Umrzesz za sześć godzin

Cała pozycja jeśli chodzi o przekaz, to był ciekawa, tylko nieco mało prawdopodobna. Akcja rozpoczęła się bardzo szybko i to tutaj nie miałam czasu na strach, gdyż niedługo po tym postać już znajdowała się w niebezpieczeństwie. Napięcie na szczęście było, bo długo nie wiedziałam o co chodzi mordercy. Zbrodnie są bestialskie, gdzie mamy opisy tych scen, ale dla mnie były zbyt szybkie, a akcja pomiędzy nimi idealna. Trupów zaczyna przybywać, a osoba, która może coś wiedzieć jakby milczy. Totalnie mnie nie przekonywała, chociaż zaciekawienie było, bo jeśli kłamał, to z pewnością miał ku temu powody. I do tego ten pożar w escape roomie wraz ze zniknięciem pewnej osoby. To wszystko od początku miało pewne połączenie, ale do samego końca byliśmy zwodzeni, by nie za szybko poznać choćby urywek czy skrawek tego kto krzywdził i dlaczego. Wciąż przewijała się przeszłość i to sami nawet odkryliśmy po niektórych urywkach rozmów, że tam musiało stać się coś, co tak skrzywdziło oprawcę, że sam postanowił wymierzać sprawiedliwość. Rozmowy z policjantami, którzy próbowali strugać twardzieli były ciekawe, ale nie zawsze im to wychodziło. Jakby nie do końca potrafili zadawać pytania w sposób, na który dostaliby konkretne odpowiedzi. Coś jakby obaj wiedzieli, że drugi coś ukrywa, ale nie potrafili z siebie nawzajem tego wyciągnąć. Ten, kogo ścigali był na tyle nieuchwytny, że nie wpisywał się w żadne stereotypy. To czym krzywdził było starannie dopracowane i naprawdę mało znane, jakby sam wszystko wymyślał. Nieraz złapałam się na tym, że próbowałam wyobrazić sobie to, co zostało tutaj opisane. Historia podobała mi się, tylko była mało przekonująca. Zbyt mało strachu i napięcia w momentach, które tego wymagały. Osoba krzywdzona czasami zachowywała się tak jakby odgrywała swoją rolę, a nie jakby naprawdę ktoś sprawiał jej ból. Prawdopodobnie dlatego, że nie znaliśmy dokładnych myśli krzywdzonych. I na koniec powiem wam, że nie wiem dlaczego rozdrobniłam swoją opinię na takie drobiazgi, ale zwyczajnie musiałam je z siebie wyrzucić. Bo to dobry kryminał, tylko może mnie nie przekonał.

Wyobraźcie sobie przestępcę, który działa według tylko sobie znanego schematu. Nie zwykły bandyta czy zwyrodnialec. Wyrachowany, inteligentny, używający do swoich zbrodni dopracowanych pułapek rodem z filmu „Piła”. Media określają go mianem „Człowieka Zagadki”. Czas ucieka, a ofiar przybywa.

Sprawą zajmują się dwaj stołeczni policjanci, doświadczony Henryk Wabicki i nieco młodszy Tomasz Kalisiak. Szybko wpadają na pewien trop. Okazuje się, że ofiary łączy pewne tragiczne wydarzenie sprzed dziesięciu lat. Może się wydawać, że sprawcy chodzi o zemstę. Ale czy na pewno?

„Umrzesz za sześć godzin” odebrałem bardzo pozytywnie. Dosłownie „przeleciałem” przez karty książki z prędkością naddźwiękową.

To mroczny thriller, w którym znajdziecie bardzo ciekawą intrygę. Autor prowadzi nas przez poszczególne zbrodnie dosłownie odliczając czas do tragicznego finału. W międzyczasie pokazuje próbę rozwikłania zagadki przez dwóch policjantów, którzy dodają ciekawego kolorytu tej mrocznej książce.

Czytając tę powieść miałem pewne skojarzenia z takimi filmowymi hitami jak seria „Piła”, o której już wspominałem oraz z genialnym filmem „Siedem” w reżyserii Davida Finchera. Jeśli znacie i lubicie te tytuły to książka Janusza Onufrowicza podejdzie Wam na pewno.

Polecam serdecznie. Ta książka to gwarancja świetnej rozrywki. Gwarantuję

A co Ty zrobiłbyś, gdyby w Twojej skrzynce na listy znajdowała się wiadomość: UMRZESZ ZA SZEŚĆ GODZIN?

Początkowy strach Artur kwituje parsknięciem śmiechu, choć informacja ta nie trafiła do niego bez przyczyny. Nie spodziewa się nawet jak szybko, ktoś mu ów powód przypomni.

