Ta miłość

Książka to raptem 172 strony. Czyta się szybki i przyjemnie. Podzielona na rozdziały pisane z punktu widzenia Klary i Marcina. Jeden z punktu widzenia Sandry, przyjaciółki Klary.

Akcja książki rozgrywa się błyskawicznie. Autorka sprytnie trzema nas w niepewności jak rozwinie się uczucie między Klarą a Marcinem. Musze przyznać, że landrynkowo nie będzie. Marcin zakochał się w Klarze jak tylko zobaczył zdjęcie u ich wspólnego znajomego. Zainicjował wspólne wakację razem z 4 innych osób . Wszystko układało się idealnie do czasu aż intryga ojca Marcina sprawiła,że Klara wyjechała.

Książka jest lekka i całkiem zgrabnie napisana. Jedynie zakończenie. Tu mnie kompletnie zaskoczyło. Myślałam , żę będzie wesołe i w końcu uda się Klarze i Marcinowi. Już było tak blisko i....nie pasuję mi takie kompletnie. Podsumowując książka na wieczór, do szybkiego przeczytania.

„Bronię się jak mogę, żeby nie ucierpieć, jak się mną znudzisz i zostawisz….”

Klara jest nauczycielką języka angielskiego. Prowadzi spokojne ustabilizowane życie. Nie szuka przygód, w przeszłości została boleśnie zraniona przez mężczyznę, boi się kolejny raz zaufać. Wspólny wyjazd z przyjaciółmi na Mazury staje się zaskakującą przygodą, a poznany przypadkowo Marcin – właściciel domu, w którym zamieszkają - zwraca na siebie uwagę dziewczyny. Niesamowicie bogaty facet, któremu Klara wpadła w oko jakiś czas temu. Ze wszystkich sił będzie starał się ją zdobyć. Czy mu się uda? Ma w stosunku do niej poważne zamiary, czy tylko planuje ją wykorzystać?

Akcja powieści toczy się swoim rytmem, fabuła krąży wokół relacji Klary i Marcina, ukazując ich wzajemne relacje. Klara jest osobą dość niestabilną, często zmienia zdanie, bywa irytująca. Chciałaby, ale się boi. Marcin natomiast zaczął od kłamstwa, co od początku stawia go w niekorzystnej sytuacji. Deklaruje swoją miłość, podkreślając jednocześnie swoje bogactwo. Nie do końca mi się to w nim podobało.

Autorka porusza trudne tematy. Szukanie swojego miejsca na ziemi, potrzeba bliskości drugiej osoby. Zaufanie, przyjaźń, miłość. Kłamstwa, intrygi, niedopowiedzenia, brak szczerych rozmów. Trudne relacje rodzinne, wymagania i żądania wobec dorosłych już dzieci, brak zrozumienia i akceptacji dla podjętych decyzji i sposobu życia.

Wciągająca historia na jeden wieczór. Zaskakujący i skomplikowany romans. Historia mogłaby się wydarzyć w rzeczywistości. Zakończenie wywołało we mnie niepokój, mam nadzieję na cd. Jest to debiut, autorka ma duży potencjał, mam nadzieję, że jeszcze nieraz pozytywnie mnie zaskoczy. Polecam :)

Tatiasza i jej książki :)

Kolejna polska autorka debiutująca na naszym rynku. Ale niech Was to nie zniechęca, tak samo jak liczba stron, bo książka to zaledwie 170 kartek, ale nie myślcie, że tu się nic nie dzieje. A dzieje się, naprawdę.

Jak wiecie pewnie z moich wcześniejszych wpisów jestem fanką krótkich historii, gdzie mężczyzna bierze to co chce, walczy o kobietę do utraty tchu i zrobi wszystko, aby jego wybranka wybrała jego. I to właśnie taka książka, historia Klary i Marcina, na pozór dwójka różnych osób, która ma inne priorytety oraz inny status społeczny. On bogaty, przystojny, rządzący światem, a ona żyjąca skromnie nauczycielka mająca charakterek, lecz skrzywdzona przez los.

Dwa różne światy, dwa różne spojrzenia i priorytety jakie mają, czy coś może tę dwójkę połączyć ?

