Wspólnik. Odkrycie kart

Namiętność, zaskoczenia oraz konfrontacja serca i rozumu w najnowszym tomie serii Wspólnik pokażą nam jak daleko mogą posunąć się bohaterowie, aby osiągnąć swój cel.

Ponownie wkraczamy do historii romantycznych uniesień powoli przekraczających pewne granice, gdy świat braku moralnych zasad otwiera przed nami swoje drzwi. A.S. Sivar nie bawiąc się w półśrodki otwarcie pokazuje brutalną wizję związku wystawionego na próbę, gdy do głosu dopuszczone są skrywane tajemnice oraz pewne niedomówienia. Dużo więc pojawi się podczas czytania emocji, dużo zaskoczeń i zwrotów akcji, by w pełni umilić nam czas spędzony przy lekturze.

Drugi tom jest typową kontynuacją, więc bez znajomości wcześniejszej części niekoniecznie odnajdziecie się w wydarzeniach, ale jeśli lubicie historie romantyczne na pewno zaangażuje Was przygoda głównej bohaterki. Oktawia sporo przeszła, aby znaleźć się w aktualnym miejscu i chociaż wydawało się jej, że znalazła miłość swojego życia - rzeczywistość znowu pokrzyżowała jej plany. Pojawiła się była żona Aleksandra a wraz z nią nieodkryte dotąd fakty, które skutecznie pokazały jak daleką drogę do poznania ukochanego ma przed sobą Oktawia.

To historia dedykowana czytelnikom o mocnych nerwach i tylko dla pełnoletnich. Gry erotyczne jakie pojawiają się na pierwszym planie, jeszcze bardziej rozbudowane niż w przypadku części pierwszej, czasami przyprawiają o zawrót głowy. Nie są opisane w sposób romantyczny ani zmysłowy tylko pikantny i miejscami wręcz brutalny, ale nie po to, by gorszyć a pokazać po prostu bezwzględność otaczającego nas świata. W dodatku wydaje się, że dalsze losy bohaterów były lepiej dopracowane i pomysłowe co odbiło się na lepszej jakości przeżywanych wrażeń.

"Wspólnik. Tom II" to wypełniona po brzegi namiętnością oraz burzliwą relacją opowieść, która ma w sobie potencjał wakacyjnej lektury. Niby nie zobowiązuje, niby nie przywiązuje do bohaterów a jednak z każdą kolejno przerzuconą stroną jesteśmy ciekawi co wydarzy się dalej. Bawiłam się naprawdę dobrze i mam nadzieję, że autorka pokusi się jeszcze o kilka podobnych historii.

Pół roku. Tyle trwało oczekiwanie na drugi tom serii „Wspólnik” i tym samym poznanie dalszych losów Aleksa i Oktawii. Pierwszy tom zakończył się ogromną aferą, kiedy okazało się, że Aleks został szefem Oktawii. Wydawać by się mogło, że wszystkie plany dziewczyny legły w gruzach, bo łączenie życia prywatnego ze służbowym nie jest w jej stylu. Aleksander był innego zdania. Dla niego kwestie służbowe nie mają znaczenia, jeżeli w grę wchodzi miłość i pożądanie. I tak zaczyna się tom drugi. Dwie osoby, między którymi przyciąganie jest silniejsze niż grawitacja, muszą zmierzyć się z rzeczywistością i opracować złoty środek.

Pamiętam, jakie emocje towarzyszyły mi podczas czytania pierwszego tomu, i z jakim rozczarowaniem czytałam ostatnią stronę, bo wiązało się to z oczekiwaniem. Tak więc z zapałem usiadłam do lektury książki i… nie będę ukrywać, że lekko się rozczarowałam. Nie zabrakło oczywiście ognistego romansu, a sceny opisane przez autorkę wywoływały wypieki na twarzy… Zabrakło mi jednak słownych przepychanek i ciętego języka głównych bohaterów. Tylko Oktawia stanęła na wysokości zadania. Jej fantazja w wysławianiu się, powodowała, że uśmiech często pojawiał się na mojej twarzy. Reszta niestety straciła na pikanterii, a sam Aleks zmienił się z władczego samca, w skomlącego pieska.

