Trzysta kilometrów miłości

Agata Przybyłek w swojej najnowszej powieści udowadnia, że czasem wystarczy zgubiony notatnik i odwaga, by przekroczyć każdą granicę – także tę wyznaczoną przez trzysta kilometrów dzielących Grzybowo od Mazowsza. To opowieść o tym, jak przypadek potrafi splątać losy dwojga obcych sobie ludzi i sprawić, że staną się dla siebie najbliżsi.

Życie Gabriela w nadmorskim Grzybowie płynie spokojnym rytmem – aż do dnia, gdy przypadek wplata w nie różowy notatnik znaleziony na plaży. Ten niewielki pamiętnik należy do Laury, nauczycielki z Mazowsza, która co roku ucieka nad morze, szukając wytchnienia od codziennych obowiązków: opieki nad chorą siostrzenicą i wspierania młodszej siostry. Gabriel, zafascynowany zapiskami obcej kobiety, odkrywa w nich echo własnych doświadczeń. Z niewinnej korespondencji wyłania się coś znacznie głębszego – więź, która przekracza granice dystansu i rozdzielających ich trzech setek kilometrów. Spotkania stają się częstsze, a uczucie niemożliwe do zignorowania.

Dotąd nie dane mi było odkryć twórczości Agaty Przybyłek. Znałam jej książki z widzenia, lecz nasze literackie ścieżki jakoś się nie przecinały. Aż w końcu w moje ręce trafił egzemplarz „Trzystu kilometrów miłości". Opis od razu mnie zaintrygował, a że mam słabość do opowieści rozgrywających się nad naszym polskim morzem – wiedziałam, że to właściwy moment.

Agata Przybyłek okazała się prawdziwą romantyczką. Jej najnowsza powieść jest przesiąknięta miłością, tęsknotą i całym wachlarzem emocji – również tych trudniejszych, które ciążą jak mokry piasek na sercu.

Szybko dałam się wciągnąć w losy Gabriela i Laury. Uwielbiam historie rozpoczynające się od pozornie pechowego zdarzenia – Laura gubi notatnik na plaży – które jednak okazuje się pierwszym ogniwem łańcucha prowadzącego do życiowej przemiany. Taki właśnie jest uśmiech losu: nieprzewidywalny i cudownie zaskakujący.

Czy miłość na odległość i życiowe burze mogą stać się nie do pokonania dla prawdziwego uczucia? A może wielka miłość zawsze odnajdzie swoją drogę, nawet przez trzysta kilometrów rozłąki?

Spodobało mi się, że autorka nie ucieka w wyidealizowaną wizję relacji, lecz skupia się na zwykłym, codziennym życiu – z jego światłem i cieniami. Dzięki temu historia nabiera autentyczności i łatwo w niej odnaleźć cząstkę własnych doświadczeń.

Nie obyło się jednak bez drobnych niedoskonałości. Miejscami dialogi wydawały mi się nieco sztywne – brakowało im tej swobodnej, nieuchwytnej naturalności prawdziwej rozmowy. Pewien dyskomfort budziła również toksyczna relacja Gabriela z matką, choć z czasem ta więź ewoluowała w bardziej zrównoważonym kierunku.

Na tym lista mankamentów się kończy.

Jeśli masz ochotę na chwilę wytchnienia od codzienności i wierzysz w siłę przypadkowych spotkań, ta powieść stworzy Ci idealną przystań. Czasem wystarczy jeden zgubiony notatnik, by napisać nową historię – swoją własną.

Spędziłam z tą opowieścią kilka przyjemnych, zimowych wieczorów i z czystym sumieniem polecam ją wszystkim romantyczkom!

"(.. ) Podobał jej się, teraz nie miała co do tego żadnych wątpliwości, a przecież nie mieli po piętnaście lat ma, żeby toczyć damsko-męskie gierki, robić podchody."

📖📖📖

Na pewno wielu z Was słyszało o twórczości Agaty Przybyłek.

Na pewno wielu z Was sięgnęło po jej książki.

