Uśpione namiętności

To cudowna, momentami zabawna opowieść o tytułowych „uśpionych namiętnościach”, które każdy z nas ma.

Belle Walter, świeżo upieczona wdowa, która całe swoje życie poświęciła mężowi i rodzinie postanawia w końcu zadbać o siebie i swoje marzenia. Tworzy listę namiętności, ktore kiedyś skrzętnie schowała na dno szafy i przy pomocy wnuczki Zuzanny dąży do ich spełnienia.

Łase na majątek po ojcu dzieci, uznają że matka oszalała, ale to nie powstrzymuje Belli przed spełnianiem swoich marzeń.

Drogie kobietki, śmiem bez kozery stwierdzić, że tę książkę powinna przeczytać każda z nas.

Historia Belli, tak umiejętnie i przyjemnie napisana pomoże Wam sobie przypomnieć, że jesteśmy ważne, mamy prawo do marzeń i ich spełniania, że nasze szczęście jest równie istotne jak szczęście tych wokół nas i przede wszystkim nigdy nie jest za późno, żeby wziąć życie w swoje ręce, na skakanie na skakance, kupienie sobie martensow czy huśtanie sie na huśtawce.

Z tyłu książki znajdziecie afirmacje, do których ja na pewno będę zaglądać codziennie.

To jedna z tych książek, która będzie się godnie razem ze mną starzeć.

Izabell, żona, mama, babcia, całe swoje życie poświęciła rodzinie Gdy umiera jej mąż, dzieci knują by przejąć majątek po ojcu, a matką każde będzie się opiekowało kilka miesięcy w roku, kobieta mówi stop. Jest zdrowa, pełna życia, a dzieci robią z niej nieporadną. Postanawia odciąć się od zachłannych pociech, nie dać im ani grosza i zacząć realizować swoje marzenia. Sporządza listę rzeczy które zawsze chciała zrobić, ale brakło jej odwagi. Teraz punkt po punkcie realizuje każde z nich i czuje, że zaczyna cieszyć się życiem.

Wiem że bohaterka była bajecznie bogata i można powiedzieć, że miała dzięki temu w życiu łatwiej. Jednak żyć pod dyktando innych, spełniała zachcianki dzieci, męża, a zapominała o sobie. Poza tym czy do pomalowania paznokci na czerwono, czy pojechania nad morze, trzeba być milionerką.

Bardzo polubiłam się z główną bohaterką, chwilami miałam ochotę przedostać się na karty książki i realizować z Izabell punkty z jej listy.

Anna Niemczynow potrafi zauroczyć każdą swoją książką. Są to powieści pełne życiowej mądrości, ciepła, każda z nich pokazuje, że w życiu można stać na przegranej pozycji, a jednak można wygrać. Kochani sięgnijcie po te książkę, jeśli znacie autorkę to wiecie, że warto, jeśli nie, koniecznie musicie poznać.

Współpraca barterowa Wydawnictwo Luna

"Wszystko, za czym tęskniła, co odkładała na potem i o czym marzyła, było tuż obok, na wyciągnięcie ręki. To coś nazywało się... proste życie."

Głowa rodziny Walterów umiera. Izabella wdowa po zmarłym zawsze uważana za nieporadną i nie radzącą sobie osobę zostaje pod opieką swoich dzieci, którzy mają już plan jak rozplanować pieniędzmi po ojcu, jego majątkiem i podwładnymi. Dostają nie małego szoku kiedy zmarły pozostawia wszystko Izabelli. A kobieta okazuje się bardziej niezależna i pragnąca spełnić swoje... uśpione namiętności.

Ta książka zostanie ze mną na długo. Główna bohaterka to kobieta, która odkrywa siebie i życie dopiero po 60. Życie zostało praktycznie za nią zaplanowane, dlatego teraz po śmierci męża ma większe możliwości. Przez całą książkę Izabella spełnia swoje małe namiętności, a ja jako czytelnik strasznie jej kibicowałam.

Nie mogłam się oderwać i w sumie przeczytałam książkę w jeden dzień. A w głowie pozostała mi jedna myśl... czy ja też powinnam zrobić taką listę? Czy teraz właśnie jest czas na ich spełnienie, żeby nie było za późno?

A Wy? Macie swoje listy marzeń, tych większych i tych mniejszych?

Wspaniała, wzruszająca i pełna ciepła! Serdecznie Wam polecam!

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌺 "Uśpione namiętności" autorstwa Anny H. Niemczynow to niezwykła opowieść o kobiecie, która na nowo odkrywa siebie.

🌺 Bella próbuje się odnaleźć po śmierci męża. Ma czworo dzieci, których interesuje jedynie spadek po ojcu, a dobro matki schodzi na ostatni plan. Dzieci chcą sprzedać jej dom i wpadają na pomysł, że u każdego z nich pomieszka dwa i pół miesiąca, a kolejne dwa miesiące spędzi na sponsorowanych przez nich wakacjach. Bella jednak choć za życia męża była cichą i zgodną osobą, oraz nie miała swojego zdania słysząc plan dzieci po raz pierwszy postanawia zrobić to co będzie dla niej najlepsze, i sama pokierować swoim życiem.

Czy Bella zrealizuje wszystkie plany z listy uśpionych namiętności?

Czy dzieci zmienią swoje nastawienie do planów matki?

Co jeszcze wydarzy się w życiu Belli?

🌺 Uwielbiam książki autorki, które podnoszą na duchu i dają nadzieję. Jej styl pisania niezwykle przypadł mi do gustu, a na każdą jej książkę czekam z niecierpliwością.

Muszę zacząć od okładki, która jest przepiękna i dopracowana w najmniejszych szczegółach. Co do treści to autorka również ją doszlifowała i wplotła wiele afirmacji, które pozytywnie mnie nastroiły.

Przyznam, że czytając tą książkę czułam ogrom emocji tych pozytywnych oraz negatywnych. Miałam takie nerwy na dzieci Belli, a szczególnie na Mariannę jej synową, która była naprawdę okropnym człowiekiem, że miałam ochotę walnąć ją w głowę tą książką. Jeszcze nigdy nie miałam w sobie takiej agresji na ludzi podczas czytania. Podziwiałam Bellę za to, że w końcu była w stanie pomyśleć tylko o sobie, a nie o dzieciach i trwała przy swoim zdaniu.

Piękna opowieść, którą polecam przeczytać każdej kobiecie niezależnie od wieku.

