Wołyńska gra

Okładka tej książki jest wprost hipnotyczna a do tego debiut. Tym samym czy można się jej oprzeć?

Jagoda to młoda kobieta, człowiek pracy, projektów, korporacji, biegnąca a nie idąca przez życie. Bardzo zdecydowanie wyraża swoje zdanie jeśli chodzi o patriotyzm. Jej negatywna reakcja, wręcz alergiczna uaktywnia się na hasło Wołyń. Jednak śmierć pewnego młodego studenta odbija się echem na jej życiu, mimo, że nie znała tego człowieka.

Tempo Jagody nadaje tempo tej powieści, sytuacje zmieniają się szybciej niż światła na przejściu dla pieszych. Ten jagodowy galop momentami mnie przytłaczał ale w końcu jestem introwertykiem.

Jeśli mam patrzeć na całość to nie jest to typowy kryminał, to raczej powieść pełna faktów osadzonych w fikcyjnej rzeczywistości oczywiście z wątkiem kryminalnym.

Mamy tutaj trudną historię relacji polsko - ukraińskich, wracamy do rzezi wołyńskiej.

Zastanawiałam się nawet czy ten wątek kryminalny nie był tylko pretekstem do opowiedzenia całkiem innej historii, ale to wie tylko Autorka.

Musiałam tę książkę czytać na raty, ilość wydarzeń oraz trudne tematy powodowały, że czułam się momentami zmęczona.

Autorka świetnie oddała emocjonalność bohaterów. Rys psychologiczny jest tak poprowadzony, że mogę powiedzieć iż znam tych ludzi.

Jestem również pełna podziwu dla ogromnej znajomości tematu przez Autorkę. Myślę, że dzięki temu udało Jej się tak połączyć fikcję z prawdą, że cała historia stała się prawdziwa.

Czy sięgnę po kolejną książkę Autorki? Zdecydowanie tak, jestem ciekawa jakich tematów dotknie w następnej.

"Wołyńska gra" Justyna Białowąs

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/10

•

Przez całe życie Jagody przewijała się historia; ta tragiczna, opowiadająca o rzeczach, które przeżyła jej rodzina podczas rzezi wołyńskiej. Ojciec Jagody, gorliwy działacz na rzecz ofiar tejże rzezi, nie pozwalał jej zapomnieć, co wydarzyło się w latach 1943-1944.

Choć kobieta unika tego tematu, przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Podczas weekendowego wyjazdu do Sanoka będzie musiała zmierzyć się z wydarzeniami, które na zawsze odcisną się w jej światopoglądzie. Awaria samochodu spowoduje, że Jagoda trafi w sam środek środowiska ukraińskiego, które licznie przebywa na tych ziemiach.

11 lipca, w rocznicę rzezi wołyńskiej, ginie student, aktywnie zaangażowany w działania na rzecz upamiętnienia wydarzeń sprzed lat. Jego śmierć można by uznać za przypadek, gdyby nie karta, która została znaleziona przy jego ciele.

Konflikt polsko-ukraiński narasta, a Jagoda sama nie wie, po której stronie się opowiedzieć. Wpajana jej od dziecka historia mówi, że to naród polski był ofiarą, ale czy tak jest naprawdę? Czy Polacy są bez winy? Komu wierzyć?

•

Książka Justyny Białowąs uświadomiła mi, jak mało wiem o lodobójstwie, dokonanym przez nacjonalistów ukraińskich, wobec polskiej ludności. W trakcie tej lektury zaczęłam zagłębiać się w temat, szperać i poszukiwać informacji. To, co działo się na Wołyniu, wywołało ciarki na moim ciele. Nie jest znana dokładna liczba ofiar, ale historycy szacują, że było to około 50 tysięcy ofiar. Tyle bezsensownej, brutalnej śmierci. Dla własnego dobra nie wyszukujcie w internecie zdjęć, które przedstawiają zamordowanych ludzi, tak jak zrobiłam to ja. Do tej pory nie potrafię wyrzucić z głowy obrazu dzieci przybitych do płotów czy drzew...

"Wołyńska gra" to debiut literacki autorki, niezwykle udany! Dziadkowie Justyny Białowąs cudem przeżyli śmierć wołyńską, więc można powiedzieć, że pisarka otrzymała informacje z pierwszej ręki na temat wydarzeń, które miały miejsce w latach 1943-44. Jednak w książce autorka opisuje całą sytuację w sposób obiektywny, nie biorąc żadnej ze stron. W ten sposób możemy poznać dwie wersje tej samej historii.

W powieści pojawia się sporo wątków, dla których tłem są właśnie wydarzenia sprzed lat. Kluczowych bohaterów mamy kilku, do tego wiele drugoplanowych postaci, co w moim odczuciu wprowadzało spore zamieszanie. Narracja także nie jest prowadzona z perspektywy jednej osoby, co w pewnych momentach sprawiało, że gubiłam się w tym wszystkim. Zdecydowanie wolałabym, aby historia została opowiedziana jedynie z perspektywy dwóch osób - Jagody i Olega. Takie skakanie wprowadzało spory chaos.