Nie ukrywam, że osobiście przeczytałam niemal wszystkie powieści autorki. Uwielbiam komedie romantyczne, jakie wyszły spod jej pióra, chociaż zdecydowanie Agata słynie z beletrystyki.

"Trzysta kilometrów miłości" to pierwsza powieść autorki, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Literackiego.

Poznajemy w niej losy Laury i Gabriela.

Losy niełatwe.

Naznaczone ogromnym poświęceniem.

Nasączone decyzjami, których konsekwencje muszą dźwigać na swoich barkach.

Laura jest nauczycielka angielskiego.

Wraz z siostrą Patrycją i jej niepełnosprawną córeczką Jagódką, mieszkają w jednej z podwarszawskich miejscowości.

Kobiety mają tylko siebie, dlatego starają się być dla siebie wzajemnym oparciem.

Laura, jako starsza z sióstr, czuje się za nie odpowiedzialna.

Lecz sama także potrzebuje odpoczynku od szarej codzienności.

Dlatego raz w roku stara się wyruszać nad morze, by naładować baterie. W podróży nieustannie towarzyszy jej różowy notes - sekretnik, który zna jej wszystkie, nawet te najbardziej skrywane tajemnice...

Gabriel wraz z rodzicami mieszka w nadmorskiej miejscowości.

Wspólnie prowadzą nie tylko ośrodek wypoczynkowy, ale także stadninę. Każde z nich kocha to miejsce i pragnie, by przetrwało kolejne pokolenia.

Gabriel wciąż poszukuje swojej drugiej połówki.

Wszystko się zmienia, gdy na plaży znajduje różowy notes. Wówczas robi wszystko, by znaleźć jego właścicielkę.

Tak też poznaje Laurę.

Kobieta go fascynuje. Po kilku spotkaniach jest niemal pewny, że chciałby z nią wiązać swoją przyszłość.

Lecz dzielą ich nie kilometry...

Każde z nich ma już poukładane życie, z którego nie chciałoby, i z którego byłoby trudno zrezygnować.

Czy znajdą złoty środek, który sprawi, że zbudują wspólną przyszłość?

To, co urzeka w tej powieści, to niewątpliwie piękne, silne rodzinne więzi i miłość, jaka z nich wypływa.

Zarówno Laura, jak też Gabriel są w stanie zrobić wszystko dla swoich najbliższych, często nawet poświęcając własne szczęście.

Dla nich dobro ich najbliższych jest najważniejsze.

Troszczą się o nich i z całych sił wspierają.

Kochają ich i gotowi są wskoczyć za nimi w ogień.

Na pierwszy rzut oka, powieść wydaje się być przewidywalną.

Jednak nie dajcie się zwieźć.

W pewnym momencie akcja przybiera inny obrót, całkowicie zaskakując.

Tego na pewno się nie spodziewałam i za to jestem autorce wdzięczna, bowiem wywołała tym zabiegiem mnóstwo emocji, dogłębnie wzruszyła i dała czas na snucie refleksji.

Przyznam, że "Trzysta kilometrów miłości" to jedna z lepszych powieści Agaty Przybyłek.

Oczarowała. Zaskoczyła. Zasmuciła. Ale dała też nadzieję. I ukazała, że do pewnych decyzji, należy po prostu dojrzeć.

Serdecznie polecam 💙

Agata Przybyłek naszkicowała nadzwyczaj otumaniającą opowieść, która gra na najczulszych strunach wrażliwości, trafia do najgłębszych zakamarków czytelniczego serca i funduje prawdziwe tortury emocjonalne, jakie z każdą kolejną stroną, miażdżą jeszcze mocniej! To jeden z tych na wskroś przenikających rollercoasterów, które niepozornie wkradają się w sam środek duszy, po to, by rozpętać w niej istne tornado! Gwarantuję, iż to znakomite połączenie sielskiego klimatu z niełatwą, życiową tematyką i okrutną złośliwością przewrotnego losu, poruszy nawet skamieniałe serce. Bezsprzecznie, „Trzysta kilometrów miłości” to boleśnie prawdziwa historia o skomplikowanej miłości na odległość oraz o wewnętrznym konflikcie, która pozostawia po sobie ślad w sercu już na zawsze!

