Więzy krwi

Więzy krwi to jedna z tych książek, co do których ma się ogromne oczekiwania. Wiele pozytywnych opinii sprawiło, że w głowie miałam tylko jedną myśl, to jest TO. Taka książka, która wbije mnie w fotel i nie pozwoli złapać oddechu do ostatniego słowa. Dlatego kiedy zaczęłam jej słuchać, czułam się zawiedziona. Początek tej historii nie nastawił mnie zbyt optymistycznie, wręcz przestałam jej słuchać przez kilka dni, nabrałam dystansu i dopiero wtedy pozwoliłam sobie na drugą szansę. Powiem jedno... Nie odkładajcie jej! Emocje jakie mi towarzyszyły podczas lektury tego thrilleru zdecydowanie mną zawładnęły. Nie zabrakło w nim emocji, napięcia i tajemnic, które odkrywane jedna po drugiej zapewniały niesamowity rollercoaster. Nie da się tego, co wydarzyło się w tej książce, opisać prostymi słowami. To po prostu trzeba przeczytać i dać się porwać historii w niej zawartej. Nie będziecie żałować żadnej chwili z nią spędzonej.

BRUNETTE BOOKS

Lubicie thrillery psychologiczne z misternie utkaną intrygą i przerażającymi tajemnicami z przeszłości?

Mam dla Was propozycję niesamowicie wciągającej książki, która wbije Was w fotele.

"Więzy krwi" to historia o siedemnastoletniej Mindy Wright. Dziewczyna jest utalentowaną narciarką. Niestety przez poważny wypadek jej życie komplikuje się, a wszystkie jej plany stają pod znakiem zapytania. W szpitalu lekarze odkrywają, że nastolatka jest chora na białaczkę. Jedyną szansą na wyleczenie jest przeszczep komórek macierzystych. Badania DNA rodziców Mindy ujawniają, że nie łączą ich żadne więzy krwi.

Rozpoczyna się dramatyczny wyścig z czasem. Podczas walki o życie Mindy wychodzą na jaw kłamstwa sprzed lat, które mogą zniszczyć rodzinę Wrightów.

Kim są biologiczni rodzice dziewczyny?

Czy doszło do pomyłki w szpitalu i Mindy została podmieniona?

Sięgnijcie po ten znakomity thriller, a gwarantuję Wam, że nie odłożycie tej książki ani przez chwilę. Kłamstwa, tajemnice, sekrety, skomplikowane relacje rodzinne, mroczny klimat, dramatyczne chwile, nieoczekiwane zwroty akcji, manipulacje, intryga. Nie mogłam oderwać się od tej książki dopóki nie poznałam sekretów tej rodziny.

Autorka potrafi trzymać czytelnika w napięciu i niepewności do samego końca. Podczas czytania odczuwałam niepokój i strach. Nie wiedziałam komu mogę ufać.

Jeśli szukacie wstrząsającej historii z przerażającymi sekretami rodzinnymi to będzie idealna książka dla Was.

Gwarantowane emocje.

Przyszykujcie się na palpitacje serca!

Rewelacja!

Gorąco polecam!

Dobry thriller to mój must-have na jesienne dni, dlatego wciąż szukam nowych pozycji do przeczytania. Na "Więzy krwi" trafiłam przypadkiem i zaciekawił mnie jej opis. To historia utalentowanej siedemnastoletniej narciarki, która ulega wypadkowi. W szpitalu dowiaduje się, że ma raka, a do tego okazuje się, że jej rodzice nie mają z nią wspólnych więzów krwi. Rozwikłanie tego, co wydarzyło się wiele lat temu, totalnie mnie do siebie przyciągnęło i książkę pochłonęłam niemal jednego dnia. Napięcie było zbudowane po mistrzowsku, a sama fabuła była świetna, bardzo polecam. 

Autor: J.T. Ellison

Tytuł: Więzy krwi

Wydawnictwo: Muza

Ta historia jest zaskakująca.

Fabuła została przedstawiona w taki sposób, że nie mogłam wyjść z zaskoczenia.

To, co dostaliśmy wprawiło mnie w dziwny nastrój.

Nie rozumiałam postępowania jednej z bohaterek. Chciałam, żeby jak najszybciej można było coś zaradzić w tej sytuacji, lecz ona nie była pomocna.

Chociaż kilku elementów można było się spodziewać, to nie odebrało mi to przyjemności z czytania.

W pewnym momencie miałam małe wrażenie, jakby się trochę dłużyła. Po prostu powtarzał się ten sam element. Z czasem stwierdzam, że było to bardzo dobre zagranie, bo nie mogliśmy się sami domyśleć, o co chodziło. Prawda nie była taka łatwa, a bohaterowie swoim zachowaniem wcale nam w tym nie pomagali.

Jest ona trochę długa, lecz kiedy się ją czyta to nie ma się takiego wrażenia. Przez nią się po prostu płynie.

Ocena ⭐⭐⭐⭐/5

Życie niezwykle utalentowanej narciarki diametralnie się zmienia, kiedy startując w zawodach mogących jej zagwarantować miejsce w reprezentacji olimpijskiej kraju, ulega bardzo poważnemu wypadkowi, a ratujący ją lekarze odkrywają, że cierpi na niezwykle rzadką odmianę białaczki. Szansą na wyleczenie jest rzecz jasna przeszczep komórek macierzystych. Jednak badania DNA jej rodziców przynoszą szokujące efekty, z którymi musi zmierzyć się cała rodzina Mindy. Okazuje się, że są one tylko wierzchołkiem góry lodowej…

Szczerze powiedziawszy pierwsze 100 stron absolutnie nie zwiastowało to, z czym w późniejszych momentach będę miał do czynienia. Banalna z pozoru, nieco przeciągła historia nagle zaczęła przyśpieszać, a na jaw zaczęły wychodzić kolejne mroczne tajemnice rodziny Wrightów, doskonale podsycając moją czytelniczą ciekawość.

J.T. Ellison pisząc „Więzy krwi” napisała niezwykle magnetyzujący thriller, uderzający w moją czytelniczą głowę z niemałą siłą. Ta wielowątkowa historia zmusiła mnie do mnóstwa refleksji zadawaniu sobie pytań bez odpowiedzi. Poruszane przez autorkę tematy pomimo trudności nie przytłaczały, dostarczając mi dodatkowych bodźców, mogących jeszcze lepiej ocenić ten wyjątkowy thriller jako całość. „Więzy krwi”, to z całą pewnością książka, która ma w sobie wszystko to, za co uwielbiam właśnie takie historie. Chora, zaborcza, egoistyczna miłość, depresja, piętrzące się tajemnice, ciekawa historia i oczywiście zbrodnia- to i wiele więcej znajdziecie w książce J.T. Ellison, którą ja serdecznie polecam gwarantując, że dostarczy Wam wielu niezapomnianych wrażeń.

Współpraca z wydawnictwem Muza.

Genetyka się nie myli

Dzisiaj wpadamy do was z recenzją dobrego kryminału, który po przeczytaniu wywoła na waszych rękach dreszcze.

A mowa o książce " Więzy krwi" od Wydawnictwa Muza oraz J.T. Ellison.

" - Wyjdź i już nie wracaj. Zapomnijmy,że ta rozmowa w ogóle się odbyła.

- Uspokój się. To nie pomyłka. Krew nie kłamie."

Mindy Wright to siedemnastoletnia zawodniczka w narciarstwie zjazdowym. Dziewczyna właśnie startuje w bardzo ważnych zawodach. Jednak mały wypadek sprawia,że wszystko co do tej pory znała w swoim życiu zmienia się na dobre. Podczas wypadku uszkadza sobie nogę, ale to nie jest najgorsze. Okazuje się,że dziewczyna choruje na białaczkę i potrzebny jest przeszczep komórek. A najgorsze przed nią, gdyż na jaw wychodzi,że Mindy nie jest córką swoich rodziców. Jaki sekret skrywa jej rodzina ? Co się musi stać,żeby Mindy wyzdrowiała ?

Prosta historia ze skomplikowaną treścią, tak nazwałybyśmy tę książkę. Kochani mamy dla was cudowny thriller na jesienne wieczory. Historia niby zwyczajna, jednak kryjącą mroczne sekrety. Coś dla fanów dobrego kryminału.

Zacznijmy od fabuły. Z początku myśleliśmy,że historia potoczy się inaczej. Będzie bardziej prosta i nudna. Och, jak się myliłyśmy. Ta historia wymiata. Fabuła to istny efekt domina, zapoczątkowana jednym wydarzeniem pociąga za sobą wiele innych mrocznych historii z przeszłości.

Akcja wraz z fabuła nabierają kartka po kartce tempa, tworząc, zimną jak lód kulę sekretów, która na końcu eksploduje ujawniając prawdę. Z początku powolna, a później pędząca bardzo szybko. Dajcie się ponieść.

Według nas genetyka to dosyć ciężki temat, ale autorka poradziła sobie z nim wspaniale. Widać przygotowanie jakie włożyła w to zagadnienie, przez co historia stała się prawdziwa i bardzo realna.