Licznie pojawiały się w tekście słowa nawiązujące do tytułu, czyli „Odkrywanie Kart”, co w moim odczuciu było zbędne i męczące. To, co mnie zaintrygowało, to upodobania Aleksa, jednak idąc dalej i poznając skrywane sekrety, nabierała dystansu i czułam lekki niesmak. Jestem ciekawa świata i lubię poznawać nowe rzeczy, jednak to, co zostało przedstawione przez autorkę, nie do końca jest przeze mnie zrozumiałe. Wiem jednak, że spotka się to z zainteresowaniem i akceptacją czytelników, bo takie tematy są w literaturze dość popularne.

Zakończenie daje czytelnikowi poczucie nieskończonej historii. Odnoszę wrażenie, że autorka zostawia furtkę na kolejny tom. Choć osobiście nie znalazłam informacji na ten temat. Moje wrażenie podzielają inni czytelnicy, więc kto wie, może coś jest na rzeczy.

Reasumując: uważam, że część pierwsza była zdecydowanie lepsza. W tej czegoś mi zabrakło lub czegoś było właśnie za dużo. Cieszę się jednak, że mogłam poznać dalsze losy Oktawii i Aleksandra. Nie tracę nadziei na tom trzeci, bo intryguje mnie ta para oraz jej życie, a wiedząc, na co stać autorkę, wierzę, że wiele jeszcze przed nimi i czytelnikami.

"Wspólnik. Odkrycie kart" to drugi tom serii Wspólnik autorstwa A.S. Sivar. Po lekturze pierwszej części miałam trochę mieszane uczucia, co do tego cyklu. Dlaczego? Głównie dlatego, iż brakowało mi tej wyjątkowości, która sprawia, że nawet po czasie jestem w stanie przypomnieć sobie najdrobniejsze szczegóły, które wyróżniały tę publikację spośród miliona innych. Czy zatem druga odsłona tej historii pozwoliła mi odnaleźć ten brakujący element? No cóż... Niestety w dalszym ciągu jestem w fazie poszukiwań, ale być może kolejna część będzie dla mnie nieco łaskawsza.

W pierwszym tomie karty zostały rozdane i chociaż po przeczytaniu zakończenia zupełnie nie wiedziałam, jak potoczą się losy głównych bohaterów. Byłam bardzo ciekawa, jak autorka wybrnie z niektórych kwestii, które poruszyła. Dlatego, gdy poznałam tytuł i datę premiery drugiego tomu, czekałam w gotowości na odkrycie tych wszystkich rozdanych wcześniej kart.

W tej części Aleksander Wierzbicki w końcu osiągnął cel, jaki obrał sobie w "Rozdaniu". Udało mu się zdobyć Oktawię. Mężczyzna niemal od samego początku czuł, że ich związek to coś więcej niż tylko przelotny romans oparty na seksie, dlatego chciałby obwieścić całemu światu, że są z Oktawią razem. Dziewczyna ma jednak spore opory przed ujawnieniem ich związku nawet przed współpracownikami. Dlaczego? Głównym powodem jest jej obawa przed tym, że koledzy i koleżanki z pracy zmienią swoje nastawienie do niej i zaczną ją postrzegać inaczej niż do tej pory. Jednak czy jest to jedyny powód? Czy może jednak kobiecy instynkt podpowiada Oktawii, że jej nowy partner nie jest z nią do końca szczery?

