Trzy

Wiecie co mnie najbardziej zdziwiło? Że te przeszło siedemset stron lektury zleciało mi nie wiem kiedy:-) Nie wiem czy można tak o książce powiedzieć, ale to bardzo profesjonalny debiut:-) Dopełniony wszystkim, co potrzeba we wspaniałym kryminale z zaznaczeniem, że jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Postacie są rewelacyjne, każdy z nich jest inny, posiadają swój własny temperament i cechy charakteru nie do podrobienia. Tu nie wyglądają na postacie, tylko na zwykłych ludzi z krwi i kości, którzy mają prawo być grzeczni, tolerancyjni, ale do pewnego stopnia. Czasami działają pod wpływem impulsu, gdyż dobro ich podopiecznych jest najważniejsze. Zaginęła tu pewna dziewczyna i kobieca postać robi co może by pomóc ją odnaleźć. Wieść niesie, że startowała na policjantkę, ale ze względu na wybuchowy charakter zaczęła działać na swój własny sposób, gdzie żadne reguły i zakazy nie obowiązują. Widać tutaj jej pewną zażyłość z komisarzem, który wypomina jej, że odcięła się od niego kilka lat temu. Wchodzimy tu czasami nieco na ich prywatne sprawy, ale w bardzo małym wydaniu, gdyż gdzie by się nie spotkali ktoś zawsze w czymś im przerywał. Nie ma tutaj przodującego tematu, choćby samo śledztwo odnalezienia zwłok, czy też łączące tropy każdego z osobna na innej stopie stosunkowej, lub też prywatność tych osób, wszędzie była rozłożona w równomiernym stopniu, więc ten rodzaj poprowadzonego kryminału spodoba się każdemu, kto szuka w nich tego czegoś dla siebie. Wspólna przeszłość postaci w pewien sposób powróci w mocno ciepłym wydaniu, jednak opisana zostanie od strony narratora, więc wszystkie szczególiki zostały ukryte za zamkniętymi drzwiami, ale odsłoniętymi firankami:-) Będą tu prowadzone rozmowy na temat zaginięcia nastolatki, a ostatni trop niewiele im pokaże. Te rozmowy niby będą zwyczajne, ale niekiedy będzie się przewijał przez nie pewien cień i ciekawa jestem, czy ktoś go wychwyci:-) A tak na marginesie, jak ktoś kogoś nazywa wariatką, to oznacza tylko, że się jej albo boi, albo ona sama wie dużo więcej niż ktoś by sobie tego życzył'-) Jak dla mnie niesamowita opowieść, mega prawdopodobna, wciągająca i tajemnicza utkana z gęstej atmosfery tajemniczości. Po prostu musicie ją przeczytać!

Znacie to uczucie, kiedy książka kusi, ale jednocześnie trochę onieśmiela? 🫣 O ile debiuty bardzo lubię, to obszernych tomów trochę się boję. Dlatego lekturę #trzy odkładałam w czasie. Aż nadszedł jej moment i jak się okazało, moje obawy były niepotrzebne. To bardzo dobrze napisany, dopracowany thriller. Mogę rzec: dojrzały debiut. 🤩

•

W małym miasteczku przy południowej granicy niespodziewanie spotyka się troje dobrych znajomych, którzy wielokrotnie współpracowali ze sobą w centralnej Polsce. Aleksandrę Wysocką ściągnięto aż ze Stanów, komisarza Roberta Ceglarskiego z urlopu w Bieszczadach, gdzie miał dochodzić do zdrowia i odpocząć od pracy, a prokurator Paulinę Gajos z biura. W Dukli dochodzi do makabrycznego odkrycia: podczas poszukiwań zaginionej nastolatki Ola odnajduje w lesie nagie ciało młodej dziewczyny, zakopane w płytkim grobie, ułożone z niemal rytualną precyzją i owinięte stretchem. Obawia się, że to córka zaprzyjaźnionej rodziny, która poprosiła ją o pomoc w odnalezieniu Julki. Szybko okazuje się jednak, że to nie może być ona. Ale czy te dwie sprawy jakoś się łączą?

