Wilczyca. Wilk i Lesiecki. Tom 2

“Wilczyca” Mieczysława Gorzki jest kontynuacją historii i sprawy kryminalnej z “Poszukiwacza Zwłok”, zalecam więc czytanie tych książek w kolejności chronologicznej. W “Wilczycy” oczywiście co nieco jest przypomniane, więc osobno też powinno się dać, choć oczywiście trzeba mieć wtedy świadomość, że trochę frajdy wynikającej z tak rozbudowanej intrygi, się straci. Zresztą sama “Wilczyca” już prezentuje mocno rozbudowaną fabułę, jest to kryminał wielowątkowy, którego czas, nie toczy się w pełni linearnie - mamy sporo przeskoków i to zarówno liczonych w miesiącach, jak i latach. Dzięki temu poznajemy lepiej przeszłość obydwu głównych bohaterów, choć ewidentnie to Laurze Wilk poświęcamy teraz więcej uwagi. Mnie jednak nieustannie bardziej fascynuje Lesiecki, którego psychika jest mocno poplątana, a zatem musimy się w nią solidnie zgłębić, by zacząć coś odplątywać… Postacie zresztą nie są statyczne, ulegają sporym przemianom podczas rozwoju tej fabuły. Intryga kryminalna oparta jest o solidny szkielet gatunkowy kryminału, jest więc kilka znanych szlaków, ale wydarzenia, które do nich prowadzą, są trudne do przewidzenia, zaskakujące. Autor stosuje kilka trików, które odpowiadają za stałe utrzymanie czytelnika w zaciekawieniu, mimo że sama akcja z początku nie toczy się specjalnie zawrotnym tempem, to systematycznie przyspiesza, aż do kilku mocno spektakularnych zdarzeń z końcówki. Finalnie ilość rozpoczętych, a potem zamkniętych wątków budzi wrażenie, a sam koniec znowu sprawia, że chcemy więcej… Na pewno trzeba lubić wielowątkowe historie sięgając po tę powieść - ja lubię, więc bawiłam się naprawdę dobrze!

Po szokujących wydarzeniach jakie miały miejsce na końcu "Poszukiwacza zwłok" ponownie dołączamy do Wrocławskiej grupy śledczej prowadzonej przez bezkompromisową Laurę Wilk zwaną również Wilczycą.

Tym razem do naszej ekipy dołączy obiecujący młody narybek z samej stolicy, a mianowicie Dominik Bielczyk. Czy naszym bohaterom uda się w końcu dopaść nieuchwytnego od lat Poltergeista? Czy nowy członek drużyny jest warty zaufania, a może ma jakieś ukryte motywy?

Zaciekawieni? Bo ja bardzo ❤

W tej części dostajemy rozdziały z kilku linii czasowych co jedynie podsyca naszą ciekawość oraz jednocześnie odpowiada na niektóre nurtujące nas pytania jednak tylko po to aby zasiać w naszych głowach ich jeszcze więcej. Takie rozwiązanie również nadaje dynamiki powieści i dreszczyk oczekiwania co takiego znajdziemy na następnej stronie, w następnym rozdziale.

Dla mnie jest to bardzo emocjonująca powieść i każdy sukces jak i każdą porażkę przeżywam wraz z naszymi bohaterami. Tym razem trochę lepiej poznajemy samego Poltergeista, który zaczyna szukać kontaktu jak i dowiadujemy się więcej o przeszłości naszej Pani komisarz.

Chociaż muszę przyznać, że nieco zawiodła mnie postać Poltergeista i jego motywacje, ale to może być kwestia tego, że spodziewałam się po nim czegoś nieco innego, w sumie jak na psychopatę przystało jest on kompletnie nieobliczalny.

Akcja pędzi do przodu, mamy tajemnice sprzed lat, która czyha na życie naszych bohaterów, nieczyste motywacje, mrożącego krew w żyłach złośliwego ducha, a to wszystko z perspektywy nie dającej sobie w kaszę dmuchać Laury Wilk, czy może być lepiej?

A zakończenie? Wyrwało mnie z kapci i ponownie zasiało kilka pytań i sporo niepewności w moim serduszku.

6/10⭐

Recenzja powstała w ramach współpracy barterowej z PRart Media

Kim jest Wilczyca?

To Laura Wilk. Prywatnie starsza siostra, przyjaciółka, kobieta, która jest samotna, nie ufa ludziom, która jest czujna. Te dwie ostatnie cechy pasują też do relacji panujących w życiu zawodowym Laury, twardej, stanowczej pani komisarz.

Laura kontynuuje pościg za okrutnym mordercą, za złym duchem zabijającym młode kobiety. Do śledztwa zostaje włączony nowy policjant, Dominik. Ma on wnieść świeże spojrzenie na sprawę, wyciągnąć z akt to, co przeoczył stary zespół. Udaje się, co jednak poza falą ekscytacji i przyspieszeniem śledztwa wzbudza także pewne obawy Laury. Czy młody policjant jest aż tak zdolny, czy jednak coś ukrywa? Dominik odnajduje wiadomość od mordercy, która zmrozi krew w żyłach pani komisarz.

Wilczyca, to nie jest tylko kontynuacja poszukiwań mordercy z pierwszego tomu. Są tu także i inne ekscytujące wątki. Jest sporo postaci, powroty do przeszłości i aktualne wydarzenia. Czasem zastanawiałam się po co autor wprowadza kolejną osobę, jaki to może mieć związek z całością. Ale pan Mieczysław miał dobry plan na wszystko. Fabuła jest dopracowana w każdym szczególe, wszystko tu jest po coś, wszystko ma sens.

Polecam. To jedna z najlepszych przeczytanych przeze mnie książek.