Uwielbiamy historię, które są zakończone i wiadomo co stało się z danymi bohaterami. I tak jest również w tej powieści, według nas końcówka oddaje to co chciałyśmy wiedzieć. Byłyśmy bardzo usatysfakcjonowane.

Jedyne do czego możemy się przyczepić to opisy. Dosyć długie i według nas mało wnoszące w opowieść. Krótsze byłyby zdecydowanie odpowiedniejsze, ale to jedynie nasza uwaga.

Bohaterowie to postacie bardzo odmienne, mamy tu różne charaktery. Barwna paleta emocjonalnych postaci. Bardzo podobała nam się Juliet ciocia Mindy, waleczna i pełna pozytywnej energii, dodatkowo mądra i dążąca do celu.

W książce został poruszony ważny temat, zdrowia psychicznego, autorka nawet na końcu książki poświęca mu uwagę. Książki z tym wątkiem zazwyczaj są interesujące i bardzo mroczne. Tutaj również to odegrało dużą rolę i było bardzo ciekawe. Mrok zapewniał szpital psychiatryczny oraz seryjny morderca. Alee cii więcej wam nie zdradzimy.

Możemy powiedzieć wam jedno. Czytajcie, warto. Miłego wieczoru :)

Właśnie skończyłam kolejną interesującą lekturę, i biegnę do Was aby podzielić się moimi spostrzeżeniami. „Więzy krwi" J.T. Ellison to thriller, kryminał który bezapelacyjnie wzbudza w czytelniku zainteresowanie. Musze przyznać iż fabuła wybija się na tle innych kryminałów jednakże z drugiej strony jest momentami dość przewidywalna. Kolejnym elementem który również przeszkadzał mi podczas lektury jest „próba” wzbudzenia napięcia przez autorkę dość przeciągającymi się opisami. Nie mniej jednak była to lektura którą chciałabym Wam polecić, mimo kilku elementów które wymieniłam książka wciągnęła mnie jako czytelnika i byłam bardzo ciekawa jej zakończenia. Muszę przyznać iż odnajdę w niej więcej zalet niż wad.

Czytacie opisy książek z tyłu na okładce, czy jednak wolicie ufać swojej intuicji i bierzecie czasem książki w ciemno? Ja opisy czytam sporadycznie, bo bardzo często zdradzają ważne szczegóły, które czasem odbierają przyjemność czytania. Dlatego cieszę, się, że nie czytałam opisu sięgając po "Więzy krwi". Skusiła mnie okładka i tytuł. Jak się okazuje kolejny raz moja intuicja mnie nie zawiodła.

„Więzy krwi” @thrillerchick to wielowątkowy thriller, który czytałam z ogromną przyjemnością i zainteresowaniem. Zaczęłam czytać i od pierwszych stron zatraciłam się w tej powieści. Odkrywałam tajemnice, które co chwilę wychodziły na jaw i zastanawiałam się co jeszcze może się wydarzyć. Co prawda mnie już coraz trudniej zaskoczyć, ale autorce się udało.

Polecam Wam! Fabuła pochłonie Was od samego początku i nie będziecie się mogli oderwać od czytania, póki nie poznacie całej historii. To jedna z tych książek, które podczas czytania wzbudzają tyle emocji, że ma się ochotę czasem potrząsnąć bohaterami a niejednokrotnie rzucić tą książką w kąt, by zaraz wziąć ją ponownie w ręce i czytać dalej. Autorka w tej powieści poruszyła temat depresji. Idealnie udało jej się stworzyć portrety psychologiczne bohaterów. Wszystkie emocje i zachowania bohaterów były tutaj bardzo prawdziwe. Niejednokrotnie starałam się wejść w skórę bohaterów i zastanawiałam się jak ja bym się zachowała w danym momencie.

Jeśli jeszcze nie znacie tej książki, to zachęcam abyście po nią sięgnęli. Myślę, że po przeczytaniu podzielicie moje zdanie na temat tej książki.

Młoda, utalentowana narciarka podczas zawodów ulega wypadkowi. Doznaje otwartego złamania, a to mocno komplikuje jej dalsze plany zawodowe. To jednak nie koniec złych wiadomości. W trakcie leczenia okazuje się, że ma dużo poważniejszy problem zdrowotny. Choruje na białaczkę, co wiąże się z nieuniknionym przeszczepem szpiku. Dopiero tutaj zaczynają się prawdziwe schody, a życie jej rodziny wywraca się o 180 stopni.

Rozpoczynając tę książkę byłam przekonana, że wszystko będzie kręcić się wokół nastolatki. Poniekąd tak było, jednak sedno fabuły jest zupełnie inne, bardziej złożone.

Z jednej strony mamy emocje nastoletniej dziewczyny, której marzenia stają pod znakiem zapytania. Z drugiej ogromny strach rodziców przed stratą dziecka oraz ich bezsilność w walce z chorobą. Są również inni, istotni bohaterowie, którzy wnoszą do fabuły dużo zamieszania, ale kto? i dlaczego? tego Wam nie zdradzę.

Znaczącą rolę odgrywa jednak podstępna, zdradliwa i śmiertelnie niebezpieczna choroba jaką jest depresja. To ona staje się trzonem tej powieści i przyczyną lawiny różnorodnych w skutkach następstw.

Ostatnio rzadko sięgam po zagraniczne thrillery gdyż zwyczajnie mnie nie satysfakcjonują. Tym razem stało się inaczej. Tę książkę czytało mi się bardzo dobrze, szybko, a fabuła zaciekawiła mnie od początku. Mimo trudnej tematyki powieść nie przytłacza, za to intryguje i skłania do refleksji. W trakcie czytania nie czułam znużenia mimo tych ponad pięciuset stron. Dzieje się dużo, nie brakuje zaskakujących zwrotów akcji. Na jaw wychodzi cała gama skrzętnie skrywanych sekretów. Autorka świetnie zagrała napięciem, które podkręca w kilku kluczowych momentach. Co prawda dość szybko domyśliłam się niektórych faktów, jednak nie zepsuło mi to przyjemności z lektury. Cieszę się, że mogłam zmierzyć się z tą historią.

Polecam!

Książka, która was oszołomiła w ostatnim czasie, znajdzie się taka?

Dla mnie ogromnym zaskoczeniem okazał się ostatnio thriller "Więzy krwi" autorstwa J.T. Ellison.

Sporadycznie sięgam po ten gatunek, ale żadna z książek nie trzymała mnie w aż takim napięciu, że nie mogłam zasnąć, że poznanie finału historii, w którą wplątała mnie autorka, stało się priorytetem.

A historia ta zaczęła się dość zwyczajnie. Poznajemy młodą gwiazdę narciarstwa zjazdowego, która ulega wypadkowi pod czas zjazdów kwalifikacyjnych. Sport dla Mindy był wszystkim. Została wychowana w cudownej rodzinie, która na każdym kroku wspiera jedynaczkę. Wypadek nie tylko przekreślił szanse Mindy na udział w prestiżowym turnieju, lecz stał się początkiem końca jej idealnego świata, w którym jak w bajce żyła przez siedemnaście lat.

Autorka podzieliła powieść na trzy części. I o ile pierwsza jest wprowadzeniem czytelnika w sytuację, to każda następna wyciąga na światło dzienne kolejne przerażające fakty z przeszłości rodziny Mindy i sprawia, że czytelnik patrzy na obraz zupełnie inny, niż ten, który obserwował na początku, coraz bardziej mroczny i przerażający. Do tego dochodzą mrożące krew w żyłach wydarzenia sensacyjno-kryminalne, co daje niesamowity efekt. Byłam zaskoczona i przerażona. Za wszelką cenę chciałam ogarnąć umysłem to wszystko, co się rozgrywało i znaleźć odpowiedź na pytania, które powstawały w mojej głowie.

Autorka w genialny sposób pokierowała fabułą, piętrząc wydarzenia, a co za tym idzie kumulując emocje, które wzbierają w czytelniku.

A teraz o najważniejszym, o przesłaniu.

Na zdjęciu na moim Instagramie umieściłam na dłoni pewien znak - średnik. Nie przypadkowo.

W "Więzach krwi" autorka zwraca uwagę na zdrowie psychiczne i tragedię jaką jest odebranie sobie życia. Przypomina, że tak naprawdę każdy z nas ma swoją mroczną stronę, ale wielu nie jest w stanie walczyć z tym mrokiem w pojedynkę. Przypomina też, że wielu drastycznym decyzjom można zapobiec, o ile znajdzie się ktoś, kto wyciągnie pomocną dłoń.

edna chwila, jedno wydarzenie może skutkować niewyobrażalnymi problemami. Wypadek, choroba, niezgodność krwi. Co teraz? Gdy już myślisz, że gorzej być nie może, dowiadujesz się, że rodzice nie są tymi biologicznymi. Można zwariować? Pewnie tak, ale nie Mindy Wright, urodzona twardzielka, która kocha narciarstwo zjazdowe!

"Więzy krwi" to świetnie skonstruowany thriller, który mimo małej przewidywalności, trzyma czytelnika w napięciu do ostatniej strony. Autorka sprawnie manipuluje historią tak, by nie być do końca pewnym bohaterom, z którymi przyjdzie nam się zmierzyć. Komu można ufać? Komu powinniśmy kibicować?

