Żarliwa dusza. Heart of Thorns. Tom 3

"Żarliwa dusza" autorstwa Bree Barton to ostatni tom znakomitej serii fantasy "Heart of Thorns", której jestem prawdziwym wielbicielem. Jak dla mnie osobiście, jest to zdecydowanie najlepsza część całej sagi. Znakomite połączenie przygody, tajemnicy i zaskakujących zwrotów akcji oraz wspaniałe silne postacie głównych bohaterek, dają nam w całości, spektakularną i wciągającą fabułę. Rewelacyjny warsztat literacki autorki, jej cudownie wykreowany świat, pozwalają czytelnikowi przenieść się w odległe, mistyczne krainy. Potężna dawka adrenaliny gwarantowana. Dla mnie jedna z lepszych serii fantasy. Polecam.

Książka ta została mi polecona przez nastoletnią kuzynkę. Choć byłam sceptyczna, muszę przyznać, że pozytywnie się zaskoczyłam. Choć jest to literatura młodzieżowa, wciągnęła także mnie, czyli trochę starszego czytelnika. Choć nie jestem fanką fantastyki, to tutaj fabuła była tak ciekawa, że pochłonęłam tę książkę jednego dnia. Książka ta wywarła na mnie pozytywne wrażenie- nie rzuciłaby mi się w oczy sama, głównie przez gatunek, a jednak kiedy dostałam ją do rąk, to przekonałam się, że fantastyka też może okazać się wciągająca i wcale nie jest zarezerwowana dla dzieci i młodzieży. Już czekam na kolejną książkę z tej serii!

Gdy tylko przeczytałem serię książek "Heart of Thorns", byłem zachwycony. Od dziecka uwielbiam filmy, komiksy, gry i oczywiście książki z gatunku fantasy. Urzeka mnie w nich wyjątkowy klimat, wspaniała przesycona magią fabuła oraz doskonale wykreowane postacie. Z całej sagi autorstwa Bree Barton, najbardziej urzekł mnie tom trzeci pt. " Żarliwa dusza". Ta część to rewelacyjne zakończenie całej serii, z zaskakującymi zwrotami akcji i potężną dawką napięcia, które nie opuszcza czytelnika, aż do ostatniej strony. Całość świetnie napisana z fantastyczną fabułą i wspaniałymi dialogami. Polecam wszystkim.

Przyszła pora na kolejną część cyklu Heart of Thornes, długo czekałam na kontynuacje i nie mogłam się doczekać, co dalej się stanie z dobrze znanymi bohaterami. „Żarliwa dusza” jest trzecim tomem trylogii opisującej przygody Mii, Pilar i Quina. Zakończenia mają w sobie słodycz i gorycz, z jednej strony czytelnik chce jak najszybciej je poznać, a z drugiej przedłużać, aby jak najdłużej móc pobyć z bohaterami. Mam wrażenie, że jeśli lubi się fantastykę to z niej się nie wyrasta, gdzieś podświadomie się do niej wraca i przebywa w otoczeniu różnych światów, czy stworzeń. Byłam ciekawa, czy „Żarliwa dusza” wywoła we mnie tyle emocji, co pozostałe.

W książce „Serce z cierni” poznaliśmy młodą Mię, została pozbawiona matki, co mocno się na niej odbiło. Jako córka łowcy była poddawana treningom od najmłodszych lat, aby w przyszłości polować na Gwyrach, czyli wiedźmy i to nie takie zwyczajne. Swoim dotykiem takiego kobiety potrafią zadać człowiekowi śmierć. Nic, więc dziwnego, że Mia chciała pomścić śmierć matki, ale jej plany zostały pokrzyżowane. Jej ojciec postanowił wydać ją za mąż za księcia. Uroczystość przerywają jednak nieoczekiwane wydarzenia, w wyniku, których dziewczyna dowiaduje się, że jest Gwyrach, co znacznie komplikuje sprawę. Od tego czasu wiele się zmieniło, Quin powraca do Glas Dir, gdzie musi zasiąść na tronie i stać się prawowitym władcą. Czuje się zdradzony i już nic nie jest pewne. Czy uda im się dojść do porozumienia? Każda z decyzji, którą trzeba podjąć jest bardzo trudna i niesie za sobą wiele konsekwencji. Czy zapomnienie jest tym, czego wszyscy potrzebują?