Oktawia wydaje się pewna swoich uczuć do Aleksa. Ufa swojemu partnerowi, ale gdy pewnego dnia jego była żona pojawia się w biurze, wprowadza w ich życie mały zamęt. Oktawia dowiaduje się od niej, że jej ukochany nie odkrył przed nią wszystkich kart. Nietypowe upodobania seksualne Aleksandra szokują dziewczynę, a jednocześnie budzą w niej ciekawość. Czy Oktawia podejmie erotyczną grę i odnajdzie się w świecie fetyszy, których do tej pory nie znała? Czy Aleksander zdecyduje się odkryć przed ukochaną wszystkie karty? Odpowiedzi na te pytania otrzymacie, sięgając po najnowszą książkę A.S. Sivar.

Po przeczytaniu pierwszego tomu miałam nieco zastrzeżeń do głównej bohaterki. Od początku służbowego wyjazdu Oktawia zaczęła mnie irytować i zastanawiałam się, czy po zapoznaniu się z kolejną częścią zmienię o niej swoje zdanie. Czy tak też się stało? Przyznam szczerze, że trochę nie do końca wiem, jak określić mój stosunek do niej. Dlaczego? Miałam wrażenie, że w tej części Oktawia, cofnęła się do czasów, gdy była nastolatką. Niby wszystko analizowała, ale gdy przyszło co do czego, podchodziła do wszystkiego bardzo emocjonalnie i impulsywnie. Wyciągała błędne wnioski z różnych sytuacji i zamiast szczerze porozmawiać z Aleksandrem, rzucała wszystko i biegła do przyjaciółki. Zresztą mam wrażenie, iż głównym problemem w tym tomie jest właśnie szczerość głównych bohaterów wobec siebie. Niby ją sobie obiecują, ale ostatecznie nic sobie z niej nie robią i załatwiają wszystkie istotne sprawy za swoimi plecami.

Jeżeli natomiast chodzi o samego Aleksandra... W poprzedniej części jego postać bardzo mnie intrygowała, ponieważ była owiana mgiełką tajemniczości. W "Odkryciu kart" poznajemy go z nieco innej strony, spostrzegamy jego prawdziwą naturę, obserwujemy biznesowe oblicze oraz odkrywamy zaborczość wobec Oktawii, która niestety nieco kłóci mi się z jego seksualnymi upodobaniami, które również ujrzały w tej części światło dzienne. Jakoś nie do końca jestem sobie w stanie wyobrazić to, jak pogodzi te dwie rzeczy, gdy jego ukochana postanowi zagrać w jego erotyczną grę.

W "Rozdaniu kart" sceny erotyczne nie do końca mnie przekonały. „Odkrycie kart” pod tym względem jest zdecydowanie lepsze i bardziej obrazowe, dlatego sądzę, że wielbiciele takich wątków będą zadowoleni z wielostronicowych opisów miłosnych uniesień.

Po głębszym zastanowieniu muszę przyznać, że kierunek, w jakim poszła druga część serii, nieco mnie zaskoczył. Byłam przekonana, że autorka skupi się głównie na temacie mafijnych konszachtów Aleksandra i szczerze powiedziawszy, byłam bardzo ciekawa, jak na wieść o jego ukrytej działalności zareaguje Oktawia. Niestety nie dane mi było się tego dowiedzieć, ale mam nadzieję, że w kolejnym tomie wreszcie otrzymam odpowiedzi na wszystkie nurtujące mnie pytania

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🏵 "Wspólnik. Odkrycie kart" autorstwa A.S Sivar, to druga część serii pod tytułem "Wspólnik"

🏵 Aleks osiągnął swój cel i zdobył Oktawię.

Kobieta jednak pragnie zachować ich związek w tajemnicy, i nie chce afiszować się tym przed współpracownikami.

Po przypadkowym spotkaniu byłej żony Aleksa, Oktawia poznaje prawdę o jego erotycznych upodobaniach.

Co takiego ukrywa przed nią Aleks?

Czy Oktawia zaakceptuje fetysz Aleksa?

Czy ich uczucie przetrwa?

