Masz w sobie siłę, by odmienić całe swoje życie. A gdy ją odnajdziesz, nic nie będzie w stanie cię zatrzymać.
Życie trzydziestoletniej Natalii wydaje się smakować mdławo, niczym kawa z maszyny wendingowej, którą bohaterka wypija codziennie rano przy korporacyjnym biurku. Trudny do zidentyfikowania wewnętrzny niepokój nie pozwala jej skupić się na pracy i odpowiednio zaangażować w osiąganie targetów i spełnianie ki pi ja jów. Jednak nie jest też w stanie zrobić niczego innego – paraliżuje ją lęk przed podjęciem jakiegokolwiek działania, które mogłoby odmienić szarą rzeczywistość. W końcu jednak nadchodzi dzień, w którym poziom frustracji Natalii osiąga poziom krytyczny. Młoda kobieta zostawia za sobą wszystko, co trzymało ją do tej pory w stolicy, i wsiada do pociągu, który zawiezie ją nad morze, do domu ukochanej babci. Ta podróż będzie początkiem wędrówki, podczas której Natalia będzie miała szansę, by uzdrowić swoją duszę i sięgnąć po to, co wcześniej wydawało się jej nieosiągalne…
Jeśli posadzisz sosnę w doniczce na parapecie, razem z pelargoniami, to co z niej wyrośnie? Choćbyś sypała jej najlepsze nawozy, to ona i tak wreszcie uschnie. Jakiś czas będzie walczyć, ale potem korzenie się pościskają w tej doniczce, zacznie się dusić w pomieszczeniu, sypać igłami. Wreszcie się załamie i zwiędnie. A jak pelargonię posadzisz na mchu gdzieś pośrodku lasu, to ile przetrwa?
– Pewnie niedługo… – przyznała Natalia.
– A sosna sobie na mchu poradzi i wyrośnie w górę, cała zadowolona. Sosna nie będzie pelargonią, a pelargonia sosną. Choćby im obu płacić składki, ubezpieczenia i karmić bez końca nawozami. – Babcia się uśmiechnęła. – Roślina czy zwierzę zawsze wie, kim jest z natury i co powinno robić. Człowiek też wie, tylko tyle myśli i błądzi, że wreszcie zapomina, co wiedział. Może i ty zapomniałaś, kochana moja?
Agnieszka Janiszewska-Szczepanik – filolog, life coach i trener, a także doktorantka UŁ na kierunku pedagogika.
Zawodowo wspiera osoby, które – aby odczuwać sens i spełnienie – potrzebują działać twórczo i realizować własne projekty. Sama wygrała kilka konkursów na opowiadania, eseje i artykuły, a „Woda księżycowa” jest jej książkowym debiutem. Uważa, że wewnętrzna potrzeba tworzenia to zaproszenie do jednego z najwspanialszych doświadczeń dostępnych na naszej planecie, ale także siła, której nie należy lekceważyć, ponieważ wtedy staje się niszcząca. Pisarskie inspiracje czerpie od ludzi, przynosi z długich spacerów albo przywozi z wakacyjnych podróży. Rozumie koty, a koty zazwyczaj pozwalają jej się głaskać.Autorka zaprasza na swoją stronę internetową: coachingdladuszy.pl.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Woda księżycowa"?
Książka "Woda księżycowa" to nastrojowa literatura piękna skupiona na psychologicznym portrecie kobiety szukającej sensu życia poza korporacyjnymi schematami. Autorka łączy tutaj realizm codzienności z głęboką, niemal metaforyczną refleksją nad powrotem do własnej natury. Czytelnik towarzyszy głównej bohaterce w jej podróży nad morze, która staje się symbolem oczyszczenia i nowego początku. To lektura wyciszająca, promująca uważność oraz wsłuchiwanie się we własne, często spychane na margines potrzeby.
Czy autorka wykorzystuje w książce swoje doświadczenie zawodowe jako life coach?
Tak, Agnieszka Janiszewska-Szczepanik wplata w fabułę techniki i przemyślenia wynikające z jej praktyki trenerskiej oraz pedagogicznej. Dialogi między bohaterkami, zwłaszcza rady udzielane przez babcię, pełnią funkcję inspirujących drogowskazów pomagających zrozumieć mechanizmy lęku i frustracji. Wiedza autorki o rozwoju osobistym sprawia, że proces przemiany Natalii jest wiarygodny i osadzony w realiach psychologicznych. Dzięki temu powieść zyskuje dodatkowy wymiar terapeutyczny, zachęcając do autorefleksji nad własną ścieżką zawodową.
Jakie główne problemy życiowe porusza ta historia?
Powieść koncentruje się na tematyce wypalenia zawodowego, paraliżującego lęku przed zmianą oraz poszukiwaniu autentycznej tożsamości. Główna bohaterka zmaga się z pustką pracy biurowej, gdzie wyniki i statystyki przysłaniają ludzkie emocje oraz pasje. Książka analizuje konflikt między oczekiwaniami społecznymi a wewnętrzną potrzebą tworzenia i bycia w zgodzie z samym sobą. Jest to studium wychodzenia z kryzysu poprzez powrót do korzeni i prostych, fundamentalnych wartości.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja będzie najbardziej wartościowa?
Lektura ta jest dedykowana przede wszystkim osobom czującym przesyt tempem życia w wielkim mieście i szukającym literackiego ukojenia. Szczególnie docenią ją trzydziestolatkowie oraz osoby stojące na życiowym rozdrożu, które potrzebują impulsu do odważnego sięgnięcia po marzenia. Styl autorki sprzyja powolnemu czytaniu, co pozwala na pełne zanurzenie się w atmosferze nadmorskiego spokoju i babcinych mądrości. To doskonały wybór dla fanów współczesnej prozy polskiej o silnym zabarwieniu psychologicznym.
Dla kogo ta powieść może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Książka nie spełni oczekiwań osób poszukujących dynamicznej akcji, sensacyjnych wątków kryminalnych czy skomplikowanych intryg fabularnych. Skupienie na wewnętrznych przeżyciach bohaterki i filozoficznych dialogach sprawia, że tempo narracji jest niespieszne i wybitnie refleksyjne. Czytelnicy preferujący literaturę faktu lub stricte rozrywkową mogą uznać tę historię za zbyt introwertyczną i skoncentrowaną na emocjach. Jest to pozycja wymagająca od odbiorcy skupienia oraz gotowości na konfrontację z trudnymi pytaniami o sens istnienia.
