Uwalnianie

Niedawno miałam okazję przeczytać debiut Igi Kowalskiej “Uwalnianie”. Krótka, bo zaledwie 120-stronnicowa pozycja, a jaka ważna. Poznajemy młodą kobietę Ninę. Młodą, a doświadczoną od najmłodszych lat chorobą psychiczną, zaburzeniami odżywiania, które przez całe jej życie ciągną się za nią i nie dają spokoju. Nie dają miejsca na akceptację samej siebie. Nie dają miejsca na prawdziwą miłość. Dlatego Nina błądzi i popada w coraz większą autodestrukcję, aż w końcu postanawia poszukać swojego “uwalnienia”. To taka historia o braku akceptacji dla samej siebie, braku szacunku od innych i popadaniu w depresję, braku perspektyw – historia wielu z nas, kobiet w społeczności pełnej wymagań i perfekcyjności. Dla mnie osobiście nie była to historia, z którą się utożsamiłam, ale zdaję sobie sprawę, że dla wielu z nas jest ona obrazem smutnej rzeczywistości. Z moich zarzutów co do tej pozycji, to z pewnością była mocno chaotyczna - nie jest to pełen obraz początków zmiany wewnętrznej Niny, nie ma tu ciągłości i wydarzeń krok po kroku - to raczej luźne zapiski myśli i chwil, które na bohaterkę wpływały i w końcu skłoniły ją do podjęcia walki o siebie. Bo “(...) nie musisz umrzeć, by żyć po swojemu..”

Najgorsze walki staczamy sami ze sobą

Obezwładniająca samotność, niezrozumienie, nieustanna walka z samym sobą, to uczucie bycia gorszym, pragnienie zadowalania wszystkich wokół, nawet kosztem własnego dobra, własnych potrzeb, to uczucie narastającego gdzieś w trzewiach, w piersi krzyku, który pragnie wyrwać się na wolność, to uczucie zniewolonego oddechu, jakby coś siedziało na klatce piersiowej, ten ciężar, który dźwiga się na ramionach w pojedynkę. Czy kiedykolwiek czułeś się tak, jak główna bohaterka, Nina, rozsypującego emocjonalnie debiutu Igi Kowalskiej?

Nina czuła się tak od dziecka, jej jedyną towarzyszką życia była Ana, która wyniszczała ją fizycznie i psychicznie. Z jej obecnością nasza bohaterka walczyła długo i nadal nie jest całkowicie wolna, a teraz gdy rozpoczyna nowy etap swojego życia, kończy studia, ciągle odczuwa lęki, ciągle się boi, że jej krucha stabilizacja runie za sprawą lekkiego podmuchu wiatru.

"Uwalnianie" to przejmujący zapis walki z chorobą, walki o to by żyć po swojemu, walki z samym sobą i swoimi lękami, a także opowieść o znajdywaniu odwagi by walczyć ze swoimi słabościami, wiary, że inne, dobre życie jest możliwe i nadziei, że można zbudować swój świat od nowa. To obraz łamiący serce poprzez ukazanie niezrozumienia i znieczulicy wśród ludzi, których powinnością i obowiązkiem jest pomoc przy zaburzeniach odżywiania, i wszelakich innych zaburzeniach, tej ogłuszającej samotności, z którą mierzy się na co dzień Nina, tego bólu, który nie pozwala jej swobodnie oddychać, swobodnie i w pełni być, być sobą.

"Uwalnianie" to trudna książka, niosąca ze sobą ogromny ładunek emocjonalny, ale także nadzieję, że można żyć tak jak się chcę, nie pod dyktando innych, i nie trzeba sięgać po ostateczne rozwiązanie, by to osiągnąć. Szczęście jest możliwe, jest na wyciągnięcie ręki. Warto zwrócić uwagę na zachwycający styl w jakim napisana jest książka, czasem liryczny, poetycki, a czasem zahaczający gdzieniegdzie o styl potoczny, dosadny. Myślę, że warto przeczytać debiut pani Igi, jestem pewna, że pozostawi ON po sobie w Was wiele emocji i przemyśleń. Polecam !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję z całego serca autorce ! ❤

„Uwalnianie” to debiut autorski Igi Kowalskiej. Książka skierowana jest w dużej mierze do ludzi młodych, którzy wchodzą lub wchodzili w dorosłość. Główna bohaterka ma na imię Nina. Od bardzo dawna czuje, że nikt ją nie rozumie. Samotność którą odczuwa na każdym kroku pożera ją od środka. Jedyną osobą, która jest przy niej jest Ana, która każdego dnia pochłania ją coraz bardziej. Autorka w dużej mierze skupiła się na problemie z odżywianiem. Na głodówkach i niezrozumieniu przez społeczeństwo. Najbardziej dotkliwe w moim odczuciu były komentarze innych, które mówiły, że powinniśmy się wstydzić tego, iż nie szanujemy jedzenia. Inni naprawdę głodują, a my nie potrafimy docenić tego co mamy.Życie nie jest czarno białe, a tym bardziej nie jest proste. Każdy z nas mierzy się ze swoimi obawami, tajemnicami, lękami i sekretami. Jednak dla wielu, ta nasza inność jest niezrozumiała. Autorka pokazuje jaką drogę przechodzi bohaterka. Całą jej historię i perypetie. Wszystko jednak owiane jest w bardzo emocjonalny klimat.