Każdy z bohaterów ma mroczną stronę, tak jak jest to napisane na okładce książki. I zgadzam się z tym w stu procentach.

Z każdym krótkim rozdziałem, a jest ich 95, przybliżamy się do prawdy, która nie każdego zaskoczy tak, jakby tego oczekiwał. Jednak pomimo przewidywalności to motyw jest tu najważniejszy. Co doprowadziło do zaistniałej sytuacji, jaką przeszłość mają za sobą bohaterowie. Ciekawym zabiegiem były listy dwóch bohaterek, które pisały ze sobą w najtrudniejszym dla nich czasie.

Autorka zwraca dużą uwagę na zdrowie psychiczne. To one jest najważniejszym bohaterem w "Więzach krwi", ponieważ dzięki jego brakowi wynikła sytuacja opisana w tejże książce. Mocne wrażenie wywarł na mnie moment, gdy osoba dowiaduje się dopiero po kilkunastu latach, że jego partnerka leczyła się psychiatrycznie i miała problemy zdrowotne.

Jak bardzo boli uświadomienie sobie sprawy, że gdyby człowiek miał pojęcie, jakiekolwiek, o zdrowiu psychicznym osoby, na której mu zależy, życie mogłoby wyglądać całkiem inaczej. Jest to przykre i niestety nieodwracalne.

J. T. Ellison ma lekkie pióro, a świadomość tego, jak trudny temat podjęła, tym bardziej skłania do docenienia napisanej historii. Bohaterowie świetnie skonstruowani, nie wiadomo do końca, czego się po nich spodziewać. Ta niepewność sprawia, że lektura staje się jeszcze bardziej elektryzująca. Myślę, że fani thrillerów docenią "Więzy krwi". Może z początku nie byłam zachwycona, ale po dłuższym przemyśleniu fabuły dojrzałam w niej więcej pozytywnych stron. I z tego miejsca szczerze Wam polecam. I nie bójcie się szukać bądź prosić o pomoc.

"Mi­łość przy­szła pew­ne­go po­po­łu­dnia ni­czym fala. Lau­ren czuła się wy­koń­czo­na – tak jak każdy, kto opie­ku­je się nie­mow­lę­ciem – ale teraz było jesz­cze go­rzej, bo Mindy za­czę­ła ząb­ko­wać. Pła­ka­ła tak długo i gło­śno jak wtedy, gdy cho­ro­wa­ła na żół­tacz­kę; nawet cza­ro­dziej­ski dotyk Ja­spe­ra nie po­tra­fił ukoić jej bólu. Nosił ją na rę­kach i śpie­wał cicho, a w pew­nej chwi­li pod­niósł wzrok i  spoj­rzał we­so­ło na Lau­ren. Uśmiech­nę­ła się do niego i coś w niej prze­sko­czy­ło, jakby za­pa­li­ło się ja­kieś świa­tło. W jej umy­śle po­ja­wi­ły się dwa słowa, które na­tych­miast wy­po­wie­dzia­ła na głos:

– Ko­cham cię."

▪︎▪︎

Thrillerowy majstersztyk, wciągający, zaskakujący i pełen mrocznych sekretów, które wychodzą na jaw wtedy, kiedy na najmniej się tego spodziewamy. To książka przy której nie sposób się nudzić, wciąż mamy wrażenie, że coś jest mocno nie tak, tylko nie możemy wykombinować co. Jednakże gdy dochodzimy do końca okazuje się, że wszystko w tej historii było perfekcyjnie przemyślane i dopracowane.

Jeżeli jesteście fanami gatunku przeczytajcie koniecznie, ale jeśli możecie powstrzymajcie się przed czytaniem opisu, co zagwarantuje wam jeszcze więcej frajdy podczas lektury.

Idealna rodzina. Oddana i mocno zdyscyplinowana żona, wspierający rodzinne więzi przystojny mąż, spełniający się w roli dobrego prawnika. I w tym wszystkim ona – ukochana córka i niezwykle utalentowana nastolatka, sławna narciarka, ambitnie dążąca do udziału w olimpijskiej reprezentacji. "Mają idealny dom, idealne życie i idealną córkę" – ten idylliczny obrazek widać wręcz gołym okiem. A jednak nie wszystko jest tak perfekcyjne – ta rodzina skrywa znacznie więcej brudów, niż fabularnie podpowiada pierwsze wrażenie. W oczach czytelnika thriller Więzi krwi staje się wręcz porażająco mroczną zagadką, która jawnie domaga się rozplątania wszystkich rodzinnych supłów.

Na fabularnej scenie stoją wyjątkowe kobiety, a tą najważniejszą bezsprzecznie jest Mindy – młoda narciarka alpejska, której życie właśnie doszczętnie traci blask. Czytelnik z łatwością dostrzega otwierający się w dziewczynie wachlarz dojmujących emocji, jednocześnie odkrywa swoistą, wręcz odczuwalnie niepokojącą postawę jej matki. Lauren niezaprzeczalnie skrywa jakieś fakty z przeszłości, zdaje się dziwnie niedostępna, sukcesywnie dystansuje się od patowej sytuacji własnej córki. Odbiorca traktuje jej kreację jako prawdziwą łamigłówkę, w jej towarzystwie staje się niezwykle czujny, uważnie przygląda się jej zachowaniom, próbuje wyłuskać kolejne elementy układanki, ewidentnie chce rozszyfrować osobliwy tok jej rozumowania. Równolegle wgryza się w niesamowicie intymną narrację tajemniczej Vivian, przedstawioną w retrospekcjach oraz listach czytanych przez nastolatkę. Ta różnorodność zastosowanych tu form intryguje i zachwyca zarazem!

Początkowo nic nie wskazuje na rasowy thriller, to przede wszystkim zatrważający rodzinny dramat, a jednak z czasem lekturze zaczyna towarzyszyć siarczysta niepewność i gryzące poczucie niepokoju. Robi się niebezpiecznie, na jaw wychodzą kolejne druzgocące fakty – przed odbiorcą otwiera się zatem przestrzeń, której zupełnie się nie spodziewa. Stylistycznie historia potraktowana jest zaskakująco finezyjnie, niektóre opisy są nadzwyczaj efektowne – świetnie oddają emocjonalny wydźwięk tej powieści. W odczuciu akcja zdaje się być nieśpieszna, sprawa przedstawiona jest detalicznie, z pewnością pozwala odbiorcy na dogłębną analizę danych, z każdą stroną staje się przez to coraz bardziej frapująca. Nawet w momencie, gdy wszystko wydaje się już takie przejrzyste i klarowne, intryga nadal wisi w powietrzu. Autorka niczego tu nie ułatwia, celowo proponuje imponującą treść o niespodziewanie kryminalnym zabarwieniu. A zbrodnia zawsze domaga się śledztwa.

Niepokojący, tajemniczy i nieobliczalny – thriller napisany z jawną premedytacją! J.T. Ellison intencjonalnie drażni czytelnika, aby wyzwolić w nim impresję różnych doznań, od naturalnej potrzeby wzruszenia, poprzez szokującą wręcz konsternację, aż po realne poczucie zagrożenia. Bo przecież jest tu niebezpiecznie! Ta historia zdumiewa i zatrważa, z pewnością agresywnie panoszy się po wyobraźni, portretując smak toksycznych zachowań i jednocześnie dosadnie wskazując na oczywistą prawdę – w końcu „krew nie kłamie”. Jestem dosłownie zatracona w szaleństwie, jakie fabularnie zafundowały mi Więzy krwi!

Mindy Wright, choć ma dopiero siedemnaście lat, osiągnęła w życiu niebywały sukces- jest utalentowaną narciarką o krok od zakwalifikowania się wyżej. Niestety, na rozstrzygających o tym zawodach dochodzi do wypadku i dziewczyna trafia do szpitala z pokiereszowaną nogą. Jej rodzice nie tracą jednak nadziei na udaną operację i powrót córki do ukochanego sportu. A jednak pula nieszczęść tej rodziny nie została jeszcze wykorzystana, bowiem podczas badań okazuje się, iż Mindy ma raka.Rozpoczyna się seria kolejnych badań, liczy się każda sekunda. I choć państwo Wright chcą zostać dawcami, to analiza próbek krwi wykazuje, iż żadne z nich nie może nim zostać. O ile w przypadku ojca nie budzi to zaskoczenia (adoptował Mindy, gdy była malutka), o tyle brak powiązań z matką budzi liczne pytania: jakim cudem nie ma żadnych więzi krwi? Czy Mindy została podmieniona w szpitalu? A może stało się coś o wiele gorszego... ?

Juliet, pracująca w laboratorium pani doktor, ma miliony pytań do siostry; ta jednak nie chce odpowiadać, mąci, miesza. Nic dziwnego, że tak dociekliwa osoba próbuje doszukać się prawdy na własną rękę...

Z twórczością pani J. T. Ellison miałam styczność bardzo dawno temu- właściwie była jedną z pierwszych autorek thrillerów, jakie czytywałam. I pierwszą, która wciągnęła mnie w ów gatunek. I choć zniknęła mi z radaru na ładnych parę lat, to nie zapomniałam o niej. Szczerze ucieszyłam się na myśl, że mogę ponownie zagłębić się w jej wyobraźnię.