🏵 Bardzo polubiłam serię "Konsorcjum", także czekałam na kolejne książki autorki, i ta seria również przypadła mi do gustu, choć muszę przyznać, że 'Konsorcjum" pozostała moją ulubioną serią autorki.

Uwielbiam romanse biurowe, a i styl pisania autorki jest niezwykle przyjemny w odbiorze, także cieszę się, że postanowiłam sięgnąć po tą pozycję.

Ponieważ jest to kontynuacja losów bohaterów, to musicie najpierw zapoznać się z pierwszą częścią zanim sięgniecie po tą książkę. Mamy tu dobrze opisane sceny erotyczne, których jest zdecydowanie więcej niż w pierwszym tomie, poznajemy lepiej Aleksa i jego mroczną stronę, a zakończenie pozostawiło znaki zapytania, i jestem ciekawa, jak postąpi Oktawia, oraz co jeszcze im się przydarzy.

Jeśli lubicie powieści erotyczne, pełne namiętności i sekretów to może wam się spodobać.

Drugi tom serii “Wspólnik”, historii, która odkrywa przed nami świat, w którym odnajduję się niewielu… Pierwsza część mnie nie porwała nie czułam chemii, zabrakło mi ognia. Czy drugi tom naprawił pierwsze, średnie wrażenie? OCZYWIŚCIE! Co prawda z Oktawią nie jestem w stanie się polubić, coś w tej kobiecie mnie drażni. Ale poza tym bawiłam się bardzo dobrze.

Aleksander dopiął swego, zdobył Oktawie, sprawił, że dziewczyna nie może o nim zapomnieć. Jednak czy tajemnice, które skrywa pod idealnym wizerunkiem. Czym tak naprawde para się Trójmiejski biznesman? Jak bardzo zepsuta jest jego dusza? I jakim cudem jego była żona wygląda jak toooootalne przeciwieństwo Oktawii… Gust mu się poprawił? 😅

Ten tom wiele odkrywa, pokazuję drugą twarz Aleksa, jego mroczną stronę, zresztą coś mi się wydaje, że to dopiero początek problemów i odkrywania tajemnic. Zakończenie z jednej strony mnie zaskoczyło, z drugiej coś czułam, że wybrańcem będzie ten pan 😀.

Podsumowując drugi tom wyszedł na duży plus, jest ogień, czuć przyciąganie między bohaterami, Okta dalej gada/myśli za dużo i od czapy czasem, ale jest dobrze.

Tym razem mogę Wam polecić tą historię, myślę, że będziecie się całkiem nieźle bawić.

Podobała mi się postawa głównego bohatera w tej części, zabiegał i starał się o uwagę i miłość kobiety. Skrywał jednak swoje sekrety, nie łatwo było z niego wyciągnąć informacje. Po otrzymaniu odpowiedzi czułam się trochę zaskoczona i szczerze mówiąc, nie wiem, jakbym się zachowała w tej sytuacji. Zdecydowanie mnie to nie kręci. 🙈 A co? Cóż musicie sprawdzić. 😜 Tymczasem spójrzcie jakie deklaracje składał Wierzbicki. 🥰

"-Nie przeczę. Choć to, co robię teraz, czego się podejmuję w stosunku do Ciebie, to mój pierwszy raz. Jestem w tym laikiem i nie mam pojęcia, jakie skutki to przyniesie, ale wiem, że dla ciebie warto podjąć to ryzyko. "

Oktawia była bardzo niezdecydowana przez większość historii. Miałam wrażenie, że motała się między tym, co powinna, a tym, co czuła. Czy w końcu się zdecydowała na poważną relację z Aleksem? Nic nie powiem. 🤫

Autorka zaserwowała nam w tym tomie dużo scen erotycznych, było pikantnie i ogniście. Bardzo często miałam rumieńce na twarzy. Będziecie zachwyceni, jeśli oczywiście lubicie gorące sceny.