Mocny, momentami brutalny i niepokojący kryminał o sprawiedliwości za wszelką cenę. Jej wymierzenie należy do mściciela zwanego Człowiekiem Zagadką. By ocalić swoje życie, uwięzieni w pokojach pułapkach muszą się nieźle nagłówkować, a wszystkie wskazówki sugerują, że zasłużyli na to, co ich spotyka.

Śledczych z komendy stołecznej miasta Warszawa czeka nie tylko wyścig z czasem, ale i nie lada zagwozdka: kim jest tajemniczy zabójca i jak go powstrzymać?

Akcja od początku jest nadzwyczaj dynamiczna i wciąga nas w swoje macki. Łamigłówki przygotowane przez głównego antagonistę budzą zgrozę i zdumienie, trzeba bowiem nie lada umysłu, by wpaść na podobny pomysł i jeszcze go zrealizować. Fabuła rodem z serii filmów „Piła” - krwawa i mroczna zachwyci wszystkich koneserów mocnych wrażeń.

Kto chciałby wiedzieć, kiedy umrze? Czy byłoby to lepsze, niż niewiedza?

"Umrzesz za 6 godzin” to powieść, która z pewnością przyciąga uwagę swoim intrygującym tytułem i obietnicą napięcia. Książka ma swoje mocne strony, ale występują też pewne przeszkody, które wpływają na odbiór całości. Na przykład kilkustronicowe opisy próby złamania szyfru - wiem, autor chce to uzasadnić, zaznaczyć, jak logiczne jest założenie kodowania kolejnych cyfr, ale to raczej budziło moją irytację i gasiło napięcie, zamiast je podsycać. Ale nie wykluczam, że może to być dla kogoś największą zaletą!

Fabuła potrafi wciągnąć i trzymać w szponach napięcia, choć są chwile marazmu. Myślę, że obcięcie kilkudziesięciu stron nie byłoby stratą, lecz korzyścią. Generalnie czytelnik jest ciekawy, co wydarzy się dalej. I co było wcześniej, co wywołało ten ciąg nieszczęść. Akcja skupia się na serii morderstw. Ofiary otrzymują wiadomość o swojej zbliżającej się śmierci. Śledztwo prowadzone przez dwóch policjantów długo nie daje właściwych odpowiedzi.

Postacie, zarysowane dość wyraźnie, lecz powierzchownie, nie zawsze budzą sympatię lub głębsze emocje. Lubię kibicować jakiemuś bohaterowi, tu nie znalazłam takiego. Obserwowałam ich chłodnym spojrzeniem. Doceniam jednak próbę stworzenia mrocznej i klaustrofobicznej atmosfery, co w niektórych momentach się udaje.

Tempo akcji jest nierówne – chwile intensywnego napięcia przeplatają się z fragmentami, które dłużą się i nużą. Język jest poprawny, ale brakuje mu polotu i wyrazistości, które mogłyby wzmocnić przekaz.

Podsumowując, „Umrzesz za 6 godzin” to powieść, która może dostarczyć rozrywki na kilka godzin. Nie jest to może arcydzieło gatunku, które głęboko zapadnie w pamięć, ale na pewno warta uwagi pozycja dla fanów mocnych wrażeń. Książka ma swoje momenty, które potrafią zaskoczyć!

Jako miłośniczka łamigłówek, escape roomów i książek, oczywiście nie mogłam przejść obok tej pozycji obojętnie.

Mamy tu tajemniczego mordercę, który daje swoim ofiarom szanse, mogą rozwiązać łamigłówkę i przeżyć. Wymyślne mechanizmy i rozwiązania nawiązujące do ich przeszłości. Śledztwo prowadzą dwaj detektywi, z których jeden ma irytujące powiedzonko "jasne" używane zdecydowanie zbyt często (mnie denerwowało bardzo, szczególnie w sytuacjach -jestem aresztowany? - jasne, nie nie jesteś), bez tego powiedzonka książka dostałaby gwiazdkę wyżej.

Detektywi spostrzegają, że morderca konsekwentnie porywa ofiary spośród grupy przyjaciół, co takiego zdarzyło się wiele lat temu, że jest żądny zemsty? Czy którakolwiek z ofiar rozwiąże łamigłówkę i się uwolni? Czy policjanci dopadną w końcu mordercę?

To trochę taki film "Piła" osadzony w polskich realiach, z ciekawym pomysłem i oryginalnymi postaciami.

Czy warto przeczytać tę książkę? "Jasne" jak by odpowiedział Tomasz Kalisiak :)