Akcja toczy się wokół relacji Klary i Marcina, a głównie wokół tego, jak Marcin stara się udowodnić Klarze swoją miłość. Ale czy Klara uwierzy w jego intencje ?

Okładka od pierwszych chwil jak się jej przyjrzałam, nic specjalnego, ale po przeczytaniu książki, uważam, że całkowicie oddaje jej klimat i jest idealna. Co do stylu, budowania akcji widać, że autorka ma do tego dryg i szczerze mi się bardzo podobało, i po cichu aż tego się nie spodziewałam, a czytając każdą kolejną stronę chłonęłam tę niesamowitą historię.

Bohaterowie są różni i zdaje sobie sprawę, że mogą momentami irytować, ale nie dziwię się im, mają swoją przeszłość i nie do końca potrafią się otworzyć i zaufać drugiej osobie. Koniec daje nadzieję na dalszą część na którą zdecydowanie czekam i wyglądam na horyzoncie.

Zdaje sobie sprawę, że nie na każdym może wywołać takie wrażenie, ale ja jestem nią oszołomiona i dzień później jeszcze analizuje w głowie zdarzenia, jakie miały w niej miejsce, a to rzadko się zdarza.

Szczerze sięgnęłam po nią zupełnie przypadkiem, ale nie żałuję ani minuty z nią spędzonej, a wręcz przeciwnie, jestem bardzo z tego powodu zadowolona. Polecam, bo dla mnie petarda.

Gdyby ktoś zapytał mnie o najgorszą przeczytaną książkę w tym czy w poprzednim roku to bez najmniejszego wahania wskazałabym na tą właśnie. Zalet ma jak na lekarstwo zaś o wadach zaraz wam opowiem, aby uchronić was przed całkowitym zmarnowaniem czasu.

Klara to młoda, 25- letnia nauczycielka angielskiego, która przyjaźni się i wynajmuje mieszkanie z jej rówieśniczką Sandrą - dyrektorką przedszkola. Właśnie zaczęły się wakacje, przyjaciel dziewczyn, gej Marcel, zaprasza je na tydzień na Mazury do willi jego znajomego. W planach jest dobra zabawa, poznawanie nowych ludzi, beztroska. Tym sposobem Klara i Sandra poznają Marcina i Dawida. Dziewczyny przypadają do gustu chłopakom i odwrotnie, mogło by z tego coś fajnego wyjść, ale okazuje się, że cały wyjazd na Mazury był ustawiony już wcześniej odkąd Marcin w biurze Marcela zobaczył zdjęcie Klary. Z miejsca się zakochał i postanowił, że ta dziewczyna za wszelką cenę będzie jego.

Pomysl na fabułę nie był najgorszy, ale wystarczyło by powieść poprowadzić spokojniej, delikatniej, rozłożyć relacje bohaterów w czasie. Przy pierwszym spotkaniu Sandra i Dawid uprawiają seks, a Marcin wyznaje Klarze miłość, niedługo pyta ją o dziecko. Co drugie zdanie podkreśla jaki jest bogaty i, że kilka tysięcy za prezent dla niej nie stanowi żadnego problemu, przy czym sugeruje czym dziewczyna mu się odpłaci. Ona zaś o sobie mówi, że jest wsiurą, nie ma gustu, że jest brzydka, a że Marcin jest taki naj. Co tu się dzieje?

Zachowanie głównej bohaterki Klary daleko odbiega od normalności. Niby skrzywdził ją poprzedni facet i ona nie chce wchodzić z Marcinem w żadne związki, ale jednak śpi z nim w jednym łóżku już po kilku dniach znajomości. Z jednej strony jest bardzo zazdrosna i nazywa go swoim chłopakiem, a zaraz ucieka i z krzykiem woła, że to koniec. Akcja pędzi tak szybko, tyle się dzieje, że czasami czytelnik gubi się czy to jeszcze historia a'la Kopciuszek czy już jednak może Grey.

