Fala. Tom 1

Często w me ręce dostają się książki polecone przez znajomych, tak też było z 'Falą' M. Krasowskiej. Mogę pochwalić autorkę za: umiejętność tworzenia napięcia, wielość zwrotów akcji, solidny warsztat literacki. To, co uważam za mankamenty to: zastosowanie przekleństw. Stwierdzam, jednak że plusów było więcej i książkę warto przeczytać.

To jest mniej więcej czterdziesta książka, którą przeczytałam od maja tego roku. I ciężko mi było znaleźć jakąkolwiek pozycję, która wciągnęłaby mnie tak mocno jak dwie pierwsze, które przeczytałam w tym „ciągu”. Do zakupu podeszłam spontanicznie. Brakło mi czegoś do czytania, ten tytuł miałam w schowku od pewnego czasu, więc kupiłam. Nie żałuje ani trochę. Cała trylogia jest piękna, szalona, pochłaniająca, emocjonalna i warta każdej poświęconej sekundy. Czekam na tomy o Paris, bo jeden to zdecydowanie za mało. Boję się podsycać głód 😂 polecam naprawdę!

Tylko jedna książka rozczarowała mnie w grudniu. Chodzi mi o “Falę” Marii Krasowskiej. Uwielbiam w powieściach temat apokalipsy, końca świata i podobnych klimatów. Dlatego nie zastanawiałam się długo i zdecydowałam się wziąć tę nowość do recenzji. Ale czy to na pewno była dobra decyzja?

To był normalny, słoneczny dzień na Bali. Sydney i Paris jak co dzień postanowiły powalczyć z falami. Jednak w jednej chwili ta sielanka zmieniła się w koszmar. Nadeszło tsunami, a wraz z nim walka o przetrwanie. Przypadkowo na plaży znajdował się również Elvis, który wbrew swojej woli pomógł dziewczynom się uratować. To jednak początek końca. Świat ulega zagładzie, a nasi bohaterowie muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Początek mnie ogromnie zaintrygował. Apokalipsa nadchodzi! Cała ziemia jest zagrożona. Szkoda, że autorka nie przybliżyła nam bardziej przyczyn takiej sytuacji. W momencie gdy cały świat przewraca się do góry nogami nasi bohaterowie muszą nauczyć się ze sobą współpracować, a nie jest to łatwe zwłaszcza, że to nastolatki. I tutaj zaczęły się schody. Autorka bardzo dużo treści poświęciła relacjom, ale według mnie nie wyszło to jej za dobrze. Bohaterowie mnie strasznie irytowali. Często ich postępowanie było nielogiczne i absurdalne. Konflikty które nie pasowały do sytuacji, były po prostu bezsensowne. Niby akcja szła do przodu, ale wydało mi się to wszystko raczej płytkie i potraktowane po macoszemu. Czuć, że autorka zainteresowała się windsurfingiem, bo próbowała nam przybliżyć trochę ten temat w książce. Zakończenie nie pozostawia wątpliwości, że będzie kolejna część, ale ja chyba sobie ją podaruję. Zmęczyła mnie ta książka i to na tyle, że to przewyższa moją ciekawość co zdarzy się dalej. Szkoda.

"- Idzie na nas wielka fala! (...) Tsunami! Szybko, padluj, zanim nas zabije. Musimy wrócić na plażę i ucie..."

Tak wiele słyszałam o serii Marii Krasowskiej, że w końcu postanowiłam zweryfikować te opinie. Odwiedziłam miejscową bibliotekę, gdzie znalazłam pierwszą część cyklu - "Falę".

Zaczęłam czytać.

Przyznam, że zupełnie nie spodziewałam się tak szybkiego rozwoju akcji. Autorka nie dała czytelnikowi ani chwili na złapanie oddechu! Już od pierwszych stron jesteśmy świadkami dramatycznych wydarzeń rozgrywających się na Bali, doprowadzających do tego, że znany do tej pory świat odchodzi w zapomnienie. Bohaterkami powieści są siostry: Paris i Sydney, które w wyniku tsunami zostają rozdzielone z rodzicami. Na drodze dziewczyn staje snobistyczny i zadufany w sobie Elvis. Chłopiec, chcąc nie chcąc, udziela im wsparcia w decydującym momencie.