Zastanawialiście się kiedyś jak będzie wyglądać wasze życie na emeryturze?

Mnie już do tego wieku bliżej niż dalej, więc często się śmieję, że będę siedziała w bujanym fotelu na tarasie (Jak wybuduję dom z tarasem 😅) i czytała na nowo te wszystkie książki, które zgromadziłam na półkach.

A pytanie, jak możecie się domyślić, nie jest przypadkowe i związane jest z Bellą, bohaterką Uśpionych namiętności @

Otóż Izabelle zwana Bellą to kobieta po sześćdziesiątce. Dopiero co pochowała męża i zaczyna nowy etap w życiu - etap spóźnionego buntu, gdyż całe życie robiła wszystko dla innych, dla rodziny i pod ich dyktando. Najpierw wzięła ślub z mężczyzną, którego wybrali dla niej rodzice, później przyszły dzieci i one stały się najważniejsze. Tylko że teraz, jak Bella została wdową, to właśnie jej dorosłe dzieci próbują ułożyć jej życie i podzielić majątek, traktując matkę przedmiotowo.

A co na to Bella? Dowiecie się sięgając po książkę.

Uśpione namiętności to książka nie tylko o starości. To przede wszystkim książka o kobietach i dla kobiet.

W Uśpionych namiętnościach Ania porusza temat sensu życia, realizacji naszych planów, spełniania marzeń, życia w zgodzie ze sobą i odwadze bycia sobą. Zwraca też uwagę na nieodkladanie planów na później, gdyż zwyczajnie możemy nie zdążyć z ich ralizacją. W szalonym pędzie codzienności zapominamy o sobie, o tym, że to my jesteśmy ważne. My - kobiety, my - matki, my - przyjaciółki, żony i kochanki, poświęcające często siebie na rzecz dobra najbliższych.

Uśpione namiętności to książka bardzo refleksyjna, łatwa w odbiorze i do bólu szczera. Nie zabraknie w niej dobrego humoru i ciepłych rozczulających scen.

I już wiem, dlaczego na okładce są krokusy. Symbolizują nowe życie, nowy początek, przebudzenie. Powrót do życia uśpionych namiętności, które w każdym z nas drzemią.

Kochani, polecam wam tę książkę z całego serducha, szczególnie w tym czasie zadumy i oczekiwania na święta. Jestem totalnie oczarowana, czego i wam życzę 🤍

A gdybyście nie mieli pomysłu na prezent dla mamy, to polecam Uśpione namiętności. Tylko nie bądźcie zdziwieni, jak mamusia rzuci wszystko i kupi mały domek na odludziu, żeby żyć zgodnie z naturą, bo zawsze o tym marzyła 😉

"Uśpione namiętności" to historia Izabelle Walter. Żony i matki czwórki dzieci. Nie brakowało jej nigdy pieniędzy, a trwając u boku wysoko postawionego męża miała wszystko co potrzebowała, nie musząc pracować. Ale czy na pewno?

Dopiero po śmierci Edwarda poczuła, że może żyć pełną piersią. Robić to co sama uważa za dobre, a nie to co wypada. Tworzy swoją listę namiętności, w której wymienia rzeczy, które musi zrobić, aby poczuć się szczęśliwa - sama ze sobą.

Oj ile było moich łez wzruszenia, salw śmiechu i momentów zadumy przy tej lekturze.

Droga Kobieto, matko, babciu, żono. To jest lektura dla każdej z nas. Dbajmy o siebie... I powiem coś od siebie: szczęśliwa matka i żona to szczęśliwa rodzina. Nie musisz mieć wyrzutów sumienia, że robisz coś dla siebie, tak po prostu...🤎

"Uśpione namiętności" to przede wszystkim książka o spełnianiu swoich marzeń i zaglądaniu w głąb siebie.

Izabelle Walter poznajemy w momencie kiedy umiera jej mąż, a ona w wieku sześćdziesięciu lat zostaje wdową. Razem z mężem dorobili się czwórki dzieci, które po śmierci ojca chcą zgarnąć cały majątek, a matką będą zajmować się na zmianę. Nie przemyśleli tylko jednego, Izabella dopiero teraz zaczyna żyć i potrafi sama zająć się sobą.

Autorka za pomocą tej książki przemawia do nas kobiet. Zachęca nas do tego, żebyśmy w każdej sekundzie swojego życia myślały o sobie.

Izabella to kobieta, która żyła w cieniu swojego męża. Uważała, że będąc jego żoną nie wypada jej robić różnych rzeczy. A teraz kiedy została sama, sporządza listę uśpionych namiętności, na której znajdzie się [Adres usunięty]. pomalowanie paznokci na czerwono, skakanie na skakance, czy huśtanie się na huśtawce. Proste rzeczy do zrobienia, a jakże ważne.

"Świat nie przestaje się kręcić od nieuprasowanych ubrań, lecz od upchniętych na dno szafy marzeń".

My kobiety często chcemy być perfekcyjne w tym co robimy. Powinnyśmy zadbać o to, żeby w domu było posprzątane, na stole codziennie powinien stać obiad, pranie, prasowanie itd. A gdzie w tym wszystkim my? Dajmy sobie czasami trochę luzu. Poświęćmy cały dzień na oddaniu się przyjemności, zróbmy coś co nam sprawia radość, zapomnijmy o innych i przez chwilę skupmy się tylko na sobie.

Tę książkę powinna przeczytać każda kobieta.

Na końcu książki znajdziemy złote myśli bohaterki, powinniśmy codziennie do nich wracać.

Wzruszająca, świetnie napisana i wciągająca historia o sile kobiet. Nakłania do zadbania o samego siebie i uczy, a także sprawia, że na twarzy pojawia się uśmiech! Polecam!

Nie myślcie, że "Uśpione namiętności", jak mógłby sugerować tytuł, będzie nasycony namietnościami i cielesnością. To byłoby zbyt proste. Powieść zawiera listę marzeń do spełnienia. Dla niektórych mogą wydawać się zwykłymi, ale przecież dla każdego czym innym są marzenia. Jedni mają większe, inni mniejsze. Chodzi o to, by nauczyć się robić coś dla siebie, pokochać siebie, by zrozumieć, że my same też jesteśmy ważne.

