Uwierz w siebie, Matyldo!

Kto jeszcze nie poznał Matyldy, nastolatki, której los nie będzie Ci, Czytelniku, obojętny, tego zdecydowanie zapraszam do pierwszej części pt. Głowa do góry, Matyldo! Tam poznacie tytułową Matyldę, dziewczynkę z niepełnosprawnością, autorstwa pani Anny Stryjewskiej.

Autorka „Matyldy” to pisarka związana emocjonalnie z Łodzią, gdzie prowadzi swoją agencję nieruchomości. Włókiennicze miasto często osadza w swoich powieściach dla dorosłego czytelnika. Pani Anna w piękny sposób, na kartach swoich książek, pokazuje historię Łodzi i okolic na tle wydarzeń historycznych. Jednak najważniejsze w nich są ludzkie losy, które przeważnie nie mają lekkiego życia i muszą zmagać się z kłodami nieustannie rzucanymi pod nogi. Interesuje się malarstwem i podróżami, jednak na pierwszym miejscu stawia historię i literaturę. Nie inaczej jest w cyklu o Matyldzie. Tu również pojawia się Łódź, choć akcja toczy się w czasach współczesnych.

Tym razem okładka ma zdecydowanie inne oblicze niż w pierwszej części. Tam dziewczynka była przedstawiona na tle wiejskiego otoczenia, tutaj siedzi w oknie wraz ze swoim przyjacielem Eustachym, a na zewnątrz widzimy zabudowania charakterystyczne dla miasta. I tutaj Matylda jest zamyślona, wpatruje się w swojego ukochanego szczurka, któremu może powierzyć wszelkie tajemnice. Nie wspomniałem przy recenzji pierwszej części, bo słuchałem audiobooka, że ilustracje do książki wykonała pani Agnieszka Antoniewicz. Idealnie odzwierciedlają one powieść i ubarwiają ją, mimo że są czarno-białe.

Matylda właśnie wróciła z Paryża, stolicy Francji, gdzie przeszła bardzo trudną operację swojej krótszej nogi. Teraz będzie mogła chodzić normalnie, choć cały czas wydaje jej się, że „wydłużona” noga nadal chciałaby kuśtykać. Dziewczynka, która skończyła już czternaście lat, powoli układa sobie swoje młode życie w Czarnym Stawie. Jednak musi postawić kolejny krok w nieznane, a przecież wszystko zaczęło się już układać. Ma wspaniałą przyjaciółkę Dorotkę, a bliskość kolegi Mariana to już nie tylko zwykła przyjaźń. Do tego Eustachy oraz Borys, radosny piesek, który zakochany jest w Matyldzie.

Czy przeprowadzka do innego miejsca okaże się próbą czasu dla szkolnej miłości? Czy ciotka Klara rzeczywiście będzie surową i nieprzystępną krewną, na jaką wygląda przy pierwszym spotkaniu? A jak sama Matylda, która powoli wkracza w dorosłość, zaadaptuje się wśród rówieśników, których będzie musiała poznać? Jak ułożą się jej dziecięce marzenia związane z muzyką?

Na te, ale także inne pytania odpowiedzi znajdziecie, czytając drugą odsłonę młodzieżowej powieści o Matyldzie. To naprawdę niebanalna historia, która może zainteresować również rodziców. Dlaczego? Ponieważ nie zawsze nadmiar obowiązków narzuconych dziecku sprzyja jego rozwojowi. O czym mówię? Musicie po prostu to przeczytać. A ja z niecierpliwością czekam na kolejną część!

Anna Stryjewska: „Uwierz w siebie, Matyldo!” – odkryj odwagę bycia sobą.

