Uderz w gong

Co to była za przygoda!! Ponownie pozachwycam nad rozbudowanym światem, polityką i fabułą, bo tego zawsze oczekuję od świetnej fantastyki. W tych kwestiach niczego jej nie brakowało! W tej historii wszystko zostało dopracowane na ostatni guzik. Nie brakowało tu również przewrotnej akcji, dzięki czemu nie miałam nawet chwili na nudę. Opisy bitew nie złagodniały, ponownie były brutalne i krwawe, co do mnie przemawia, jak już ma się dziać, to na całego!!! 😅 Nie przyzwyczaiłam się jednak do imion i przezwisk, choć na to liczyłam. Gubiłam się między bohaterami, przez co musiałam co jakiś czas przystopować z czytaniem i zastanowić się, czy w dobrym kierunku idę. Tu z pomocą przybył mi pierwszy tom, w którym pojawił się spis najważniejszych postaci, co trochę ułatwiło mi połapanie się w wydarzeniach i postaciach.

Zmianie natomiast uległ natomiast wątek romantyczny, który jest dość oryginalny. On nie pędzi, nie opiera się na czułości ani na delikatności. Ta relacja idealnie przedstawia bratnie dusze. Dwie osoby, które rywalizują, ale też podziwiają się nawzajem. To dość ciekawa relacja, z którą nigdy wcześniej się nie spotkałam. Fajnie poznać coś nowego! ❤ Sam klimat chińskiej mitologii nadaje tej dylogii wyjątkowego klimatu, a to jak autorka przykłada do niego uwagę i przedstawia nam, nadaje całości charakteru.

Podsumowując, czytając nie potrafiłam uniknąć chaosu, który czułam, bo mieszały mi się imiona, przezwiska i nazwy miejsc. Mimo to, sposób, w jaki ta książka została napisana, przypadł mi do gustu. Uważam, że niczego tej fantastyce nie zabrakło. Fabuła, polityka, świat i bohaterowie zostali dopracowani i świetnie przedstawieni!

[ współpraca reklamowa z wydawnictwem ]

Zefir z bezimiennej sieroty stała się być boginią w ciele wojowniczki. Jednak mimo tego wciąż czuje się bezsilna. Wojna i przeznaczenie otaczają główną bohaterke, jednak ona pragnie przeciwstawić się swojemu przeznaczeniu. Kości zostały rzucone, a ona sama pragnie wymierzyć sprawiedliwość.

Zefir to typ bohaterki, którą albo się kocha albo nienawidzi. W mojej głowie zapamiętałam ją trochę inaczej i szczerze mówiąc w tej części wypadła ona chyba nawet korzystniej niż wcześniej.

A może to zestawienie jej i Wrony sprawiło, że moja sympatia wzrosła bo tak fajny i oryginalny jest ten duet. Ich relacja się pogłębiła w drugiej części, może nie zostało to jakoś super uargumentowane i napisane tak aby czytelnik nie tylko czytał o tym ale to czuł i rozumiał to, ale też nie był to jakiś tragiczny wątek.

O dziwo w tej książce jest znacznie więcej spisków, knowań i potyczek politycznych. Nie widać po jej grubości jak skomplikowane może być to fantasy ,ale trzeba poświęcić jej chwilę aby zrozumieć fabułę bo sporo się w niej dzieje.

Zakończenie zaskakujące, ja osobiście wolałabym inne ale muszę przyznać, że idealnie ono pasuje do tej historii i tym bardziej do tych bohaterów, w szczególności Zafir, która jest dość specyficzna i wyróżniająca się na tle innych bohaterów.

Książek inspirowanych kulturą azjatycką przeczytałam do tej pory naprawdę niewiele. Szczerze mówiąc, mogłabym je policzyć na palcach jednej ręki. Może właśnie dlatego tym bardziej byłam ciekawa, co takiego kryje się w Królestwie Trojga, które skusiło mnie falą pozytywnych recenzji.

I muszę przyznać, że nie zawiodłam się. W tej części dzieje się naprawdę sporo. Już od pierwszych stron czytelnika zalewają emocje, akcja rusza z kopyta i nie daje chwili wytchnienia. Zefir występująca tutaj jako Lotos, wojowniczka i zaprzysiężona siostra Ren. Musi stawić czoła wielu przeciwnościom. Nie tylko musi ukrywać swoją prawdziwą tożsamość, ale również aktywnie wspierać działania w bezlitosnej wyniszczającej wojnie.

