Tata 3D, czyli rodzinny triathlon z przeszkodami

"Tata 3D" czyli idealna książka na Dzień Ojca , który już 23 czerwca.

Autora zna chyba każdy. Świetny aktor, a do tego wydaje się być naprawdę fajnym człowiekiem. Ta książka jest trzecią częścią cyklu o rodzicielstwie. Jednak w tej książce opowiada nie tylko o roli rodzica, a także po części męża oraz syna. Zaszczycą nas ciekawymi anegdotami, które według mnie są świetnym elementem, który urozmaica całość.

Autor pokazuje, że nie jest wcale łatwo dobrze wychować dzieci. Człowiek chce przekazać im jak najwięcej życiowej mądrości, jednak okazuje się to momentami trudne. Sama jestem mamą 5latka i stwierdzam, że ta książka jest niesamowicie życiowa. Jako rodzic czytałam i momentami podśmiewałam się myśląc "kurcze, faktycznie tak jest".

Podoba mi się to, że Pan Maciej ma niesamowity dystans do samego siebie. Zawsze podziwiam to w ludziach. Pan się nie martwi! Ja też mam skłonności do nadwagi 🫣😂

Jednak autor wspomina też różne sytuacje z życia i zmiany jakie zaszły w nim samym. Zwraca uwagę na własne sukcesy ale także porażki. Nie wybiela się, nie udaje że jest idealny. Bo nikt nie jest, prawda?

Autor adresuje tę książkę swoim dzieciom. Sama osobiście byłabym zachwycona, gdybym kiedykolwiek mogła przeczytać coś podobnego, napisanego przez mojego rodzica typowo do mnie. Coś niesamowitego.

Ja wam śmiało polecam tę książkę. Ja bardzo miło spędziłam z nią czas. Nawet wyniosłam z niej co nieco 😉

Maciej Stuhr jest aktorem jedną z tych osób, które zna chyba każdy, jednak osobiście nie miałam pojęcia, że pisze felietony. Kiedy się o tym dowiedziałam, byłam bardzo ciekawa, więc z chęcią sięgnęłam po książkę, w której je znalazła. Jak wrażenia po przeczytaniu? Całkiem pozytywne.

W książce znajdziemy zbiór ponad 70 felietonów napisanych przez Macieja Stuhra. Jest ona podzielona na trzy części, które jednocześnie są trzema odsłonami macierzyństwa. Pierwsza część, czyli „Tata Tadzika” to wszystko oczami przyszłego ojca oraz młodego ojca. W drugiej części „Tata Mati” poznajemy blaski i cienie bycia rodzicem dorosłej córki, czyli takiej, która skończyła już 18 lat. Natomiast ostatnia część, czyli „Oczyma ojczyma” to poznanie jego relacji ze Stasiem.

Każda część była ciekawa, momentami zabawna, momentami wzruszająca. Zdecydowanie plusem okazał się fakt, że jeden felieton nie jest zbyt długi, sprawia, że możemy po książkę sięgnąć, nawet kiedy mamy dosłownie 5 minut.

„Tata 3D czyli rodzinny triathlon z przeszkodami” to książka, w której poznałam zupełnie inne oblicze Macieja Stuhra. Mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Wiedzieliście o tym, że Maciej Stuhr to nie tylko świetny aktor, ale również i utalentowany pisarz? Wydał już kilka książek a „Tata 3D to jego najnowsze dzieło. Aktor opowiada w nim o największej i najtrudniejszej ze swoich ról – roli ojca, a także pośrednio męża, syna, i wnuka. Dzieli się swoimi spostrzeżeniami, radami i anegdotami na temat rodzicielstwa. Rodzina patchworkowa to nie lada wyznanie, choć moim zdaniem bardzo niepokojący trend, który niestety powoli zaczyna zastępować tradycyjne rodziny.

.

Adresatami książki jest trójka dzieci Macieja, syn Tadeusz, córka Matylda i przyszywany syn Staś. Jak przekazać swoim kilku – i kilkunastoletnim dzieciom całe życiowe doświadczenie, przestrzec przed tym, co złe i przygotować na to, co dobre? Stuhr sam się nad tym nieustannie zastanawia.

.

Z dystansem pisze o sobie, żartobliwie komentując swoją łysinę i skłonność do nadwagi. Cierpliwie wyjaśnia dzieciom zawiłości tego świata, zalety i wady dorosłości. Do każdego z nich zwraca się bezpośrednio, dając im do zrozumienia, że są wyjątkowe i zasługują na to, co najlepsze.

.

Wspomina o swoim zawodzie, o czasach swojego dzieciństwa, i o zmianach światopoglądowych i ideologicznych, jakich był świadkiem w ciągu swojego ponad 40-letniego życia. Mówi także o seksie, z tęsknotą wspomina czasy swojej młodości, początki pracy zawodowej, pierwsze sukcesy i porażki.

.

Moim zdaniem, taki zbiór felietonów będzie w przyszłości świetnym prezentem dla dziecka. Sama chciałabym stać się adresatem tego typu książki. To swoisty poradnik, przesłanie z przeszłości, zbiór nauk, własnych doświadczeń nabytych w ciągu życia, i sama nie wiem co jeszcze. Ciężko jednoznacznie zakwalifikować „Tatę 3D” do jednego konkretnego gatunku literackiego. Owszem, jest to zbiór felietonów, ale moim zdaniem nie tylko. To pamiętnik mężczyzny wchodzącego w wiek średni, świadomego przemijania, ale nie do końca pogodzonego z tym faktem.

.

Nie podobały mi się jedynie wstawki polityczne, na szczęście autor nie wgłębiał się za bardzo w polityczne dywagacje. Telewizja publiczna jest, jaka jest, ale taka jej rola, aby oczerniać innych a wychwalać siebie. Zauważyłam, że felietony powstały w czasie szczytu pandemii, stąd też pojawiają się tutaj wzmianki o tym trudnym i smutnym okresie.

.

Dobrze spędziłam z nią czas, było zabawnie, sympatycznie, o panie Macieju również sporo się dowiedziałam. Felieton to niełatwa forma literacka, dlatego kieruję wyrazy uznania i szacunku do autora. Niektóre uwagi Stuhra dały mi nieco do myślenia, inaczej spojrzałam na pewne zjawiska, i poświęciłam kilka chwil na przyjrzenie się własnemu życiu.

.

Książkę polecam szczególnie rodzicom, być może zainspirują się i napiszą coś podobnego dla swoich dzieci. Chętnie sięgnę również po inne książki tegoż autora/aktora. Naprawdę bardzo, ale to bardzo mi się podobało

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @wydawnictwo_zwierciadlo