Czym jest tytułowe „Uwalnianie”? Myślę, że każdy z nas po przeczytaniu tej książki miałby inne wyobrażenie. Każdy z nas skupiłby się na innej części swojego życia.. jednak myślę, że każdy z nas w dużej mierze pomyślałby o wolności. Wolności od oczekiwań. Wolności od opinii, które nigdy nie powinny nas interesować. Wolności od wzroku innych, który nas krępuje. Wolności od zakazów i nakazów. Myślę, że to z pewnością bardzo wartościowa pozycja na rynku. Bardzo emocjonalna i z pewnością poruszająca ważną tematykę obecnych czasów. Uważam, że autorka w swoim debiucie wykazała się ogromną odwagą. Pisze otwarcie i nie mąci nas słówkami. Pisze tak, jak jest i nie boi się o tym głośno mówi.

Gorąco polecam wam tą pozycję, z pewnością będziecie usatysfakcjonowani po tej lekturze. Być może również będziecie patrzyli na pewne rzeczy z innej perspektywy. I tego wam właśnie życzę!

Moi drodzy dzisiaj chciałabym wam opowiedzieć o wspaniałym debiucie Igi Kowalskiej „Uwalnianie”. Jej książka jest tak bardzo dobra, że każdy powinien ją przeczytać.

Iga Kowalska sięgnęła po naprawdę bardzo trudny temat. Mówię tutaj o zaburzeniu odżywiania i reakcji otoczenia na tą chorobę. /w dzisiejszych czasach niestety ten problem nadal istnieje. Prawie każdy chce być fit. Jeżeli takim nie jest ma problemy. Ja mam to gdzieś, ale inni mają z tym problem i się załamują. Mnie nie interesuje co inni sobie myślą o moim wyglądzie. Najważniejsze jak ja się sama ze sobą czuję. Jednak nie każdy dochodzi do takiego etapu. Dużo młodych ludzi przejmuje się każdym złym słowem wypowiedzianym na temat ich ciał. Między innymi tak powstają zaburzenia w odżywianiu i choroby anoreksja lub bulimia. Te choroby przyczepiają się jak rzep i nie chcą tak łatwo odpuścić. One siedzą w głowie i nie chcą tak po prostu wyjść. Trzeba włożyć mnóstwo pracy, żeby z tego wyjść. Bez lekarza niestety się nie obejdzie. Trzeba takiej osobie pomóc. I właśnie z takim tematem przychodzi do nas Iga Kowalska.

Nasza główna bohaterka Nina zmaga się z trudnym przeciwnikiem „niejedzeniem”. Chciałaby chociaż na chwilę przestać o tym myśleć. Niestety ta choroba przez lata opanowywała jej mózg i jest już jej częścią. Otoczenie jeszcze ją utwierdza w tej chorobie. Bardzo trudna powieść. Czy Nina się przełamie i zacznie żyć własnym życiem? Czy może zamknie się na świat i tylko będzie żyła z tą chorobą, która doprowadzi ją do śmierci?

Bardzo emocjonująca powieść. Pisana z perspektywy Niny. Jej historia poruszyła moje serce. Miejscami miałam wrażenie, że ta dziewczyna cierpi na schizofrenię. Jest głęboko poraniona. Najbliższe otoczenie ją nie rozumie. Czy mimo wszystko z uśmiechem wkroczy w dorosłość? Czy zawalczy o samą siebie?

Dziękuję autorce za to, że dała nadzieję cierpiącym na te wyniszczające choroby. Będzie lepiej tylko trzeba o siebie zawalczyć i się nie poddawać. Nie warto słuchać otoczenia, które mówi jesteś taka i owaka. Tego ci brakuje a tego masz za dużo. Uwierz w siebie. Wewnątrz ciebie drzemie ogromna siła tylko trzeba ją uwolnić. Uwolnij ją a wygrasz wspaniałe życie.

Genialny debiut. Wielkie brawa dla autorki za odwagę i za napisanie książki o tak trudnej tematyce.

Powieść „Uwalnianie” bardzo szybko przeczytałam. Kibicowałam Ninie w jej walce o lepsze życie i wkraczaniu w jej dorosłość.

Bardzo dobra i trudna fabuła. Idealna powieść zarówno dla młodzieży jak i dla dorosłych. Dorośli często zapominają z jakimi problemami borykali się wkraczając w dorosłe życie. Często nie rozumieją młodych ludzi, dlatego często zamiast im pomagać szkodzą.

Z całego serca polecam „Uwalnianie”. Mam nadzieję, że każdy z was zrozumie tą powieść.