Do poszukiwań szesnastolatki przyłącza się mnóstwo mieszkańców, ale czuć, że w mieście coś się kotłuje. Plotki, półsłówka, wzajemne oskarżenia. Każdy zdaje się tu coś ukrywać, a przyjaciółki Julii coraz mocniej wikłają się w swoje wersje wydarzeń. Ich niejednoznaczne zachowania sprawiają, że śledztwo komplikuje się z każdym dniem.

•

To jeden z tych thrillerów, które dojrzewają z każdym rozdziałem. Tempo nie jest zawrotne, ale napięcie buduje się konsekwentnie. Styl gładki, przemyślany, narracja świetnie poprowadzona. Psychologia postaci naprawdę wiarygodna. Czułam emocje bohaterów: ich napięcie, zagubienie, momentami wręcz duszność sytuacji, w których się znaleźli. 😳 Choć główną osią jest tu śledztwo, bardzo podobało mi się też ukazanie relacji międzyludzkich i rodzinnych.

Zachęcam do lektury! 🔥

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia ❤️

Komisarz Robert Ceglarski jest na urlopie w okolicach Dukli. Zostaje z niego odwołany, bo w Beskidzie Niskim, na terenie wysiedlonej wsi, zostają odnalezione zwłoki młodej dziewczyny. Zostaje poproszony o poprowadzenie śledztwa i wpada na pewien trop, który prowadzi do zaginionej nastolatki. To wywołuje lawinę pytań, których w zamkniętej społeczności nikt nie chciał słyszeć. W śledztwo zaangażowana jest również Aleksandra Wysocka, która jest ekspertką w poszukiwaniu osób zaginionych i ma osobiste powody, by odnaleźć zaginioną. Wspólnie przeszukują okolicę czy nie ma tam więcej mrocznych sekretów. Tropów i poszlak jest wiele. Wśród przyjaciół zaginionej dziewczyny panuje zmowa milczenia.

Akcja toczy się na wsi w dusznym i tajemniczym klimacie. To historia, która od początku ma w sobie coś niepokojącego. To kryminał pełen zwrotów akcji. Ma mroczny klimat i odpowiednie tempo akcji. Trzyma w napięciu od początku do końca. Każdy rozdział książki odkrywa przed czytelnikiem kolejne tajemnice. Z każdą stroną wciąga, a napięcie rośnie. Autorka stworzyła historię, w której zbrodnia, emocje i ludzkie dramaty splatają się ze sobą. To mroczny i mocny kryminał, w którym zagadka kryminalna splata się z refleksjami o winie. Każda wprowadzona postać jest pokazana w odpowiedni sposób i odgrywa jakąś rolę w tej historii. Postacie są dobrze zarysowane, zwłaszcza relacja między głównymi bohaterami. Jest wszystko to co w kryminałach najlepsze: dynamiczne dialogi, ciekawi bohaterowie i dużo akcji. Kolejne tropy prowadzą do kolejnych pytań. Nie ma tu zbędnych opisów i dialogów. Znajdujemy tu motyw zaginięcia, brutalnego morderstwa i szajki narkotykowej.

Jest to świetny debiut autorki, która dobrze operuje emocjami. Książka jest dla tych, którzy kochają thrillery psychologiczne. Mimo objętości czyta się ją lekko, przyjemnie i nie nuży nawet przez moment. Do ostatniej strony trzyma w napięciu. Idealna lektura na długie wieczory.

Czy szukacie książki, która wciąga już od pierwszych stron i sprawia, że nawet zwykły wieczór staje się wyjątkowy? W moich rękach znalazła się debiutancka powieść TRZY autorstwa Gabriely Pawlina od wydawnictwa Filia i… mam dla Was dobrą wiadomość: to pochłaniająca i mocna lektura, której trudno się oprzeć.

Akcja rozgrywa się w surowym, pełnym historii krajobrazie Beskidu Niskiego — w dawnej łemkowskiej wsi, której mieszkańcy skrywają więcej niż chcieliby przyznać. Znalezione zwłoki młodej dziewczyny — owinięte w folię i ułożone w nienaturalnej pozie — stają się początkiem śledztwa, które wciąga głęboko i nie pozwala odłożyć książki na bok. Bardzo istotnym wątkiem jest również zaginięcie Julii Madej.