Co do samej fabuły - dynamika, z jaką prowadzona jest akcja, nie jest powalająca. Trochę trwa zanim książka się rozkręca, a do tego brakowało mi takich kulminacyjnych momentów, które wciskałyby mnie w fotel. Jest to mocny debiut, zgadzam się, ale ze względu na historię zawartą w tej książce, a nie dlatego, że akcja pędziła na złamanie karku, powodując w czytelniku szybsze bicie serca. Nie, nie spodziewajcie się porywającego tempa, bo się zwyczajnie zawiedziecie. No, może trochę przy końcówce akcja przyspiesza, ale to nie zmienia faktu, że przez jakieś 500 stron idzie to raczej ślamazarnie.

Tłem historycznym dla tej powieści jest konflikt, który toczy się od ponad siedemdziesięciu lat. Konflikt, którego żadna ze stron nie chciała zarzegnać, bo każda chciała sprawiedliwości na swój własny sposób. Sami przekonajcie się, do czego będą zdolni ludzie, który żyją przeszłością; którzy nie potrafią pogodzić się z tym, że co było, to się nie odstanie.

Muszę jeszcze poruszyć temat pięknych grafik w środku książki! Ilustrację przedstawiają karty do gry, które odgrywają ważną rolę w fabule tejże książki. Nie będę wam zdradzać o co chodzi, ale podczas czytania warto zatrzymać się na moment i pooglądać te małe dzieła sztuki.

Książka jest naprawdę bardzo dobra, choć ma kilka niedociągnięć. Jak na debiut literacki wypadła w moich oczach naprawdę świetnie. Z wielką przyjemnością sięgnę po kolejne książki Justyny Białowąs, bo zapowiada się, że właśnie przeczytałam książkę obiecującej pisarki!

Wołyńska gra miała ogromny potencjał. Współczesny, zabiegany świat, który styka się z historyczną tragedią rzezi wołyńskiej, poprzez tajemniczą śmierć studenta. Chłopak był założycielem Fundacji Ludobójstwa na Kresach, a w jego rzeczach znaleziona zostaje dziwna, przerażająca karta. To brzmi naprawdę intrygująco, prawda? A jednak nie udało mi się ani wciągnąć w historię, ani poczuć chociaż nici sympatii do bohaterów. Postacie były zwyczajnie nijakie, a Jagoda mnie wręcz denerwowała. Niby rozumiem, jakie podejście do życia chciała przedstawić autorka, ten pośpiech, życie korporacji, odsuwanie od siebie swoich korzeni, ale jakoś mi to wszystko zgrzytało. Do tego miałam problem ze stylem pisania autorki - niestety nie przypadł mi ON do gustu. Co na plus? Ogólny zamysł, motyw z kartami i nietypowym wykorzystaniem wątku historii rzezi wołyńskiej. Podsumowując - nie kliknęło, a szkoda, bo historia zapowiadała się naprawdę ciekawie i miałam ogromne oczekiwania.

Amanda Says

♡ RECENZJA PRZEDPREMIEROWA ♡

Wołyń… Dla wielu osób to tylko historia. Nie obchodzi ON już współczesnych 20- oraz 30-latków, a tym bardziej tych, którzy się o nim nasłuchali w dzieciństwie. Jednak czy ich nie dotyczy i nie ma wpływu na dorosłe życie?

Jagoda całkowicie poświęca się warszawskiej korporacji. Oleg za wszelką cenę pragnie uciec od Ukrainy. Natomiast 11 lipca, w rocznicę rzezi wołyńskiej, na warszawskiej Ochocie umiera student. Można by tę śmierć uznać za przypadek, gdyby nie dziwna karta, którą znajduje przy nim przyjaciel. I to za sprawą tej karty Jagoda i Oleg nie będą mogli dłużej udawać, że Wołyń ich nie dotyczy.

Jeszcze przed premierą „Wołyńska gra” została ogłoszona najmocniejszym debiutem roku. Wiecie co? Potwierdzam to! Nie będę ukrywać, że początek troszeczkę mnie zmęczył. Sposób narracji wątków związanych z Jagodą kompletnie mi nie podszedł. Jednak bardzo szybko się to zmieniło! Może po prostu zaczęłam czytać książkę w nieodpowiednim momencie? W każdym bądź razie po cięższych początkach później było już tylko i wyłącznie lepiej! Akcja nabrała takiego tempa, że czasami już sama się gubiłam kto jest dobry, a kto zły. W dalszej części do sposobu narracji także nie mogłam się przyczepić. Wątki nacjonalistyczne przeplatają się z kryminalno-sensacyjnymi tworząc świetną historię. Co ważne - poznajemy ją z perspektywy kilku kluczowych bohaterów. Dzięki temu bardzo dobrze poznajemy ich emocje, a także powody zachowania oraz czynów. Ich sylwetki zostały bardzo dobrze wykreowane i przemyślane w każdym detalu.