Prawdziwa odwaga nie polega na braku lęku, lecz na umiejętności pójścia naprzód mimo drżących dłoni i niepewności, która towarzyszy każdej życiowej zmianie. W życiu wielu osób u progu dojrzałości nadchodzi bowiem moment, gdy bezpieczne gniazdo rodzinnych stron staje się zbyt ciasne – i właśnie tę przełomową chwilę opisuje Anna Stryjewska w książce „Uwierz w siebie, Matyldo!”. Autorka stawia w niej tezę, że wejście w dorosłość to proces nieustannej dekonstrukcji własnych słabości na rzecz budowania wewnętrznej siły. W tej poruszającej kontynuacji powieści "Głowa do góry Matyldo!", Stryjewska doskonale obrazuje ten etap, rzucając główną bohaterkę na wyjątkowo głęboką wodę: przenosiny z przytulnego Czarnego Stawu do surowego domu ciotki Klary stają się dla dziewczyny bolesną lekcją samodzielności. Postać oschłej krewnej okazuje się tu największym sprawdzianem pewności siebie, w którym jedynym stałym lądem dla Matyldy pozostaje muzyka. To właśnie pasja staje się fundamentem jej tożsamości oraz aktem buntu przeciwko byciu „szarym wróblem”, dając jej moc, by uwierzyć, że o wartości człowieka decyduje talent, a nie surowe oceny otoczenia.

Ta walka o własne „ja” nierozerwalnie wiąże się z warstwą psychologiczną powieści, w której pisarka z wielką wrażliwością kreśli różne oblicza nastoletnich dylematów. Obserwujemy tu bolesny dualizm: z jednej strony samą Matyldę, zmagającą się z dotkliwym poczuciem izolacji, a z drugiej jej rówieśniczki, z których każda mierzy się z własnymi, ukrytymi przed światem trudnościami. Autorka niezwykle trafnie nakreśliła wątki postaci przytłoczonej presją sukcesu narzuconą przez rodziców oraz tych, które w dążeniu do akceptacji wpadają w niebezpieczne pułapki własnego umysłu. Te splecione ze sobą losy sprawiają, że książka staje się lekturą obowiązkową nie tylko dla młodzieży, ale przede wszystkim dla rodziców. Stanowi ona bowiem silny impuls do szczerej, otwartej rozmowy. Uczy dorosłych ważności nie tylko na ciche wołanie o pomoc, ale także na autentyczne pragnienia i marzenia młodego człowieka. Pozwala spojrzeć na świat z perspektywy wychowanka, co często bywa kluczem do odbudowania porozumienia.

​Największą siłą tej historii jest fakt, że stanowi ona emocjonalne oparcie dla obu stron pokoleniowego dialogu. Na jej kartach nastoletni czytelnicy odnajdą własne lęki, obawy oraz pierwsze, nieśmiałe jeszcze porywy serca, natomiast opiekunowie zyskają szansę, by zrozumieć, że wsparcie to akceptacja, a nie narzucanie wyśrubowanych ambicji. Stryjewska z dużą mądrością podkreśla, że wyjście „spod klosza” nieuchronnie wiąże się z rozczarowaniami, lecz przekonuje jednocześnie, że porażki są naturalnym elementem życia, który hartuje charakter młodego dorosłego. Dzięki sugestywnemu językowi, łączącemu liryzm z surowym realizmem, lektura pozwala w pełni zatopić się w świecie bohaterów i dostrzec w nim odbicie własnych domowych relacji.

​Dzieło to okaże się inspirujące dla każdego, kto poszukuje w literaturze prawdy o początkach niezależności. Warto po nie sięgnąć, by wraz z bohaterką odkryć, że wewnętrzny głos i lojalność wobec własnych marzeń potrafią pokonać najbardziej niesprzyjające okoliczności. Ta propozycja wydawnicza zostaje w sercu długo po odłożeniu na półkę, dając impuls do refleksji nad tym, co w naszym życiu – i w naszych relacjach z najbliższymi – jest naprawdę istotne.

​Podsumowując, historia Matyldy to coś więcej niż zapis dorastania – to przypomnienie, że każdy z nas ma w sobie siłę, by napisać własny scenariusz życia. Dla mnie, jako dorosłego czytelnika, lektura ta stała się powrotem do trudnych wspomnień z młodości. Patrząc na tę opowieść przez pryzmat moich własnych wieloletnich zmagań z niepełnosprawnością, czuję z bohaterką głęboką więź. Książka ta udowadnia, że walka o to, by świat widział nasz talent, a nie nasze ograniczenia, jest procesem kształtującym nas na całe życie. Warto zatem odważyć się na ten pierwszy, choć często najtrudniejszy krok ku autentyczności.

Skarpa Warszawska