawarte nie będą w stanie wywołać we mnie emocji, poruszyć serducha. Byłam jednak w błędzie.

,,Można się obudzić w życiu w dziwnym miejscu, jeśli się nie walczy o to, czego się chce.''

Przy tej książce płakałam, śmiałam się, wzruszałam, złościłam. Każda z tych 10 opowiadań, które możemy odnaleźć w antologii, są bardzo wartościowe, piękne, prawdziwe i życiowe. Postacie, które poznajemy na kartach skrywają w swoich sercach żale, smutki, udręki. Każda ma za sobą trudną przeszłość, o której chciałaby zapomnieć. Dopiero dzięki drugiej osobie albo czworonogowi są w stanie zniszczyć mury, którymi się otoczyli. Zaczynają dostrzegać to, co wcześniej przysłaniało im widok, pozytywne akcenty i zaczynają cieszyć się z życia. Zauważają barwy, kolory świat. Uzupełniają swój bagaż doświadczeń. Nie boją się zmieniać, ale do tej decyzji czasami muszą przejść długą drogę prób i błędów, by zrozumieć to, co w życiu jest najważniejsze.

,,Nie ma nic złego wspinaniu się, pod warunkiem, że człowiek oprze drabinę o właściwą ścianę.''

Często biegamy za czymś, co nieuchwytne, czego i tak nie będziemy w stanie dosięgnąć. Trzeba dostrzegać to, co się ma. Trzeba się cieszyć z tych małych rzeczy z tego, co otrzymujemy na co dzień. Antologia pokazuje różne odcienie miłości, jest mądra, piękna, chwyta za serce i wywołuje różne emocje od radości, po smutek, niedowierzanie, złość. Ciepła, a zarazem gorzka pokazująca ciemne strony człowieka. Najbardziej spodobały mi się opowiadania Małgorzaty Wardy, Agnieszki Lingas-Łoniewskiej, Niny Reichter, Adriana Bednarka oraz Anny Szafrańskiej. Te historie wywołały burze w moim wnętrzu, pochłonęły do takiego stopnia, że chciałabym poznać więcej. Dla mnie zdecydowanie za mało dlatego z przyjemnością zapoznam się na nowo z ich twórczością. Bo jak ich książki będą tak świetnie jak opowiadania, to przepadłam z kretesem. Gorąco polecam.

Po raz drugi dałam się skusić na zbiór opowiadań. Lepszego sposobu na poznanie się z nowymi autorami, chyba nie ma. Tym razem mamy dziesięciu pisarzy, gdzie każdy z nich ukazał miłość na swój sposób. Daniel Koziarski, Małgorzata Warda, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Jolanta Kosowska, Nina Reichter, Adrian Bednarek, Anna Kasiuk, K.N. Haner, Augusta Docher, Anna Szafrańska to dziesiątka przeróżnych talentów i sposobu kreowania literackiego świata. Większość twórców jest mi znana, więc miałam pewne oczekiwania wobec nich.

Opowiadanie Augusty Docher podobało mi się niezwykle. Poruszyło moje serce do granic możliwości. Z bohaterką wykreowaną przez autorkę zżyłam się najbardziej. Szkoda, że te kilkanaście stron tak szybko się skończyły.

Najbardziej mnie zastanawiało, co autor krwawych thrillerów robi wśród piszących o uczuciach na co dzień. Nie znałam twórczości Pana Adriana Bednarka, jednak to jego opowiadanie dodało największej pikanterii całej książce. Zaczęło się niewinnie, autor sprytnie uśpił moją czujność i nagle wydarzyło się coś, po czym długo się nie mogłam pozbierać. I właśnie to opowiadanie, najmocniej wyryło mi się w pamięci.

,,Zakochane Trójmiasto" to antologia, która przedstawia dziesięć różnych spojrzeń na miłość. Uświadamia nas, że może ona przyjść w najmniej oczekiwanym momencie, być zakazaną lub nieosiągalną. Dającą szczęście ale także, wiele łez...

Jeśli poszukujecie powieści, która rozpali Wasze serce to ,,Zakochane Trójmiasto" jest dla Was. Nadmorski klimat czaruje i nadaje intensywności całej książce.

Polecam!

Miłość jest uczuciem całorocznym, dlatego autorzy tym razem postanowili zabrać nas do Trójmiasta.

