Wiedźmy. Lilie królowej. Saga średniowieczna. Tom 2

Po raz drugi autorka zabiera nas do czasów średniowiecznych. Do czasów gdy na tronie polskim zasiada król Jagieło i królowa Jadwiga. W tej części jednak pani Lucyna skupiła się bardziej na dwórkach, Amelii i Mildzie.

Pierwsza z nich poślubiła Zbyszka i wraz z nim przebywa teraz jego zamku w Rożnowie. Miała nadzieję, że znalazła nowy dom i zaczyna nowe życie. Szybko jednak okazało się, że Zbyszek nie jest takim mężczyzną, za jakiego go miała. Był gwałtowny i nie lubił gdy kobieta wyrażała swoje zdanie. Gdy urodziła córkę czuła się bardzo samotna, a miejsce, które miało być jej domem, stało się więzieniem.

Osiemnastoletnia Litwinka, Milda po zdarzeniach jakie miały miejsce pod koniec pierwszego tomu, trafia do krakowskiego Kazimierze. Życie tam nie było łatwe dla niej. Czuła się samotna i zagubiona. Pomimo jednak młodego wieku, nie poddawała się i walczyła o swoje.

Autorka wspomina również o Szymonie i o bracie Mildy Varnasie. Obie te męskie postacie bardzo polubiłam w pierwszej części i cieszę się, że nie zostały pominięte w tym tomie. Pierwsza z ich wyjechała na studia, druga walczy z Krzyżakami.

Świetnie również została tutaj przedstawiona postać samej królowej Jadwigi. Jej dylematy i decyzje jakie musi podjąć dla dobra królestwa.

Saga Średniowieczna, nie jest pierwszym cyklem jaki przeczytałam pani Lucyny. Wcześniej pochłaniałam „Kobiety z ulicy Grodzkiej”. Obie sagi osadzone w mieście, które bardzo dobrze znam i kocham. Autorka doskonale odzwierciedliła klimat średniowiecznego Krakowa, Kazimierza i okolicznych ziem. Bohaterowie zastali bardzo dobrze wykreowani. Oddają ducha tamtej epoki. W pierwszej części uwielbiałam postać Jadwigi, w tym Amelii. Bardzo ją polubiłam za to, że potrafiła zadbać o swoich poddanych, gdy jej męża nie było w zamku. Była odważna i silna. I chociaż żyła w czasach ciężkich dla kobiet, nie poddawała się.

Chociaż książka ma ponad 500 stron, czyta się ją bardzo szybko. Akcja wciąga od pierwszych stron, a styl pisania autorki, sprawia, że czujemy, jakbyśmy stali na dworze w Krakowie i uczestniczyli w opisanych wydarzeniach. Pani Lucyna potrafi porwać nas w czasy średniowieczne i nie wypuści z nich, aż nie poznamy zakończenia.

Jeśli jesteś fanem powieści osadzonych w czasach, które już dawno nie istnieją i są zupełnie inne niż dzisiaj, to bardzo polecam „Lilie królowej”. Ja już nie mogę doczekać się kontynuacji.

Rok 1392 jest dla Amalii i Mildy początkiem wielkich zmian. Młoda Litwinka musi przenieść się na krakowski Kazimierz, gdzie roi się od przestępców. Pomimo wielu trudności stara się oczyścić dobre imię. W międzyczasie Amalia zamieszkuje w zamku swojego świeżo poślubionego małżonka. Z początku myśli, że uda jej się poprawnie ułożyć z nim relacje. Jednak po pewnym czasie odkrywa, że to despota. Wydaje się, że nad dziewczętami zawisło fatum. Czy Milda i Amalia poradzą sobie z przeciwnościami losu?

Czasami czytelnik weźmie do ręki jakąś książkę i przepadnie przy jej czytaniu bez reszty. Nie zwraca się uwagi na upływ czasu. Nie ważne jest miejsce, w której ją czyta, bo każde miejsce przy dobrej lekturze jest idealnym wyborem. Czytający może wiele poświęcić by móc bez przeszkód śledzić losy poznanych bohaterów.

Tak właśnie miałam z Wiedźmami. Ta książka wciągnęła mnie bez reszty. Z przejęciem i pewnym niepokojem śledziłam zawiłe losy Mildy i Amalii. Dwie młode kobiety nie miały lekkiego życia. Niesłusznie oskarżone poniosły niezasłużoną karę. Naprawdę było mi ich szczerze żal. Obie musiały odnaleźć się w nowym miejscu a to był niczym skok na głęboką wodę.

