Wiolonczelistka

Uwierzycie, że to już dwudziesty pierwszy tom serii Daniela Silvy? Kiedy to zleciało! Pamiętam jak dziś, że gdy sięgałam po pierwszą część byłam bardzo miło zaskoczona stylem i pomysłowością autora a tym samym od lat śledzę rozwój jego kariery. Nie zwalnia tempa, wciąż pisze ciekawie oraz wciągająca a każda jego nowa książka to porcja wielkiej przygody.

Czasami zastanawiam się skąd Silva bierze tyle pomysłów. Swoje już w życiu napisał a jednak za każdym razem czeka na mnie nowa, oryginalna fabuła. W dodatku piekielnie zawiła, wielowątkowa, klucząca między licznymi faktami, detalami oraz niedopowiedzeniami, które budują napięcie oraz powoli prowadzą do zaskakującego finału.

Wiktor Orłow był kiedyś najbogatszym człowiekiem w Rosji, dziś przebywa na przymusowej emigracji w Londynie. Walczy przeciwko despotycznym kleptokratom z Kremla, ale czy skutecznie? Jego ekskluzywna rezydencja jest ściśle chroniona a jednak komuś udaje się przedostać do środka. To wstęp do nieoczywistych wydarzeń, do zbrodni oraz śmiercionośnej substancji a także pełnej niebezpieczeństw podróży po Europie. Nie zdradzam nic więcej, bo największą radością z czytania jest poznawanie kolejnych tajników nadchodzących wydarzeń.

Musicie pamiętać, że autor posługuje się historią, która nie każdemu przypadnie do gustu. Jego opisy pewnych operacji bywają długie i nużące, ale jeśli lubi się takie tajniki szpiegowskie można naprawdę miło spędzić przy nich czas. Ja sama nigdy nie podejrzewałam siebie o zamiłowanie do takich zawiłych lektur a jednak jestem wielką fanką autora i w jego wykonaniu tego typu opowieści bardzo mi pasują.

Pojawiają się postacie występujące w poprzednich książkach Silby, pojawia się kolejna szczegółowa i rozbudowana tajemnica, która pociągnie za sobą konsekwencje. To zatem lektura idealna na leniwe popołudnia, która w pełni angażuje czytelnika i zmusza jego szare komórki do intensywnego myślenia, bo dzieje się naprawdę wiele. Styl jednak jest przystępny a język prosty, więc całość pochłania się z rosnącą przyjemnością, chociaż tym razem ciężko było mi się wgryźć w samą fabułę, którą otacza widmo aktualnej pandemii. Dość mam jej dookoła, książki wolałabym wolne od tego, ale wiem, że nie mam na to najmniejszego wpływu, więc godzę się z faktem.

Książki Daniela Silvy polecam Wam na długie podróże lub leniwe popołudnia, bo w tych przypadkach są niezawodne. Angażują na kilka godzin po brzegi wypełniając je przygodami a szczegółów jest tak dużo, że potrzeba chwili, by się w tym wszystkim odnaleźć. "Wiolonczelistka" łączy to co znane w twórczości autora z nowymi wyzwaniami pozwalając zaangażować się w niebezpieczne wydarzenia a połączenie kryminału oraz sensacji niesie ze sobą również mnóstwo emocji.