Autorka włada niezwykle przyjemnym, błyskotliwym piórem, dlatego kartki przelatują przez palce w zawrotnym tempie. Powieść nie byłaby tak przeszywająca, gdyby nie nadzwyczaj sugestywny styl pisarki. Niczym prawdziwy wirtuoz gra na czytelniczych emocjach, zwodzi, manipuluje, uspokaja nadzieją na szczęśliwy finał, po to, by po chwili brutalnie z nas zakpić.

Kreacje bohaterów wypadły doskonale! Tak dosadnie i trafnie opisane zostały wszelkie rozterki i lęki postaci, że nie sposób im nie kibicować im całym sercem. Przypadkowe odnalezienie pamiętnika, stopniowo rozwijające się uczucie, mimo ogromnej odległości i bagaż obowiązków oraz doświadczeń, które utrudniają wspólne życie. I choć czytelnik doskonale zdaje sobie sprawę, że Gabriela i Laurę połączyło coś wyjątkowego i prawdziwego, to jednak ma też bolesną świadomość, że miłość, nawet ta potężna, nie zawsze ma szansę na spełnienie.

Niełatwe wybory, brutalny, niesprawiedliwy los, znakomite i jakże przemawiające portrety psychologiczne, najpiękniejsze i prawdziwe uczucie, pojawiające się w najmniej spodziewanym momencie i wystawione na zbyt wiele prób, a wszystko to nakreślone błyskotliwym piórem, dzięki któremu opowieść przeżywa się wszystkimi zmysłami. Dla tak odurzającej, misternie skonstruowanej i nadzwyczaj wzruszającej opowieści o miłości, poświęceniu i nadziei, warto zarwać całą noc!

Spodziewałam się lekkiego, wakacyjnego romansu. Dostałam piękną, wielowarstwową opowieść, która złamała mi serce i złożyła je na nowo. "Trzysta kilometrów miłości" to dla mnie miłe zaskoczenie – historia głębsza i bardziej poruszająca, niż się spodziewałam.

Początek brzmi jak współczesna baśń: Gabriel, który właśnie przeprowadził się do nadmorskiego Grzybowa, znajduje na plaży różowy notatnik. Należy on do Laury, nauczycielki, która przyjeżdża tam, by odpocząć od obowiązków związanych z opieką nad chorą siostrzenicą. Ten znaleziony pamiętnik staje się mostem między ich światami.

To jednak nie jest prosta historia o miłości od pierwszego wejrzenia. Los nieustannie rzuca bohaterom kłody pod nogi. Kiedy Laura musi wybrać między własnym szczęściem a obowiązkiem wobec rodziny, ich drogi rozchodzą się na lata.

Autorka stawia ważne pytania: Czy prawdziwe uczucie ma termin ważności? Czy zasługuje na drugą szansę?

Laura to postać, która budzi ogromny szacunek i współczucie. Jej wewnętrzna walka między miłością a poczuciem odpowiedzialności jest niezwykle autentyczna i poruszająca.

Gabriel to mężczyzna wrażliwy i cierpliwy. Jego determinacja i lojalność sprawiają, że od samego początku mu kibicujemy.

Relacja między nimi rozwija się naturalnie. To nie jest nagły wybuch, a powolne, pełne niepewności budowanie głębokiej więzi.

Autorka z ogromną wrażliwością i bez upiększeń porusza trudny temat życia i opieki nad osobą z porażeniem mózgowym. To nadaje historii prawdziwej wagi i sprawia, że staje się ona nie tylko romansem, ale też opowieścią o codziennym heroizmie, poświęceniu i sile rodzinnych więzi.

Styl Agaty Przybyłek jest przystępny i wciągający. Książkę czyta się bardzo płynnie. Akcja nie pędzi, ma swoje naturalne tempo – pozwala nam poznać bohaterów, zrozumieć ich motywacje i wczuć się w ich sytuację.

