W cieniu błyskawic. Trylogia Magów Szkła. Tom 1

W tym świecie toczą się spory, wojny wybuchają z błahych powodów. Wszystko toczy się wokół szkieł bożych, żaropiach się kończy, a gildie toczą walki. Tancerze szkła są straszni, a własna rodzina może Ci zrobić większą krzywdę niż obcy. Gdzie znajdziesz dom? I pytanie, czy plan się powiedzie? A hutnicy: mała garstka osób, a tak ważna, wzniesie się ku górze w chwale i w końcu docenią ten kunszt Ci co sami go nie potrafią, ale mają pieniądze.

Zacznijmy od tego, że ta książka jest boska! To jest fantastyka w pełnym jej wydaniu. Wciąga, wypluwa, mrozi krew w żyłach i przenosi do innego świata. Poczujecie wojnę, hart ducha, wolę przetrwania, zobaczycie niezwykłą grę aktorską i inteligencję przerastającą nasze najśmielsze oczekiwania.

Zacznę od bohaterów, ponieważ Demir skradł moje serce, a Thessa je rozbiła na kawałki dzieląc na pół, nie wiedząc którą postać uwielbiam bardziej. Demir – tancerz szkła, załamany, syn marnotrawny, po śmierci matki wraca na łono rodzinnej spuścizny i... cóż on nie wyprawia. Niezwykle inteligentny, wie, że informacje to wiedza, która jest najbardziej potrzebna. W dodatku otacza się samymi najlepszymi i najznakomitszymi ludźmi. Co do Thessy – wybitna hutniczka, uciekająca przed wojną, ale też próbująca dostać się do Ossy do Demira, aby dokończyć plany, które stworzyli jego matka i jej mistrz. To jest tylko czubek góry lodowej, ponieważ każda postać, która występuje w tej historii ma na nią niezwykły wpływ i jest dopracowana perfekcyjnie. Nie przychodzi im łatwo, życie nie jest łatwe, to wszystko zatacza perfekcyjne koło. Fabuła gna ze strony na stronę i nie wiesz, kiedy jesteś raz na wojnie, innym razem więźniem, patrzącym na cierpienie innych. Ty wypruwasz flaki, aby za chwilę sam dostać baty. Wielopłaszyznowość tej powieści zachwyciła mnie!

Kreacja świata o niej też nie omieszkam napomknąć, ponieważ jest jedyna w swoim rodzaju, przemieszczamy się z rejonu do rejonu i wszędzie dzieje się wiele akcji, a przy okazji możemy poznać, jak wszystko funkcjonuje. Kto rządzi, kto jest na szczycie, kim jest Gromowładny i do czego mogą służyć poszczególne szkła boże, ta szczegółowość jest najznakomitsza w tym wszystkim. Wiesz, że wgłębiasz się w tą historię: świadomie bądź nie i w niej zostajesz. Na pewno nie zanudzisz się na śmierć, a jedynie co może Cię przerazić to ilość tej śmierci, egoizm ludzi i to, że ta historia ma o wiele większe dno niż się spodziewasz.

Uśmiechałam się, płakałam i czułam jak na najlepszym rollercoasterze. Czy polecam? To jest głupie pytanie szkłomać (przekleństwa jak u Anne Bishop są jedyne w swoim rodzaju). Kocham! I z niecierpliwością czekam na kolejny tom, bo to zakończenie było... niespodziewane.

Niestety nie czytałam trylogii magów prochowych, ale znam kogoś kto czytał i mi powiedział, że zachwyciła go pomysłem, narracją oraz fabułą (tak, to był mój tata). Nie mogłam więc odmówić zapoznania się z najnowszą książką Briana McClellana „ W cieniu błyskawic”, która stanowi pierwszy tom trylogii Magów Szkła. Poniekąd był to też prezent dla taty, który jak się dowiedział o nowej trylogii Briana cieszył się jak dziecko i od razu zabrał mi książkę dla siebie. Ale tak gdzieś słyszałam, że ojcowie nigdy nie dorastają w 100%

Szkło specyfik pozwalający zabić, uzdrowić, zrelaksować się czy odurzyć w zależności jakie włożymy sobie w ucho. Niestety jak każdy przedmiot magiczny potrzebuje składników do jego wyrobu, a jak się okazuje na świecie kończą się zasoby jednego z nich. Co zawsze powodują tego typu braki? Wojnę, kochani, na tle której intrygi i dążenie do własnych zysków rządzących rodów sprawia, że nikt nie może czuć się bezpiecznym, a zdrada jest na porządku dziennym. Demir Grappo, uzdolniony tancerz szkła, stara się odnaleźć zabójców swojej matki. Nasz bohater wchodzi w posiadanie schematów genialnego wynalazku, który oprócz olbrzymich pieniędzy zapewnić ma stabilizację na świecie. I tutaj zaczyna się faktyczna wojna.

Okej, 800 stron więc tutaj MUSI się dużo dziać. Ale że aż tyle? Byłam w ogromnym szoku, kiedy zdałam sobie sprawę, że tak naprawdę akcja nigdy nie zwalnia, a ja taką cegiełkę czytam tak szybko i nawet nie wiem, kiedy uciekają mi kolejne kartki. Ilość wątków może okazać się przytłaczająca – to wielowarstwowa historia z naprawdę dużą liczbą perspektyw różnych bohaterów, którzy zaskakują siłą, sprytem i inteligencją. Moje serce jednak już od prologu, który swoją drogą był niesamowicie emocjonalny i okrutny, skradł Demir. I ta emocjonalność to kolejna rzecz, która do mnie przemówiła – niby fabuła pisana jest w trzeciej osobie, co z reguły nie pozwala aż tak wczuć się w bohaterów, ale tutaj w ogóle tego nie poczułam. Każdy z nich miał swoją przeszłość, rozterki i cele, które chciał osiągnąć. Każdemu z nich na kimś zależało, a w obliczu wojny ciężko kierować się tylko uczuciami. I ten system magiczny! Magia zamknięta w szkle? Potwory? Portale umożliwiające ładowanie mocą? Jeszcze nigdy nie spotkałam się z takim pomysłem i jestem pod ogromnym wrażeniem. Nie mogę doczekać się drugiego tomu i hm… chyba warto nadrobić poprzednie książki autora.