Mamy tutaj dotychczas szczęśliwą rodzinę, skupioną na córce i jej karierze. Od razu widać, że dla Jaspera i Lauren Mindy jest wszystkim- udowadnia to nawet zapał, z jakim podjęli się walki z jej chorobą. Od początku jednak pani Wright i jej zachowanie budzi pewne przemyślenia- to, jak skrzętnie unika odpowiedzi na liczne pytania siostry, Juliet. To, jak stara się zataić, w jaki sposób siedemnastolatka pojawiła się w jej życiu. Przyznam szczerze, że mimo jej prawdziwie matczynego oddania nie polubiłam jej- wydawała mi się śliska, w jakiś sposób zapatrzona w siebie.

Początkowo wraz z bohaterami skupiamy się na walce z chorobą Mindy; jest dosyć monotonnie i chwilami zdawało się, że nic nas już w lekturze nie zaskoczy. A tu po pewnym czasie cała akcja rusza z kopyta, co sprawia, że niemożliwością jest oderwanie się od lektury. Chcemy jak najszybciej poznać prawdę o pochodzeniu nastoletniej narciarki, choć przez miganie się Lauren nie jest to łatwe. Wkrótce na scenę wychodzi jeszcze jeden bohater, a nas zaczyna coraz mocniej intrygować przeszłość pani Wright. Przeszłość, o której nawet jej siostra nie miała pojęcia.

Muszę przyznać, że pani J. T. Ellison lekko popłynęła w tej książce. Czyta się ją co prawda dobrze, aczkolwiek chwilami miałam ochotę pacnąć się w czoło z niedowierzaniem. Lauren i jej miganie się od prawdy początkowo intryguje (w końcu chcemy poznać odpowiedzi!), a pewnym momencie zwyczajnie irytuje przez wielość stworzonych przez nią niby- prawdziwych historii. Z drugiej jednak strony nic tu nie jest jasne i czytelnik na próżno stara się domyślić prawdy, dzięki czemu lecimy przez tę opowieść jak na skrzydłach, w bardzo szybkim tempie. Niemniej jednak uboższa o niektóre fragmenty wcale nie byłaby gorsza.

Czy Więzy krwi w jakiś sposób mnie zaskoczyły? W jakimś stopniu tak, lecz nie udział Lauren w całym tym ambarasie. Od początku można wyczuć, że coś z tą kobietą jest nie tak. I choć raczej ta pozycja nie będzie należała do moich ulubionych, to czytało się ją całkiem przyjemnie- dla nowych thrillerożerców będzie jak znalazł.

"Krew jest piękna i cudownie skomponowana. (...) Idealna substancja, dzięki której ciało może funkcjonować. Chyba, że postanawia zdradzić swojego właściciela..."

.

Pozornie normalna rodzina. Spokojnie płynąca przez życie "rzeką swojej normalności". Momentami ocierająca się nawet o perfekcję. "Absolutnie nieskazitelna", "chodząca perfekcja", idealny dom, idealne życie, idealna córka odnosząca sportowe sukcesy. Kiedy na tej nad wyraz idealnej powierzchni zaczynają pojawiać się jakieś dziwne i nieoczekiwane zakłócenia- pod powierzchnią nieskazitelności czuć coraz "silniejszy wir". Niektórzy zrzucają swoje maski i okazuje się, że ten świat to "nadzwyczaj ciekawe miejsce", a "krew nigdy nie kłamie"...

.

Już dawno żaden thriller nie wzbudził we mnie aż tak skrajnych emocji. Tutaj KŁAMSTWO ma zupełnie inny wymiar, a zachowanie bohaterów powoduje rodzaj wzburzenia do tego stopnia, że momentami ma się ochotę książkę rzucić w kąt, by za pięć sekund ponownie po nią sięgać. Niezwykle emocjonalna tematyka. Autorka porusza szereg ważnych problemów- walka z chorobą, depresja, zaburzenia psychiczne, temat rodzicielstwa, radzenia sobie z traumą. Wszystko to doprawione jest sporą porcją mroku, który sączy się powoli i misternie buduje klimat. Z każdą kolejną stroną robi się coraz bardziej niepokojąco. Coraz więcej szokujących sekretów próbuje ujrzeć światło dzienne. Otrzymujemy także obraz intrygującej korespondencji, która rodzi przeczucie, że za chwilę wydarzy się coś takiego, co wstrząśnie fabułą, zmieniając całkowicie obraz całości. Nieoczekiwanie zwroty akcji, dobra dynamika, lekki styl- tutaj wszystko do siebie pasuje. Ale skąd to WZBURZENIE?

.

BOHATEROWIE... Autorka bardzo precyzyjnie buduje portrety psychologiczne postaci. Bohaterowie są wyraziści, zdeterminowani, ale też niejednoznaczni, nieco zagadkowi. Można się po nich spodziewać wszystkiego. Jedna z bohaterek skutecznie wprowadza nas w stan permanentnego niedowierzania, generując również ciarki i dreszcze. Bo na tym świecie jednak są psychopaci i PSYCHOPACI... Tych pierwszych raczej się unika, tych drugich- nie chciałoby się NIGDY spotkać... Polecam.

Miłość która prowadzi do zbrodni? Ten motyw w literaturze pojawia się nie raz i zawsze wzbudza w czytelniku mieszane uczucia, bo z jednej strony mamy do czynienia z aktem przemocy wobec innego człowieka, a z drugiej strony dostajemy usprawiedliwienie w postaci uczuć najwyższych czyli miłości – czyż miłość nie jest usprawiedliwieniem?

Ale od początku, Mindy przy okazji upadku na stoku i złamania nogi dowiaduje się, że ma białaczkę, jej rodzice robią wszystko, żeby wyciągnąć dziewczynę z choroby. Kiedy ostatnią deską ratunku okazuje się przeszczep szpiku okazuje się, że żadne z rodziców nie jest biologiczne, Mindy została adaptowana. Zaczyna się wyścig z czasem, ciotka Mindy, Juliet zaangażowała się w poszukiwania biologicznych rodziców Mindy, prawda, którą odkrywa to wierzchołek góry lodowej. Kiedy krok po kroku poznaje tajemnice, które skrywa siostra jej życie może być zagrożone, bo pewne fakty nie powinny nigdy wyjść na jaw.

Kiedy okazuje się kim naprawdę jest Mindy i jak się znalazła u Lauren i Jaspera to akcja zaczyna nabierać tępa, osoba odpowiedzialna za wszelkie zło zostaje zapędzona w kozi róg i pozostając w sytuacji bez wyjścia zaczyna działać impulsywnie, co nie zakończy się dobrze.

O czym jest ta książka, moim zdaniem z pozoru kryminalna historia, opowiada o czymś znacznie głębszym, bo o chorobach psychicznych, ich przyczynach, przebiegu ale też konsekwencjach i nieleczenia, lub nieskutecznego leczenia. Autorka dotknęła bardzo szeroko tematu depresji, tej tłumionej, chowanej, o której osoby chore boją się mówić, co w konsekwencji prowadzi do śmierci. To również opowieść o tym, że za każdą zbrodnię zostanie prędzej czy później wymierzona kara, choć w przypadku tej zbrodni wydaje się, że o wielu okolicznościach czytelnik może jeszcze nie wiedzieć.

Świetna, trzymająca w napięciu do samego końca książka, która byłaby dobrym scenariuszem na serial.

"Krew jest prosta i prawdziwa. Hemoglobina, plazma, woda. Potas, chlorek, fosfor, sód. Tlen, dwutlenek węgla, azot. Krew jest piękna i cudownie skomponowana, to idealna substancja, dzięki której ciało może funkcjonować. Chyba, że postanawia zdradzić swojego właściciela (...)"

Ta książka jest po prostu fenomenalna!

Nie możecie przejść obok niej obojętnie!

Wciąga.

Zaskakuje.

Przeraża.

Jedno wydarzenie sprawia, że poukładane dotąd życie, potrafi wywrócić się do góry nogami.

Jedno wydarzenie sprawia, że to, co do tej pory skrzętnie ukrywało się przed światłem dziennym, zaczyna to światło ujrzewać.

Jedno wydarzenie jest jak trącona kostka domina - burzy całą konstrukcję.

Lauren całe swoje życie miała pod kontrolą. Niestety utraciła ją, gdy jej córka uległa poważnemu wypadkowi. Mindy miała bowiem przed sobą świetlaną przyszłość. Kariera światowej sławy narciarki stała przed nią otworem. Jednak złamana noga postawiła jej plany pod znakiem zapytania. Na dodatek, podczas operacji, lekarze odkrywają, że nastolatka choruje na rzadki rodzaj białaczki. Konieczny będzie przeszczep. Niestety nikt z bliskich Mindy, nie może zostać dawcą, gdyż okazuje się, że dziewczyna nie jest biologiczną córką Lauren i Jaspera.