Kluczowe momenty są jednak opisane z dużą siłą emocjonalną. Są fragmenty, które ścisną za gardło, ale pojawia się też ciepło, nadzieja i piękne opisy nadmorskiego krajobrazu, które dają chwilę wytchnienia.

🎯 Dla kogo jest ta książka?

Ta powieść spodoba się Ci, jeśli:

✅️Szukasz głębszego romansu obyczajowego, który wzrusza i skłania do refleksji.

✅️ Cenisz autentycznych bohaterów z bagażem życiowych doświadczeń i trudnych wyborów.

✅️Szukasz historii o miłości, która jest cierpliwa, wytrwała i gotowa czekać.

✅️ Lubisz, gdy fabuła oprócz wątku uczuciowego porusza ważne społeczne tematy.

Może rozczarować, jeśli oczekujesz wyłącznie lekkiej, beztroskiej opowieści wakacyjnej bez problemów. To historia słodko-gorzka, która pokazuje, że droga do szczęścia bywa wyboista.

Moja ocena: 8/10 🌟

Ta książka to udana, dojrzała powieść obyczajowa z pięknym przesłaniem. Wciąga, angażuje emocjonalnie i na długo zostaje w pamięci.

BRUNETTE BOOKS

Podczas wakacji nad morzem Laura gubi pamiętnik. Podczas spaceru z psem odnajduje go Gabriel. Poprzez social media postanawia odnaleźć właścicielkę notatnika. Gdy zguba wraca do kobiety oraz codziennej korespondencji mailowej, mężczyzna zauważa, że zbliżyli się do siebie. Czy dzielące ich setki kilometrów pozwolą im na zbudowanie głębszej relacji? 

Początkowo fabuła posuwa się wolnym tempem, z przewagą opisów. Uwagę zwraca kwestia uważności, delikatności i tęsknoty, a przede wszystkim ukazanie przez autorkę zwykłej codzienności z jej blaskami i cieniami. Im jednak dalej, tym nabiera rozpędu i zaskakuje wydarzeniami oraz nagłymi zwrotami akcji.

Relacja Gabriela i Laury również została dostosowana do całej reszty i rozwijała się spokojnie, nieśpiesznie. Moim zdaniem dzięki temu możemy dużo bardziej zaangażować się w treść, jak i w to, co odczuwają sami bohaterowie. Towarzyszymy im w dylematach i rozterkach, nieprzychylnością bliskich osób, obawach przed zmianami.

Agata Przybyłek porusza temat chorego dziecka oraz trudów, z jakimi musi mierzyć się samotna matka. Większość z nas żyje swoimi sprawami, przyjemnościami, nie zastanawia się nad kwestią zdrowia i rodziny. Ta historia przypomina nam, jak ważne są to wartości. To samo dotyczy się, jeśli chodzi o krzywdę drugiego człowieka. Nie można udawać, że jej nie widzimy.

Miłość i odpowiedzialność nie zawsze idą w parze. W życiu nie wszystko można zaplanować, a wybory Laury potrafią złamać, a jednocześnie widzimy, jak bardzo są ludzkie. Czy pragnienia serca i obowiązki da się pogodzić? Czy miłość przetrwa próbę? 

Natomiast motyw różowego notatnika i korespondencji miał swój niepowtarzalny urok. Kiedy czytałam te zapiski, odnosiłam wrażenie, jakbym była przy tym wszystkim osobiście.

Książka okazała się z jednej strony smutna, przejmująca, wywołująca frustrację i złość, a z drugiej napawająca cichą nadzieją na to, że jeszcze będzie dobrze. Zyskujemy pewność, że wszystko dzieje się po coś. 

"Trzysta kilometrów miłości" to słodko-gorzka powieść o tym, że prawdziwe uczucie nigdy nie zostanie wyparte przez serce. Miłość, która została przerwana, i tak sprawia, że o niej nie zapomnimy. Sztuką jest znaleźć balans między tym, co musimy, a tym, czego pragniemy. Historia piękna, trudna, autentyczna, boląca i kojąca zarazem. Polecam gorąco!