Zacznij mówić własnym głosem i odbuduj siebie

Okładka książki jest minimalistyczna. Kremowe tło, a z prawej strony droga, po której idzie człowiek. Satynowa w dotyku z wytłuszczeniami. Posiada skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka zdań o autorce, a na drugim poznacie jej poprzednią powieść i zobaczycie okładkę.

Ma białe strony, czcionkę wystarczającą dla oka. Każdy rozdział zaczyna się osobą stroną, na której mamy wyszczególniony, o czym będzie. Uważam, że jest to dobry zabieg. Ma trzysta stron, a i również na końcu znajduje się słowniczek pojęć, dla niewtajemniczonych w temat (tak jak ja) jest on naprawdę pomocny.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, nie miałam okazji zapoznać się z jej poprzednimi książkami. A ma ich na koncie sześć lub siedem łącznie, jak dobrze pamiętam. Język jakim się posługuje jest lekki przyjemny, nie powoduje blokad podczas czytania. Jeśli używa trudne słowa, zawsze je w słowniczku tłumaczy, co jest na plus. Sięgnęłam po tę książkę z jednego powodu - jest skierowana/o osobach DDD i DDA, czyli dla Dorosłych Dzieci Alkoholików - między innymi. I ja znam ten temat, poszukuję lektur, które wytłumaczą mi wiele.

Ta pozycja może nie była świetna, nie zwaliła mnie z nóg, czy też nie przeczytałam w niej czegoś, co zmieniło by moje życie. A jednak znalazło się kilka fragmentów, które utkwiły w mojej głowie. Znajdziecie w tej lekturze temat, jakim jest uzależnienie, a niestety w XXI wieku mamy wiele osób uzależnionych od czegoś. I czasem byśmy nie nie pomyśleli, że można być tak przywiązanym do pewnych rzeczy czy czynności... Opowiada o WSPÓŁUZALEŻNIONYCH, którzy cierpią razem z uzależnionym, pokazuje nam, jak wygląda życie takiej osoby... Uważam, że ten punkt w książce jest bardzo ważny. Mamy też dwanaście kroków do odbudowania siebie - co jest takim dekalogiem chorych.

Uważam, że jest to książka idealna dla osób, które są w pobliżu bliskich, uzależnionych - nie tylko od substancji, ale i od innych rzeczy/czynności, widzimy ich świat, tak naprawdę naszymi oczami. Autorka pokazuje, że nie warto żyć w cieniu tych ludzi, a odważyć się odłączyć i żyć po swojemu. Nie jest to łatwe, ale też nie do nie wykonania. Troszkę pomaga nam odnaleźć drogę, wskazującą do lepszego życia, ale nie jest to takie oczywiste. Nie jest to książka zdecydowanie dla każdego, ale dla wybranych osób. Ludzie, którzy nie mają do czynienia z uzależnionymi i ich najbliższymi, mogą nas po prostu nie zrozumieć. A najlepiej się wie, kiedy przechodzi się dokładnie przez to samo.

Nie mogę i nie chcę Wam streszczać tej pozycji, dlatego napisałam ogólnikowo. Mam nadzieję, że dotrze ta książka do wybranych osób i w pewien sposób Wam pomoże zrozumieć siebie, swoje zachowanie... Polecam.

"Zacznij mówić własnym głosem" to książka, która nie była dla mnie łatwa w odbiorze, bywały momenty, gdy musiałam ją odłożyć i dać sobie chwilę, zanim do niej wróciłam. Dotyczy ona tematu uzależnień i współuzależnień, gdzie autorka skupia się przede wszystkim na chorobie alkoholowej.

Bardzo mnie ten tytuł zaciekawił, ponieważ mam wrażenie, że zarówno literatura jak i społeczeństwo nie do końca sprawiedliwie obchodzi się z osobami współuzależnionymi. Nie jest łatwo zrozumieć takie osoby, za to ocenia się je bez zahamowań.

Autorka tej książki nie jest terapeutką, lecz językoznawczynią i analizuje uzależnienia poprzez język, słowa, wyrażenia i to jakie emocje czy przekaz tak naprawdę one niosą. Jest to wszystko naprawdę ciekawe i pozwala spojrzeć na pewne sprawy z zupełnie innej perspektywy, zachęca do swoistej czujności na to co się słyszy oraz mówi.

Jedyne co mi lekko wadziło, to ciut za dużo doświadczeń autorki, które za bardzo przypominały wspomnienia lub anegdotki.

W moim odczuciu nie jest to książka, która zastąpi terapię, ale może być niezwykle pomocna przy początkowej autodiagnozie i decyzji czy terapia jest potrzebna. Pozwala właściwie nazwać pewne rzeczy, zwraca uwagę na to, co mogło do tej pory leżeć w sferze wyparcia, pochyla się nad punktami wspólnymi, których doświadczają bliscy osób uzależnionych, nie ważne jakiej używki by dotyczyły. Wskazuje sytyacje i miejsca, które mogą być dość bolesne dla ludzi, którzy doświadczyli takiego zaburzenia w swojej rodzinie.

Polecam ten tytuł tym, którzy szukają wsparcia będąc osobą współuzależnioną lub DDA(Dorosłe Dziecko Alkoholika), tym, którzy w swoim otoczeniu mają takie osoby i chcą je lepiej zrozumieć czy wesprzeć oraz tym, którzy po prostu interesują się tematem uzależnień, psychologią uzależnień, a to wszystko okraszone analizą od strony słownictwa. To książka przede wszystkim o języku uzależnień. Naprawdę wartościowa, polecam.