Ta wiadomość sprawia, że poukładane dotąd życie Wrightów, rozpada się jak domek z kart. W trakcie poszukiwania dawcy na jaw wychodzi wiele skrywanych od lat tajemnic, które przerażają i zaskakują, które wydają się wręcz nieprawdopodobne.

"Więzy krwi" to emocjonujący thriller psychologiczny, dla którego warto zarwać noc. Fabuła wciąga od pierwszych stron, a akcja nie zwalnia ani na moment. Całkowicie nieprzewidywalna. Zawiła. Tajemnicza. Zatrważająca.

Ta historia na długo nie da o sobie zapomnieć. Udowadnia, że nie należy nikomu ufać, nawet najbliższym, bo nawet oni potrafią zbudować swoje i nasze życie na fundamencie kłamstw. "Więzy krwi" to absolutny must-read tej jesieni. Polecam!

Miałam dość wysokie oczekiwania co do tej książki i muszę przyznać, że wciągnęła i zaintrygowała mnie już od pierwszych rozdziałów i z wielką ciekawością śledziłam przebieg fabuły.

Jest to naprawdę dobrze skonstruowana i dość zaskakująca historia, którą świetnie się czyta, a liczne plot twisty sprawiają, że nie sposób się od niej oderwać. Widać również, że autorka przemyślała każdy szczegół i dopięła wszystko na ostatni guzik.

Jeśli chodzi o bohaterów, to myślę, że najbardziej zapadła mi w pamięć postać Mindy, która okazała się naprawdę świetną i silną dziewczyną, pomimo ciężkiej choroby, z którą musiała się zmagać.

Bardzo polubiłam również Zacka, którego postać miała naprawdę wielki potencjał i podczas czytania ciągle wyczekiwałam na moment, aż się pojawi.

Lauren natomiast okazała się świetnie wykreowaną i na swój sposób intrygującą bohaterką, choć przez całą książkę nie zapałałam do niej sympatią.

Podsumowując, jest to naprawdę dobra, klimatyczna i wciągająca powieść, poruszająca wiele trudnych tematów, która idealnie nada się na jesienne, deszczowe wieczory. Autorka naprawdę dobrze poradziła sobie z połączeniem w jedną całość kilku wątków, dzięki czemu przez historię się płynie i wręcz nie sposób przerwać lekturę. Gorąco polecam! 😄

Oślepiającą biel sypiącego z nieba śniegu, głośne skandowanie kibiców w tle, zabójcza prędkość. Wystarczył jeden moment, by świetlana kariera Mindy w narciarstwie zjazdowym została raz na zawsze przekreślona. A to tak naprawdę dopiero początek, gdyż jak to mówią, nieszczęścia lubią chodzić parami...

Zdarzyło się Wam kiedyś, że po przeczytaniu zaledwie jednego rozdziału wiedzieliście, że to będzie fenomenalna lektura? Cóż, ja miałam tak z "Więzami krwi". I to przeczucie całe szczęście mnie nie zawiodło, a nowe dzieło Ellison z pewnością trafi do mojej tegorocznej topki.

Ileż tutaj było efektownych plot twistów, ile zawiłych intryg! Ellison wodzi czytelnika za nos i niezwykle skutecznie mąci mu w głowie, nieustannie podrzucając mylne tropy. To historia przypominająca rozpędzoną lawinę złożoną ze stopniowo wypływających na wierzch kłamstw i rodzinnych tajemnic. Lawinę, która zmierza ku spektakularnemu wręcz finałowi.

Niezmiernie podobał mi się również sam motyw listów, które przeplatane z teraźniejszością wyciągały na wierzch strzępki mrocznej, skomplikowanej przeszłości. Ellison w stworzonej przez nią pozycji ukazuje, że czasami prawdziwe potwory żyją tuż obok nas, a my kompletnie nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Zanurzcie się w tej historii i poczujcie na własnej skórze zimny oddech obłędu. Gwarantuję, że będzie towarzyszył Wam długo po zakończeniu lektury, czytajcie!

JEDNA CHWILA NA ZAWSZE ZMIENI ICH ŻYCIE...

Siedemnastoletnia utalentowana narciarka ma przed sobą świetlaną przyszłość. Jednak niefortunny wypadek zmienia wszystko… i to dosłownie. Gdy narciarka trafia do szpitala rodzina musi się zmierzyć z bolesną prawdą, a i latami skrywanymi sekretami.

Jedno wielkie wooow! Nie pamiętam kiedy czytałam tak świetny thriller, który tak bardzo mnie zaskakiwał. „Więzy krwi” to książka, która jest nieprzewidywalna, a zakończenie niebanalne i ogromnie odbiegające od tego co układało się w mojej głowie.

Autorka utkała genialną fabułę, która naszpikowana jest kłamstwami, zwrotami akcji i niezwykłą intrygą, która mnie osobiście zachwyciła. Nawet nie wiecie jak dobrze się bawiłam podczas czytania tej książki. Wreszcie mój mózg mógł intensywnie pomyśleć nad wszystkim tropami, które przysłowiowo wpuszczają czytelnika w maliny. Już od pierwszej strony czułam się niezwykle zaintrygowana, a w niektórych momentach miałam prawdziwe ciarki na rękach. Mętlik w mojej głowie się potęgował i chciałam jak najszybciej poznać zakończenie. Niepewność którą czułam była już w pewnym momencie nie do zniesienia. To jak Ellison zagląda w ludzką psychikę i przede wszystkim najmroczniejsze zakamarki naszych umysłów to mistrzostwo. Jednak nie zapomina także o wartościach i ważnych tematach, które zmuszają nas do głębokiej refleksji.

„Mieliście kiedyś krew na rękach? Nie w przenośni. Zupełnie dosłownie. Ja miałam. Jest ciepła. Zaskakująco gładka i lepka jak dobry balsam do ciała. Do tego śliska, jeśli wypłynie jej wystarczająco dużo.”

„Więzy krwi” to jak do tej pory najlepszy thriller jaki dane mi było czytać w tym roku. Mam już kilu faworytów, ale ten wysuwa się na prowadzenie. Ilość intryg, skrywane latami tajemnice tworzą tutaj niesamowity klimat, który pochłania czytelnika i „wypluwa” go dopiero po przeczytaniu ostatniego słowa w książce. Polecam!

„Jedna chwila na zawsze zmieni ich życie…”

Mindy ma siedemnaście lat i przed sobą świetlaną przyszłość. Jej pasją jest narciarstwo, ma ogromny talent. Start w ważnych zawodach ma zagwarantować jej miejsce w reprezentacji narodowej na olimpiadzie. Niestety ulega groźnemu wypadkowi, jej świat całkowicie się wali. To jednak nie koniec, lekarze odkrywają, że Mindy choruje na ostrą, rzadką odmianę białaczki. Jej jedyną szansą jest przeszczep. Kolejny cios, nadchodzi z zupełnie innej strony. Badania DNA rodziców wykazują, że nie jest ich biologiczną córką.

Czy w szpitalu doszło do przypadkowej zamiany dzieci? Czy może prawda jest zupełnie inna, przerażająca? Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem…

Pokręcony, niejednoznaczny, rewelacyjny thriller od którego nie mogłam się oderwać. Nieprzewidywalne zwroty akcji, dwutorowa, chwilami szokująca, genialnie utkana fabuła. Niesie ogromne emocje, wzbudza nerwowe napięcie. Mroczna, gęsta atmosfera jest wszechobecna, wyraźnie wyczuwalna. Niesamowicie ukazani bohaterowie, wyraźnie nakreślane ich pokomplikowane osobności. Narracja toczy się z kilku perspektyw, mamy szersze spojrzenie na rozwój wydarzeń.

Niebezpieczna lawina kłamstw ruszyła, tu nic nie jest takie jak nam się początkowo wydaje. Jedno kłamstwo goni kolejne, a te z przeszłości są mroczne. Niedopowiedzenia, zazdrość, nienawiść, zagadkowe morderstwa. Depresja, która niszczy chorego i jego najbliższych.

Rasowy, przejmujący thriller, mroczne kłamstwa, które niszczą rodzinę. Do czego zdolny jest człowiek, by ukryć swoje tajemnice? Mam wrażenie, że książka przeczytała się sama. Zakończenie jest genialne. Bardzo, bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :)

Tak się złożyło, że dziś są moje urodziny 🎂 i dzień premier wielu świetnych książek. Recenzję jednej z nich znajdziecie poniżej 🙂

Mindy Wright ma siedemnaście lat i jest utalentowaną narciarką. Jest o krok od dostania się do drużyny olimpijskiej. Jej plany komplikuje wypadek podczas zawodów. Poważne złamanie nogi to tylko początek kłopotów.

Podczas badań lekarze odkrywają, że dziewczyna cierpi na rzadką odmianę białaczki. Szansą dla niej jest przeszczep. Badania rodziców wykluczają ich jako dawców i ujawniają, że Mindy nie jest ich biologiczną córką.

Czy dziewczyna została zamieniona w szpitalu tuż po narodzeniu? A może chodzi o coś innego?

Jedno jest pewne, odkrycie prawdy nie jest łatwe i można przepłacić je życiem.