Wiedźmy to barwna saga, która przenosi nas do średniowiecznego Krakowa. Autorka w plastyczny i drobiazgowy sposób odmalowała społeczeństwa czasów Jagiełły i Jadwigi. W książce zostały pokazane radości i bolączki, z jakimi zmagali się ludzie tamtych niewdzięcznych czasów. Jak w każdej epoce znaleźli się tam ludzie dobrzy i źli, bo jak na ironię zmieniają się epoki, ale emocje i dążenia ludzkie są wciąż takie same. W przypadku tej książki ofiarami negatywnych ludzkich emocji stały się główne bohaterki. To jasno pokazuje, że zwykłe pomówienie potrafi zniszczyć ludzkie życie.

Nie sposób nie polubić tejże książki. Chociaż ma ponad pięćset stron czyta się ją błyskawicznie. A zakończenie… Zakończenie Wiedźm sprawiło, że nie mogę doczekać się kolejnej części sagi. Coś mi się zdaje, że czeka nas jeszcze sporo emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

Lucyna Olejniczak tworzy naprawdę ciekawe historie i z prawdziwą przyjemnością zapoznałam się także z tym wydaniem.

Fabuła toczy się w czasach panowania króla Jagiełły i Jadwigi. W tym wydaniu królowa i jej dalsze losy zostały nieco przyćmione. Fabuła była przede wszystkim oparta na życiu Amalii, która została poślubiona Zbigniewowi. Nie brakuje również Mildy i jej życia poza dworem. Odbiorca ma również szansę dowiedzieć się więcej o bracie kobiety, Varnasie.

Choć to dopiero czwarta przeczytana przeze mnie książka tej autorki jestem przekonana, że gdy sięgam po kolejny tytuł spod pióra Lucyny Olejniczak mogą być pewna tego, że nie będę czuła się zawiedziona. Tak było też tym razem. Pozycja ma ponad 500 stron, a ja zapoznałam się z nią w jedno przedpołudnie. Nie mogłam zostawić tego tomu przed przeczytaniem ostatniego zdania.

Autorka skupia się tutaj na czasach panowania królowej Jadwigi i niemożności zajścia w ciążę. Wiernie zostały oddane także czasy historyczne. Nie zabrakło opisów dzielnicy żydowskiej, palenia ludzi na stosie, czy możliwej podmiany dzieci w niektórych przypadkach.

,,Lilie królowej. Wiedźmy" Lucyny Olejniczak to świetna propozycja dla miłośników wciągających fabularyzowanych książek historycznych. Drugi tom również jest bardzo wciągający i na pewno powstanie też trzecia część.

Wyobraź sobie, że siedzisz w kinie. Nagle gasną światła, a na wielkim ekranie pojawiają się kolejne kadry. Jeden po drugim. Jesteś oczarowany i z zachwytem patrzysz na namalowaną historię, która cię fascynuje. Której nie znasz, bo i epoka, w której toczy się akcja, nie jest często brana na tapet. Przenosisz się w czasie i niemal czujesz jak wykreowana rzeczywistość, osnuta na kanwie prawdziwych wydarzeń, wciąg cię bez reszty. Z wypiekami na twarzy śledzisz losy bohaterów. Drżysz o ich bezpieczeństwo, bo zdaje się, że nad ich głowami zgromadziły się czarne chmury. Jesteś zdumiony, patrząc na „lilie”, które tak bardzo dojrzały. Które rozwinęły się i zachwycają nie tyle urodą, ile hartem ducha. To nie są już zagubione dwórki królowej. To odważne kobiety, które rozdzielone, wciąż próbują przetrwać. A teraz muszą zmierzyć się ze złem, które je otacza. Z ludźmi, którzy będą próbowali skrzywdzić je i osoby, za które stały się odpowiedzialne…

Ależ to była niesamowita powieść! Po fenomenalnym tomie pierwszym przyszedł czas na kontynuację losów ukochanych bohaterek, które wyszły spod pióra Lucyny Olejniczak. Czułam się zupełnie tak, jakbym znów przeniosła się w czasie. Stałam się elementem „scenografii”, która oddaje niezwykle drobiazgowo średniowieczną rzeczywistość. Bowiem autorka niczym wytrawny malarz, kreśli kolejne kadry, dając czytelnikowi możliwość zwizualizowania sobie w głowie poszczególnych scen i wydarzeń, które w tomie drugim nabierają tempa, sprawiając, że nie sposób się od niego oderwać. Nawet teraz, kiedy piszę tę opinię, czuję wypieki emocji na twarzy, bowiem Lucyna Olejniczak zaserwowała nam wspaniałą opowieść, której bohaterkami są lilie. Kobiety, które mają za sobą trudną przeszłość, ale i przyszłość, jaką zgotował im los w osobie autorki, nie jawi się w świetlanych barwach. I wiecie co – jakkolwiek to zabrzmi, byłam z nich dumna. Z tego, jak zmagają się z codziennością, mimo wciąż żywego poczucia niesprawiedliwości, jaka je spotkała. A także dobrych wspomnień, które skrzętnie skrywają na dnie serca, jako najcenniejsze skarby. Stare przysłowie mówi, że Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy, czy zatem i w przypadku Mildy i Amalii karta się odwróci?