W centrum tej historii stoją dwa silne i pełnokrwiste postaci: komisarz Robert Ceglarski, wyrwany z urlopu, by poprowadzić sprawę, oraz ekspertka od odnajdywania zaginionych, Aleksandra Wysocka — której prywatny dramat splata się z tajemnicą śledztwa. Ich współpraca, napięcia i refleksje dodają fabule głębi i jakby pulsują w rytmie lasów i mgieł Beskidu.

To, co wywołało u mnie największe wrażenie, to klimat tej powieści. Nie chodzi tylko o samą zagadkę kryminalną, ale o atmosferę – izolację, zamkniętą społeczność, cień winy i tajemnicy unoszący się nad każdym liściem i domem. Autorka w sposób subtelny łączy tradycyjne elementy thrillerowej intrygi z psychologiczną analizą, dzięki czemu czyta się to jak coś więcej niż kryminał – jak opowieść o ludzkich wyborach i ich konsekwencjach.

Choć książka jest obszerna (ponad 700 stron), absolutnie nie nuży. Narracja płynie, a kolejne rozgałęziające się wątki sprawiają, że chce się więcej – by odkryć, zrozumieć, dojść do sedna. I choć komponentów jest sporo, całość pozostaje spójna i wciągająca.

Po przeczytaniu czuję, że moja biblioteczka zdobyła nowy mocny tytuł, który będę z radością polecać. TRZY to nie tylko świetny debiut — to powieść, która zostaje w głowie, której bohaterowie zdają się żywi, a którą naprawdę chce się polecić dalej 😊

Jeśli więc poszukujecie czegoś, co rozkręci czytelniczy wieczór i zostawi Wam wrażenie dobrze przeżytej historii — sięgnijcie po TRZY! Bez wątpienia warto zanurzyć się w tę lekturę.

fałszywa skromność jest gorsza od niewiedzy.

„Tu każdy ma tajemnice. I nikt nie jest bez winy.”

To co widzą inni często dalekie jest od prawdy. Przyjaźń podszyta zazdrością niszczy wszystkie zaangażowane osoby.

W głębi beskidzkich lasów znajduje się ciało młodej dziewczyny, owinięte w folię. Jej pozycja, sposób ułożenia, sugerują, że ktoś chciał coś wyrazić przez ten brutalny akt. Komisarz Robert Ceglarski rozpoczyna śledztwo, które prowadzi do zaginięcia nastolatki oraz społeczności, w której każdy coś ukrywa.

Do sprawy dołącza Aleksandra Wysocka – specjalistka od zaginionych, która nie tylko stara się rozwikłać zagadkę, ale także poznać prawdę o swojej zaginionej siostrze.

Z każdym nowym krokiem w dochodzeniu, w powietrzu coraz mocniej czuć ciężar tajemnic, winy i milczenia. Wkrótce okazuje się, że nie obcy, lecz bliscy są sprawcami największego zła.

W relacji Oli z Ceglarskim tworzy się subtelne napięcie – oparte bardziej na zrozumieniu i wzajemnym zaufaniu niż na klasycznym romansie. W ich dialogach czuć ciężar doświadczenia i zawodowego wypalenia.

Nie sposób pominąć Helenę , Klarę i Mariannę- To trzy kobiety z lokalnej społeczności – każda z nich jest w jakiś sposób uwikłana w przeszłość i w wydarzenia, które doprowadziły do tragedii.

Gabriela Pawlina, debiutując w literaturze, stworzyła książkę, która zaskakuje dojrzałością i głębokością emocji. To dzieło, które można śmiało nazwać wyjątkowym. Autorka posługuje się eleganckim, przemyślanym językiem, a atmosfera powieści jest gęsta, pełna napięcia, jak mgła spowijająca górskie szczyty.

Mimo swojej objętości - historia liczy ponad siedemset stron i tego ,że w moim odczuciu można było skrócić całość bardzo mnie wciągnęła i mogę ją z czystym sumieniem polecić 🌲🌲🌳