To już moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. I tym razem również mi się podobało. Przyzwyczaiłam się już do stylu autorki, który mi odpowiada. Chętnie sięgnę po dalsze pozycje pisarki.

.

Fabuła książki jakoś nieszczególnie mnie porwała, ale nie było tak źle. Zakończenie za to wprawiło mnie w osłupienie. Przez chwilę myślałam, że zabrakło mi kartek w książce. Nie zgadzam się na takie zakończenie, poproszę dalszą część.

.

A Wam gorąco polecam.

Aleks obiecał jej, że zatęskni i słowa dotrzymał. Teraz kiedy wrócił, postanowił wziąć sprawy w swoje ręce. Oktawia znaczy dla niego bardzo dużo, to nie tylko przelotny romans i ma zamiar jej to udowodnić. Również ona nie jest obojętna, jednak w przeciwieństwie do Aleksa, chce, aby ich związek pozostał w tajemnicy. Ciężko pracowała na pozycję, którą osiągnęła w pracy i nie chce, aby wszyscy myśleli, że doszła do tego przez romans z szefem. Mężczyzna, chociaż nie jest z tego powodu zadowolony, zgadza się, aby w pracy nie pokazywali, że łączy ich więcej niż relacja podwładna – szef.

Wszystko układa się dość dobrze. Wspólnie spędzony czas, wspólne mieszkanie, namiętne noce – nic nie zapowiada tego, co niebawem ma się zdarzyć. Przyjazd matki Aleksa i jego byłej żony jest początkiem odkrycia tajemnicy, jaką skrywa. Co takiego ukrywa Aleks? Czy Oktawia poradzi sobie z tym, czego się dowie? Czy ich związek przetrwa?

Zacznę od tego, że książka jest mocno erotyczna i trzeba to wziąć pod uwagę, po nią sięgając. Będzie gorąco, namiętnie, niegrzecznie i będzie tego naprawdę dużo. To jedna z tych pozycji, która mocno pobudza wyobraźnie.

Jeśli chodzi o historię mam lekko mieszane uczucie. Nie uważam, żeby była zła, a wręcz przeciwnie, przeczytałam ją z przyjemnością. Jednak mnie trochę brakowała akcji pełnej zaskakujących zwrotów, która byłaby od pierwszych stron. Tak naprawdę wszystko rozkręca się w drugiej połowie, a początek jest gorący, ale poza seksem prawie nic się nie dzieje (jakieś drobne zdarzenia).

Głównymi bohaterami są Aleks i Oktawia. Oboje są ciekawi, dający się lubić, a jednocześnie nieidealni, realistyczni.

„Wspólnik. Odkrycie kart” to książka, która może nie jest zachwycająca, jednak ja z nią miło spędziłam czas i polecam każdemu, kto lubi „gorące” pozycje.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

„Naprawdę boję się tego przepełniającego mnie uczucia, po raz pierwszy w życiu przeraża mnie to palące pożądanie i mimo że pragnę tej nietypowej relacji całą sobą, boję się poddać namiętności, bo obawiam się… Obawiam, że gdy tylko on dostanie to, czego chce, znudzi się, a dla mnie będzie już za późno.”

Oktawia dostała czas od Aleksandra na zastanowienie się nad ich relacją, ale również, żeby zatęsknić za nim. Wpadła w wir pracy, żeby tylko nie myśleć o nim, ale jest to ciężkie, gdy pracuje się w jego biurze, a serce i rozum ciągle przypominają jej o tym mężczyźnie i o tym, co się wydarzyło już między nimi oraz o uczuciach, jakie obudził w niej. Wie, że jeszcze nie wszystkie karty i tajemnice Aleksandra zostały odkryte. Stawia mu swoje warunki, a on godzi się na nie, bo nie chce jej stracić. Dla niego Oktawia jest tą jedyną, przy której czuje się całkowicie spełniony i nie potrzebuje dodatkowych bodźców. Tylko jak zareaguje kobieta, gdy pozna jego fantazje i sekrety? I to nie od niego, a od jego byłej żony. Czy będzie umiała to zaakceptować, a może zgodzi się na nowe doświadczenie?