I teraz przejdę do meritum tego co nie podobało mi się najbardziej. Język książki, styl jej napisania - to jakiś koszmar. Te wszystkie he he he, wulgaryzmy, erotyczne teksty rzucane na siłę. Ta powieść jest napisana prostym, wręcz mocno ograniczonym językiem. Mnóstwo powtórzeń, brak opisów a dużo bezsensownych dialogów sprawia, że czytanie tej powieści, aż boli. W niektórych momentach jest ona nawet źle zredagowana, że sama już nie wiedziałam czy teraz następuje wypowiedź czy to dalej narracja.

Z plusów to może dobrze, że jest taka krótka, przynajmniej szybko przez nią przebrnęłam. I trudne relacje bohaterów z rodzicami opisane zostały w całkiem interesujący sposób, ale jak szybko te wątki się zaczęły tak i szybko skończyły. Za mało w tej powieści głębokich relacji i przejmujących wydarzeń, za mało wprowadzeń, opisów, uczuć. Za dużo seksu, fikcyjnej miłości, obsesji. Więcej było opisów strojów głównej bohaterki i wyglądu mieszkań niż zaglądania do świata wewnętrznego bohaterów.

Nie mogłam na temat Tej miłości wypowiedzieć się inaczej. Ta książka, aż raziła mnie po oczach a przy porównaniu z tymi wszystkimi naprawdę dobrymi powieściami stwierdzam, że zdecydowanie nie warto po nią sięgać. Autorka starała się i za to należą jej się brawa, ale może następnym razem pójdzie lepiej. Oby.

Broń Boże nigdy nie uważałam się za wielkiego znawcę literatury. Czytam dla siebie, dla przyjemności, dla zapełnienia czasu #zostańwdomu i nie tylko. Więc kiedy mam okazję złapać za jakąś nowość, chętnie to robię – to nie tylko kolejna historia, ale i możliwość poznania nowego autora. Tak właśnie było przy spotkaniu z „Tą Miłością” Kasi Wilk. Czy misja zapoznawcza się udała?

Nie wiedzieć czemu w pewnym momencie owej powieści miałam wrażenia, że podjeżdża mi historią w stylu Greya. Nie chcę nikogo tym urazić, nie to jest moim celem (zresztą wbrew światu książki autorstwa pani E.L. James bardzo mi odpowiadała), jednak kiedy główny bohater Marcin zaczyna poniekąd śledzić swoją kobietę Klarę, oczywiście w ramach utrzymania jej bezpieczeństwa, tak na myśl mi przychodzi właśnie Grey, z tym, że Christian jeszcze się z tym nie krył jako tako.

Może jednak od początku – młoda dziewuszka Klara zamieszkuje wraz z przyjaciółką, jedno z Warszawskich mieszkań. I już tu chcę zaznaczyć, że lubię kiedy konstelacja kiedy współlokatorki – przyjaciółki są różne, zawsze mi bardzo odpowiada. Wtedy jedna z nich na pewno zostanie moją koleżanką, a drugiej nie będę mogła zdzierżyć (ale to nic złego!). Tym razem padło właśnie na naszą główną bohaterkę – Klarę, która (według mnie) mimo bycia nauczycielką i ustatkowanego życia, była zbyt chaotyczna. Za często zmieniała zdanie i była wyjątkowo irytująca – dobra postać, bo wkurzałam się na nią jak rzadko. Marcin jej wybranek – no cóż, niezłe z niego ziółko, związek zaczął od kłamstwa, a późniejsze intrygi prowadziły jedynie do coraz gorszej sytuacji. Pomijając już specjalnie zorganizowane wakacje.

Podoba mi się natomiast, że opowieść nie jest prowadzona na siłę, bo jednak wakacyjny wyjazd, nowo poznani ludzie, odpoczynek to jest coś co nie jest nam obce! Kolejnym plusem jest fakt, że akcja dzieje się u nas w kraju – lubię kiedy nie musimy wyjeżdżać do Londynu, Nowego Jorku, albo Malibu tylko po to by móc dobrze spędzić zasłużony urlop. Tutaj pierwsze skrzypce zagrała właśnie Warszawa, ale również wakacyjne Mazury – i to jest świetne.

Całość jak najbardziej jest przyjemna, język prosty i łatwy doczytania. Na pewno jest to pozycja do poczytania przy kawce albo kubku kakao, myślę, że jak będzie kontynuacja to z ciekawością sprawdzę jak potoczą się losy naszych bohaterów! =)