To historia, w której każda z kobiet może bez problemu się odnaleźć, której mogła doświadczyć. Chyba spodziewałam się, że spotkam tu coś słodkiego, wesołego, a zostałam mocno zaskoczona tym, w jakim kierunku Anna H. Niemczynow poprowadziła tę opowieść i tym samym jakich uczuć doznałam. Książka tchnie lirycznością, refleksyjnoscią, subtelnością, ale i na zabawne momenty również znalazło się miejsce. Autorka zaakcentowała również motyw relacji rodzinnych nastawionych na własny interes, zdrady, przyjaźni sprzed lat, tęsknoty, opinii i oczekiwań innych, uważności, wdzięczności i miłości do życia.

Życiowe wybory, jakich dokonują bohaterowie nie należą do łatwych, i z całą pewnością niektórym trudno będzie je zrozumieć czy zaakceptować. Jednak nie nam oceniać ich postępowanie. Rezygnacja z siebie dla dobra drugiego człowieka wymaga poświęcenia. Co się stanie, gdy dopadną nas wyrzuty sumienia podjętych decyzji, gdy zechcemy wyrazić własne zdanie? Na pewno pociągnie to za sobą wiele zmian. Przyjemnie obserwowało się jak Izabelle staje się odważna, jak małymi kroczkami zaczęła myśleć o sobie, jak poszukiwała tego, co mogłoby sprawić jej przyjemność. Wszystko odkładała na później, na pierwszym miejscu stawiając na potrzeby dzieci, męża. Do tego obowiązki domowe, zawodowe... a gdzie w tym ona sama?

To dojrzała, życiowa, przejmująca i motywująca powieść o kobiecych potrzebach, marzeniach oraz o tym, by zacząć dostrzegać to, co mamy tuż obok siebie. Potrzeba tylko odrobiny odwagi, by zrobić to, na co przez lata miało się ochotę. A to, czy coś wypada i jest słuszne, czy też nie, nie powinno mieć dla nas żadnego znaczenia. To lektura udowadniająca, że nigdy nie jest za późno na życiowe zmiany oraz obudzenie w sobie "Uśpionych namiętności". A czy Ty, Czytelniczko zrobiłaś coś ostatnio dla siebie? Czy zajrzałaś w głąb siebie?  

Czy my kobiety mamy zakodowane w głębokich odmętach podświadomości, żeby nasze potrzeby stawiać na samym końcu? Że zawsze wszystko i wszyscy ważniejsi są od nas samych?

Te pytania jawią się jako pierwsze po lekturze książki „Uśpione namiętności” Anny H. Niemczynow. Ale zaraz za nimi przychodzi refleksja, że przecież można to zmienić. Mało tego, ta zmiana powinna nastąpić bezzwłocznie, bo na żadną życiową metamorfozę nigdy nie jest za późno.

Autorka motywuje. Nakazuje każdej z nas zawalczyć o swoje marzenia. Odnaleźć je w najgłębszych czeluściach swojej duszy, odkurzyć i przystąpić do realizacji. Bez względu na to jak bardzo są kontrowersyjne, jak bardzo odmienne od naszego codziennego wizerunku i jak bardzo nas zaangażują. Bowiem film zwany życiem w którym to my jesteśmy aktorami, trwa niestety określony czas.

Niesamowita mądrość bije z kart tej historii. Mądrość życiowa, która daje pokorę, która wskazuje drogę i która jest konglomeratem uzasadnionych decyzji. I choć tutaj główna bohaterka posiadała już życiowe doświadczenie myślę, że mimo wszystko w tej historii każda z nas odnajdzie cząstkę własnego życia, część siebie i swoich przeżyć. To dojrzała historia, która nie tylko zmusi każdą czytelniczkę do refleksji, ale sprawi, że każda pomyśli o sobie i swoich pragnieniach…

Wdzięcznie afirmująca świadome korzystanie z cudów, które są na wyciągnięcie ręki, akcentująca egzystencjalne, kobiece namiętności, sukcesywnie spychane w czeluść zapomnienia przez nie same, z czułością przypominająca to, co w prozie codzienności naprawdę ważne.

„Uśpione namiętności”, to urokliwa, ale i w pełni dojrzała literacka forma przebudzenia z marazmu rutyny, której doświadcza bohaterka, jak i w rezultacie sam odbiorca – ta historia motywuje do zmian możliwych do zaistnienia w każdym momencie. Pozwala dostrzec kruchość i nieodzowne przemijanie, stanowi katalizator do nie tylko snucia, ale również do spełniania marzeń, wznieca pragnienia, przyćmione dotąd obowiązkiem odgrywania społecznych ról niczym najznamienitsi aktorzy na deskach teatru, w tym wypadku zwanego życiem. Na fundamencie powieści obyczajowej, iluzorycznie mającej dostarczać czytelnikowi w głównej mierze doznań umilających czas, obnażono wielowarstwową kwintesencję uważności, intencjonalnie ucząc doceniać niewielkie, ale jakże potrzebne, drobne przyjemności. Pełna ciepła, otulająca kojącym wydźwiękiem, odzwierciedla swoisty uścisk – nasączony intymnością, mądrością oraz wymowną wrażliwością. Tylko pióro Ani H. Niemczynow potrafi z taką subtelnością, lekkością i eterycznością kreślić życiowe prawdy – bez nachalności, egzaltacji i nut pompatyczności, które często w umoralniających pozycjach się pojawiają. To historia-przyjaciółka, która swoją obecnością daje niezmąconą radość, oswaja dojmujący smutek, do której można wracać po rady oraz by ogrzać się w blasku jej łagodności. Z humorystycznym sznytem i wyczuwalną uniwersalnością autorka portretuje przedstawicielki płci pięknej – choć niewątpliwie się różniące, to na dnie duszy skrywające identyczne potrzeby, odczuwające zbliżone emocje. I ten tytuł sugestywnie chwyta odbiorcę za rękę i wskazuje: „zobacz, możesz, jeżeli tylko chcesz” – bez względu na wiek, bez względu na osobowość, bez względu… To zachwycający obraz istoty końca, który może być nowym początkiem, właściwym czasem na ciebie, na twoje pielęgnowane przez lata tęsknoty. To powieść stworzona z pasją do rozkoszowania się głębokimi sentencjami, które finezyjnie relacjonują metaforyczne rozwiązanie gorsetu oczekiwań i powinności, by nałożyć szaty, skrojone z sukna egoizmu, tkanego nićmi miłości do samego siebie. „Uśpione namiętności” to książka od kobiety, o kobietach, dla kobiet – przepięknie naznaczona troską i jawną dobrocią, zauważalnie docierająca do zakamarków serca. Wnikliwie życiowa, a tym samym szalenie autentyczna i niezmiernie refleksyjna kreacja – tak bardzo potrzebna, by zrozumieć, że wszystko zaczyna się od szacunku i pozytywnych uczuć do siebie. To zawsze preludium do melodii szczęścia!

