Wirtuoz. Adam Berg. Tom 4

Mimo iż są osoby, które ponad Chopina stawiają Bacha, tego pierwszego traktując (na równi Mozartem) niebyt poważnie mimo dokonań, to bez wątpienia jego talent zasługuje na uznanie. Utwory przez niego skomponowane, choć dziś brzmią inaczej, wciąż wzbudzają zachwyt i wywołują dreszcz emocji. Samo jego burzliwe, choć zbyt krótkie życie budzi ekscytacje, a liczne domysły i niedopowiedzenia, chociażby charakter relacji pomiędzy kompozytorem a George Sand, do dziś budzą ciekawość historyków i muzykologów, a także pasjonatów tematu. Kolejnym takim tematem, związanym z Chopinem, jest kwestia jego fortepianu. Ci, którzy pamiętają wiersz Norwida „Fortepian Chopina”, pamiętają opis jego zniszczenia. Akt ten związany był z carskimi represjami po zamachu na generała Fiodora Berga, który miał miejsce w 1863 roku. Gdy w akcie zemsty carscy żołdacy wyrzucili z okna pałacu Zamoyskich na bruk fortepian Chopina kompozytor już wtedy nie żył. Norwid miał okazję odwiedzić kompozytora tuż przed jego śmiercią, a pozyskane informacje o zniszczeniu instrumentu, obudziły w nim wspomnienia tego spotkania i stały się inspiracją do napisania wiersza. Czy jednak faktycznie do tego zniszczenia doszło? A jeśli nie, to w jak wielkim stopniu zmieniłoby to historię?

Na te pytania możemy odpowiedzieć dzięki lekturze książki Krzysztofa Bochusa, pt. „Wirtuoz”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Skarpa Warszawska powieść, kolejna już ze znakomitej serii o dziennikarzu, Adamie Bergu, to nie tylko prawdziwa gratka dla wielbicieli Chopina, ale również dla wszystkich tropicieli tajemnic oraz dla miłośników powieści sensacyjnych. Znajdziemy tu nie tylko pasjonujące dziennikarskie śledztwo, ale odświeżymy sobie również znajomość historii, szczególnie z okresu okupacji, ale też wcześniejszej - z okresu po upadku powstania styczniowego.

Tym razem Adam Berg ma okazję nie tylko odnaleźć historyczne pamiątki, ale również … zmienić historię i sprawić, że pewne fakty znikną z podręczników szkolnych. Berg zyskał już pewnego rodzaju sławę, jako dziennikarz z żyłką poszukiwacza skarbów, jednak prośba, z którą zwraca się do niego Jowita Sobol, jest zupełnie innego kalibru. Otóż matka kobiety była muzykolożką i wielbicielką Chopina, pracowała zresztą w Towarzystwie Chopinowskim. Ostatnie lata przed śmiercią prowadziła szeroko zakrojone badania, nie tylko dotyczące portretu Chopina, zaginionego w czasie II wojny światowej, który pojawił się w charakterze elementu scenografii w serialu wyprodukowanym w NRD, ale również w sprawie rzekomo zniszczonego instrumentu. Miała bowiem wątpliwości, czy legendarny instrument rzeczywiście został wyrzucony na bruk w 1863 roku.

Mimo iż początkowo Adam podchodzi sceptycznie do sprawy i wolałby się tak naprawdę skoncentrować na przekonaniu Miłki do ślubu, to przestudiowanie dokumentów zebranych prze Marię Sobol, zmienia wszystko. Tym bardziej, że najwyraźniej ktoś jeszcze poszukuje instrumentu, a przynajmniej można tak wnioskować po włamaniu do mieszkania, które matka i córka wspólnie zamieszkiwały. Jedyne co ginie z mieszkania, to dokumenty znajdujące się w biurku co pozwala przypuszczać, że włamywać szukał konkretnej rzeczy.

Dokąd zaprowadzą Berga poszukiwania? Na jakie niebezpieczeństwo będzie narażony? Z jaką stratą będzie musiał się uporać? Gdzie leży prawda o wydarzeniach sprzed wieków i tych aktualnych? Pytania mnożą się w trakcie lektury, a każdy zwrot akcji przynosi nowe wątpliwości, ale również pozwala nam obserwować fascynujące oblicze Berga. Dziennikarz, który jawi się jako połączenie Indiany Jonesa i Roberta Langdona imponuje zarówno rozległą wiedzą, analitycznym umysłem, jak i swoim podejściem do życia. Dodatkowo plastyczne opisy i liczne szczegóły, składające się na tło wydarzeń, również to historyczne, pozwalają nam poczuć się częścią książki i doświadczać prawdziwych emocji. A choć zakończenie książki pozwala obrazić się na autora, biorąc w obronę tak doświadczanego przez los Berga, to i tak jestem pewna, że po kolejny tom sięgnę z pewnością. W dużej mierze dla głównego bohatera właśnie oraz dreszczyku emocji związanego z dziennikarskim śledztwem.