"Więzy krwi" to wielowątkowa historia. Z jednej strony śledzimy losy zdesperowanej rodziny walczącej o zdrowie córki. Walkę Mindy o powrót do zdrowia i największej pasji, czyli narciarstwa.

Z drugie poznajmy losy dwóch nastolatek, których losy splotły się w szpitalu psychiatrycznym. Połączyła je przyjaźń, która trwa również na odległość. Regularnie pisują do siebie listy.

Jak te dwie historie się łączą?

Książka mocno mnie wciągnęła od samego początku. Nie brakuje zwrotów akcji i zaskoczeń. Momentami miałam wrażenie, że czytam książkę obyczajową, dramat rodzinny. Po czym następuje zwrot i mamy napięcie i emocje jak w thrillerze. J.T. Ellison wie jak budować napięcie.

Autorka porusza temat chorób psychicznych, depresji, samobójstw, samookaleczeń. Pokazuje, jak trudno jest z tego wyjść. Jak trudne jest życie w mroku. Jak trudno choremu pomóc.

Nie znam wcześniejszych książek autorki, ale ta bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła.

Dziś premiera świetnego thrillera amerykańskiej autorki. #więzykrwi zaskoczyły mnie bardzo pozytywnie! 😍 Nie wiem dlaczego, może sugerując się okładką, spodziewałam się brutalnego horroru. 🩸 Tymczasem historia opiera się raczej na psychologii. Rozpatruje zakamarki ludzkiej duszy i umysłu. Ukazując mnóstwo powikłań, rozterek i wewnętrznych tragedii.

•

Wypadek na stoku odmienia życie Mindy już na zawsze. Jej ambitne plany, by dostać się do reprezentacji olimpijskiej, legły w gruzach. Młoda narciarka traci kontrolę, złamanie otwarte, mnóstwo krwi i bólu. Ale najgorsze dopiero przed nią. W szpitalu okazuje się bowiem, że jest poważnie chora. Kariera sportowa schodzi na dalszy plan. Teraz najważniejsze jest, by Mindy przeżyła. A jedynym wyjściem jest przeszczep komórek macierzystych. Jej rodzina poddaje się badaniom DNA. Niestety, żadne z rodziców nie może zostać dawcą, gdyż dziewczyna nie jest ich biologicznym dzieckiem. Krew nie kłamie, nie łączą ich żadne więzy, a ogromna miłość tym razem nie wystarczy. Muszą szybko znaleźć zgodnego dawcę. Podczas, gdy ich ukochana córka znika z każdym dniem, oni walczą, nie tylko z czasem. Na światło dzienne wychodzą mroczne sekrety, brudne występki i prawdziwe zbrodnie. Muszą poświęcić wszystko, własną nieskalaną reputację, idealny wizerunek i rodzinę, by ratować Mindy.

•

Książka wciągnie Was bez reszty, oplecie pajęczyną kłamstw i zaskoczy niejednokrotnie. Pokazuje brutalną prawdę, o przeszłości, która dopada nas w najmniej oczekiwanym momencie. Mroźny klimat, mroczna atmosfera i rodzinne tajemnice. Gorąco polecam! 🔥🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomuza @[Adres usunięty]ws . ❤️

Lubicie sport? Uprawiacie? Jeżeli tak to jaki? Czy może wolicie kibicować przed telewizorem? Ja od kilku lat uprawiam Nordic Walking. Od czasu do czasu biorę udział w zawodach. Lubię ten dreszczyk adrenaliny, świetną zabawę i współzawodnictwo. Fajnie spotkać ludzi pozytywnie zakręconych. Jak myślicie, co może być najgorsze dla sportowca? To, że nie uda się jemu stanąć na podium to pikuś, ale jak nabawi się kontuzji to już gorzej.

Wtrącę trochę prywaty. Dwa lata temu złamałam kość śródstopia. W jaki sposób? Tego Wam nie zdradzę, bo i tak nie uwierzycie. Ale przejdźmy do meritum. Były to czasy pandemii. Wszystkie zawody odbywały się wtedy wirtualnie. Byłam zapisana na kilka no i cóż ja miesiąc z tym złamaniem chodziłam i brałam udział w zawodach. Stopa bolała, a ja nawet nie wiedziałam, że jest złamana. Po miesiącu wizyta u lekarza RTG. Miesiąc gips, a później 2 tygodnie but ortopedyczny. Dla osoby aktywnej taka diagnoza to masakra.

Poznajcie Mindy Wright siedemnastoletnią utalentowaną narciarkę alpejską. Podczas zawodów, które mają jej zagwarantować miejsce w reprezentacji olimpijskiej kraju, dziewczyna ulega poważnemu wypadkowi. Czy może być coś gorszego niż wypadek dla utalentowanego sportowca? Oczywiście białaczka. Lekarze szukają dawcy komórek macierzystych. Okazuje się, że Mindy nie jest biologiczną córką swoich rodziców. Jak to możliwe? Od teraz rozpoczyna się wyścig z czasem. Stan Mindy się pogarsza, a dawcy nadal nie ma. Na światło dzienne wychodzą kłamstwa, półprawdy i niedomówienia sprzed lat. Lauren, Jasper, Mindy Wright na pozór idealna rodzina, ale idealni ludzie przecież nie istnieją. Ich życie staje na głowie. Czyżby Mindy po urodzeniu została podmieniona w szpitalu z innym noworodkiem? Przecież takie rzeczy się zdarzają. Czy może ta sprawa ma podwójne dno?

Ktoś, kto do tej pory ukrywał prawdę, miał tajemnice i kłamał, pójdzie po trupach byle tylko nie dopuścić do ujawnienia głęboko skrywanych sekretów. Afera zatacza coraz szersze kręgi.

Kapitalna książka, która już od pierwszych stron intryguje. Później z każdą kolejną, przewracaną kartką robi się coraz ciekawiej. Akcja pędzi niczym kolejka górska w Energylandii. Fabuła szokuje i zaskakuje. Autorka umiejętnie dawkuje czytelnikowi nowe informacje. Gdy już myślimy, że nic nas nie zaskoczy, nagle bum otrzymujemy kolejną bombę. Życie każdego człowieka jest pełne nieprzemyślanych czynów i przypadkowych zdarzeń. Ile gotów jest poświęcić rodzic, aby uratować życie swojego dziecka? I jaka będzie cena prawdy? Thrillery to mój ulubiony gatunek, jeżeli chodzi o książki. Ten jest rewelacyjny, żadnych zbędnych opisów, świetnie wykreowani bohaterowie i ciekawy temat- choroby psychiczne.

Polecam!

Za [Adres usunięty]zencki dziękuję Wydawnictwu Muza.

Przyszłość Mindy staje pod znakiem zapytania, kiedy dziewczyna ulega grożnemu wypadkowi. Tylko czy rzeczywiście jest to najgorsze, co może ją spotkać?

“Więzy krwi” to historia, w której prawda i kłamstwo igrają ze sobą w mrocznej i zaskakującej grze, by na kolejnych stronach książki raz po raz sprawdzać naszą uwagę, pogłębiać zainteresowanie i testować umiejętność logicznego myślenia. To sprytna manipulacja, niekontrolowana afera, zabawa w kotka i myszkę. Autorka zaprasza nas do uczestnictwa w intrydze, która przybrała mroczny i niepokojący obrót. W kłamstwie, które rozwijało się przez lata, niemal niezauważalnie zastępując prawdę.

Z dnia na dzień życie głównej bohaterki zaczyna sypać się jak domek z kart i ani ona ani my nie mamy pewności, co jeszcze może się wydarzyć. Bo jak można być czegokolwiek pewnym, skoro wszystko, w co człowiek wierzył i wszyscy, którym ufał, okazują się jedynie częścią intrygi, przekrętu, oszustwa? Jak żyć, kiedy dowiadujesz się, że Twoi rodzice nie są ludźmi, za których ich uważałaś? Kim w takim razie jesteś ty sama?

Podczas lektury książki nawarstwiają się nowe pytania, wciąż jednak brakuje odpowiedzi. Tym większą przyjemność sprawia szukanie ich na własną rękę i próba samodzielnego rozwiązania zagadki. A przecież wcale nie jest to rzeczą łatwą. Autorka dobrze się bawi podpuszczając czytelnika, sugerując mu rozwiązania i subtelnie wskazując winnych tej sytuacji. Tylko czy na pewno? Rozwój fabuły daje do myślenia i skłania do snucia refleksji. Świadomość, że w „Więzach krwi” mogłoby się skrywać trochę prawdy i odrobina realizmu mocno działa na wyobraźnię i pogłębia nieprzyjemne odczucia. Ale tego przecież każdy z nas oczekuje od podobnych historii, prawda?

Rodzinne tajemnice i demony z przeszłości rozgościły się na stronach powieści i poczuły jak u siebie. Wiele lat pełnych sekretów, niedopowiedzeń i kłamstewek złożyło się na intrygującą opowieść, w której pojawiło się pierwsze pęknięcie. Co wydarzyło się przed laty? Podobno krew nigdy nie kłamie. Kto w takim razie ma coś do ukrycia? I z jakiego powodu? O uwagę czytelnika walczą bieżące wydarzenia i przeszłość bohaterów. Dwie linie czasowe stanowią świetne rozwiązanie i dodatkowo motywują nas do wzmożonej uwagi i przyspieszonej lektury. To jednak jedna z tych książek, których zakończenie bardzo chcielibyśmy poznać, ale robi nam się trochę smutno na myśl o odłożeniu powieści na półkę.