„Uśpione namiętności” to poruszająca historia kobiety, która po śmierci męża postanowiła zawalczyć o swoje marzenia i pragnienia. Już nie chciała by ktoś mówił jej co ma robić. Zapragnęła wyjść z cienia i żyć po swojemu.

Izabella – wdowa i matka czwórki dzieci. Poświęciła całe swoje życie dzieciom i Edwardowi, który piął się po drabinie kariery, gdy ona zajmowała się domem. Nie miała przyjaciół, marzeń… . Nigdy również nie pracowała, za to wspierała męża w jego życiu zawodowym. Zapomniała o swojej dawnej przyjaciółce Karolnie, którą postanowiła odnaleźć. Gdy Edward zmarł, dowiedziała się, że została jedynym spadkobiercą jego majątku. Ten fakt nie koniecznie spodobał się jej dzieciom.

A dzieci miała trzeba przyznać z oryginalnymi pomysłami. Ich planem było to, że podzielą się opieką nad matką. Miała ona mieszkać u każdego po 2,5 miesiąca, a pozostałe dwa miesiące w roku miała wyjechać na wakacje. Gdy Bella usłyszała o tym „idealnym” planie, zdecydowała, że w końcu przyszedł czas aby zmienić coś w swoim życiu. I w końcu postanowiła dobitnie wyrazić swoje zdanie. Odtąd już nikt nie będzie jej mówił co ma robić.

Pióro Pani Ani nigdy nie przestanie mnie zachwycać. Z jednej strony „Uśpione namiętności” to łatwa i przyjemna lektura, a z drugiej strony książka skłaniająca do refleksji. Jest zarówno zabawna, jak również wywołuje wiele smutku. Ale przede wszystkie dodaje otuchy. Po raz kolejny autorka pokazuje nam, że warto zawalczyć o siebie i o swoje marzenia. Że warto znaleźć w sobie siłę i postawić się innym. Nawet jeśli tymi „innymi” będą własne dzieci. Pani Ania chce nam przekazać, że każda z nas jest ważna i, że w dzisiejszym pędzie życia mamy prawo do własnych potrzeb.

W książce tej bardzo dobrze zostały wykreowane postacie. Są wyraziste, każda z nich ma inny charakter. Oprócz głównej bohaterki, moją uwagę zwrócił również ogrodnik, który pomimo, że posiada trzy córki czuje się samotny. Przez co bardzo ceni sobie pracę u Izabelli.

Uważam, że książkę powinna przeczytać każda kobieta, bez względu ile ma lat i w jakim momencie swojego życia znajduje się. Dodaje ona na pewno otuchy i nadziei na poprawę swojego losu. Wystarczy tylko chcieć.

Historia Belli uświadamiała mi,że życie jest zbyt krótkie,aby myśleć tylko o innych.Izabella swoje życie poświęciła mężowi i dzieciom.Liczyły się ich potrzeby i marzenia.Jedno wydarzenie jest początkiem zmian w jej życiu .Podobała mi się jej postawa.Pokazała dorosłym dzieciom,że wcale nie jest taka stara i „ułomna”.Chce od życia czegoś więcej.Swoje niespełnione marzenia wreszcie pragnie spełnić.To było urocze-udowadnia,że wiek nie ma znaczenia,gdy pragniemy coś zrobić.

Natomiast postawa dzieci była karygodna.Potraktowali mamę jako osobę,która nie ma prawa głosu.Dopiero stanowcze stanowisko kobiety otworzyło im oczy—ważna jest osoba a nie korzyści i pieniądze.

Kibicowałam bohaterce,aby zrealizowała swoje uśpione namiętności.By poczuła się spełniona i wyjątkowa.Dzięki swojej wnuczce Zuzi,która ją wspierała miała większe chęci do ich realizacji.W każdym wieku można robić szalone rzeczy i cieszyć się z nich.

Szukanie swojej przyjaciółki było godne podziwu.Udowodniło,że warto szukać,by zaznać spokoju i znaleźć swoje miejsce na ziemi.

Powieść uczy-pokazując jak należy nie traktować swoich rodziców.Bo rodzice są dla dzieci i one powinny je wspierać a nie oczekiwać tylko finansowego wsparcia.

Na końcu lektury są Afirmacje Izabelli Walter,które warto wziąść sobie do serca.Będziemy wtedy szczęśliwsi

Polecam przeczytanie książki💙Bardzo miło spędzicie z nią czas💙

"Uśpione namiętności" - coś, co kiedy byłaś dzieckiem, przyprawiało cię o szybsze bicie serca (...)

Uśpione namiętności" - to odgrzebane z zakamarkówd duszy myśli, kiedy uważałaś, że twoja kreatywność komuś się przyda (...)

Uśpione namiętności- twórcze pragnienia tworzenia czegoś ot tak, dlatego, że lubisz, a nie dlatego, że to się opłaca (...) zostały prez ciebie wciśnięte do starej skrzyni z napisem "KIEDYŚ".

Uśpione namiętności- sny, które śniłaś, wierząc w ich spełnienie (...).

Uśpione namiętności trzeba rozbudzić w sobie na nowo."

A Ty ile razy zrezygnowałaś z siebie?

Ile razy poświęciłaś swój czas innym?

Kiedy zrobiłaś coś tylko dla siebie?

Będąc kobietą, żoną, matką... wielokrotnie stawiamy siebie na ostatnim miejscu. Obiecujemy sobie, że w końcu nadejdzie taki dzień, w którym nadrobimy ten czas i zaczniemy spełniać swoje marzenia, zaczniemy żyć pełnią życia. Niestety nie każda z nas potrafi dotrzymać tego słowa. Wciąż wypełnia swoje matczyne i małżeńskie obowiązki. Tymczasem życie ucieka nam między palcami.

Dlatego warto powiedzieć STOP! Warto zaszaleć. I chociaż przez chwilę być całkowitą egoistką. Warto odstawić wszystko inne na bok, a wreszcie zrobić coś tylko dla siebie. Spełniać swoje marzenia. Robić to, na co nigdy byś się nie odważyła.

