Zadra

Polecam zdecydowanie jak i pozostałe pozycje autora.

"Ludzie zawsze najbardziej boją się samotności"

Robert Małecki to mój numer jeden wśród polskich autorów. Przygodę z jego twórczością zaczęłam od "Skazy", a Bernard Gross od pierwszych stron skradł moje czytelnicze serce. "Zadra" to trzeci tom cyklu o chełmżyńskim komisarzu i jedna z najbardziej wyczekiwanych przeze mnie premier. Już teraz mogę śmiało stwierdzić, że na pewno znajdzie się w pierwszej trójce najlepszych przeczytanych w tym roku książek.

W podchełmżyńskim lesie żołnierze trafiają na ludzką czaszkę. Wezwany na miejsce Gross odnajduje resztę ciała. Prawdopodobnie mężczyzna popełnił samobójstwo, jednak komisarz ma co do tego wątpliwości. Szybko okazuje się, że śmierć Rafała Beckera powiązana jest z zaginionymi szesnaście lat wcześniej studentami. Gross i Skalska kolejny raz angażują się w zagmatwane śledztwo, a prawda okaże się o wiele bardziej skomplikowana niż mogą przypuszczać.

"Zadra" to pełnokrwisty kryminał w najlepszym wydaniu. Jak dla mnie w tej książce wszystko jest idealnie dopracowane - począwszy od intrygi, przez wątek obyczajowy, a na bohaterach kończąc. Już o tym wspomniałam i muszę powtórzyć, że Robert Małecki jak mało kto potrafi bez wylewania litrów krwi wciągnąć czytelnika w wir wydarzeń. Jestem pod ogromnym wrażeniem stylu autora i zawsze delektuję się każdą napisaną przez niego stroną. Umiejętnie odsłania elementy stworzonej przez siebie historii. Wie jak podrzucać czytelnikowi fałszywe tropy, doprowadzając to zaskakującego finału, w którym wszystkie elementy skomplikowanej łamigłówki wskakują na swoje miejsce. W tej części mamy bardziej rozbudowany wątek obyczajowy. Więcej jest nawiązań do życia prywatnego bohaterów. Każdy z nich zmaga się z własnymi słabościami, problemami i tęsknotami.

Dla mnie "Zadra" była czytelniczą ucztą i pozostaje mi tylko czekać na kolejne napisane przez Roberta Małeckiego książki. Oby nie za długo! Czytajcie, bo to rewelacyjna książka jest!

Zacierałam ręce z niecierpliwością, czekając na kolejny tom cyklu książek z Bernardem Grossem autorstwa Roberta Małeckiego. Śledziłam na bieżąco publikacje autora oraz magiczne zdania: “Zadra pojawi się w księgarniach 15.01. Przyjmijcie ją ciepło w swoich domach!”. Czekałam, czekałam i…było warto!

Z Bernardem Grossem spotykamy się już po raz trzeci, tym razem jednak odnoszę wrażenie, że jest ON jeszcze bardziej zmęczony swoim życiem i istniejącymi w jego życiu problemami. Trudna relacja z synem, konflikt wewnętrzny dotyczący opieki nad swoją żoną, a także rodząca się miłość do innej kobiety, sprawiają, że komisarz nie jest najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Jednakże nie przeszkadza mu to w metodycznym rozpracowywaniu kolejnego morderstwa, a przyznać trzeba, że sprawa nie jest prosta, poszlak jest jak na lekarstwo, a powiązania wydają się prowadzić do historii sprzed szesnastu lat. Oprócz Bernarda poznajemy lepiej Monikę Skalską – aspirantkę sztabową, która próbuje poukładać swoje życie po śmierci kogoś dla niej ważnego. Poznajemy lepiej relację, która ich łączyła oraz namiętność i pasję, która towarzyszyła im od pierwszych chwil związku.