Uwielbiam książki, które motywują mnie do myślenia i szukania rozwiązań, pozwalają poczuć się, jakbym towarzyszyła bohaterom opowieści, na chwilę przenieść się do ich świata i jeszcze lepiej wszystkiemu się przyjrzeć. Dzięki temu całość nabiera głębi i podsyca zainteresowanie. Złożoność fabuły oraz obecność w niej wątków obowiązkowych w dobrym thrillerze i mile widzianych w książce obyczajowej, stanowi w tym przypadku gwarancję sukcesu. Warto również dodać, że tych istotnych kwestii i ważnych tematów w książce nie brakuje.

„Więzy krwi” to historia, która z pewnością zyska uznanie i sympatię szerokiego grona odbiorców. Wydawnictwo Muza zaproponowało nam do tej pory wiele wartościowych thrillerów, a ten z pewnością zajmie miejsce na podium.

Miranda Wright, siedemnastoletnia narciarka, odnosząca spektakularne sukcesy, w trakcie startu w znaczących zawodach, ulega poważnemu wypadkowi. Świat się jej załamał, a miała nadzieję, że zwycięstwo otworzy jej drogę do startu w zmaganiach olimpijskich. Jest mocno poturbowana, ma połamane ręce i nogi. Ale to nie jest najgorsze. W trakcie operacji lekarze odkrywają, że dziewczyna ma poważną i rzadką odmianę białaczki. Wstrząs dla całej rodziny, nie dają wiary, jak to możliwe, że dotychczas nie zostało to zdiagnozowane. Jedynym ratunkiem jest szybki przeszczep komórek macierzystych, najlepiej od kogoś z najbliższej rodziny. Przeprowadzone badania DNA rodziców jednoznacznie wskazują, że Miranda nie jest ich biologiczną córką. Szok i niedowierzanie. Jak to możliwe? To na pewno pomyłka … Ale nie, to jest prawda. Czyżby dziewczynę podmienili w szpitalu zaraz po porodzie? A może jest adoptowana? Dotychczasowe życie całej rodziny legło w gruzach. Zaczyna się wyścig z czasem, poszukiwania prawdziwej rodziny chorej. I oto na jaw wychodzą nowe, nieznane fakty z życia rodziny. Jakie? Tę przyjemność i dreszczyk emocji pozostawiam wam na deser …

Więzy krwi to znakomity thriller psychologiczny, w którym nic nie jest wiadome. Nie wiemy, co jest prawdą, a co fałszem. Zaciera się granica między nimi, która i tak jest niewidzialna. Z każdą kolejną chwilą potęgują się zagadki i tajemnice, mnożą się jak przysłowiowe „pączki”. Gdy jedna tajemnica ujrzy światło dzienne, już w kolejce czekają kolejne, cisną się mocno na powierzchnię. Już dawno nie miałam takiej karuzeli niedopowiedzeń i niejasności. Fabuła tak mnie osaczyła, że nie mogłam się oswoić z jedną rewelacją, a już kolejna jest w kolejce.

Autorka stworzyła cudowną fabułę, mroczną i pełną niespodzianek. Wydawać się mogło z początku, że raczej nic ciekawego nie może nas spotkać w tak normalnej, majętnej i ułożonej rodzinie. Idealna aż do bólu. A w środku pętla zakłamania i obłudy, wzajemnych knować i intryg. Prawdziwy obraz rodziny się ujawnia, lustro zostaje zbite i widzimy to, co dotychczas było niewidoczne i niewyczuwalne. W trakcie lektury czytelnikowi cisną się na usta pytania. Jak można żyć w takiej obłudzie? Dlaczego się okłamuje bliskich, czy oni zasługują na takie traktowanie? Czy gdyby nie tragiczne wydarzenia, prawda nigdy nie ujrzałaby światła dziennego? Ale trzeba przyznać, że kłębi się po głowie myśl, czy dobrze znamy swoich bliskich, czy znamy ich przeszłość? Czy jesteśmy pewni, że nie grozi nam z ich strony żadne niebezpieczeństwo? Skłania do głębokich refleksji, bardzo osobistych i chwilami intymnych. Wkracza w nasz mały wewnętrzny świat i powoduje chaos i niepewność. Burzy dotychczasowy ład i porządek.

Powieść znakomita. Idealna. Fabuła wielowątkowa i skomplikowana, kreacja bohaterów na najwyższym poziomie, tempo doskonałe i dopasowane do danej sytuacji. Emocje są niewyobrażalne, ciekawość nie daje spokoju. Tej lektury nie można odłożyć, cały czas trzyma w napięciu i poszukuje odpowiedzi na mnożące się pytania. Mistrzostwo! Już dawno nie miałam tak ciekawej i mrożącej krew w żyłach opowieści! Więzy krwi gwarancją nietuzinkowej satysfakcji!

Wiele lat temu zaczytywałam się w powieściach J.T. Ellison, więc ogromnie się cieszę, że autorka wraca na salony. Jej historie utrzymane są w obyczajowym stylu z dużą domieszką thrillera a czasami nawet kryminału, więc otrzymujemy bogaty, dopracowany obraz wydarzeń w których bez problemu potrafimy się odnaleźć. "Więzy krwi" idealnie oddają najlepsze cechy twórczości autorki, ponieważ od lektury po prostu nie można się oderwać.

Dramaty pisane na bazie kłamstw z przeszłości i wplątujące w to wszystko na pozór szczęśliwą rodzinę to temat wciąż nie do końca odkryty i mogący się pochwalić wielkim potencjałem. Ellison skrupulatnie wykorzystała wszelkie jego zasoby, by zaserwować nam opowieść z mocnym napięciem, która nieustannie wprowadzała na scenę nowe fakty, kluczyła między prawdą a niedomówieniami oraz pokazywała bohaterów z przeróżnych stron, by najpierw nas do nich zbliżyć a następnie zaskoczyć ich zupełnie inną postawą.

Wszystko zaczęło się od dramatu, który uruchomi lawinę kolejnych nieszczęść. Mindy, utalentowana siedemnastolatka, miała zapewnioną narciarską karierę i otwierał się przed nią wstęp do olimpijskiej reprezentacji. Jednak dziewczyna uległa wypadkowi, który przekreślił jej nadchodzącą karierę a na domiar złego lekarze wykryli u niej rzadką odmianę białaczki. Tylko ktoś spokrewniony z dziewczyną mógł dać jej szansę na dalsze życie, ale pobranie komórek macierzystych od rodziców Mindy okazało się niemożliwe, ponieważ wyniki dały jasno do zrozumienia, że nie są jej biologicznymi rodzicami. Jak to możliwe? Czy siedemnastolatka została podmieniona w szpitalu w dniu swoich narodzin? A może prawda leży zakopana znacznie głębiej?

Fabuła drąży temat skutecznie pokazując jak łatwo jest czasami nagiąć prawdę do swoich potrzeb a my z zapartym tchem śledzimy przebieg wypadków, które wydają się powoli pogrążać bohaterów. Tragedia rozegrana wiele lat wcześniej dziś pokazuje swoje prawdziwe oblicze odkrywając przed czytelnikami nowe fakty, stopniując gęste napięcie, sięgając po klimat rodem z rasowego thrillera. Autorka dopracowała wszystko pod katem drobiazgów, aby wiarygodność ułatwiła nam ocenę sytuacji, zatem nie mogę narzekać na realne tło wydarzeń czy złożone sylwetki bohaterów, ale najbardziej doceniam sam pomysł na poprowadzoną akcję, która nieustannie zmieniała bieg, by porządnie zaskoczyć mnie w finale.

"Więzy krwi" to ponad pięćset stron niezapomnianej przygody od której nie można się oderwać. Mroczny klimat, brutalna prawda oraz wiszące w tle niebezpieczeństwo napędzają machinę zaskakujących wydarzeń i budują w czytelniku poczucie, że początkowe tragedie to dopiero wstęp do ostatecznej rozgrywki. W mojej głowie pojawiło się wiele sprzecznych emocji a strony przerzucałam z zawrotną prędkością, by jak najszybciej dokonać rozwiązania zagadki, więc śmiało mogę napisać, że powieść J.T. Ellison to jedna z najciekawszych lektur tego roku.

Zaskakuje, porusza i wciąga... Czułam się jak w amoku, musiałam czytać więcej i szybciej, adrenalina nie pozwalała mi zasnąć ciągle we mnie buzowała, bo życie młodej dziewczyny było zagrożone, a jej matka skrywa nie jedną tajemnice. Czy poświęci swoje dziecko, by prawda nie wyszła na jaw?

Mindy wybitnie utalentowana młoda narciarka, która nie widzi przyszłości bez sportu, ambitna, pragnie za wszelką cenę osiągnąć sukces. Jej życie obraca się do góry nogami przez jeden okropny błąd i upadek, który może zakończyć karierę, złamana noga i wykryta białaczka. Te wydarzenia nie są jednak gwoździem do trumny, gdyż podczas badań szpitalnych na jaw wychodzą skrętnie ukrywane tajemnice dotyczące jej pochodzenia.