W książce pojawia się dużo strategii, planowania i intryg, to naprawdę czuć. Opisy są bardzo szczegółowe, momentami wręcz rozbudowane do tego stopnia, że trudno się w tym nie zgubić. Przyznam, że w pewnym momencie zaczęłam robić sobie notatki, żeby lepiej wszystko ogarnąć. Ale kiedy już złapałam ten rytm i dałam się wciągnąć w klimat, to poczułam się naprawdę zanurzona w świecie tej opowieści.

Bardzo ciekawym elementem były dla mnie dialogi. Pełne niedopowiedzeń, metafor, ukrytych znaczeń. Na co dzień jestem raczej przyzwyczajona do wypowiedzi „wprost”, więc początkowo musiałam się przestawić. Ale ten styl ma coś w sobie. Daje specyficzny, bardzo klimatyczny vibe. Zupełnie jak w dobrym, starym kinie azjatyckim, który dawniej tak bardzo uwielbiałam. Trochę tajemniczości, trochę emocji pod powierzchnią i dużo głębi między słowami, w których trzeba się doszukiwać drugiego dna.

No i wisienką na torcie jest oczywiście relacja Zefir z tajemniczym Wronom. Zresztą jeden z ich fragmentów był szeroko promowany przez wydawnictwo, że nie wiedziałam, czego się spodziewać. Ale i tak napięcie między nimi było niemal namacalne. Dwóch strategów, każde z własnymi sekretami i motywacjami, to musi się skończyć iskrzeniem. I faktycznie, jest intensywnie. Czego może pozazdrościć im niejeden z pikantnych romansów.

Podsumowując, jeśli ktoś szuka książki z orientalnym klimatem, złożonymi bohaterami, strategiczną fabułą i subtelną emocjonalnością. To naprawdę warto poznać tę serię. O ile nie obawiacie się tej całej złożoności świata, która mnie osobiście zachwyciła i chciało by się tego więcej. Zaczynam coraz przychylniej patrzeć „Błogoslawieństwo niebos”, bo w tak boskiej atmosferze, może nas utrzymać na dłużej.

Powracamy do świata fantasy, gdzie Zefir – strateżka i bogini, w ciele wojowniczki, Lotos, kontynuuje swoją misję, aby Xin Ren zasiadła na tronie i zjednoczyła Trzy Królestwa.

W tej części główna bohaterka jest jeszcze bardziej zdeterminowana, a momentami nawet zdesperowana. Mamy mnóstwo intryg i ciekawych strategii, dzięki czemu czytelnik się nie nudzi. Wojna to nie tylko walka na polu bitwy. To także przemyślane ruchy, odpowiednie sojusze i ogromna przebiegłość.

Trzy mocne temperamenty zacięcie walczą o władzę. Miazma – premierka, która rządzi twardą ręką i ma u swego boku wybitnego stratega Wronę; Xin Ren, która za wszelką cenę nie chce, aby jej przepowiednia, która mówi, że zdradzi swój ród, się spełniła, dlatego chce by obecna cesarzowa została na tronie. Jest też Cykada – i w tej części pełni ona większą rolę. Była sprzymierzona z obydwiema stronami, ale którą wybierze ostatecznie? Na czyją stronę przechyli się szala z korzyściami?

„Ale wojna rzadko przypomina szachy, grę, która jasno oddziela czerń od bieli”

W tym tomie mamy zdecydowanie klimat knucia i zatracenia się, jeśli chodzi o władzę. Zefir ponownie wraca na Ziemię, ale czy będzie w stanie zaryzykować swoje boskie pochodzenie dla człowieka? Czy będzie na tyle sprytna, aby przechytrzyć wszystkich?

Z pewnością najlepiej bawiłam się kiedy doszło do starcia się dwóch strategów. Zefir i Wrona mieli niedokończone sprawy i choć połączyło ich coś wyjątkowego, co wciąż wraca do nich, to mimo wszystko zostali wyszkoleni na profesjonalistów. Czy dobro Królestwa będzie ważniejsze od miłości? I czy ta miłość rzeczywiście była prawdziwa?