„Żarliwa dusza” jest jedną z tych powieści, które potrafią wzbudzić wiele emocji. Bree Barton konsekwentnie realizuje swój plan wodząc czytelnika za nos. Kiedy wydaje ci się, że rozwiązanie jest proste, nieskomplikowane okazuje się, że łatwo się można pomylić. Autorka trylogii Heart of Thornes sprawiła, że bardzo polubiłam tą historię, już od pierwszego tomu byłam nią zaintrygowana i ten zachwyt pozostał do ostatniej kropki. Ostatnio ubolewałam, że tak mało wydaje się książek paranormalnych, fantastycznych, gdzie towarzyszy nam uczucie, a jednocześnie nic nie jest takie, jakim się wydaje. Myślę, że łatwo tutaj osądzać powierzchownie bohaterów, a tak naprawdę każde z nich niesie potężny bagaż na ramionach. To dobra historia, która ukazuje, że znalezienie własnej tożsamości, tego „ja” nie zawsze jest łatwym zadaniem. Bardzo łatwo jest się zjednać z nimi, darzyć sympatią, ponieważ zdecydowanie nie są nadludźmi, wydają się być jak my, z krwi i kości. Gotowi do popełniania błędów i poniesienia konsekwencji.

Walka o władzę trwa? Tylko czy chodzi tutaj już tylko o władzę, czy może o odnalezienie siebie, swojego przeznaczenia, tego ja, które nas urzeczywistnia? Losy, które splatają się, rozwijają niczym nić by za chwilę lgnąc do siebie. Gdzie kobiety mają władzę i wykorzystują ja przeciwko wszystkiego i wszystkim. Tylko jak się okazuje mężczyźni nie są tacy bezbronni, a przynajmniej jeden chce zawalczyć w końcu o swoją własną wolę, podjąć sam swoje decyzje, nie być pionkiem. Czy mu się uda?

Pełna emocji, sprzeczności, niezwykłej fabuły oraz magii - złoża magii, która przybiera coraz to nowe oblicza, na początku historii nabierała siły, aby w tym ostatnim tomie wybuchnąć. Kraina, Imperium - zwał jak zwał - ludzie, którzy walczą o to, aby przetrwać. Tyrania, po której nawet świat zaczyna się rozpadać. Wszyscy tacy sami, a jednak różni. Jeden kontynent, tyle waśni, kłótni, różnic. Niejednokrotnie trzeba przekroczyć granicę, aby być bliżej wolności. Tylko czy na pewno jest to ta wszechogarniająca wolność, której poszukują?

Jest to przyjemna trylogia, która kończy się z wielkim rozmachem, jak w poprzednich tomach wstrzymywaliśmy oddech, tak tutaj mamy palpitację serca. Zawiłość, tajemnice, magia, która z każdym tomem ukazuje nam inne oblicze. Barwny świat, który poznajemy na każdym kroku. Oryginalni bohaterowie, kultura, pokazanie różnorodności oraz to, że wszyscy są równi. Od początku tej historii wydawało się, że to kobiety są silnymi postaciami w tej książce, lecz autorka nie rozgranicza już na różnorodność płci, każdy może być wyjątkowy i na swój sposób silny tylko musi chcieć. Korzenie i krew o nas nie decydują tylko my sami. Nie zapomnijmy o wątkach romantycznych, które są na każdej płaszczyźnie. To jak bohaterowie dojrzewają do miłości i to nie tej, którą odczuwamy do drugiej tylko do samego siebie. Ta książka jest pełna wzlotów i upadków, opowiedziana z kilku perspektyw. Historia wielu ludzi, a jak się na koniec okazuje jednego wielkiego kontynentu, który musi podnieść się po walce z nienaturalnymi siłami. Przy okazji jak wiele mamy szaleństwa, a nasz umysł to jest nasz największy wróg. To jak walczymy o oddech, atencję, o to, żeby być kochanym, co za tym idzie jesteśmy wykorzystywani. Jak bardzo potrzebujemy rozmowy, a szaleństwo objawia się na różnych płaszczyznach. Ludzie dotknięci cierpieniem są inni, dzięki tej książce możemy na chwilę być w umysłach tych osób, gdzie według mnie autorka idealnie splotła te “choroby” z całą fabułą i rzeczywistością.

Ta książka mówi o tym, aby być sobą, nie wstydzić się tego jacy jesteśmy. Wszystkie trzy części prowadziły nas do tryumfalnego końca - uleczenia duszy. Uczy nas odkrywać w sobie pokłady nadziei, zaufania oraz innego postrzegania świata. Ostatni tom wrył mnie w fotel do końca! Niby opowiastka dla młodzieży, choć brutalna, a ten tom jest dodatkowo przepełniony sentymentem i dużą dawką emocji. Całą trylogię polecam z czystym sercem, nie spodziewałam się aż tak dobrego zakończenia!