W normalnym życiu osoby te nie poświęciłby sobie więcej niż 5 minut. Dzieli ich niemal wszystko: począwszy od pochodzenia, przez status społeczny, na osobowości skończywszy. Sydney jest ułożoną, dobrze wykształconą nastolatką, która pasjonuje się surfingiem. Swoją pasją zaraziła młodszą siostrę.

I to właśnie deska jest jedynym wspólnym punktem łączącym dzieciaki - choć Elvisowi wiele brakuje do umiejętności sióstr, również uwielbia szusować po falach. Niestety jego usposobienie na pozwala na zdobycie sympatii Sydney i Paris. Chłopak od pierwszych chwil sprawia odpychające wrażenie, dla niego nie liczy się nic więcej poza czubkiem własnego nosa. Gdyby nie Wayne - sprawujący nad nim opiekę mężczyzna - Elvis z własnej woli nie udzieliłby pomocy siostrom.

"Fala" rozpościera przed nami surrealistyczny obraz, na którym jeden kataklizm goni drugi.

Ale czy rzeczywiście są to nieprawdopodobne wydarzenia? Tak naprawdę wiele rzeczy wciąż pozostaje nieodkrytych, co daje furtkę dla opisanych w książce zjawisk.

W efekcie tsunami i następujących po nim zdarzeń, Sydney, Paris i Elvis zostają skazani na swoją obecność. Towarzyszy im Wayne, jedyne światełko dla pogrążonych w rozpaczy dzieciaków.

Czy bohaterom uda się wytrwać i odnaleźć rodziców?

Czas pokaże.

To była naprawdę angażująca historia! Książkę czytało mi się bardzo szybko. Przez cały czas odczuwałam wzmożoną potrzebę poznania dalszych losów bohaterów, przez co nie mogłam tak po prostu odłożyć jej na bok. Momentami tylko miałam ochotę potrząsnąć bohaterami, którzy, według mnie, zachowywali się w irracjonalny sposób. Chwilami miałam wrażenia, że jestem "za stara" na tę historię, przez co nie do końca rozumiem motywy postępowania nastolatków. Najwięcej trudności nastręczał mi Elvis -od samego początku nie mogłam go polubić. Na szczęście uczucie to uległo zmianie w trakcie lektury, choć nie ukrywam, że na koniec chłopak dał naprawdę popisowy numer!

"Fala" to powieść, w której wiele się dzieje. Na tle dramatycznych wydarzeń poznajemy losy młodych bohaterów, obserwujemy ich rozwój emocjonalny oraz potknięcia. To nie jest znany nam świat, więc obowiązują tu inne reguły, w których Sydney, Paris i Elvis próbują się odnaleźć.

Jaki będzie tego finał?

Sama chętnie się o tym przekonam, sięgając po kolejne części serii.

Moja ocena 8/10.

Wspaniała książka , przeczytałam w 2 dni. Polecam wszystkie książki z tej serii

Książkę dobrze mi się czytało. Lekka i przyjemna. Polecam.

Z przyjemnością przeczytałem „Falę” Marii Krasowskiej, która została mi polecona przez znajomą. Podobała mi się ta książka, która miała wartką akcję, dobrze zarysowaną fabułę. Z pełnym przekonaniem polecę książkę, szczególnie tym wszystkim, którzy lubią, kiedy dużo się dzieje.

To pierwsza książka Marii Krasowskiej, jaką przeczytałem. Trafiła do nas nie poprzez zakup, ale jako „pożyczak” – od koleżanki córki.

Jak przeczytała, to na szybko również przeczytałem, a jakże. W końcu to literki.

Jest to typowa literatura młodzieżowa, dobrze celowana. Akcja ulokowana została daleko, na egzotycznej, indonezyjskiej wyspie. Całość kręci się wokół surfingu, wielkiej fali i ogólnie sielanki przerwanej przez katastrofę, spowodowaną przez tsunami.

Dużo rozważań psychologicznych, analiz mentalnych, ogólnie rozbiór umysłu nastolatek w obliczu godzącej w nie katastrofy. Realistyczne opisy przyrody.

Warsztat dobry, trochę za dużo SIĘkiewiczów i NIEmcewiczów. Niektórzy ignorują to, mnie nieco drażni.

Polecam dla młodzieży jako fajną, weekendową książkę, bez fajerwerków, ale wciągającą.

Książka idealna na zimowe wieczory! Treść ciekawa, a zarazem dość wartościowa, ponieważ pokazuje, jak przewrotne potrafi być życie oraz w jaki sposób przeciwności losu mogą wpłynąć na człowieka. Oprócz tego udowadnia, że nikt nie jest w stanie wygrać z siłami natury. Bardzo fajna, polecam wszystkim. 

"Fala" autorstwa Marii Krasowskiej to książka o przetrwaniu. Co byście zrobili gdyby z dnia na dzień nastał koniec świata jaki znacie? Przestały działać telefony, sieć i telewizja. Nagle zabrakło wody i prądu. Brak byłoby jakichkolwiek wiarygodnych informacji i nie wiadomo, kiedy nastąpi zmiana. Gdybyście byli sami, a z resztą rodziny nie wiadomo co się stało, czy jeszcze żyją, czy może nie. Do jakich czynów byście się posunęli by przeżyć?

Nic nie zapowiadało zmian. To był dzień jak co dzień, ale jednak nie do końca. Nagle przyszła wielką fala, tsunami, zniszczenia były niewyobrażalne. Ale to tylko początek. Okazało się, że to nie był odosobniony przypadek. Kataklizmy nawiedziły większość planety. Wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi i co dalej. Co jeszcze może się zdarzyć? A w tym oni: siostry Sydney i Paris, oraz rozpieszczony synek bogaczy, Elvis i jego kierowca, Wayan. Do jakich czynów będą zdolni, by przetrwać.

W postapoliktycznym świecie przetrwanie będzie najważniejsze. W ludziach odezwą się najgorsze i najlepsze cechy. Sidney zrobi wszystko, by razem z siostrą przeżyć, ale ma swoje zasady moralne, których nie złamie. Elvis z zarozumiałego i egoistycznego dupka zmieni się w obrońcę i opiekuna, ale ciężko pozbyć się niektórych cech, więc nie zawsze będzie mu to wychodziło. Wayan, będzie im pomagał, aż będzie miał pewność, że sobie poradzą i wyruszy w podróż do domu. Czy nastolatkowie sobie poradzą w nowej rzeczywistości? Czy zmuszeni razem zamieszkać, polubią swoje towarzystwo? W końcu zawsze mogli trafić gorzej.

Książkę czyta się naprawdę świetnie. Akcja wciąga od prologu. Zupełnie nie miałam pojęcia, że to będzie taka tematyka. Myślałam, że naszych bohaterów będzie czekało tylko życie po tsunami i czekanie na ratunek, a tutaj nie ma skąd liczyć na pomoc. Każdy myśli o sobie, swoich potrzebach i przetrwaniu. Tak naprawdę po początkowej akcji za wiele się tutaj nie dzieje. Nastolatkowie muszą odnaleźć się w nowej sytuacji i nauczyć się razem żyć. W końcu w grupie raźniej, czy im to wyjdzie, w końcu nie są do siebie podobni, różnią się wszystkim. Będą musieli zmierzyć się w wieloma przeciwnościami. To taka książka o przetrwaniu w ekstremalnych warunkach idealna dla młodzieży. Potraktowana łagodnie, ale temat bardzo interesujący. Strasznie jestem ciekawa jak dalej autorka poprowadzi akcje, bo jak dla mnie to dopiero początek ich historii, którą bardzo chętnie poznam. Polecam.

Moim zdaniem książka warta uwagi, choć niektórzy mogliby oczekiwać głębszego rozwoju postaci, to ogólnie rzecz biorąc, wielu czytelników uważa ją za poruszającą i wartościową lekturę. Polecam szczególnie osobom zainteresowanym współczesną literaturą polską.