Wszystkie opowiadania są związane z miłością, zazwyczaj między kobietą i mężczyzną. Wybitnie długie jest opowiadanie Niny Reichter, które szczególnie mi się spodobało. Pozostałe są mniej więcej tej samej długości.

Z całego zbioru oprócz opowiadania Niny Reichter o miłości ojca ucznia z nauczycielką, spodobało mi się to Augusty Docher. Opowiada ono o przypadkowym spotkaniu na plaży zamężnej kobiety i mężczyzny po związku. Historia stworzona przez Adriana Bednarka jest bardzo mroczna, ale też wciągająca. Anna Szafrańska w końcowej opowieści opisuje miłość od młodości aż do starości.

Wszystkie opowiadania są w jakiś sposób zajmujące i czyta się je naprawdę szybko. Cały zbiór ze spokojem przeczytacie w kilka godzin. Nie ma sensu nastawiać się na bardzo długą lekturę, bo możecie czuć się nieco zawiedzeni. Idealnie sprawdzi się w okolicy Walentynek, choć święto zakochanych nie jest tutaj tematem przewodnim.

,,Zakochane Trójmiasto" Praca zbiorowa to, jak nazwa wskazuje, historie, których akcja dzieje się w Trójmieście. Lubię te nadmorskie miejscowości, więc tym chętniej skusiłam się na ten zbiór. Dzięki temu udało mi się też poznać urywek twórczości nowych dla mnie pisarzy.

W przypadku antologii zwykle bywa tak, że przewijają się przez nią przeróżne opowiadania z historiami o wielowymiarowym charakterze. W tym przypadku są to opowiadania o tematyce romantycznej. Mimo to ile autorów, tyle pojęć i definicji miłości. Przeplatają się tutaj wątki dramatyczne, humorystyczne, traumatyczne, przepełnione szczęściem ale również rozpaczą. Każdy znajdzie coś dla siebie.

Takie krótkie opowieści mają to do siebie, że szybko się kończą i zanim zdążymy się zżyć z bohaterami na dobre to już historia się kończy i pozostaje ciekawość co wydarzyłoby się dalej, gdyby książka miała kontynuacje, dotyczącą przeczytanego właśnie opowiadania. Jednak „Zakochane miasto” koi nasz niedosyt kolejną ujmującą historią, która czai się na nas po przewróceniu kartki i wczytaniu się w kolejną opowieść. Nie mogłam zatem czuć się zawiedziona ani przez chwilę.

Lektura tej powieści była dla mnie niewątpliwie świetną okazją do zapoznania się z twórczością większości autorów, z których dziełami nie miałam do tej pory styczności, a „Zakochane Trójmiasto” dało mi taką możliwość i zachęciło wręcz do lektury innych powieści tychże autorów. Uważam, że jest to jeden z ważniejszych plusów antologii. Każdy może poznać chociaż namiastkę stylu w jakim piszą autorzy i sięgnąć po więcej książek z ich dorobku.

Jak sugeruje tytuł, historie zawarte w książce mają miejsce w okolicach Trójmiasta. I tutaj pojawia się minimalny, jeden jedyny, subtelny minusik. W niektórych opowiadaniach zabrakło magii tego miejsca. Miałam wrażenie, że nie jest ono nawet tłem do pewnych wydarzeń. Jego nazwa została użyta parę razy i gdyby została zastąpiona zupełnie inną, nie miałoby to wpływu na dalsze losy i charakter relacji bohaterów. Pocieszający jest jednak fakt, iż w większości historii Trójmiasto tworzy doskonałe scalenie fabuły i nadaje pięknego klimatu i atmosfery wydarzeniom, które łączą poszczególne postacie.

Nic dodać, nic ująć. W innych okolicznościach natury takie historie z życia wzięte byłyby momentami tylko smutną prozą życia, a Trójmiasto dodaje im charakteru i magii. Rozkoszuje się zatem tym niebywałym klimatem powieści, wczytując się w nią bez opamiętania! Gorąco polecam! A jeśli Panowie czytają ten post, to radzę podarować „Zakochane Trójmiasto” swojej drugiej połówce w prezencie walentynkowym, gdyż owe święto zbliża się wielkimi krokami a zapewniam Was, że taki upominek przypadnie do gustu każdej niepoprawnej romantyczce, bądź po prostu zakochanej kobiecie.

Recenzja pochodzi z bloga: [Adres usunięty]