Kiedy Dyer i Danforth wylądowali w nieznanym mieście, ujrzeli coś, czego nawet w najśmielszych snach nie spodziewali się znaleźć. Ich podróż naznaczona jest wielkim dramatem. Wcześniej został zniszczony obóz ekspedycyjny, a większość członków wyprawy zginęła. Ten sam los spotkał także towarzyszące ekipie psy. Są dwa wyjątki, dwie istoty, których ciał nie zdołano odnaleźć - chodzi o uważanego za zaginionego młodego Gedneya i jedynego ocalałego psa.
Dyer i Danforth wchodząc do części podziemnej nieznanego miasta, mają do wykonania dwa zadania. Jako naukowcy, kierowani typową dla nich ciekawością, chcą przeprowadzić wstępne badania. Drugim celem jest odnalezienie Gedneya. Obaj mężczyźni odkrywają pod lodem gigantyczny kamienny labirynt, który wygląda na nietknięty od zarania dziejów. Ich wzrok przykuwają fascynujące płaskorzeźby przedstawiające cywilizację, która kiedyś tam żyła. Znajdują coś jeszcze - to koleiny zostawione przez sanie Gedneya. Postanawiają ruszyć ich śladem, a to prowadzi ich wprost do... zwłok zaginionego.
Skoro Gedney nie żyje, to czyim tropem podążali? Jakie istoty mogą tu żyć niczym stali bywalcy? Strach i przejmujące zimno coraz bardziej dają o sobie znać, lecz ciekawość nie pozwala im przestać. Za wszelką cenę chcą dotrzeć do prawdy. Dyer i Danforth decydują się zejść głębiej w ten lodowy cmentarz. Podążać będą tak długo, dopóty nie dotrą do granic szaleństwa i przerażenia.
Przenieś się do mroźnego i tajemniczego zakątka świata. François Baranger przygotował ilustracje, które działają na wyobraźnię. Razem z treścią tworzą mroczny klimat rodem z koszmarów.
Opowieść stała się również inspiracją dla wielu pisarzy, twórców gier wideo i reżyserów - wśród nich jest John Carpenter (film "Coś") czy Guillermo del Toro, który pragnie zekranizować "W górach szaleństwa".
Warto też sięgnąć po inne klasyki, które napisał H. P. Lovecraft: "Zew Cthulhu", "Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści", "Przyszła na Sarnath zagłada".
Czy ta edycja książki "W górach szaleństwa. Tom 2" to komiks czy powieść ilustrowana?
Niniejsze wydanie to bogato ilustrowana powieść, w której oryginalny tekst H.P. Lovecrafta przeplata się z wielkoformatowymi grafikami François Barangera. Publikacja nie jest komiksem, lecz albumową adaptacją literackiego klasyka, gdzie ilustracje często zajmują całe rozkładówki, budując filmowy klimat grozy. Artysta skupia się na oddaniu ogromu architektury Przedwiecznych oraz surowości antarktycznego krajobrazu w sposób niemal kinowy. To idealny wybór dla kolekcjonerów ceniących wysoką jakość wizualną i artystyczne interpretacje literatury grozy.
Czy lektura drugiego tomu wymaga znajomości pierwszej części tej ilustrowanej serii?
Tak, drugi tom stanowi bezpośrednią kontynuację wydarzeń i bez znajomości pierwszej części zrozumienie fabuły oraz kontekstu wyprawy będzie utrudnione. Publikacja rozpoczyna się w momencie eksploracji podziemnych labiryntów i kontynuuje losy Dyera oraz Danfortha w głąb lodowego miasta. Książka domyka kluczowe wątki naukowych odkryć oraz konfrontacji z istotami zamieszkującymi te cyklopowe struktury od milionów lat. Całość tworzy spójną narracyjnie i wizualnie opowieść, którą należy czytać w odpowiedniej kolejności chronologicznej.
Jaki styl graficzny prezentuje François Baranger w tej konkretnej publikacji?
Styl graficzny François Barangera w tej książce cechuje się mrocznym realizmem oraz niezwykłą dbałością o monumentalną skalę przedstawionych obiektów. Autor wykorzystuje swoje bogate doświadczenie jako grafik koncepcyjny z branży filmowej, co nadaje ilustracjom charakter epickich kadrów z wysokobudżetowej produkcji. Detale architektoniczne i przedstawienia istot sprzed eonów są precyzyjne, co pozwala lepiej poczuć przytłaczający majestat opisywanego świata. Grafiki te nie są jedynie tłem, lecz równorzędnym elementem budującym atmosferę osaczenia i narastającego szaleństwa.
Dla jakiego typu czytelnika to wydanie może okazać się nieodpowiednie?
Ta edycja nie jest polecana osobom szukającym lekkiej, kieszonkowej lektury do czytania w podróży ze względu na jej duży, albumowy format. Mroczna tematyka kosmicznego horroru oraz sugestywne obrazy nienaturalnych istot mogą być zbyt drastyczne dla młodszych dzieci lub osób bardzo wrażliwych. Czytelnicy preferujący klasyczny układ tekstu bez dominujących grafik również mogą czuć się przytłoczeni intensywnością warstwy wizualnej. Jest to produkt skierowany przede wszystkim do dorosłych fanów gatunku oraz kolekcjonerów wysokiej jakości albumów artystycznych.
Jakie kluczowe motywy wizualne dominują w zakończeniu tej opowieści?
W tej części publikacji dominują motywy gigantycznych, nieludzkich struktur geometrycznych oraz mrocznych, podziemnych tuneli lodowego cmentarza. Ilustracje skupiają się na oddaniu skomplikowanych płaskorzeźb opisujących historię cywilizacji Przedwiecznych oraz ich upadku. Atmosfera staje się coraz bardziej klaustrofobiczna, co wizualnie podkreśla narastający lęk i desperację uciekających bohaterów. Wizualna interpretacja finału kładzie nacisk na surowość mroźnej pustyni i niewysłowione tajemnice ukryte głęboko pod antarktycznym lodem.