Sama zagadka jest bardzo interesująca, bo tak nieoczywista. Od pierwszej chwili czytelnik zastanawia się czy to było samobójstwo, jeżeli tak to dlaczego dokonano go w takim miejscu i czasie, a jeżeli nie – to kto miał motyw? Do końca odpowiedź nie była prosta do przewidzenia, dlatego też można się naprawdę zaskoczyć. Jednakże to jak przedstawiona jest ta wciągająca intryga, ogromna liczba tropów i zwrotów akcji… majstersztyk. Mogę powiedzieć, że jest to część którą czytało mi się najlepiej, odnoszę wrażenie, że sposób pisania p. Małeckiego uległ zmianie, zaś świat przedstawiony w książce nabrał dodatkowych barw i charakteru. Jeżeli widać taki progres pomiędzy poprzednimi tomami, a Zadrą… powiem tylko tyle, że czekam na kolejne! Polecam Wam serdecznie całą serię z Bernardem Grossem!

Od jakiegoś czasu tak dyskretnie się przyglądałam twórczości Roberta Małeckiego, jak to zazwyczaj bywa okazja czyni, w tym przypadku nie złodzieja, a recenzenta. Kiedy wydawnictwo ogłosiło nabór postanowiłam spróbować i tak oto znalazłam się w posiadaniu ślicznej, świeżutkiej książki Roberta Małeckiego pod tytułem „Zadra”. Nie czytałam wcześniej nic pióra tego autora, dlatego nieco obawiałam się, czy to nie będzie mi przeszkadzało. Chciałam dobrze się wczuć w świat rozrysowanego bohatera, stać się detektywem i na równi z nim rozwiązywać najbardziej skomplikowane sprawy. Czy mi się to udało? Co myślę o twórczości Roberta Małeckiego? Czy zapałamy do siebie miłością, czy wręcz przeciwnie wrogością?

Wspólnie z komisarzem Bernardem Grossem wędrujemy po ulicach Chełmży rozkoszując się jej bogatymi opisami. W nie tak do końca odległym Grodnie zostają odnalezione kości, na które natrafia jeden z wojskowych patroli. Sprawą zajmuje się Gross, badając kolejne tropy stara się wyjaśnić i ustalić, z czym mamy przyszło mu się borykać. Naturalnie nie działa sam Monika Skalska mu pomaga i angażuje się w śledztwo, które może sięgać nawet szesnastu lat wstecz, kiedy w dość niejednoznacznych okolicznościach zaginęła para studentów. Gross wykazuje się niesamowitą dociekliwością i błyskotliwością, dzięki czemu nie interesują go zbyt pobieżne możliwe scenariusze. Wie, że odkryte informacje nie dadzą mu spokoju, zaczęły zbyt mocno wzbudzać jego wątpliwości. Dla rodzin zaginionych studentów po raz kolejny przyjdzie się zmierzyć z koszmarem. Nie wszyscy są na to gotowi, czy odnalezienie ukochanych i wiedza, co się z nimi stało przyniesie ulgę?

Nie raz czytając podobne książki, czy oglądając filmy kryminalne zastanawiałam się, jak musza się czuć ci żyjący, kiedy w końcu dowiadują się, co się stało z ich bliskimi. Czy dyskretnie skrywana nadzieja umiera usłyszawszy werdykt? Czy czują po czasie ulgę, że będą mogli ich pochować i móc odwiedzać na cmentarzu? Jedno jest pewne żaden scenariusz do łatwych i przyjemnych z pewnością nie należy. Które z takich życiowych podejść byłoby łatwiejsze? Myślę, że żadne, psychika człowieka jest delikatna, a w „Zadrze” ukazany jest klimat ciężkości związany ze sprawą kryminalną. Mrok wręcz wylewa się ze stron powieści kusząc czytelnika i zwodząc, kiedy usiłuje rozwiązać sprawę na własną rękę.

Symbolizm tytułowej „Zadry” dla każdego czytelnika może oznaczać coś zupełnie innego. Każdy człowiek ma swoje własne podejście i pogląd na świat. Zadra w sercu kojarzy się jednym, innym będzie przypominała coś zupełnie innego, dla Grossa to może być poszlaka, której nie potrafi rozgryźć. Powiem Wam, że autor rozbudzi Wasza czytelniczą wyobraźnię do czerwoności.