Jak to u Lucyny Olejniczak bywa, także i w przypadku tej powieści, nie sposób nie skłonić się nisko przed autorką za doskonały i szczegółowy research historyczny. Nie mogłam wyjść z zachwytu nad przedstawionym tłem wydarzeń, opisami strojów czy obyczajów. Sposób, w jaki wplata ona smaczki związane ze średniowiecznymi realiami w fikcyjną opowieść, sprawia, że ta epoka ożywa na kartach książki i staje się trójwymiarowa. Zupełnie tak, jakbyśmy oto, przewracając pierwszą stronę, wchodzili do zupełnie innego świata.

„Lilie królowej” to saga, w której autorka pokazała niezwykłą siłę kobiet. O tyle niezwykłą, że w czasach, w których toczy się akcja jej powieści, nasza płeć niewiele miała do powiedzenia w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Chyba że tym kobiecym głosem byłby ten należący do samej królowej. I tutaj dotykamy kolejnej ważnej kwestii, jaką jest wprowadzenie do całej historii prawdziwych postaci, które nadają jej niewątpliwego kolorytu oraz realnego wymiaru.

Podsumowując:

„Lilie królowej. Wiedźmy” to porywająca, napisana z rozmachem i dbałością o szczegóły powieść, która stanowi doskonale namalowany obraz średniowiecznej rzeczywistości. Wielka polityka i zdrada, miłość i przyjaźń, wiara i okrutne praktyki inkwizycji – to i o wiele więcej znajdziecie, sięgając po nową książkę Lucyny Olejniczak. To opowieść o kobietach, które nie miały zbyt wielu praw w czasach, w których żyły. Tymczasem autorka pozwoliła im na uzewnętrznienie swoich myśli i uczuć. Czytelnik ma okazję poznać niezwykle silne niewiasty, których mądrość, dobroć, a przede wszystkim odwaga z pewnością byłyby bezcenne, gdyby tylko ktoś zechciał wówczas spojrzeć na nie, jak na kogoś, kto może znaczyć więcej niż tylko atrakcyjna, ale bezwolna ozdoba u boku mężczyzny. A do tego to tajemnicze zakończenie… Niecierpliwie czekam na ciąg dalszy! 

Macie takie książki, na których kontynuacje czekacie z ogromnym zaciekawieniem, jak i lekką niecierpliwością, spowodowaną chęcią zanurzenia się w świecie kreowanym przez danego autora? W tym roku zdarzyło mi się właśnie z takimi uczuciami wypatrywać kolejnych części kilku książek. Jednak chyba najbardziej czekałam na drugi tom sagi średniowiecznej autorstwa Lucyny Olejniczak- „Lilie Królowej”. „Siostry” mnie zachwyciły, zaczarowały, a autorka swoim talentem pisarskim sprawiła, że pochłonęłam „Wiedźmy” w dniu premiery.

Amalia i Milda, która nie potrafi przyzwyczaić się do swojego chrześcijańskiego imienia Anna, dorastają i muszą się zmierzyć z intrygami, zazdrością,czy nienawiścią, które panują na królewskim dworze. Rok 1392 jest dla nich zakończeniem pewnej stabilizacji. Zmuszone opuścić dwór, przyjaciółki rozdzielają się.

Milda trafia na krakowski Kazimierz, do domu praczki, która wiedzie podwójne życie. Przez jej dom przechodzą tłumy krakowskich rzezimieszków, także dziewczyna nie czuje się bezpiecznie. Jest samotna i nieszczęśliwa, nie poddaje się jednak i postanawia zawalczyć o swoje dobre imię.

Amalia zostaje wydana za mąż za Zbigniewa z Rożnowa. Ten utytułowany rycerz okazuje się brutalem i szaleńcem, a jego zamek staje się dla Amalii prawdziwym więzieniem, młoda kobieta nie ma jednak zamiaru tak łatwo się poddawać.

