Zagubiony ślad

„Zagubiony ślad” to literacki debiut Aleksandry Potter, a po debiuty sięgać uwielbiam. Niekoniecznie zawsze są idealnie dopracowane, ale często można trafić na świetnych autorów, którzy później zostają z nami już na stałe. W tym przypadku w powieści dostrzegam nieco mankamentów, które dobre byłoby doszlifować, przed wydaniem kolejnego tytułu, niemniej jednak książka nie jest zła! To ciekawe połączenie wątku kryminalnego z romantycznym.

Zdecydowanie na uwagę zasługuję sam pomysł na fabułę powieści, w której Monika pracuje jako dziennikarka śledcza, a prywatnie jest szczęśliwą żoną i matką. Jej mąż, Tomasz jest cenionym szczecińskim prokuratorem, od którego często czerpała inspiracje na kolejne, chodliwe tematy, o których pisała. Teraz jej kariera zawisła na włosku, dlatego kobieta dostała ultimatum od szefa, musi napisać coś ekstra, bo w innym przypadku ktoś inny ją zastąpi.

Kobieta postanawia wykorzystać ucieczkę Waldiego, niebezpiecznego przestępcy, który został skazany za morderstwo, do napisania świetnego artykułu. Kobieta nieświadoma zagrożenia, jakie niesie ze sobą zagłębianie się w tą sprawę, którą przed laty, jak się okazuje, prowadził nie nikt inny, jak właśnie Tomasz.

Sekrety z przeszłości, których rozgrzebywanie, może wiązać się z obudzeniem demonów przeszłości i ściągnięciem na siebie niebezpieczeństwa, jednak nieświadoma tego Monika zmierza właśnie w tym kierunku. Przyznam szczerze, że dla mnie kobiety i matki, główna bohaterka zachowywała się dość nieodpowiedzialnie, podejmując pewne decyzje. Rozumiem, że jest ona ukierunkowana na uratowanie swojej kariery, ale czy życie własne i bliskich nie powinno być na pierwszym miejscu… Niedojrzałość, jaką wykazywała się Monika, była jak dla mnie aż rażąca! Nie rozumiałam również znikania, bez informowania o tym kogokolwiek. Normalna rodzina wzajemnie przekazuje sobie takie informacje, osobiście nie wyobrażam sobie, że w moim domu mąż znika, a ja kompletnie nie interesuję tym, gdzie on jest i co się z nim dzieje.

Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko, nie jest bardzo wymagająca, ale potrafi zaskoczyć czytelnika. Mnie mimo mankamentów przypadła do gustu i myślę, że sięgnę po kolejne powieści autorki!

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Bardzo przyjemna książka napisana lekkim językiem. Przeczytałam w dwa dni wciągająca fabuła. Polecam

Monika jest dziennikarką śledczą, która do pewnego czasu cieszyła się ogromnym uznaniem w swojej branży. Z czasem jednak jej dobra passa się kończy, a jej stanowisko staje się zagrożone. Dostaje propozycję od szefa - albo napisze coś, czym zaskoczy wszystkich, albo swoje miejsce będzie musiała ustąpić komuś innemu.

Jak grom z jasnego nieba spada na nią informacja, że pewien morderca o pseudonimie Waldi uciekł z konwoju transportującego go do innego więzienia. Monika szybko podłapuje temat, szczególnie, że Waldi ma wyrok za morderstwo. To może być niezły temat na materiał, który powinien uratować jej stanowisko pracy, jak i dobre imię. Nie wie jednak, że grzebanie w tej sprawie wyciągnie na powierzchnie informacje, które nie śniły jej się w najmroczniejszych koszmarach, a także sprawi, że jej życie obróci się do góry nogami.

Jednym z informatorów Moniki jest jej dawny znajomy z osiedla, Czarek, z którym spędza sporą ilość swojego czasu. Śledztwo tak bardzo pochłania kobietę, że odstawia ona na bok swoje dotychczasowe obowiązki, na dalszy plan schodzi jej rodzina. Monika uparcie dąży do rozwiązania zagadki…

„Zagubiony ślad” to kolejny debiut literacki, jaki trafił w moje ręce w tym roku. Jest to thriller z domieszką romansu, który został napisany przez Autorkę bardzo przystępnym i lekkim językiem, dzięki czemu myślę, że śmiało można powiedzieć, iż nadaje się on na maksymalnie dwa wieczory. Autorka miała fajny pomysł na fabułę, w której umieściła wiele tajemnic, dzięki czemu cała historia staje się ciekawa i czytelnik chce brnąć w nią dalej, aby sprawdzić, jak ostatecznie to wszystko się potoczy.