„Zadra” jest powieścią, która wywołała we mnie dreszczyk emocji, pochłonęła mnie w swoje odmęty nie pozwalając na wytchnienie. Robert Małecki chyba chciał, abym dostała czytelniczej zadyszki. Czytałam, czytałam i czytałam, co ważniejsze nie miałam dość. Może i nie czytam kryminałów zbyt często, ale tego jednego z całą pewnością nie żałuję. Zamierzam nawet w wolniejszej chwili nadrobić poprzednie tomy. Postać Bernarda Grossa wydała mi się niezwykle ciekawa i interesująca na tyle, że chciałabym sprawdzić, jaki był przed „Zadrą”. Uważam, że ta książka ma w sobie siłę przebicia, jest bogata w intrygi kryminalne, wydarzenia traumatyczne dla bohaterów, które nie będą czekać, wyjawią się prędzej czy później. Sprawiła, że poczułam na własnej skórze osiadającą mgłę, wilgoć, tajemnicę i tą melancholię, którą dawało się wyczuć wraz ze smutkiem w wyjątkowo gęstym lesie.

„Zadra” Was zaskoczy nie tylko rozwiązaniem sprawy, ale także tym, że potrafi wchłonąć pełną czytelniczą uwagę. Nie byłam w stanie ani rozwiązać tej zagadki, ani tym bardziej odłożyć książki. Chociaż każdy z nas, a przynajmniej większość ma w planie kontynuację przygód Bernarda Grossa, miło będzie jeśli inni czytelnicy, miłośnicy dobrych powieści kryminalnych o nim, jak i o autorze usłyszą.

„I ten ciągły żal o niewykorzystane szanse, który tkwi w sercu jak zadra”, czyli Bernard Gross na tropie zbrodni.

Nawet nie wiecie, jak bardzo ucieszyłam się, kiedy dowiedziałam się, że będę mogła przeczytać Zadrę jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia, czyli prawie miesiąc przed premierą. Uwielbiam serię z Bernardem Grossem i zawsze ze zniecierpliwieniem czekam na kolejne tomy. Potem szybko pochłaniam i znowu rozpoczyna się czekanie na następną część.

Kiedy w podchełmżyńskim Grodnie opadają wieczorne mgły, komisarz Bernard Gross bada sprawę odnalezionych w pobliskim lesie kości. Nowe tropy zaprowadzą go do sprawy zagadkowego zaginięcia pary studentów sprzed szesnastu laty.

Im głębiej i dokładniej Gross będzie szukał, z tym większym trudem przyjdzie mu przedzierać się przez gąszcz traumatycznych wspomnień skłóconych ze sobą członków rodzin dwojga zaginionych. Prawda o tamtych zdarzeniach okaże się wstrząsająca. Zadra to mroczna opowieść o niszczącej sile miłości, ale też o śmierci, która przedwcześnie zabierając bliskich, strąca w otchłań samotności.

Jest dopiero początek 2020 roku, a ja już śmiało mogę powiedzieć, że Zadra pojawi się w moim podsumowaniu najlepszych książek tego roku. Kiedy myślę, że lepiej już być nie może to autor po raz kolejny mnie zaskakuje. Każda kolejna książka jest jeszcze bardziej zagmatwana i wciągająca. Małecki już przyzwyczaił nas do niebanalnych zbrodni, które sięgają wielu lat wstecz.

Po trzech częściach czytelnik może już się zżyć z bohaterami. Nie brak tutaj elementów obyczajówki, która jest idealnie wyważona i współgra ze sprawą. W Zadrze śledzimy zmagania Grossa, który w życiu prywatnym ma wiele rozterek: wciąg martwi się o syna, nie może zdecydować się czy warto zaangażować się w związek z Lemańską. Czuje się winny, że zdradza tym swoją żonę, która pozostaje w śpiączce od lat.

Jest to jeden z najsmutniejszych bohaterów, z jakimi się spotkałam i mam nadzieję, że jednak autor wniesie do życia Bernarda trochę radości.