Rodzina wydaje się być idealna, cały świat podporządkowany jest Mindy i jej treningami. Lauren i Jasper są zgodnym małżeństwem nigdy się nie kłócą, mają dobrą pozycję w społeczeństwie. Jednak pewne elementy mi nie pasowały, podejrzewałam raz jednego rodzica Mindy raz drugiego wiedziałam, że w tej historii mamy drugie dno.

Pewne fakty utwierdziły mnie w swoich wywodach, ale akcja toczyła się tak szybko, że moje przemyślenia nie nadarzały nad kolejnymi zaskakującymi informacjami. Manipulacja, współczucie, udawane łzy wszystko po to by ukryć prawdę, by udowodnić czyjeś racje. Powiem tyle, że niektórzy potrafią grać na uczuciach innych, a choroba która ich spotyka może doprowadzić do obłędu. Pytanie czy chcemy zatracić się w mroku czy uratować swoją duszę.

To jest właśnie ta książka przez, którą nie mogłam spać 🙂 musiałam uspokoić emocje, by móc na spokojnie ją ocenić. Jej premiera odbędzie się 26 października.

Od pierwszych stron mamy niepokojące tajemnice, niedomówienia i jedno wydarzenie, które wywoła haos jak ogromny tajfun. Tajfun, który wznieca tumany wszystkiego co napotka na swojej drodze, by na koniec pozostawić ogromne spustoszenie.

Siedemnastoletnia odnosząca sukcesy narciarka Mindy Wright ma przed sobą wspaniałą przyszłość. Cudownych rodziców, którzy bezgranicznie ją kochają i wspierają. Kiedy startuje w ważnych zawodach, które mają jej zapewnić miejsce w reprezentacji olimpijskiej kraju, ulega poważnemu wypadkowi, który może przekreślić jej plany. To jednak traci na znaczeniu, gdy podczas operacji lekarze odkrywają, że jest chora na rzadką odmianę białaczki. Jedyną szansą na wyleczenie jest przeszczep komórek macierzystych, ale podczas badań DNA rodziców wychodzi na jaw, że Mindy nie jest ich biologiczną córką.

Całe ich życie wywraca się do góry nogami. Rozpoczyna się rozpaczliwa walka o życie dziewczyny i dochodzenie do prawdy. Czy w tym przypadku prawda ocali rodzinę? Czy jednak pewne sprawy powinny zostać utajnione?

Autorka trzyma nas w niesamowitym napięciu, które buduje po mistrzowsku. Porusza również bardzo istotny problem samobójstw z powodu depresji. Jak ta choroba potrafi być destrukcyjna i jak ciężko niektórym osobom z niej wyjść. Mrok, który potrafi wciągnąć w niezrozumiały dół, który jest bardzo niebezpieczny. Cała fabuła jest urozmaicona retrospekcjami z przeszłości, które powoli odkrywają przed nami motywy bohaterów. To opowieść również o tym, dokąd mogą zaprowadzić człowieka zazdrość i nienawiść.

Gorąco polecam. Na 508 stronach mamy absolutnie kawał niesamowitej historii, od której nie można się oderwać.

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomuza @[Adres usunięty]ws

Siedemnastoletnia Mindy Wright to obiecująca narciarka, lecz wypadek, który wydarzył się podczas zawodów może przekreślić jej szanse na dostanie się do kadry olimpijskiej. Okazuje się, że to nie jest najgorsze… Dziewczyna cierpi na rzadką odmianę raka, a badania DNA wykazują, że jej rodzice nie są jej rodzicami biologicznymi… Zaczyna się walka o życie Mindy… Do czego będą zdolni zrozpaczeni rodzice dziewczyny?

WIĘZY KRWI to pasjonujący thriller, który wzbudzi u was pełną gamę emocji. Poczujecie podekscytowanie, strach i niedowierzanie.

Podobała mi się ta historia. I to jak! Powieść totalnie mnie pochłonęła, pomimo swoich gabarytów, liczy ponad 500 stron, w ogóle tego nie odczułam, nie mogłam się od niej oderwać. Strony, po prostu same się przewracały, co rusz serwując mi zawirowania w fabule i nieustające napięcie. W głowie miała mętlik i rodziły się pytania: „Ale jak?”, „Co dalej?”, „Co teraz?”.

Autorka co prawda, starała się trochę zamieszać w fabule i posuwać inne zakończenia, ale w połowie powieści wpadłam na rozwiązanie intrygi. Jednak nie wpłynęło to mój odbiór historii i nie odebrało przyjemności w czytaniu. Cieszę się, że autorka poruszyła ważny wątek jakim jest samobójstwo oraz depresja - podstępny morderca.

Mindy Wright to utalentowana 17-letnia narciarka. Ma na swoim koncie wiele sukcesów i świetlaną przyszłość. Niestety, w trakcie ważnych zawodów ulega ciężkiemu wypadkowi. Kiedy wydaje się, że już nie może być gorzej, podczas badań lekarze wykrywają u niej ostrą odmianę białaczki. Rodzina jest załamana, jednak istnieje duża szansa na wyzdrowienie, jeśli wykonany zostanie przeszczep zgodnych komórek macierzystych. To daje im ogromną nadzieję, ale po otrzymaniu wyników Lauren i Jaspera czeka kolejna straszna informacja- Mindy nie jest ich biologiczną córką. Jak to możliwe? Kim w takim razie jest i jak znaleźć jej prawdziwych rodziców? Tylko oni mogą uratować życie dziewczyny. Jakie przerażajace tajemnice sprzed lat ujrzą światło dzienne?

Muszę przyznać, że na początku byłam przekonana, iż czeka mnie długa i nudna lektura (508 stron). Zastanawiałam się, jaką historię stworzy Autorka, żeby stała się ciekawa i wciągająca. Co się okazało? Pochłonęłam książkę praktycznie za jednym zamachem. Uwielbiam, jak fabuła urozmaicona jest retrospekcjami z dalekiej przeszłości i tutaj tak właśnie było. Pozwalają bardziej zagłębić się w motywy poszczególnych bohaterów. To, co wydarzyło się dwadzieścia pięć lat wcześniej, miało zostać zapomniane na zawsze, lecz kiedy Mindy zachorowała, na jaw zaczęły wychodzić straszne sekrety.

Akcja rozwija się powoli, ale jak już nabiera prędkości, nie da się odłożyć czytania na później. Nie spodziewałam się takiego rozwiązania zagadki, chociaż po 2/3 zaczęłam podejrzewać, jakie ono będzie. Oczywiście to nie zepsuło mi frajdy ze stopniowego dopasowywania kolejnych elementów tej układanki. Myślę, że „Więzy krwi” są świetną propozycją na długie jesienne wieczory. Ja szczerze polecam i daję zasłużoną maksymalną ocenę.

Tytuł: "Więzy krwi"

Autor: J.T. Ellison

Data premiery: 26.10.2022r.

Wydawnictwo: Muza

Depresja.

Straszna choroba.

Tak bardzo popularna wśród młodzieży, ale też coraz częściej u dorosłych...

Przez nią ludzie odbierają sobie życie, bo nie potrafią sobie poradzić...🥺

.

.

Ciężki temat.

Ciężka książka.

Porusza temat depresji, ale jest też thrillerem psychologicznym.

I szczerze?

Ciężko przez nią przebrnęłam.

Ta recenzja miala być już dawno, ale co chciałam czytać więcej jakoś się nie udało. I w końcu dobrnęłam do końca.

.

.

Zaczęło się mrocznie. Dziewczyna chorująca na depresję. Nastawiona wrogo do każdej spotkanej osoby na drodze.

Do jej nowej współlokatorki też.

Ale stop✋️

Ta współlokatorka była groźniejsza. To ona powiedziała, że chce JĄ zabić...

.

.

I tak w prologu poznajemy dwie kluczowe bohaterki, chociaż w tekście na początku tego nie wiemy. Okazuje się to dopiero w późniejszym czasie.

Wszystko wychodzi na jaw kiedy Mindy, utalentowana narciarka łamie nogę. Czeka ją powazna operacja... Jak się później okazało operacja nie była taka straszna tylko to, co wykryto podczas niej... Mindy była chora na białaczkę i potrzebowała natychmiast dawcy...

A jak wiadomo najpierw szuka się go w rodzicach, czy najbliższej rodzinie, żeby mieć zgodność. Tak też było tym razem...

Tylko...ups!

Ani mama, ani tata nie mogą być dawcami... ponieważ ich DNA nie jest zgodne z DNA córki...

.

.

No i tyle Wam zdradzę.

Specjalnie bez imion, bo jeżeli zdecydujecie się przeczytać to wtedy je poznacie ;)

.

.

Mnie ta książka się dłużyła (jeszcze tekst takim drobnym maczkiem napisany!). No i to zakończenie... 🙈

No nic...

Może napiszcie swoje wrażenia jak ktoś z Was jest po lekturze:)