Warszawa- Paryż- Tel Awiw

Książka jest osobistym pamiętnikiem i relacją świadka historii, a nie suchym opracowaniem naukowym. Halina Aszkenazy-Engelhard opisuje swoje losy z perspektywy młodej dziewczyny dorastającej w tragicznych czasach okupacji. Autorka skupia się na emocjach, codzienności oraz dramatycznych wyborach, które ukształtowały jej życie na trzech kontynentach. To lektura idealna dla osób szukających intymnego wglądu w proces asymilacji i walki o przetrwanie.

Publikacja dokumentuje drogę autorki od dzieciństwa w przedwojennej Polsce, przez czas okupacji, aż po powojenną emigrację do Francji i Izraela. Każdy z wymienionych w tytule etapów reprezentuje inny rozdział w trudnym procesie poszukiwania bezpieczeństwa i nowej tożsamości. Czytelnik śledzi ewolucję bohaterki od trzynastoletniej Polki wyznania mojżeszowego do dojrzałej kobiety budującej życie od podstaw. Narracja płynnie łączy polskie korzenie kulturowe z nowymi doświadczeniami zdobytymi w Paryżu i Tel Awiwie.

Autorka podkreśla swoją niezwykle silną więź z polską kulturą i literaturą, traktując Polskę jako swoją pierwszą, ukochaną ojczyznę. W tekście pojawiają się liczne refleksje nad poczuciem przynależności narodowej w obliczu tragicznych wydarzeń historycznych i odrzucenia. Halina Aszkenazy-Engelhard ukazuje, jak głęboka asymilacja wpływała na postrzeganie świata przez jej rodzinę przed wybuchem wojny. Jest to przejmujący zapis walki o zachowanie własnego ja w nieludzkich warunkach systemowej nienawiści.

Książka zawiera opisy trudnych doświadczeń wojennych, jednak są one przedstawione z ogromną godnością i bez zbędnego epatowania okrucieństwem. Autorka zachowuje autentyzm w relacjonowaniu traumatycznych przeżyć, co czyni lekturę poruszającą, ale możliwą do emocjonalnego przyswojenia. Wspomnienia te niosą ze sobą duży ładunek nadziei i pokazują niesamowitą siłę ludzkiego ducha w ekstremalnych warunkach. Narracja prowadzona jest w sposób angażujący, pozwalający lepiej zrozumieć losy ocalałych z Holokaustu.

Tytuł ten nie jest polecany czytelnikom poszukującym beletrystyki sensacyjnej lub fikcji literackiej osadzonej w realiach wojennych. Jako literatura faktu i reportaż osobisty, książka wymaga od odbiorcy skupienia oraz gotowości na konfrontację z rzeczywistymi, często bolesnymi wspomnieniami. Osoby oczekujące szybkiej akcji mogą poczuć niedosyt ze względu na bardzo refleksyjny i biograficzny charakter tej opowieści. Nie jest to również pozycja dla czytelników szukających wyłącznie analiz politycznych bez szerokich wątków osobistych.