Izabella bohaterka książki "Uśpione namiętności" była przykładną żoną, matką, kobietą. A więc w gruncie rzeczy szarą, zupełnie nie wpadającą w oczy i nie zapadającą w pamięć osobą, stanowiącą idealne tło dla swojego wpływowego męża. Chociaż nie doznała z jego strony żadnej krzywdy to jego śmierć w jakiejś mierze jest dla Belli wybawieniem. Jednak jeszcze większą siłę znajduje w sobie w momencie, gdy jej rodzone dzieci zaczynają nie tylko układać za nią dalsze jej życie, ale także czyhać na jej majątek!

Kobieta spisuje swoje uśpione namiętności, niezrealizowane marzenia i zaczyna dążyć do ich spełnienia. Chociaż musi odseparować się od rodziny, to wierzy, że prędzej czy później dojdą do porozumienia.

Jednak czy tak się stanie?

Czy Belli uda się odhaczyć wszystkie zadania z listy?

Czy spełni marzenia?

Czy rozbudzi uśpione w jej sercu i duszy namiętności?

"Uśpione namiętności" to wartościowa lektura dla każdej kobiety, żony, matki, która w pędzie dnia codziennego zapomina o sobie samej. Ta książka przypomina, że my także jesteśmy ważne.

Czy jest coś piękniejszego niż wolność i możliwość spełniania marzeń?

Izabelle Walter, bohaterka książki "Uśpione namiętności" przez lata była wzorową żoną i matką czwórki dzieci. O prawie wszystkich sprawach w ich domu decydował mąż, a ona dbała o pozory i była uległa.

Po śmierci małżonka, w życiu Izabelle nadszedł czas na zmiany. Kobieta nareszcie poczuła się wolna i niezależna. Sama chce o wszystkim decydować. Jednak jej dzieci mają inne zdanie na ten temat.

Czy bohaterka będzie miała odwagę i zacznie żyć po swojemu? Czy spełni marzenia?

Codzienność, obowiązki, wychowanie dzieci, doglądanie męża. Tak mijał Izabelle dzień za dniem. Bohaterka nie miała czasu, żeby zastanawiać się nad tym czy jest spełniona i szczęśliwa. Po latach okazuje się, że ma całą listę "uśpionych namiętności", które chce zrealizować. Od małych rzeczy: takich jak pomalowanie paznokci u rąk na czerwono, po telefon do przyjaciółki z dzieciństwa i samotny wypad nad morze.

Najnowsza powieść Anny H. Niemczynow pokazuje, że na zmiany w życiu nigdy nie jest za późno. Czy masz lat dziewięć czy dziewięćdziesiąt nie stój w miejscu. Ruszaj, wykonaj pierwszy krok, potem następny. Ciesz się życiem i czasem, który ci pozostał na ziemi. Rób to na co masz ochotę i co kochasz.

"Uśpione namiętności" to książka napisana dla wszystkich zabieganych kobiet na świecie.

Świetna lektura, która sprawia przyjemność i daje nadzieję. Bije z niej radość i optymizm. Piękna, oryginalna historia, pełna różnorodnych emocji, z nieoczywistym zakończeniem. Napisana z głębi serca.

Idealna na jesienny wieczór.

A może Ty droga czytelniczko, też stworzysz swoją własną listę "uśpionych namiętności" i zrealizujesz z niej kilka lub wszystkie punkty?

No to, do dzieła 🙂.

"Życie jest wolnością, którą człowiek nosi w sercu, a każdy smutek prędzej czy później kończy się radością"

Życie często wymusza pewne zachowania. Każe wchodzić w zaostrzone społeczną tradycją role – być dobrą żoną, idealną matką, nierzadko też perfekcyjną panią domu. Narzuca pewien schemat, odgórnie uznając jego słuszność, jednocześnie odbierając to, co w codzienności najważniejsze – własne zdanie. Anna H. Niemczynow nieprzypadkowo nadaje powieści tytuł Uśpione namiętności – w tym pięknym określeniu skrywa bowiem definicję kobiecych potrzeb, nie zapominając o tej najważniejszej, jaką bezsprzecznie jest miłość do samej siebie.

Izabelle Walter to bohaterka nietuzinkowa. Kobieta dostrzegalnie uprzejma, zasadnicza i poukładana, mistrzowsko wpleciona w zwyczajowe konwenanse, doszczętnie pozbawiona spontaniczności. Świeżo upieczona wdowa, która całe życie poświęcała innym, nie zbliżając się do własnych pragnień nawet w krótkich przelotnych wizjach. Bella ewidentnie potrzebuje momentu zwrotnego. Ten przychodzi niespodziewanie – w formie wyrachowanego pomysłu dzieci. Dorosłych już ludzi, inwencyjnie dążących do zdobycia spadku po zmarłym ojcu. To właśnie ich osobliwy plan sprawia, że bohaterka nieoczekiwanie napełnia się subtelną przebiegłością. I zaczyna zwyczajnie myśleć o sobie. Czytelnik z przyjemnością podpatruje, jak kobieta przeciera własne marzenia z kurzu, jak zaczyna oddychać pełną piersią i szukać w sobie drobnych przyjemności dnia – jak bardzo potrzebuje obudzić uśpione dawno namiętności.

Ta historia niezaprzeczalnie ma wywołać kompilację myśli – ma znacząco naruszyć wyobraźnię i pozwolić jej płynąć z duchem własnych potrzeb. I odbiorca mimowolnie się temu poddaje – zaczyna zastanawiać się, czy zrobił ostatnio coś tylko dla siebie, czy pozwolił sobie na chwilę relaksu w swoim towarzystwie, czy znalazł uśmiech we własnym spojrzeniu. To takie ważne, a jednocześnie tak trudne. Bo przecież obowiązki zawsze wydają się istotniejsze. Bo inni zawsze potrzebują pomocy. Autorka wyraźnie nakłania do spojrzenia na siebie, napędza też chęć zmiany – ten odczuwalnie refleksyjny charakter bez dwóch zdań jest najcenniejszym atrybutem powieści. Ale nie jest jedynym. Interesowne relacje rodzinne, zdrada, urwana dawno przyjaźń, także uchwytna tęsknota – te motywy zdają się być równie mocno zaakcentowane. I to one scalają kompozycję fabularną.

