Kacper porzuca życie przestępcy. Uciekając przed demonami z przeszłości, trafia na małą wyspę na Morzu Śródziemnym. Prowadząc tam życie porządnego obywatela, pomału zaczyna wierzyć, że wreszcie udało mu się zamknąć rozdział przemocy i szaleństwa ostatnich lat. Nic bardziej mylnego…
Kiedy Kacper wraca do Polski, by zmierzyć się z trudną historią swojej rodziny, na drodze do prawdy staje mu bezwzględny morderca i fala okrutnych wspomnień z przeszłości.
W czarnej zimnej wodzie to thriller o dziedziczności zła, przemocy i duszącej rozpaczy, wiodących do coraz to kolejnych śmierci. Jan Godlewski – muzyk i pisarz zamieszkały we Wrocławiu. Założyciel przestrzeni artystycznej Black Moon, perkusista i wokalista.Twórca charytatywnego cyklu koncertowego Hardcore dla Piesków.
Panie Jezu, na drzewie wiszący, zabierz ode mnie tę wodę!
Kacper porzuca życie przestępcy. Uciekając przed demonami z przeszłości, trafia na małą wyspę na Morzu Śródziemnym. Prowadząc tam życie porządnego obywatela, pomału zaczyna wierzyć, że wreszcie udało mu się zamknąć rozdział przemocy i szaleństwa ostatnich lat. Nic bardziej mylnego…
Kiedy Kacper wraca do Polski, by zmierzyć się z trudną historią swojej rodziny, na drodze do prawdy staje mu bezwzględny morderca i fala okrutnych wspomnień z przeszłości.
W czarnej zimnej wodzie to thriller o dziedziczności zła, przemocy i duszącej rozpaczy, wiodących do coraz to kolejnych śmierci. Jan Godlewski – muzyk i pisarz zamieszkały we Wrocławiu. Założyciel przestrzeni artystycznej Black Moon, perkusista i wokalista.Twórca charytatywnego cyklu koncertowego Hardcore dla Piesków.
Czy "W Czarnej Zimnej Wodzie" to klasyczny kryminał z zagadką policyjną?
Książka jest mrocznym thrillerem psychologicznym skupionym na motywie dziedziczności zła, a nie tradycyjnym dochodzeniem policyjnym. Autor kładzie nacisk na wewnętrzną walkę bohatera oraz brutalne zderzenie z traumami z przeszłości. Fabuła prowadzi czytelnika przez duszny świat przemocy i rozpaczy, gdzie granica między ofiarą a oprawcą ulega zatarciu. To pozycja dla osób szukających w literaturze głębokich emocji i analizy ludzkiej natury w skrajnych warunkach.
Jaki klimat dominuje w powieści Jana Godlewskiego?
W powieści dominuje ciężka, duszna atmosfera niepokoju oraz wszechobecne poczucie zagrożenia. Kontrast między spokojnym życiem na śródziemnomorskiej wyspie a brutalną rzeczywistością powrotu do Polski potęguje napięcie. Jan Godlewski buduje narrację wokół bolesnych wspomnień i nieuchronności losu, co nadaje historii fatalistyczny wydźwięk. Czytelnik styka się z surowym obrazem świata, w którym przemoc rodzi kolejną przemoc.
Dla jakich czytelników ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest polecana osobom unikającym w literaturze brutalnych opisów przemocy oraz silnie przygnębiającej tematyki. Ze względu na poruszane motywy dziedzicznego zła i wszechobecnej rozpaczy, lektura może być zbyt obciążająca dla wrażliwych odbiorców. Nie jest to lekki thriller rozrywkowy, lecz historia o destrukcyjnym wpływie przeszłości na życie człowieka. Jeśli szukasz optymistycznego zakończenia lub łagodnej fabuły, ten tytuł nie spełni Twoich oczekiwań.
Czy fabuła skupia się wyłącznie na wątku ucieczki bohatera przed przeszłością?
Głównym motywem jest próba rozliczenia się z rodzinną historią, która okazuje się znacznie mroczniejsza niż pierwotna ucieczka. Powrót Kacpra do Polski inicjuje serię zdarzeń konfrontujących go z bezwzględnym mordercą i własnymi demonami. Autor analizuje, jak głęboko traumy przodków mogą zakorzenić się w psychice kolejnych pokoleń. Akcja dynamicznie przenosi się z pozornego spokoju emigracji w sam środek brutalnej walki o prawdę.
Czego można spodziewać się po stylu literackim Jana Godlewskiego?
Styl autora charakteryzuje się surowością, bezpośredniością i dużą dawką emocjonalnego napięcia. Jako muzyk i artysta, Godlewski operuje rytmicznym językiem, który oddaje dynamikę scen akcji oraz duszny klimat thrillera. Narracja jest prowadzona w sposób angażujący, z wyraźnym naciskiem na psychologiczny portret bohatera targanego sprzecznościami. To proza konkretna, pozbawiona zbędnych ozdobników, skupiona na esencji cierpienia i walki o normalność.