Obydwoje wątpią w słowa drugiego, bo wiedzą że one nie mają żadnej mocy.

„Bo cię lubię, ale to nie jest wystarczająco dobry powód. W tej wojnie nie był wystarczająco dobry, by mnie powstrzymać. A teraz nie jest wystarczająco dobry, byś mi zaufał. Śnię o świecie w którym jest, ale w tym…”

Wydaje mi się, że Zefir jest w tym tomie jeszcze bardziej bezwzględna i nieustraszona. Miewa własne wątpliwości, ale jest ukierunkowana na cel, dążąc do tego, aby odwrócić przeznaczenie. Jej lojalność jest godna podziwu, ale niestety cierpi jej moralność. Choć w sumie na wojnie nie do końca jest ona w cenie. Nie po tym jak została zdradzona i zabita. Od tamtego momentu mam wrażenie, że coś się w niej zmieniło.

Wrona jest niezwykle charyzmatyczny, wciąż uszczypliwy, ale przy tym niezwykle inteligentny. Ma swój własny plan i tym razem dowiadujemy się nieco o jego przeszłości. Jest podobny do Zefir i być może dlatego tak ich do siebie ciągnęło.

Zefir musi dokonać ważnych wyborów nie tylko jako strateg, ale jako bóstwo. Jaki będzie finał i kto zasiądzie na tronie?

"Emocje to słabość. Jest oczywiste, że by je ukrył. Powinnam zwracać uwagę na jego czyny. Mówią więcej niż słowa".

Główna bohaterka to niezwykle silna postać i sądzę, że każdy powinien się jej bać. Udowadnia to knując kolejne intrygi i starając się przewidzieć nastepny ruch przeciwnika. Jednak czy każdy sojusz jest prawdziwy?

Świetnie się bawiłam podczas tej lektury. Może nieco humoru mi zabrakło, chyba w poprzedniej części był on wyraźniej zaznaczony. Jednak tym razem też zmienia się charakter książki, więc to pewnie dlatego. Całość czyta się naprawdę szybko, bo czytelnik od razu przenika do tego świata.

Świetnym ozdobnikiem są postaci z początku strony, a dodany art do egzemplarza recenzenckiego, jest śliczny. Właśnie tak wyobrażałam sobie Wronę.

W środę czytałam dodatkowy epilog, który był dostępny na stronie wydawnictwa i wyłam 😭Nawet nie wiedziałam jak bardzo go potrzebowałam 🩷

"Emocje to słabość. Jest oczywiste, że by je ukrył. Powinnam zwracać uwagę na jego czyny. Mówią więcej niż słowa".

„Uderz w gong” to porywająca, epicka opowieść fantasy, inspirowana chińską mitologią i „Opowieściami Trzech Królestw”. Jest drugą i ostatnią częścią dylogii „Królestwo Trojga”. Kontynuuje losy Zefir, sieroty, która stała się wojowniczką, strateżką i boginią.

Zefir, po wydarzeniach z pierwszej części, musi zmierzyć się z konsekwencjami swoich wyborów. Wojna wisi na włosku, a strony bezlitośnie walczą o władzę. Strateżka musi zdecydować, komu zaufać i jaką rolę odegrać w nadchodzącym konflikcie.

Główna bohaterka to silna, niezależna, gotowa bardzo wiele poświęcić strateżka. Musi zmierzyć się z trudnymi wyborami i własnymi demonami. Oprócz niej jest wielu bohaterów pobocznych, jednakże mimo to świetnie napisanych, mających wyraźne charaktery, [Adres usunięty]. Wrona tajemniczy i niebezpieczny przeciwnik (i nie tylko...) Zefir.

Książka napisana jest bogatym i przystepny językiem, oddającym klimat chińskiej mitologii. Autorka umiejętnie buduje napięcie i tworzy złożonych oraz wielowymiarowych bohaterów.

„Uderz w gong” to godne zwieńczenie dylogii „Królestwo Trojga”. Powieść przepełniona jest akcją, barwnym klimatem, emocjami, mrocznymi sytuacjami i niespodziewanymi zwrotami akcji. Joan He stworzyła fascynujący świat, który porwał mnie niemalże od pierwszej strony...