Trzeba tutaj wspomnieć, że Wołyń dotknął autorki osobiście zarówno ze strony rodziny matki, jak i ojca. Dlatego wołyński klimat zna od podszewki. Przełożyło się to zapewne także na bardzo trafnie i rzeczywiste opisy radykalnych ruchów nacjonalistycznych zarówno ze strony Polaków, jak i Ukraińców. Jednak co tak naprawdę udało się uzyskać autorce to przede wszystkim pokazanie tego, jak te dwa narody są do siebie wrogo nastawione. Oczywiście nie możemy wszystkich wrzucać do jednego worka, jednak bardzo często spotykam się ze słowami, że np.: „Przyjechali z Ukrainy i zabierają nam pracę”, „Pomniejszają nam stawki bo biedota pracuje za nic”, „Ukrainiec to syfiarz”, „Ukrainiec to kolejny obdarciuch” i wiele, wiele innych określeń… Polacy czują nad nimi wyższość! A to nie powinno być! Nie ważne czy patrzymy przez pryzmat historii, czy tego co dzieje się teraz. Powinniśmy żyć w pokoju i traktować się jak równy z równym. To także autorka udowodniła nam bardzo piękny sposób.

Chyba nie muszę Wam pisać, że z całego serducha polecam Wam tę książkę! Pomimo, że wątki historyczne przeplatają się z teraźniejszością to całość bardzo przypadła mi do gustu. Dzięki „Wołyńskiej grze” możemy poznać także kawałek swojej historii przedstawiony przez osobę, która Wołyniem była „naznaczona”. Dziękuję za tak dobrą książkę.

Uwielbiam kryminały i zawsze chętnie po nie sięgam, ale ta książka okazała się prawdziwym majstersztykiem. Dawno nie czytałam powieści z tak ciekawie wymyśloną fabułą. Przecież tutaj wszystko do siebie pasowało, a jednocześnie nic nie pasowało. Na początku ciężko jest czytelnikowi wejść w te wątki, ale jeśli przejdziemy przez wstęp, to potem całkowicie przepadniemy i damy porwać się tej wspaniałej lekturze. Akcja powieści toczy się dość powoli, ale to właśnie niespodziewane zwroty akcji robią tutaj całą robotę i nadają całej historii takiego tajemniczego klimatu. Jeśli więc szukacie świeżego, dobrze napisanego kryminału, to jest to pozycja dla Was.

"Wołyńska gra" Justyna Białowąs

Jagoda to kobieta biznesu. Całe jej życie kręci się wokół pracy, projektów i korporacji. Kobieta ze wszystkich sił stara się zapomnieć o swoich korzeniach, rodzinnych opowieściach i mrożących krew w żyłach historiach. Wołyń to temat drażliwy, którego lepiej nie poruszać w obecności Jagody. Dotychczasowe życie dziewczyny zmienia się, gdy tuż przed rocznicą krwawej niedzieli ginie pewien student...

"Wołyńska gra" to debiutancka powieść kryminalno-obyczajowa Justyny Białowąs. Definitywnie mogę uznać tę książkę za bardzo udany debiut.

Już od pierwszych stron autorka pokazuje nam, że posiada ogromną skarbnicę wiedzy o relacjach polsko-ukraińskich oraz samym ludobójstwie. Tło historyczne zostało sprytnie wplecione w całość nadając "Wołyńskiej grze" niepowtarzalnego, jakże intrygującego wymiaru. Justyna Białowąs w niesamowicie wyczerpujący sposób przedstawia argumenty i kontrargumenty odnośnie tego, który naród zawinił i co było przyczyną ludobójstwa. Czytając tę powieść możemy też poznać obecną sytuację polityczną na Ukrainie, gdzie zbrodniarze z UPA są gloryfikowani i uważani za bohaterów narodowych. Justyna Białowąs w opowiedzianej na kartach książki historii bardzo dokładnie zarysowała portrety psychologiczne bohaterów. Detalicznie oddała ich myśli, poglądy na różne kwestie i odczuwane emocje.

Jest to opowieść o życiu w cieniu wspomnień, chęci wyzwolenia się z duszącej, ciasnej klatki historii, ale także pięknocie płynącej z opowieści rodzinnych.

Autorka otwiera nam oczy na to, że ofiary ludobójstwa nie są godnie upamiętnione, ale my możemy to zmienić.

W całej 600-stronicowej powieści przeszkadzały mi dwa aspekty. Po pierwsze to, że wątki poboczne często przyćmiewały ten kryminalny, który schodził na dalszy plan. Momentami książka była przegadana. Po drugie, na początku nie mogłem wgryźć się w książkę przez sposób narracji. Według mnie w tej powieści lepiej sprawdziłaby się narracja trzecioosobowa, a nie w pierwszej osobie.

Mimo to, "Wołyńską grę" polecam i czekam na więcej!

⭐6,75/10

Za egzemplarz książki dziękuję autorce - Justynie Białowąs 🥰