Muszę przyznać, że książki z Grossem są jednymi z moich ulubionych kryminałów z rodzimego podwórka. Znajdziecie tutaj wszystko, co cechuje dobry kryminał: niebanalna zbrodnia, tajemnice sięgające wielu lat wstecz, nowe ślady, które wszystko komplikują i ukrywanie prawdy przez kluczowych świadków.

Sprawa jest dopracowana w każdym nawet najmniejszym szczególe, a autor zaskakuje nas kolejnymi dowodami. Czytelnik może prowadzić śledztwo wraz z Grossem i domyślać się rozwiązania.

Mroczny klimat powieści oddaje idealnie okładka. Tak jak w przypadku Skazy i Wady nie sposób się nudzić, a napięcie towarzyszy nam od pierwszej strony aż po finał. Już nie mogę się doczekać kolejnych tomów (oby szybko!), bo apetyt rośnie z każdą kolejną książką i chce się więcej i więcej! Dużo dialogów, ciekawe opisy – to sprawia, że książkę czyta się szybko i czytelnik się nie nudzi.

Miałam niesamowitą przyjemność przeczytać trzecią część serii cyklu z Bernardem Grossem jeszcze przed premierą. Ta kilkugodzinna uczta, która chwilowo wyciszyła tęsknotę za jednym z najbardziej „smutnych” bohaterów, jakich znam, była po prostu za krótka.

Więc drodzy czytelnicy, teraz ja będę zazdrościć wam jej delektowania się.

Kiedy już myślę, że aktualna książka jest rewelacyjna, okazuje się, że każda następna jest dla mnie jeszcze lepsza. A to przez to, że zżywam się z postaciami, z ich historiami i miejscem, w którym osadzona jest akcja. Ledwie co zachwycałam się Wadą, a teraz nie mogę zapomnieć o Zadrze. Już za 13 dni i wy będziecie mogli poznać ich losy. Na pewno nie będziecie zawiedzeni.

„ – Bo troska jest jak skarb.

- Co masz na myśli?

- Ona skrywa uczucie.”

Lubimy historie, które dobrze się kończą, które nastrajają nas pozytywnie. W książkach Roberta Małeckiego jest odwrotnie. Zdarzała mi się przy czytaniu chwila zamyślenia, wtedy wyobrażałam sobie szczęśliwego Grossa i sama dopisywałam zakończenie. Pewnie wielu z was też tak ma, czyż nie?

W jego powieściach bowiem liczą się nie tylko śledztwa kryminalne, ale również wątki obyczajowe, którymi wciąż nie możemy się nasycić. Tragiczna przeszłość, która wlecze się za bohaterem, jego małżeństwo oraz relacje z synem, potrafią jednak wśród pracy zawodowej „żyć” swoim torem. Niemniej jednak, z każdym kolejnym tomem czytelnika zżera ciekawość, co tym razem przydarzy się w jego życiu.

A powiem krótko, będzie się działo.

"Kiedy zgasił latarkę, odniósł wrażenie, że w tej ciemności patrzy na gigantyczne pajęczyny."

W gęstym lesie w podchełmżyńskim Grodnie zostają odnalezione kości. Konieczne jest ustalenie, do kogo należą. Dodatkowo trzeba będzie się przyjrzeć sprawie zaginięcia dwojga studentów sprzed szesnastu laty, którzy zapadli się pod ziemię.

Kolejny raz intrygi kryminalne, które niespiesznie, lecz bardzo tajemniczo, hipnotyzują od początku powieści, jak i wszystkie okładki serii, znajdą logiczne wyjaśnienia. Owiane są tragediami i traumami rodzinnymi, które zawsze prędzej, czy później wyjdą na wierzch. A prawda, jakakolwiek by nie była, zaskoczy niejednego czytelnika. I pomimo że w trakcie czytania za oknem nie będzie ani gęstej mgły, ani deszczu, to aura smutku, melancholii i przygnębienia udzieli się czytelnikowi.

Zadra jest kolejnym mistrzowskim kryminałem Roberta Małeckiego.

Ciekawa jestem, czy i wy poczujecie ciarki na plecach, do tej pory, jeszcze mi się to nie przydarzyło.