Brat Mildy, Varnas, wciąż bezskutecznie ściga Krzyżaka odpowiedzialnego za śmierć ich rodziny. Opętany chęcią zemsty, wpada w pułapkę, z której ciężko będzie wyjść z życiem.

Nad Amalią i litewskim rodzeństwem pojawiają się czarne chmury, czy więź, która połączyła młodych ludzi w dzieciństwie wystarczy, by zawalczyć ze złym losem?

Ta niesamowicie intrygująca opowieść wciąga bez reszty. Autorka rewelacyjnie wykorzystuje historię, czy znane osobowości, jako tło do stworzonej przez siebie akcji. Barwie opisuje średniowieczne życie, czy codzienną walkę o przetrwanie, niezależnie od przynależności społecznej. Jej bohaterki są inteligentne, barwne, nie boją się ryzykować w imię swoich zasad, a przyjaźń jest dla nich silnym motywatorem do działania i do walki o lepszy los.

Pani Lucyna Olejniczak stworzyła przepiękną sagę, osadzoną na tle ważnych wydarzeń historycznych, w czasach trudnych dla każdej kobiety. Dlatego nie sposób się od niej oderwać. Do tego rewelacyjnie wplata ona w całość wątki kryminalne, czy romantyczne, więc każdy czytelnik znajdzie w „Liliach królowej” coś tylko dla siebie. A mnie pozostaje wyczekiwać na część kolejną, bo jak zwykle, tak intrygujące zakończenie, wymaga pewnego wyjaśnienia….

„Lilie Królowej. Wiedźmy” to druga część „Sagi średniowiecznej”. Lucyna Olejniczak ponownie zabiera nas do dworskiego świata, gdzie sieć intryg i rozgrywek jest nieodłącznym elementem życia bohaterów tej serii. Serii, która budzi moje ogromne zainteresowanie. Po przeczytaniu pierwszej części pt. „Lilie Królowej. Siostry” z utęsknieniem czekałem na kolejne spotkanie z Amalią, Mildą i Varnasem.

Najnowsza powieść Lucyny Olejniczak to niezwykła historia o przyjaźni, o woli walki. Amalia i Milda wspierają się w walce o swoje lepsze życie. A w świecie ogarniętym intrygami nie jest to łatwe. To, co dodaje im sił, to przyjaźń i solidarność w działaniu.

Milda w wieku osiemnastu lat trafia do krakowskiego Kazimierza. Nie może czuć się tutaj bezpiecznie. Osamotniona i zagubiona, nie poddaje się w walce o przywrócenie swojego dobrego imienia. Jaką drogę będzie musiała przejść, aby jej się to udało? Na pewno nie będzie łatwo.

Z kolei Amalia wraz ze swoim mężem przybywa do zamku w Rożnowie. Czy w nowym miejscu będzie mogła w pełni czerpać z uroków życia? Niestety jak się okazuje „nowy dom”, jest dla niej więzieniem. Czy zdoła zawalczyć o swoje dobre imię, o przetrwanie?

Na kartach tej powieści poznamy również historię Varnasa – brata Mildy, który pragnie schwytać mordercę rodziny. Czy zdoła dopaść Czerwonego Diabła? Niestety sam wpada w sidła. Wiele pytań krąży w głowie podczas lektury książki „Lilie Królowej. Wiedźmy”. Poszukiwanie odpowiedzi jest prawdziwą czytelniczą ucztą.

Nie da się ukryć, że najnowsza powieść Lucyny Olejniczak jest wyjątkową historią. Klimat średniowiecza otacza nas na każdej ze stron. To książka, która zachwyci miłośników powieści historycznych. Autorka doskonale oddaje klimat średniowiecza. Dzięki czemu możemy przenieść się do przeszłości, do XIV wieku, a podróż ta będzie niezapomnianą przygodą. Wyjątkowy styl, opisy, historie bohaterów wciągają tak bardzo, że wszystko inne nie ma znaczenia, tylko lektura tej książki.

Lucyna Olejniczak ponownie dowiodła, że potrafi maksymalnie zaciekawić czytelnika – historią, bohaterami i niezwykłym klimatem. Saga średniowieczna to bez wątpienia taka pozycja na wydawniczym rynku, która zdobędzie serca wielu czytelników. Serca i uznanie. Dlatego też tę, jak i wcześniejszą część serii umieszczam na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. I z niecierpliwością wyczekuję trzeciej części… zostawiając na tym regale również miejsce dla niej. Zdecydowanie polecam.

Książka „Lilie Królowej. Wiedźmy” ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka