Ucieczka

"Ucieczka” to poruszająca opowieść o relacjach, które jednocześnie potrafią nas niszczyć i budować. W centrum uwagi znajdują się Elisabet i Sakarias, którzy właśnie przeżywają swoje pierwsze święta bez syna. Życie, które kiedyś wydawało się harmonijne, teraz skonfrontowało ich z pustką i rozłąką.

Autor zgrabnie rysuje obraz zmienionych relacji po stracie dziecka. Elisabet i Sakarias, dawno pozbawieni wspólnych planów, znajdują się teraz na skraju przepaści emocjonalnej. Wyjście z cmentarza staje się symbolem nie tylko pożegnania z ukochanym synem, ale również rozpadu ich dotychczasowego życia razem.

Niespodziewane spędzenie wspólnego wieczoru staje się punktem zwrotnym, którym autor posługuje się, aby zainicjować proces uzdrawiania. Sakarias udaje, że nie dostrzega pustych kieliszków w mieszkaniu Elisabet, co staje się metaforą ich codziennej rzeczywistości - udawaniem przed sobą, że wszystko jest w porządku, mimo obecnej pustki i bolesnej straty.

Elisabet, grając na pianinie, stara się utrzymać świąteczną atmosferę. To symboliczna próba naprawienia relacji, której podstawy zostały zachwiane. Dźwięki znajomych melodii przypominają o wspólnych chwilach z synem, jednocześnie otwierając przestrzeń na refleksję nad tym, co się stało.

Na samym początku muszę zaznaczyć, że historia opowiedziana jest w bardzo nieszablonowy sposób. Autor zastosował bardzo ciekawą technikę, w której wydarzenia, zdania, dialogi przeplatają się, urywają nagle, by za chwilę powrócić, jak gdyby nigdy nic i dalej tworzyć całość.

Początkowo byłam zaskoczona takim przeplataniem wątków, ale później stało się dla mnie niemal naturalne i w żadnym stopniu nie utrudniało zrozumienia fabuły.

Opowieść ta porusza uniwersalny temat straty i próby odbudowania zniszczonych relacji. W sposób subtelny i pełen empatii autor prowadzi czytelnika przez labirynt uczuć bohaterów, sprawiając, że staje się on współuczestnikiem ich zmagania się z przeszłością. Czy małżonkowie są gotowi rozliczyć się z utraconym szczęściem? Odpowiedź na to pytanie pozostaje zawieszona, co sprawia, że "Ucieczka" zostaje głęboko wryta w pamięć czytelnika.

Podsumowując, "Ucieczka" to wzruszająca historia o próbie zrozumienia, pojednania i odbudowy zniszczonych więzi. Autor, poprzez subtelne narracyjne niuanse, przemyca uniwersalne emocje, które z pewnością dotkną serce każdego czytelnika.

‘’Ucieczka’’ to książka przepełniona bólem i tęsknotą, wzruszająca i mocno refleksyjna. Zbliża się Boże Narodzenie, a wraz z nim mija szósty miesiąc od śmieci Johannesa. W tle świątecznej scenerii poznajemy Elisabet i Sakariasa, którzy nadal próbują dojść do siebie po tej jakże bolesnej dla nich śmierci jedynego syna. Wspólna strata nie sprawiła, że małżeństwo zbliżyło się do siebie, wręcz przeciwnie – ich losy się rozeszły ,a wzajemne poczucie winy nie pozwoliło na wspólne patrzenie w przyszłość.

Żałoba – to właśnie na niej głównie skupia się ta książka, na próbach radzenia sobie z nią i trudnym powrocie do codzienności bez bliskiej osoby, o wzajemnych relacjach, które gwałtownie się zmieniają, i o bólu, którego nie łagodzi upływ czasu. Zarówno Elisabet, jak i Sakarias przeżywają żałobę na swój własny sposób. On ucieka w pracę i w pełni się jej poświęca, ona zanurza się w muzyce, ponieważ gdy gra, zapomina o otaczającym ją świecie i odnajduje w niej ukojenie. Poznajmy tu również Johannesa, introwertycznego i skrytego chłopca, który ma problemy z komunikacją ze swoimi rówieśnikami. Johannes jest chłopcem, który źle się czuje w swoim ciele, zaś rodzice nie zdają się tego zauważać. A może tylko udają ?

Tym, co zwróciło moją uwagę jest nietuzinkowa narracja, do której początkowo nie potrafiłam się przyzwyczaić, a która ostatecznie czyni tę książkę jeszcze bardziej wyjątkową. Podziwiam autora, za jego umiejętność tak głębokiego oddawania emocji bohaterów, za to że ukazuje życie takim jakim jest, bez zbędnego koloryzowania rzeczywistości. Temat żałoby i śmierci dziecka nigdy nie jest łatwy, a sposób w jaki pisze o tym Tiller dogłębnie porusza czytelnika. Tytuł książki trudny w jednoznacznym wytłumaczeniu, ponieważ może być to ucieczka przed wyrzutami sumienia, ucieczka od wspomnień czy też ucieczka od codzienności – po lekturze zdecydujecie sami. Realizm na najwyższym poziomie, całość wypełniona po brzegi emocjami – kawał dobrej literatury, po którą warto sięgnąć

Carl Frode Tiller konfrontuje czytelnika ze śmiercią, stratą i żalem w wyjątkowy, a zarazem bardzo osobisty i pozbawiony subtelności sposób. W „Ucieczce" prezentuje obraz małżeństwa, które cierpi po stracie swojego jedynego dziecka. Portret złamanej rodzinny skrywa wiele warstw i pęknięć, które stopniowo są odsłaniane i obnażają bohaterów z ich masek.

Jestem pod wielkim wrażeniem formy i kunsztu Carla Frode Tillera. Autor eksperymentuje z kompozycją przestrzenią, narratorem i czasem. Scena, a zarazem perspektywa potrafi nagle się zmienić w środku zdania. Ten chwyt w ogóle nie wybija z czytania tej historii. Motyw muzyczny spina tę opowieść w klamrę, a finezyjne i oniryczne opisy wzbudzają niepokoju, ale jednocześnie zachwycają.

,,Ucieczka" Carla Frode Tillera to wspaniałe doświadczenie literackie ukryte w krótkiej, kameralnej historii z dobrze znanymi motywami. Najnowsza książka autora "Początków" opowiada o kruchości życia i relacjach. O pozorach, do których łatwo się przyzwyczaić i uwierzyć, a także o bagatelizowaniu potrzeb innych oraz samotności.

"Ucieczka" rozpoczyna się, kiedy rodzice Johannesa próbują spędzić razem pierwsze święta bez ukochanego syna. Od jego śmierci mieszkają osobno ale po wspólnej wizycie na cmentarzu postanawiają, że ten wieczór spędzą razem. Starają się jak mogą, żeby jakkolwiek się trzymać. Sakarias udaje że nie widzi problemu alkoholowego, który ma Elisabet, a ona gra na pianinie, żeby podtrzymać klimat świat. Powracają wspomnienia.

"Ucieczka" to przejmująca i bardzo smutna historia, opowiadająca o cierpieniu Elisabet i Sakariasa. Na stronach powieści autor przeplata wspomnienia i teraźniejszość, Johannesa i cierpienie. Forma powieści jest bardzo ciekawa bo narracja rodziców i Johannesa przeplatają się bardzo płynnie. Na początku nie mogłam się do niej przyzwyczaić ale po kilkunastu stronach zrozumiałam o co chodzi.

Pierwszy raz od dawna współodczuwałam smutek i ból głównych bohaterów, jednocześnie byłam bardzo ciekawa ich wspomnień, tego jaki był Johannes i dlaczego płaczą po jego stracie. To historia o świętach ale nie typowo świąteczna. Pokazuje jak bardzo ważna jest komunikacja, zrozumienie i czas spędzony z bliskimi.

Sięgacie po książki o trudnej tematyce❓️🤔 Takie, które wywołują smutek, sprawiają, że boli dusza, a serce kruszy się na milion drobnych kawałków? 💔 Lektury zmuszające do refleksji, poruszające wątki, o których na co dzień wolelibyście nie myśleć? 😣 Ja czytuję taką literaturę, ale ze względu na to, że potrafi wywołać tak silne emocje, sięgam po nią, zachowując dość duże odstępy czasowe. "Ucieczka" Carla Frodego Tillera jest właśnie taką historią - trudną, smutną, 😔 ale na pewno godną poznania.

Głównymi bohaterami powieści są Elisabet i Sakarias, rodzice, którzy muszą stawić czoła największemu koszmarowi - śmierci swojego dziecka, Johannesa. 🥺 To ich pierwsze święta bez syna, ale też pierwsze święta, które obchodzą z dala od siebie, czego powodem jest rozpad ich małżeństwa. 😦 Niespodziewanie para spędza ze sobą jeden wieczór, podczas którego wracają wspomnienia. Czy Elisabet i Sakarias są gotowi na konfrontację z bolesną przeszłością❓️

"Ucieczka" to książka, która zaskakuje swoją głębią, ale też oryginalnością. Autor zręcznie manipuluje tu bowiem narracją, przechodząc płynnie między perspektywami trzech postaci (Elisabet, Sakariasa i Johannesa), co dodaje powieści dynamiki i autentyczności. 👌 Ten niezwykły zabieg sprawia, że jeszcze intensywniej przeżywamy zawarte tu emocje. Dzięki temu mamy też możliwość zrozumienia perspektywy każdego z bohaterów, 👍 a przede wszystkim Johannesa, który odgrywa tutaj bardzo istotną rolę. Podobało mi się, z jak niezwykłą wrażliwością i empatią autor ukazał cierpienie i smutek rodziców oraz ich próby radzenia sobie ze stratą. 😢 Ale oprócz żałoby w książce poruszone są też inne, również niełatwe tematy, między innymi problem alkoholizmu czy kłopoty w relacjach między członkami rodziny.

Podsumowując, "Ucieczka" to książka, która zdecydowanie zasługuje na uwagę. Jest to znakomita, wzbudzająca emocje powieść z zachwycającą, niekonwencjonalną narracją. To jedna z tych historii, które zostają w pamięci na długo. Goraco polecam❗️