Leśny ślad…

Czasami wystarczy tylko jednak chwila, by zmienić czyjeś życie, by wpłynąć na jego jakość i w znaczący sposób zdeterminować przyszłość. Jedna chwila, by podjąć brzemienną w skutkach decyzję. Jedna chwila, by kogoś uszczęśliwić, albo wręcz przeciwnie – skazać na długotrwałe cierpienie.

Doskonale wie o tym komisarz Bernard Gross, dla którego właśnie ta chwila zadecydowała o tym, że jego żona leży od wielu lat w śpiączce w zakładzie opiekuńczym, irracjonalnie utrzymywana przy życiu przez wciąż silną wolę. Ta jedna chwila, która zdecydowała o tym, że Gross nie dopadł przeciwnika, a dodatkowo podczas pościgu zginęła niewinna osoba. Ta jedna chwila, która zaważyła również na relacjach komisarza z synem, który obecnie go nienawidzi. Nic zatem dziwnego, że Gross, mając żal i do losu i do siebie, rzuca się w wir pracy, dążąc do poznania prawdy, do sprawiedliwości. Nie pomaga mu w tym fakt, że w jego otoczeniu wszyscy umierają, choć zła sława nie przeszkadza jego policyjnej partnerce, aspirantce Monice Skalskiej. Ona również przeżyła tragedię, jej kochanek – podwładny Grossa – popełnił samobójstwo, ale może właśnie dla tego tak dobrze im się razem pracuje. Dwójka zgorzkniałych, żyjących przeszłością funkcjonariuszy.

Tym razem Gross wraz ze Skalską będą mieli do rozwiązania zagadkową sprawę ciała odnalezionego w chełmżyńskim lesie. Wszystko na to wskazuje, że mężczyzna, którego czaszkę oraz nieliczne kości odnaleziono, powiesił się na drzewie i to w bardzo nietypowy sposób – z niepełnym zawieszeniem ciała, opierając kolana na konarach drzewa, a wcześniej zakładając opaski zaciskowe na ręce. Śledczy szybko poznają tożsamość zaginionego kilka dni wcześniej Rafała Beckera. Wszystko wskazuje na to, że zwolniony z pracy mężczyzna, zmagający się z depresją, popełnił samobójstwo. Kilka rzeczy jest jednak interesujących. Dlaczego zrobił to w dzień urodzin zaginionej kilka lat temu siostry? Czy bandana, którą miał w reklamówce była pokryta krwią?

Szukając odpowiedzi na te pytania, Gross i Skalska powracają do śledztwa prowadzonego kilka lat wcześniej w sprawie zaginięcia siostry Rafała, Justyny Becker oraz jej chłopaka, Marcina Korczyńskiego. Zniknęli oni po jednej z imprez organizowanych w plenerze, w których uczestniczył również Rafał i nigdy nie zostali odnalezieni. Mężczyzna ponoć nie mógł sobie wybaczyć, że nie został do końca imprezy, że nie uratował siostry przed nieznanym losem. Czy jednak to pchnęło go do samobójstwa?

Przekonamy się o tym w trakcie lektury niezwykle wciągającej powieści pt. „Zadra”, kolejnej już z komisarzem Grossem w rolach głównych. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona książka autorstwa Roberta Maleckiego, to wciągający kryminał, od którego nie można się oderwać. Sięgnąć po tę pozycję powinny zarówno miłośnicy gatunku i ci, którzy Grossa już poznali, jak i te osoby, dla których będzie to pierwsze spotkanie z komisarzem. Dzięki wspomnieniom mężczyzny bez trudu zorientują się oni w minionych wydarzeniach, zaś te współczesne okazują się tak angażujące, że czas spędzony na lekturze mija niepostrzeżenie. Szczególnie, że u Małeckiego możemy liczyć nie tylko na doskonale wykreowanych bohaterów, zarówno „tych dobrych”, jak i złych, ale również na intrygującą fabułę i gwałtowne zwroty akcji, która prowadzi nas do zaskakującego zakończenia.

Justyna Gul

Qultura słowa