Niesamowity aliaż kobiecych pragnień! Historia szalenie refleksyjna i mocno przejmująca, sugestywnie eksponująca potrzebę szukania miłości do samej siebie. A przy tym zabawna i zadziorna, niejednokrotnie wywołująca efektowny uśmiech na twarzy. Uśpione namiętności to niezwykle przekonująca zachęta do spojrzenia w głąb siebie, do sformułowania własnego zdania, także do starcia kurzu z dawno już zapomnianych marzeń. Anna H. Niemczynow odważnie przenika kameralną część ludzkiej duszy, aby pozostawić w niej raźną chęć do mówienia prawdy. Ta książka jest po prostu wyjątkowa.

Kobiety pełnią w życiu różne role – córki, żony, matki, opiekunki, pracownicy. W swojej skłonności do poświęceń dla dobra innych często zatracają same siebie, nie znajdując już czasu i ochoty na własne przyjemności. A nawet te drobne chwile wytchnienia są wykradane, okupywane wyrzutami sumienia, bo przecież tyle jeszcze zostało do zrobienia…

Czy to wynik społecznych oczekiwań? A może same nakładamy na siebie ten ciężar nie mając odwagi, by zawalczyć o siebie? O własne szczęście?

W najnowszej powieści Anny H. Niemczynow i dzisiejszej premierze poznajemy Isabelle Walter, kobietę po sześćdziesiątce, która dopiero po śmierci męża ma odwagę powrócić do pokrytych warstwą kurzu marzeń, uśpionych dziesiątki lat temu namiętności. Sprzeciwić się swoim dzieciom, które już zaplanowały dla niej przyszłość nie pytając jej o zdanie. Odetchnąć pełną piersią i poczuć wolność i radość z każdego kolejnego dnia, w którym może zrobić coś dla siebie. Wybaczyć sobie popełnione błędy, przestać zamartwiać się opinią i oczekiwaniami innych i pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa.

Czasem w codziennej bieganinie i nadmiarze obowiązków zapominamy o sobie, albo stawiamy własne potrzeby na samym końcu. A przecież zasługujemy równie mocno na czerpanie radości z życia i drobne przyjemności. Dla każdego z nas może to być coś zupełnie innego, jednak uświadomienie sobie własnych oczekiwań, to już połowa sukcesu. Druga połowa, to zadbanie o siebie jak o najlepszego przyjaciela, do którego z radością uśmiechamy się co rano w lustrze. Przyjaciela, któremu potrafimy wybaczyć błędy i z którym z przyjemnością spędzamy czas.

Ta słodko-gorzka, momentami zabawna, czasem smutna opowieść powinna być drogowskazem dla każdej kobiety wskazującym, że na zmianę nigdy nie jest za późno, impulsem, by otrząsnąć się z marazmu codziennej rutyny i zawalczyć o siebie. To nie tylko dobra rozrywka, ale przede wszystkim trafiająca w kobiece serca, szalenie motywująca i wartościowa opowieść.

Co zrobiłaś dziś tylko dla siebie?

Aha, nie miałaś czasu? No tak, pranie, gotowanie, sprzątanie – ważne rzeczy.

A kiedy zrobisz coś dla siebie?

Milczysz… Nie wiesz? Rozumiem. Ciągle coś się dzieje? Jasne.

A zastanawiałaś się kiedyś, czy zdążysz zrobić coś tylko dla siebie, zanim wskazówka zegara życia przesunie się po raz ostatni…?

Jak wiele razy słyszałaś podobne pytania lub sama je sobie zadawałaś? Jak wiele razy spychałaś swoje potrzeby na drugi plan, bo ważniejsze były inne sprawy, a na ciebie już po prostu… nie wystarczyło czasu? Przecież godziny, sekundy upływają tak szybko, nie da się rozciągnąć doby, a każda z nas — kobiet ma tak wiele obowiązków… Na przykładzie głównej bohaterki Belli Anna H. Niemczynow pokazuje, że tak naprawdę na zmiany nigdy nie jest za późno. Nie można być za starym na marzenia, na to, aby ubrać się ekstrawagancko, przebiec maraton, poświęcić jeden dzień tylko i wyłącznie na czytanie… Wystarczy tylko pozwolić sobie na to, aby tląca się w nas tęsknota za samym sobą, znalazła ujście. Trzeba obudzić uśpione namiętności i dać dojść do głosu wewnętrznemu JA.

W nowej książce Anna H. Niemczynow nie serwuje nam gotowych odpowiedzi ani porad, jak powinniśmy postępować. Autorka jedynie podpowiada, jak można czerpać z życia pełnymi garściami, na co warto zwrócić uwagę, by coś zmienić. Bo wszak od ciebie zależy, jaką drogą chcesz podążać. Lektura historii Belli składnia do refleksji i próby odpowiedzi na pytania: czy wystarcza ci to, co masz? Czy czujesz się szczęśliwy? Czy masz poczucie, że jesteś równie ważny, jak twoi najbliżsi? Czy masz marzenia i czy pozwalasz sobie na to, by je spełniać bez wyrzutów sumienia, że ucierpi na tym coś lub ktoś? Autorka niczym wirtuoz gra na kobiecych emocjach i zdaje się, że dokładnie wie, w jaką strunę „uderzyć”, aby wydźwięk nakreślonej jej ręką opowieści, był jak najbardziej słyszalny, wyczuwalny, namacalny... Aby każda z nas – kobiet, które przeczytają jej nową książkę, wyniosła z niej jak najwięcej wartości, które niewątpliwe ukryte są między wierszami a czasem i podane wprost „na tacy”. Wystarczy tylko po nie sięgnąć i rozkoszować nimi jak prozaiczną filiżanką porannej kawy.

Nowa książka Anny H. Niemczynow to także powieść o tym, jak łatwo można popaść w życiowy marazm. Jak szybko jesteśmy w stanie ulec złudnym pokusom, skupić się na tym, co tak naprawdę nie jest istotnie, zamiast celebrować każdy dzień, zwłaszcza ten, który spędzamy z najbliższymi u boku. Warto zwracać uwagę na małe radości, bo to na ich fundamencie zbudowane jest prawdziwe szczęście, które nas uskrzydla i pcha do przodu, ku marzeniom. Ku kolejnym szczytom, które możemy wciąż zdobywać, mimo upadków i bez względu na to, ile mamy lat, jaki jest nasz status majątkowy, a już na pewno na przekór temu, co ludzie powiedzą. Ważne, abyśmy my sami czerpali garściami z takiej "wędrówki".