Ta część jest jeszcze bardziej pikantna, gorąca, namiętna, kusząca, pełna nowych i zakazanych doznań. Za każdym razem moja wyobraźnia szalała, oddech przyspieszał do tego stopnia, że byłam rozpalona do granic możliwości i pojawiały się ciarki. Każda kartka to emocje, które zawładnęły moim ciałem i umysłem. Nie pozwalając oderwać się od czytania. Karty zostały odkryte, a my dosłownie siedzimy w pierwszym rzędzie i patrzymy, na to, z czym przyjdzie się za chwilę zmierzyć bohaterom, jakie jeszcze będą musieli pokonać przeszkody, by móc cieszyć się szczęściem. Bo każda podjęta przez nich decyzja przyniesie konkretny skutek i konsekwencje. Czym w takim wypadku najlepiej się kierować? Sercem, rozumem czy może ciekawością i chęcią odkrywania nowych doznań, a może wszystkim? Tylko dokąd to zaprowadzi? Cóż ja już wiem i powiem tak. Tak nie można kończyć! Nie w takim momencie! Nie wiedziałam, czy pogryźć książkę, czy autorkę, za to, w jakim stanie mnie zostawiła. Ja już chce kolejny tom! Bardzo, bardzo gorąco polecam.

Druga część przygód Oktawii i Aleksandra, to gorący i nieprzewidywalny romans w którym uczucia odgrywają ogromną rolę.

Warto się przekonać czy karty zostały rozdane?

Czy jesteś gotowa na ich odkrycie?

Aleksander osiągnął cel, zdobył młodą Oktawię. Mężczyzna czuje, że to co łączy go z kobietą, to jest coś więcej niż zwykły romans, czy choćby seks. Chciałby wykrzyczeć przed całym światem, że są razem, lecz Oktawia opiera się, nie chce się ujawniać, dobrze jest jak jest. Lecz sielanka nie może trwać wiecznie. Gdy pewnego dnia Oktawia ma przyjemność spotkać byłą żonę Aleksandra, dowiaduje się, że mężczyzna nie jest z nią do końca szczery, nie odkrył przed nią wszystkich kart.

Historię Oktawii i Aleksandra czyta się bardzo szybko i z przyjemnością. Nie zabraknie gorącego seksu, przyciągania, emocji, intryg oraz tajemnic. Bohaterowie w tej części również silni, dojrzali, nie są przesłodzeni, obydwoje czują do siebie pociąg nie tylko seksualny, jest chemia, jest nadzieja, że wszystko jest na dobrej drodze, że nie będzie żadnego potknięcia. Ale czy życie zawsze układa się tak jak my chcemy? Niestety, nie!

Jestem bardzo ciekawa kolejnej części. Jak postąpi Oktawia? Czy odnajdzie się w świecie Aleksandra? I czy kobieta wybierze Dawida Szweda chcąc spełnić oczekiwania Aleksa.

Oktawia pracuje dla Aleksandra Wierzbickiego w skrupulatnie przygotowanym dla niej biurze we Wrocławiu. Jasno zaznaczyła swoje granice relacji z nim i podkreśliła, że nie chce mieszać pracy z przyjemnością, nie potrzebuje służbowego romansu i niepotrzebnych plotek na jej temat. A On? Najzwyczajniej zapowiedział, że jeszcze za nim zatęskni. Ach... też czekaliście na tego pewnego siebie, pełnego testosteronu faceta?