Od zawsze podziwiam tego autora za jego warsztat pisarski, a także wiedzę historyczną, gdyż to na niej oparta jest akcja tej książki. Mistrzowskie połączenie faktów i fikcji w jednym utworze. Pomysł Bochusa na intrygę to czysty geniusz! Świetnie ukazana została również ulotność naszego ludzkiego życia. Zdecydowanie jest to jedna z nielicznych książek, która mnie po prostu wzruszyła. Autor już po raz kolejny pokazuje, że jest jednym z czołowych pisarzy w naszym kraju. Jego twórczość pochłonęła mnie do granic!

Z wirtuozerią godną największego mistrza prowadzi nas po pięciolinii wydarzeń, a my tańczymy tak, jak nam zagra. Z lekkością batuty pozwalamy sobą kierować i oddajemy się temu z prawdziwą przyjemnością.

,,Wirtuoz" to uczta dla każdego czytelnika.

Jest w nim wszystko czego potrzebujemy, aby oderwać się od szarości codziennego dnia.

Wspaniali bohaterowie- intrygujący, dobrzy i źli.

Przygoda, pasja i chciwość, która co poniektórych prowadzi do zguby.

Miłość i dramat, zaginione artefakty i zwycięstwo, bo w końcu nie można ciągle przegrywać.

Jak myślicie...nasz bohater będzie wreszcie usatysfakcjonowany?

Końcówka miażdży...

We wrześniu 1863 Kozacy w odwecie za zamach na carskiego namiestnika niszczą narodową relikwię, a z pewnej warszawskiej kamienicy w tajemniczy sposób znikają unikatowe portrety.

Teraz Adam Berg zostanie poproszony o odnalezienie tych pamiątek.

Sprawa mocno go intryguje, bo cały polski naród jest przekonany, że te cenne artefakty zostały zniszczone.

Śledztwo przypomina morderczy tor przeszkód, gdzie wszystkie metody prowadzące do mety są dozwolone.

Kto tym razem stoi po drugiej stronie?

Na szali jest nie tylko sława i chwała, ale też życie ukochanej.

Zapraszam do czytania!

Krzysztof Bochus znowu to zrobił! I znając wcześniejsze powieści autora ani przez chwilę nie wątpiłam, że będzie inaczej. Porwał mnie w fascynującą podróż meandrami historii ukazując jednocześnie, że życie i ludzkie losy są równie ulotne i niepewne, jak i znane nam historyczne fakty. Tylko to, co w jednym przypadku daje nadzieję, w drugim zupełnie ją odbiera budząc masę trudnych emocji nie tylko w głównym bohaterze, Adamie Bergu, ale i w czytelniku.

Autor tym razem podsuwa bohaterowi sprawę, która początkowo wydaje się iluzoryczną mrzonką, ale z czasem nabiera realnych kształtów. Czy tak zawzięty poszukiwacz historycznych skarbów mógłby odmówić, jeśli jest choć cień szansy na odnalezienie przedmiotu, który zmieniłby dotychczas znaną historię?

Podążamy wraz z Adamem poprzez Niemcy, Estonię i słoneczną Majorkę, nierzadko narażając się na niebezpieczeństwo i próbując łapać wątłe nitki prowadzące do kłębka. Komuś bardzo zależy, by je wszystkie zerwać i nie dopuścić do odkrycia prawdy. Czy chodzi jedynie o zagrabione przedmioty, czy może sprawa ma drugie dno, a odkrycie przeszłości będzie miało wpływ na teraźniejszość?

Sensacyjne przygody Adama przeplatają sceny z jego życia osobistego. Czy związek z Miłką wejdzie na wyższy poziom? I czy we własnym mieszkaniu mogą czuć się bezpiecznie? Berg musi dokonać trudnych wyborów, niektórych z nich z pewnością będzie żałował już zawsze.

Styl autora jak zawsze zachwyca, urzekając pięknem języka i budząc ogrom emocji, począwszy od śmiechu, po ucisk serca i bezbrzeżny żal. Przede wszystkim zapewnia jednak znakomitą rozrywkę na niezmiennie wysokim poziomie wpisując w znaną nam historię fascynującą fikcyjną opowieść. Czy przesadzę pisząc, że Krzysztof Bochus jest wirtuozem pióra? Absolutnie nie!