Podsumowując:

„Uśpione namiętności” to powieść, po którą powinna sięgnąć każda z kobiet. Dla jednych będzie ona być może okazją, aby wreszcie odważyć się spełnić marzenia. Ktoś inny pokiwa głową i przyzna, że tak właśnie jest, kiedy w końcu postawi się na siebie, wtedy dopiero można zrozumieć, co znaczy być w pełni szczęśliwym. To także opowieść, która uświadamia, że nie ma niczego złego w pielęgnowaniu zdrowego egoizmu. Bo poza tym, że jesteśmy mamami, żonami, pracownicami, jesteśmy też odrębnymi jednostkami, które potrzebują rozwoju. I choć postawienie pierwszego kroku w jego kierunku oraz wyjście ze swojej trochę zakurzonej, ale bezpiecznej w naszym odczuciu strefy komfortu, może być przerażające, to stanowczo warto to zrobić. Przeczytajcie koniecznie!

Do czego służą nam marzenia? Dla jednych, żeby je spełniać dla innych czymś co przypomina młodzieńcze lata lub szczęśliwy czas. Czy szczęście, lub bardziej dążenie do niego ma okres przydatności? Według mnie dopóty, dopóki oddychasz masz czas, masz możliwość do realizowania tego, co tylko urodzi się w twojej wyobraźni. Nie znoszę, kiedy ktoś pisze, mówi „w twoim wieku już nie wypada” „Ile ty masz lat?” itp. Uwielbiam książki autorki, tym bardziej że jest moją kolejną lokalną pisarką, którą z całego serca będę promować wszędzie, gdzie tylko się da.

Każda książka Ani to odpowiedź na zawirowania, jakie mam w głowie. Mam większość pozycji, jakie napisała autorka i uwieźcie mi jak mam kłopot, to biorę na chybił trafił jakąś i czytam. Nie wiem, jak to robi, ale za każdym razem widzę co innego, czuje co innego, mimo że dana pozycja czytana jest np. piąty, szósty raz. Kiedy otrzymałam te pozycje sprawiła, że zwariowałam i urzeczywistniłam swoje marzenie, a chodzi o czerwone glany. W książce mowa o Martensach, jakie kupiła sobie Izabelle, ale but to but. Kiedyś słyszałam, że już w pewnym wieku glany nie pasują do kobiety po 30 czy 40. Aniu jesteś sprawczynią tego, że w końcu mam czerwone glany, o których marzyłam od czasów liceum. Kiedyś miałam czarne, ale potem na jakiś czas zapomniałam o nich.

Wracając do książki to z całego serca polecam przeczytać opis. Będziecie wiedzieć, o czym jest. Według mnie jest o tym, żeby nie rezygnować z marzeń, żeby nie słuchać innych w kwestii tego, jak mamy żyć, jak mamy chodzić ubrane, czy najzwyczajniej w świecie, jakim być człowiekiem. Nie wyobrażam sobie, żeby moja córka po latach troszczenia się o nią przyszła do mnie i domagała się spadku po swoim ojcu, czy domagała się tego, co jej się należy. Izabelle Walter jest moim motorem napędowym do tego, żeby walczyć o siebie, żebym nigdy nie zapominała, że jestem warta każdej decyzji, spełnienia marzenia, jakie tylko rodzą się w mojej głowie. Ile to słyszy się, że kobieta niepracująca zawodowo tylko zajmuje się domem i wszystkim, co jest z tym związane, a po 40, 50, w momencie kiedy zostaje np. wdową nie wie, co ma ze sobą zrobić, bo to mąż był tym, który zarabiał na dom i popada w depresje. Znam chyba z siedem takich przypadków. Okazuje się, że gdyby nie jej zaangażowanie nie byłoby domu, rodziny, bo dom to nie tylko budynek, ale zapach obiadu w niedzielę, zapach ciasta, jakie robi co niedzielę, to opatrywanie skaleczeń swojego dziecka, jak i ocieranie łez itp.

Książka będzie idealnym prezentem dla osoby, która żyje dla kogoś, zapomniała o sobie, nie słucha nikogo, kto chce dla niej dobrze, która myśli, że w wieku pięćdziesięciu lat już nic nie osiągnie. Nie wiesz jak zacząć rozmowę? Kup „Uśpione namiętności” i poczekaj na rezultat. Moja rada? Załóż wygodne buty i jazda, bo życie nie będzie czekać, a jeszcze wiele przed tobą do odkrycia. Taka dumna jestem, że miałam możliwość poznania kolejnej książki autorki, że jej książki idealnie pasują do mojej osoby, do mojego sposobu życia czy odczuwania.

Polecam z całego serca nie tylko dla kobiet, ale i dla młodych dziewcząt, które szukają siebie, chcą zrobić coś ze sobą, a niewiedzą jak.

BRUNETTE BOOKS

Nie macie pomysłu na prezent dla bliskiej osoby?

Mam dla Was propozycję znakomitej i motywującej powieści, która ucieszy każdą kobietę i to w różnym wieku.

Kto zna twórczość Anna H. Niemczynow ten wie, że jej książki można brać w ciemno. To moje kolejne spotkanie z autorką i jestem totalnie zachwycona.

"Uśpione namiętności" to historia o dojrzałej kobiecie. Izabelle Walter to świeżo upieczona wdowa. Kobieta całe życie zajmowała się domem, dziećmi i dbała o męża. Nigdy nie pracowała zawodowo. Jej mąż Edward zarabiał pieniądze na dom i rodzinę zapewniając im godne życie. Po śmierci męża Izabelle została sama, a czwórka jej dorosłych dzieci planuje jej dalsze życie oraz chcą sprzedać jej dom i przejąć spadek po ojcu.

Okazuje się jednak, że los płata im figla. Cały majątek zapisany jest Izabelle, a ona po raz pierwszy w życiu znajduje w sobie siłę i odwagę, by wyrazić swoje zdanie i zmienić coś w swoim życiu.

Czy Izabelle uda się zawalczyć o swoje marzenia?Przekonajcie się sami.