Czuję, że Aleks ma jeszcze wiele tajemnic przed nami. Nie które już powoli wypływają i będą zbierać swoje żniwa. Z innymi przyjdzie się nam dopiero zmierzyć. Jego czułe słowa potrafią wielokrotnie rozczulić czytelnika, niegrzeczne myśli szeptane do ucha wprowadzić w mrowienie całego ciała, a chęć obrony Oktawii przed całym złem świata i traktowanie jej jak księżniczki trafiają wprost do naszego serca. Tylko czy to wszystko wystarczy żeby przekonać do siebie kobietę? Zdobędzie się na absolutną szczerość i będzie potrafił całkowicie się odsłonić? Bez wątpienia jednak Autorka serwuje nam ogrom emocji związanych z jego osobą.

Fabuła rozwija się niczym rozpędzony pociąg w którym nie zdążyliśmy zapiąć pasów porcjując nam doznania żeby na końcu zderzyć nas ze ścianą szukając tam stron i zmuszając do czekania na kontynuację- tu chciałabym podkreślić, że takie zakończenia powinny być karalne (zapewne wiele z Was zgodzi się ze mną po przeczytaniu). Zostałam zostawiona nie tylko z szokiem ostatniej sceny, ale i wieloma pytaniami, którym głównym brzmi: na jak wiele zgodzi się nasz główna bohaterka?

"Wspólnik. Odkrycie kart" to nie tylko pogodzenie się z naszymi uczuciami, danie sobie szansy na własne "żyli długo i szczęśliwie". To nie tylko seks i pożądanie, którego swoją drogą tu nie brakuje. To ukazanie siebie we wszystkich naszych maskach: jako czułych, opiekuńczych, gotowych do poświęceń i całkowitego oddania, ale i ujawieniu często niewygodnych tajemnic i ich akceptacji przez drugą osobę. Przepracowaniu problemów powstałych na naszej drodze, bo życie to przecież nie tylko serduszka i kwiatki. O przeszłości z którą trzeba się z mierzyć, trudnych decyzjach i konsekwencjach w ich działaniu. Walce serca z rozumem, pragnieniu bycia dla kogoś tym jedynym, wyjątkowym i wystarczającym oraz uczuciach o które warto walczyć. O szczęściu na które nie zawsze chcemy sobie pozwolić i trudnej sztuce komunikacji, kiedy w grę wchodzą na prawdę trudne emocje.

Z czystym sumieniem #piekielniepolecam i oczywiście wyczekuję trzeciego tomu tej trylogii z nadzieją, na szybką jego premierę.

Po pierwszym tomie „Wspólnik.Rozdanie kart” z niecierpliwością czekałam na tą książkę.Będąc już po lekturze mój apetet wzrósł.

Przepełnione erotyzmem sceny połączone z gra Oktawii i Aleksandra sprawiają,że wyobraźnia czytelnika zostaje mocno pobudzona.A pomiędzy ich zbliżeniami są pełna zagadek przeszłość i fetysze Olka,który boi się przyznać do swoich upodobań.Robi się naprawdę gorąco…

Autorka poza rozwijająca się relacja głównych bohaterow dodała wspólna ich praca zawodowa,dziwne relacje z matka mężczyzny i nadchodzące jego wielkie kłopoty…Warto wspomnieć o przyjaciółce Oktawii-Karolinie,która potrafiła ją rozśmieszyć,doradzić i wesprzeć w trudnych chwilach.

Ta powieść jest mieszanką dużej ilości emocji powodującej,że historia z rozwijająca się akcja robi się coraz ciekawsza.Odkrywanie sekretów jest olbrzymie i szokujące.

Postać Oktawii została wykreowana na pewna siebie osobę,która nie boi się wyzwań-zarówno zawodowej jak prywatnej.Lubi eksperymentować w związku i pokazać,że trzeba liczyć się z jej zdaniem,ponieważ może wymierzyć dotkliwa dla partnera karę.To mi się podobało.Warto poznać dokładnie kogoś,by oceniać go za jego upodobania.

Z tymi bohaterami nie będziecie się nudzić-gwarantuje!!!

Już czekam na kontynuacje,ponieważ jestem przekonana,że w kolejnym tomie będą jeszcze większe emocje.Polecam