Przejdźmy teraz do minusów, co średnio lubię, ale przy debiutach rzadko kiedy da się to obejść. Główna bohaterka to kobieta po czterdziestce, matka nastoletniego Maksa i żona Tomasza, dobrego szczecińskiego prokuratora. Ma ona również ogromne ambicje zawodowe, które przełożyła ponad swoją rodzinę. Wszystko byłoby super, gdyby nie jej charakter, który przez ponad połowę tej historii bardzo mnie irytował. Zachowanie, jakie sobą reprezentowała pasowałoby do nastolatki, a nie do dorosłej kobiety. Tak samo myślę, że warto wspomnieć o jej niezdecydowaniu uczuciowym, czy jej reakcji na wiadomość o tym, co zrobił jej mąż, chociaż sama miała wiele za plecami.

Do pewnego momentu, a w zasadzie prawie do samego zakończenia, dziwiło mnie zachowanie Tomasza, który prawie nie reagował na to, że jego żona tak często znika na noc z domu, wyjeżdża bez niego. Przyjmował to tak, jakby było to czymś normalnym. Dopiero, gdy pojawiło się zakończenie, zrozumiałam sens jego zachowania.

No i zakończenie… wbiło mnie w fotel i pozostawiło w szoku, bo spodziewałam się wszystkiego, ale takie rozwikłanie zagadki absolutnie nie przeszło mi przez myśl. Autorka zaskoczyła w pozytywnym tego słowa znaczeniu i za to ogromny plus.

Doczepić się jeszcze muszę, niestety, do dość często powtarzających się słów. Może nie każdemu to przeszkadza, może większość z Was nie zwraca na to uwagi, ale mnie osobiście bardzo to drażni.

Także sami widzicie, jest kilka mankamentów, które wymagają dopracowania, jednak wierzę w to, że przy kolejnej książce Autorki zobaczymy ogromny postęp. Na to liczę, przy czym absolutnie nie twierdzę, że „Zagubiony ślad” jest złą książką.

Jest to debiut, który zaskakuje swoją oryginalną historią, która jest warta uwagi.

Monika, utalentowana dziennikarka śledcza, Tomasz, jeden z lepszych prokuratorów w mieście, niemal idealne małżeństwo... wiodą spokojne życie, niestety do czasu.

Monikę prawdopodobnie dopadło wypalenie zawodowe, jej artykuły nie są już tak satysfakcjonujące jak kiedyś, dostaje także ostrzeżenie od szefa, aby bardziej przyłożyła się do swoich obowiązków.

Tymczasem Tomasz zaczyna podejrzanie się zachowywać, jego późne powroty z pracy doprowadzają Monikę do szaleństwa, czuje, że coś przed nią ukrywa, a być może zdradza? Chociaż ona również ma coś na sumieniu.

Monika przeglądając w internecie najnowsze wiadomości zauważa dość interesującą sprawę, która idealnie by się sprawdziła na materiał. Groźny przestępca, który trafił do więzienia na 35 lat uciekł z konwoju za pomocą skorumpowanych policjantów, poszukiwania trwają.

Kobieta zaczyna działać na własną rękę, jednak nie wszystko idzie po jej myśli, wszystko zaczyna się komplikować.

Mimo pewnych przeszkód, wie, że musi rozwiązać sprawę zabójstwa rodziców Sandry - byłej dziewczyny więźnia, a także wiele innych, które pojawią się niespodziewanie na jej drodze.

Gdyby tylko wiedziała, że grozi jej poważne niebezpieczeństwo... czy wyjdzie z tego cało?

"Zagubiony ślad" to naprawdę dobry thriller z elementami z romansu, książka, którą pochłonęłam w dosłownie kilka godzin, a to coś oznacza. Książka w której roi się od tajemnic i kłamstw, tutaj każdy ma coś na sumieniu, tutaj tak naprawdę nic nie jest oczywiste. Byłam tak ciekawa nadchodzących wydarzeń, że ciężko było mi odłożyć książkę choć na chwilę, dodatkowo fakt, że groźny przestępca jest na wolności podsycił moją wyobraźnię na maksa.

Co do zakończenia, muszę przyznać, że autorka potrafi wprowadzić czytelnika w manowce, zakończenie, któro mnie zszokowało, takiego obrotu spraw się nie spodziewałam.

Tak jak wspomniałam wyżej, to naprawdę dobra powieść, jednak da się odczuć, że jest to debiut, moim zdaniem zdecydowanie warty uwagi debiut, pomimo kilku drobnych mankamentów. Wierzę w to, że przy kolejnej powieści autorka da czadu, a już w tym momencie mogę powiedzieć: GENIALNA ROBOTA ! 🔥

Bardzo fajna książka, tajemnica do rozwikłania, dużo akcji, zaskakujące zakończenie… mam nadzieję, że będzie 2 część! Polubiłam tych bohaterów :)