Wow! Autorka kolejny raz stworzyła niesamowitą powieść. Genialna fabuła. Ciekawie wykreowani bohaterowie. To historia o dojrzałej kobiecie, która całe życie poświęcała się swoim dzieciom i swojemu mężowi. Niestety zapomniała o sobie. Dopiero po śmierci męża zobaczyła jak pazerna jest jej rodzina, która nie patrząc na potrzeby Izabelle chce odebrać jej pieniądze i dom. Z ogromną ciekawością śledziłam losy Izabelle, by przekonać się, czy kobieta w końcu zrealizuje swoje marzenia i pragnienia.

Autorka stworzyła piękną i wartościową książkę właśnie dla takich kobiet, które całe życie poświęcają się innym i nie myślą o sobie. To historia, która zmusza do refleksji i przemyśleń oraz pokazująca, że wiek to tylko liczba.

Zapewniam Was, że ta lektura jest bardzo motywująca i skłaniająca do działania.

Uwielbiam czytać takie wartościowe i mądre książki. Autorka potrafi zmotywować, aby znaleźć w sobie siłę i odwagę, aby spełnić swoje marzenia oraz zmienić coś w swoim życiu.

To idealna książka dla każdej kobiety.

Gwarantuję Wam, że po przeczytaniu tej książki zawalczycie o siebie.

Wspaniała, motywująca, inspirująca i życiowa książka.

Nie oderwiecie się od niej ani przez chwilę.

Rewelacja!

Polecam!

„Wystarczy, że odpowiesz sobie na jedno… ważne pytanie: co lubisz w życiu robić. A potem zacznij to robić.” - Czy wiesz z jakiego filmu jest ten cytat? 😉

A tak na poważnie, czy masz czasem wrażenie, że Twoje życie jest zasuszone, jak kwiaty? Pewne czynności robisz automatycznie, nie zwracając uwagi na siebie i swoje potrzeby, a na innych, na dobro dzieci, męża, żony, rodziny, a gdzie jesteś Ty w tej całej codzienności…

Izabella Walter traci męża, zawsze żyła w cieniu głowy rodziny, czy znajdzie w sobie w końcu odwagę, aby zawalczyć o siebie? O to, aby być zauważoną, chociażby przez własne dzieci, jako człowiek, który skrywa w sobie wiele namiętności i mądrości życiowych?

Przez wiele lat, robiła po prostu to co do niej należało, opieka nad czwórką potomstwa, wspieranie męża w jego działaniach, ale czy momentami Izabella nie miała wrażenia, jakby była niewidzialna?

Śmierć ślubnego sprawiła, że coś w niej drgnęło…

ale czy będąc seniorem można sobie pozwolić na „wygłupy”, bo tak były nazywane marzenia bohaterki? Można, a nawet trzeba!

A teraz usiądź z kartką w ręku i zapisz na niej to co robisz tylko dla siebie i to co ma sprawić Ci przyjemność, nawet malutką. Jeśli się długo zastanawiasz i nic nie przychodzi Ci do głowy warto zacząć od drobnostek: „poskakać na skakance” ❤

Ja już stworzyłam swoją listę namiętności, choć nie zdradzę Wam co na niej się znajduje to powiem, że kiedy tylko widzę poszczególne punkty do zrealizowania od razu na mojej twarzy pojawia się uśmiech. To naprawdę działa! A co będzie, kiedy wszystkie, albo większość punktów będzie odhaczona? …Po prostu szczęście!

NIe zapominaj nigdy o sobie…❤

„Wszystko, za czym tęskniła, co odkładała na potem i o czym marzyła, było tuż obok, na wyciągnięcie ręki. To coś nazywało się... proste życie.”

Izabelle niedawno pochowała męża z którym przeżyła większość swojego życia. Kobieta nigdy nie pracowała zawodowo, zajmowała się domem, czworgiem dzieci i mężem, który wspinał się po szczeblach kariery. Teraz postanawia rozpocząć nowe życie, przez lata swoje własne potrzeby usuwała w cień, zawsze robiła to, co należało i była dla innych. Po śmierci męża, okazuje się, że jest jedyną spadkobierczynią, co niezbyt podoba się dzieciom. Te postanawiają, że u każdego z nich będzie mieszkała przez dwa i pół miesiąca, a resztę roku ma spędzić na zorganizowanych przez nich wakacjach. Wszystko układa się dobrze, do chwili gdy Izabelle postanawia powiedzieć, co tak naprawdę myśli o ich pomyśle.

Czy kobieta zdoła przeciwstawić się dzieciom i po raz pierwszy w życiu pójdzie za głosem serca, wybierając własne dobro? Moje kolejne bardzo udane spotkanie z autorką. Fabuła ciekawie poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, niesie ogromne, sprzeczne emocje. Pani Ania czaruje słowem, naturalnie przekazuje życiowe prawdy, piękny, lekki, płynny, subtelny styl powodował ogromną przyjemność z czytania. Radość miesza się ze smutkiem. Pisarka umiejętnie i z wyczuciem oddaje emocje, porywy serca, wewnętrzne rozterki jakie targają naszymi bohaterami. A ci wyraziście ukazani, ich przywary, oczekiwania wobec innych, egoistyczne dobrze ukryte motywy postępowania. Każdy jest inny, autentyczny, nietuzinkowy, paleta przeróżnych osobowości. Izabelle polubiłam od razu, to ciepła, serdeczna, mądra kobieta, która przez całe życie dobro innych przedkładała na własne. Jej marzenia, pragnienia zawsze były spychane, upychane, były dla innych mało ważne.

Nietuzinkowa, urokliwa, pozytywna, całkowicie przykuwająca uwagę opowieść, która motywuje do zmian. Trudna, mozolna walka o siebie, o swoje marzenia, pragnienie życia po swojemu. Odwaga by przeciwstawić się innym. Każdy z nas ma prawo do życia po swojemu. Ukazuje kruchość i ulotność życia, przemijanie, zwykłą codzienność, tęsknoty, pragnienia. Trudne wybory i ich konsekwencje. Wzajemne zależności i oczekiwania wobec innych. Pozytywne nastawienie wobec świata i innych, afirmacja życia. Powieść wyraźnie pokazuje, jak każda z nas kobiet jest ważna, nie dla innych, dla siebie.

Mądra, wnikliwa, poruszająca, bardzo życiowa, dojrzała opowieść o kobietach i dla kobiet. Płyną z niej dobro i troska. Daje do myślenia, niesie nadzieję, wyraźnie ukazuje, że warto pójść za głosem serca i spełniać marzenia. Z całego serca polecam, Tatiasza i jej książki :)